بررسی ديو و دلبر

[pooya]

اين مطالب صرفنظر از علائم بز، نوشته های كه گاها در پس زمينه مشاهده می شوند هستند.

دليلش هم اينه كه تو مورد اول شخصيت اصلی داستان بی شباهت به شكل بز نيست بنابراين تو قلعه و اشياء اطرافش نميشه خيلی مانور داد و در مورد دوم هم اثباتشون كار دشواريه.

تصوير اول: می تونه نشان دهنده دجال باشه (يكی از نشانه های دجال تك چشم بودن اون هست و اغلب در تصاوير دارای چشم چپ است، يعنی فاقد چشم راست)


تصوير دوم هم در اوايل داستانه و بازهم ميبينيم كه چشم راست خدشه دار ميشه:



در مورد دو تصوير بالا يكی از دوستانی كه چيره دست تر از من بوده تو بحث فراماسونی گفته كه خيلی نميشه بهش اكتفا كرد. در مورد دوم شايد اين مطلب صدق كنه ولی وقتی به عكس اول رجوع ميكنيم خواهيم ديد غير از شكل پيرزن در ادامه داستان اين شخصيت به يك فرشته تبديل می شود، كه اين مورد قضيه رو شك بر انگيز تر ميكنه.

حال به دست اشخاص در تصاوير زير دقت كنيد:




درست چند لحظه بعد:
تصوير مربوطه

بعيد ميدونم توضيح خاصی در مورد تصوير بالا لازم باشه (اين همون بر انگيختن كنجكاوی در سنين كودكيست) و چند ثانيه بعد از ثابت شدن كاركترها:


يك نكته عجيبتر طرز نگاه كردن به روربرو يعنی به مخاطب است! بله دقيقا اين شخصيت ها در اين سكانس ميخوان كه نگاه شما منحصرا به اونها معطوف باشه.

هر جای برنامه كه اين 3 بانو رو ديديد منتظر يك هنرنمایی در رابطه با تحريك و بر انگيختن حس كنجكاوی و همين طور تاثير مخرب بر روی ضمير ناخودآگاه باشيد. (در اين مورد بزودی بحث كوتاه ولی جامعی رو خواهيم داشت)

اما ماجرا به اينجا ختم نمی شود!
در دو تصوير زير به شكل كاملا واضح شخص طراح پشت دختر قرمز رنگ رو در حال بالا و پايين رفتن نشون ميده اين مطلب در خود كارتون كاملا واضحه و نياز به هيچ نرم افزاری خاصی هم نيست.
http://cartoons.persiangig.com/image/BaB/s61.JPG
http://cartoons.persiangig.com/image/BaB/s62.JPG
و ماجرای اين سه دختر تمامی ندارد:



در مورد تصوير بالا لازم به ذكره كه از يك تكنيك ساده استفاده می كنه، در نگاه اول شما موقع ديدن اين برنامه تمام حواستون روی شخصت بد داستان هست، يدفعه تو يه محيط خالی از تحرك و در حالی كه شخصيت بد داستان هم حركت خاصی انجام نمیده شما اون دختر رو ميبينيد كه مادر خودش رو میبوسه، پس نگاه به پس زمينه ميره و درست چند لحظه بعد اون 3 دختر مذكور به چشم میآن. به بيان ساده تر شما يه مداد جلوی صورتتون بگيريد و بهش زل بزنيد، خواهيد ديد تصاوير پشت مداد اندكی تار ميشن و از زاويه ديد خارج، حالا ديد خودتون رو به پس زمينه مداد معطوف كنيد، بله حالا مداد تار می شود، در اينجا شخصيت بد داستان در نقش مداد ظاهر شده است.

به حالت چهره و دست دقت كنيد:



و در نهايت در سكانس پايانی به چشمان شخصيت بد داستان نگاه كنيد:


منبع: http://cartoonsanalysis.blogfa.com/post-3.aspx

[ANTI satan]

سلام دوست خوبم


ممنون از مطلبی که قرار دادید

فقط ایکاش کمی سربسته تر مطلب و عکس ها رو قرار می دادید ، قضیه خیلی باز مطرح شده
یه مقداری عکس ها و مطالب چیز هستند
خودشون مشکل ساز می شند و بازخرد خوبی نداره
اگه ممکنه ویرایش کنید و ...
ممنون

[pooya]

(۱۸/بهمن/۸۹ ۱۴:۲۵)ANTI satan نوشته است:  فقط ایکاش کمی سربسته تر مطلب و عکس ها رو قرار می دادید ، قضیه خیلی باز مطرح شده
یه مقداری عکس ها و مطالب چیز هستند
خودشون مشکل ساز می شند و بازخرد خوبی نداره
اگه ممکنه ویرایش کنید و ...
ممنون

سربسته تر نميشه گفت، الان تقريبا اون قسمت های كه بايد توضيح داده بشه رو گفتم نيازی به توضيح نيست و فقط اشاره داشتم بهش.
بله عكس ها يه مقدار خارج از عرفه.
به پيشنهاد خودتون ويرايش و به شكل لينك درآوردم.
يكی از مشكلات اينكار همينه... اگر همه چی رو نذاری يه جوری ميشه قضيه اگه همه موارد رو هم بذاری و بشكافی موضوع رو يه داستان ديگه درست ميشه.
(از مطالب بعد سانسور ميكنم بعضی قسمت هاشو، شطرنجی و اين حرفا)
و ممنون از گوشزدتون

[moud]

خوب بود اما نبايد سرمون به نمادها سرمون گرم بشه؟!1!؟!؟!؟!؟

[pooya]

بحث من كلا روی نمادگرایی يا فراماسونی نيست (: اما اگر بهش برخورد كنم ذكر ميكنم و بحث عمدم هم بيشتر روی s*xual stimulation و تاثير برنامه های كودك روی خردسالان يا حتی روی افراد بالغه.

[F.E.A.R]

(۱۹/بهمن/۸۹ ۰:۰۵)pooya نوشته است:  بحث من كلا روی نمادگرایی يا فراماسونی نيست (: اما اگر بهش برخورد كنم ذكر ميكنم و بحث عمدم هم بيشتر روی s*xual stimulation و تاثير برنامه های كودك روی خردسالان يا حتی روی افراد بالغه.

به به عجب بحث جالبی
دوست عزیز شما متن ها تو قرار بده ما قبولت داریم لطفا از قرار دادن این جور عکسا که خود باعث گناه می شه جلوگیری کنید.

[pooya]

(۱۹/بهمن/۸۹ ۰:۲۹)F.E.A.R نوشته است:  

(۱۹/بهمن/۸۹ ۰:۰۵)pooya نوشته است:  بحث من كلا روی نمادگرایی يا فراماسونی نيست (: اما اگر بهش برخورد كنم ذكر ميكنم و بحث عمدم هم بيشتر روی s*xual stimulation و تاثير برنامه های كودك روی خردسالان يا حتی روی افراد بالغه.

به به عجب بحث جالبی
دوست عزیز شما متن ها تو قرار بده ما قبولت داریم لطفا از قرار دادن این جور عکسا که خود باعث گناه می شه جلوگیری کنید.

تصاويری كه مورد داره زين پس و زين قبل سانسور ميشه

[Amir]

سلام " pooya " ...
مطلب خوبی بود اما نقد و تحلیل بذار و سانسور کن مثل همین چند تا عکسی که خودم انجام دادم ...
خیلی ممنون از تلاشت یاعلی

[pooya]

(۱۹/بهمن/۸۹ ۱۴:۴۲)zohur12.ir نوشته است:  مطلب خوبی بود اما نقد و تحلیل بذار و سانسور کن مثل همین چند تا عکسی که خودم انجام دادم ...

ميدونی چرا من حد سانسور رو نميدونم؟!
چون من با اين كارتون ها بزرگ شدم و اونس گرفتم، هر هفته ماهی پولارو جمع ميكردم ميرفتم كلوپ 2-3 تا اجاره ميكردم و مينشستم پاشون (: برا همينه كه ذهن من نميدونه چی اضافه است و بايد سانسور بشه! ميشه گفت يه قسمتی از ذهنم مريض شده!
حالا مشكل ما اينجاست كه چيزی نداريم برای جايگزين كردن، يعنی شما اگه از بچت اين كارتون ها رو دريغ كنی چی ميخواد جاشو پر كنه؟ (يقينا" بچه ها تو يه سنی به ديدن داستان و شخصيت های زيبا و ... احتياج دارن چون بعد همينا ميشه خلاقيت و ذهن پويایی كودكمون، پسر يا دختری كه بزرگ ميشه و ميره مثلا رشته هنر و نقاشی و طراحی از همينا الهام ميگيره، وقتی يه ساختمون ميبينی كه توش نماد فلان بكار رفته همون ب بسم الله نبايد بری سراغ اينكه آره حتما معمار اينجا ماسونی چيزی بوده يا .... بلكه اون هرچی رو كه تو بچگی ديده و خوشش اومده رو طرح كرده يا لااقل سعی ميكنه اگه بشه از اون چيزاييم كه خوشش ميآد مستقيم و غير مستقيم تو يه نما و ساختمان استفاده كنه. يا همين آرم های كه ميگيد همش كه نبايد نشان فراماسونی مستقيم باشه. ممكنه واقعا اون شكل و طرح تو ذهن طراح و مدير نهادينه باشه، ناخودآگاه خوششون ميآد، مثل من و شما كه يه منظره زيبا ميبينيم يك گل خوشبو رو میبوييم خوشمون ميآد و لذت ميبريم.) مطلقا شاهنامه و اينجور چيزها به شكل صوتی كارآمد نخواهد بود(تست شده) صدا و سيما هم كه يكبار يه رستم و سهراب درست كرد(شبكه 1) رخش، اسب رستم توش سياه بود! رستم يه شكل عجيبی بود! خلاصه داستان رو يه جورایی عجيب توصيف كرده بودند، يكی از دوستان 2 تا پسر داره(خيلی زود ازدواج كرده!) خونشون كه ميرفتيم اين برنامه رو كه پخش ميكرد هر و كر اين دوتا بچه هوا بود! ميخنديدن به كارتون! با اينكه مضمون خنده داری هم نداشت كارتون يعنی فضا و ... كاملا جدی بود.
اما امان از اينكه يه كارتون مثل فوتباليستا و ملوان زبل و ... پخش ميكرد، اين دوتا ميخكوب ميشدن به فرش.

مهمترين موضوع اينه كه انيميشن به نسبت كتاب و نوار و ... دارای گيرایی فوق العاده بيشتریه كه اونم به خاطر ويژگی های صمعی و بصريشه و به نظر خودم مهمترين و كليدی ترين قسمت القا و انتقال اين قضايایه فراماسونی تو همين برنامه ها پنهان شده، شما 34-35 سالت ميشه زن داری با دو تا بچه ديگه وقت فكر كردن به فراماسون و ... رو نداری كه! ذهن اصلا تو اين حوالی نميچرخه، با ديدن صحنه ها، خواندن متون و .... ذهنت بازم نمیآد سمتش! چرا؟ چون چيزایی مهمتری مثل خانواده داری كه بهش فكر كنی. اما دو تا بچه فارق از هر غم و اندوهی به تماشای اين برنامه ها ميشينين، بزرگ ميشن و هر كدوم كاری پيدا ميكنن و تو كار خودشون از اين آموزه ها استفاده ميكنن، درسته اونام يه زمانی مثل پدرشون/ مادرشون، ازدواج ميكنن، بچه دار ميشن و ... اما با اين تفاوت كه قسمت هر چند كوچكی از ذهنشون هم پر از اين نماد ها و مسائل هست. خلاصه تاثيرش رو نميشه انكار كرد و نظر شخصيم اينه كه كارتون و سرگرمی از هر چيزی بيشتر نفوذ كننده تر به ذهن و جسم و روح هست.


خلاصه كه مشكل خيلی ريشه

[pooya]

مادامی كه صحبت و حرف منطقی باشه دليلی برای ناراحتی وجود ندارد (: