|
غرور و راه های در مان آن
|
|
۱۳:۳۲, ۱۶/دی/۹۰
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۶/دی/۹۰ ۱۳:۵۶ توسط تازه مسلمان.)
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
با سلام
انشالله در این تایپک بیماری غرور ، انواع آن و درمان آنها را ذکر خواهیم کرد. قسمت اول از کتاب معراج السعاده می باشد. غرور که منشا اکثر آفات و شرور است و اصل معنی غرور، فریب خوردن است. و مراد از آن در این مقام، فریفته شدن به شبهه و خدعه شیطان است، در ایمن شدن از عذاب خدای تعالی، و مطمئن گشتن به امری که موافق هوا و هوس، و ملایم طبع باشد. پس هر که را اعتقاد آن باشد که او بر راه خیر است و آن طریقه ای که دارد طریقه صحیح است، و چنین نباشد، آن شخص مغرور است. مراد از غرور، مغرور شدن است به صحت آن کاری که می کند، و درست بودن آن و چون بیشتر مردم به خود گمان نیک دارند، و افعال و اعمال خود را درست پندارند، و حال اینکه در آن گمان، خطاکارند، پس ایشان مغرورند. [/b] مثل کسانی که مال مردم را می گیرند، و به مصرف خیرات و مبرات می رسانند، و مساجد و مدارس بنا می نهند، و پل و رباط می سازند، و چنان می پندارند که عمل نیکی کرده اند، و به سعادتی رسیده اند و این، محض غرور و غفلت است. و شیطان لعین او را فریب داده است و بدانکه منبع هر هلاکتی، و سرچشمه هر شقاوتی، غرور و غفلت است. و به این سبب، سید رسل (صل الله علیه و آله و سلم) فرموده: خوشا خواب زیرکان و افطار کردن ایشان، که چگونه مغبون کرده اند بیداری احمقان و سعی و اجتهاد ایشان را، زیرا حمق موجب غرور به بیداری و اجتهاد می گردد. و هر آینه به قدر ذره ای از عمل صاحب تقوی و یقین، بهتر است از عملی که روی زمین را مملو کرده اند از مغرورین. انشالله ادامه دارد... |
|||
|
|
۱۵:۳۹, ۱۶/دی/۹۰
شماره ارسال: #2
|
|||
|
|||
|
با سلام
از حضرت امام صادق(علیه السلام) منقول است که: مغرور در دنیا مسکین است و در آخرت مغبون و زیانکار، چون عوض کرده است بهتر را به زبونتر و تعجب نکن از خود که بسا فریفته شوی به مال و صحت بدن خود. و گمان کنی که باقی خواهی بود و بسا باشد که فریفته شوی به طول عمر خود و اولاد و اصحاب خود. و پنداری که به سبب آنها نجات خواهی یافت. و گاهی فریفته شوی به آنچه به همه خلق می نمایی، از پشیمانی بر تقصیرات خود در عبادت. و شاید خدا از دل تو آنچه را به خلق می نمایی داند. و بسا باشد که نفس خود را به تکلف بر عبادت بداری و حال اینکه خدای تعالی اخلاص از تو طلب کند. و بسا باشد که افتخار کنی به علم و نسب خود و حال آنکه غافل باشی از آنچه از احوال تو پنهان است بر تو و خدا می داند و بسا باشد که توهم کنی که خدا را می خوانی و حال آنکه تو غیر خدا را عبادت کنی و بسا باشد که پنداشته باشی که نصیحت خلق می کنی و حال آنکه قصد تو آن باشد که مردم به سوی تو میل نمایند. و بدانکه از ظلمتهای غرور و فریب بیرون نمی روی مگر به خضوع از برای خدا. و بازگشت به سوی او از روی صدق و دانستن عیوب خود. و اگر مغرور شوی و به خود راضی باشی، به هرحال که در آن هستی ، هیچ احدی از تو شقی تر و عمر ضایع کننده تر نخواهد بود. و در روز قیامت حسرت و ندامت خواهی یافت. |
|||
|
|
۲۱:۴۹, ۱۶/دی/۹۰
شماره ارسال: #3
|
|||
|
|||
|
با سلام
و بدانکه غرور و غفلت بسیار و سبب غرور ایشان مختلف و متفاوت است. طوایف مغرور و معالجه هر کدام: طایفه اول: کفار و صاحبان مذاهب فاسد شیطان ایشان را از راه حق بیرون کرده و آنها به فریب او از راه رفته و خود را محق پنداشته اند. و معالجه این غرور، آنست که هرکس باید تامل کند و بداند که انسان، محل سهو و خطاست. وشیطان در کمین او نشسته است. و بسا اموری که آدمی یقین به آن داشته، سپس خلاف آن ظاهر گشته. پس بعد از این تامل در صدد تفحص از مذاهب براید، و قدر قوه و طاقت سعی در تحصیل حق نماید، تا اینکه از آن غرور و غفلت برآید. و اگر هنگام سعی، اجل او در رسد، و قبل از ظهور حق بر او، بمیرد، امید آنست که خدا بر او رحمت نماید. لا یکلف الله نفسا الا وسعها هیچ کس را خدا زیاده از قدر طاقت، تکلیف نمی فرماید. (286بقره) |
|||
|
|
۲۲:۰۰, ۱۶/دی/۹۰
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۶/دی/۹۰ ۲۲:۰۷ توسط yashar1374.)
شماره ارسال: #4
|
|||
|
|||
|
به نظر من بعضي غرور ها هست كه انسانها به خاطر منافع خود و از روي عمد ستايشش ميكنن . بعضي انسان ها هستند كه از روي رفتار خود و غير عمد انجام ميدن كه باز هم اين حالت به دو صورت هست :
1- غروري كه انسان در قديم انجام داده و به صورت عادت شده 2- غروري كه به صورت غريزه اي تو انسان هست . همچنين در موارد ديگه مثل ريا اين موارد صدق ميكنه . |
|||
|
|
۱۴:۲۵, ۱۷/دی/۹۰
شماره ارسال: #5
|
|||
|
|||
|
باسلام
لازم دونستم قبل از ادامه این تایپک مطلبی رو ذکر کنم امیدوارم دوستان ببخشند به دلیل بی ارتباط بودن این پست با موضوع بحث درباره غریزه باید ذکر کنم که به علت معانی نامشخصی که برای غریزه درنظر گرفته میشه نمی شه به طور قطع گفت که انسان دارای غریزه است و بسیاری از روانشناسان انسان رو فاقد غریزه می دونن. اما اگه غریزه رو به معنای صفاتی بدونیم که هرکسی تو وجود و ذات خودش داره، خوشبختانه گناهان غریزی نیستند چون انسانها پاک متولد میشن (برخلاف مسیحیت که اعتقاد به پلید بودن بشر دارند و میگن باید تلاش کنه تا پلیدی اولیه رو از بین ببره) اما درمورد اینکه دوستمون فرمودن نقل قول:- غروري كه انسان در قديم انجام داده و به صورت عادت شده حقیر هم موافقم چون بسیاری از گناهان را در گذشته به امید ترک انجام اون در آینده انجام می دادیم اما غافل از اینکه ترک گناه بدون انجام دادن اون خیلی راحت تر از ترک اون بعد از انجام گناهه... |
|||
|
|
۱۵:۳۲, ۱۷/دی/۹۰
شماره ارسال: #6
|
|||
|
|||
|
غروري كه به صورت غريزه اي تو انسان هست
يعني اين كه انسان بدون فكر كردن و به طور ناخداگاه اون كار رو انجام بده . بدون اين كه اين رفتار وابسته به بقيه باشد ( كه بازهم اين قسمت مستلزم حرفهايي هست ) . قرار نيست كه هر غروري بد باشه ! وقتي ميگيم غرور مردانه ( كه بيشتر غرور هاي غريزه اي اين هست ) يعني رفتاري كه با فعال شدنش ديگر رفتار ها مانند اعتماد به نفس را تحريك ميكند تا شخصيت خودش رو حفظ كنه ( كه اين نوع غرور با ايمان به خدا و پرستش او تقويت ميشه . يكي از تفاوتهاي مسلمون ها با غير مسلمون ها ميزان غرورشون هست ) . |
|||
|
۱۵:۵۰, ۱۷/دی/۹۰
شماره ارسال: #7
|
|||
|
|||
(۱۷/دی/۹۰ ۱۵:۳۲)yashar1374 نوشته است: غروري كه به صورت غريزه اي تو انسان هستبا سلام فکر می کنم تعریفمون از غرور متفاوته. توصیه می کنم پست اول رو دوباره مطالعه کنید برای توضیح بیشتر این موضوع بهتره موضوعات مختلف از قبیل عجب، خودبزرگ بینی، خودستایی، تفاخر، ریا، تکبر، غرور، اعتماد به نفس و ... رو تعریف و بعد تشریح کنیم. که هر کدوم نیاز به تایپک جداگانه ای دارند. درمورد عجب، خودبزرگ بینی، تکبر، خودستایی و تفاخر می تونید به لینک زیر مراجعه کنید http://forum.bidari-andishe.ir/thread-9925.html و درباره غرور همینجا بحث خواهد شد انشالله و اما سایر موضوعات که نیاز به تایپک جدید می باشد. موفق باشید |
|||
|
|
۱۶:۰۶, ۱۷/دی/۹۰
شماره ارسال: #8
|
|||
|
|||
|
حرف شماروقبول دارم
اما ميگم هر غروري اين غرور نيست و ممكن هست انسان به دلايل ديگر ( يعني غير از فريب خوردن ) مغرور شود و ميتواند اين مغرور بودن ، انسان را به درجات بالاتري از فهم برساند . اما باز هم ميگم غروري كه به درستي استفاده شود ، غروري كه انتقاد پذيري داشته باشد و چشم انسان را بر واقعيات نبندد يعني بتوان با آوردن مدرك حرف آن را نقض كرد .
|
|||
|
۱۷:۳۷, ۱۷/دی/۹۰
شماره ارسال: #9
|
|||
|
|||
|
ابوحامد غزالى در حقيقت نكوهش غرور مىنويسد:
«هر چه درباره ارزش دانش و معرفت و نكوهش جهل و نادانى گفته شده دليل بر نكوهيدگى غرور مىشود؛ زيرا غرور يكى از انواع جهل است؛ چون جهل عبارت از اين است كه انسان به چيزى برخلاف آنچه در عالم واقع هست باور داشته باشد. و غرور نيز همان جهل است. ولى هر جهلى غرور نيست، بلكه غرور مستلزم وجود دو چيز است: يكى آنچه انسان فريفته آن مىشود و ديگر عامل فريبنده است. بنابراين، اگر مجهول مورد اعتقاد ما، چيزى باشد كه با هوس و خواهش نفس سازگار باشد و عامل جهل هم يك شبهه و خيال نادرست باشد و ما گمان كنيم كه آن دليل است. حال آن كه در عالم واقع چنين نباشد، جهل برگرفته از اين امر، غرور نام دارد. پس غرور، عبارت است از اعتماد و تكيه كردن نفس به آنچه مطابق هوا و هوس باشد و طبيعت آدمى به خاطر شبهه افكنى و فريب شيطان به آن گرايش يابد. با توجه به اين برداشت، كسى كه بر اثر يك شبهه نادرست، معتقد باشد كه در دنيا يا در آخرت از خير و خوبى برخوردار است. چنين كسى مغرور و فريب خورده است.
بيشتر مردم خيال مىكنند كه آدمهاى خوبى هستند، در صورتى كه در اين پندار خويش دچار خطا هستند. پس بيشتر مردم مغرور و فريب خوردهاند؛ گرچه كه انواع غرور آنها متفاوت است و درجاتشان در اين مورد فرق مىكند و غرور و فريب خوردگى بعضى روشنتر و شديدتر از ديگران مىباشد.» «1» (1)- احياء علوم الدين: 3/ 465 (كتاب ذم الغرور)؛ المحجة البيضاء: 6/ 292. |
|||
|
|
۰:۰۴, ۱۸/دی/۹۰
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۸/دی/۹۰ ۰:۰۸ توسط تازه مسلمان.)
شماره ارسال: #10
|
|||
|
|||
(۱۷/دی/۹۰ ۱۶:۰۶)yashar1374 نوشته است: حرف شماروقبول دارم اما ميگم هر غروري اين غرور نيست و ممكن هست انسان به دلايل ديگر ( يعني غير از فريب خوردن ) مغرور شود و ميتواند اين مغرور بودن ، انسان را به درجات بالاتري از فهم برساند . اما باز هم ميگم غروري كه به درستي استفاده شود ، غروري كه انتقاد پذيري داشته باشد و چشم انسان را بر واقعيات نبندد يعني بتوان با آوردن مدرك حرف آن را نقض كرد . ممنون از اینکه مطالب رو با دقت پیگیری می کنید اما بازهم فکر می کنم تعریفتون از غرور با اون چیزی که اینجا مطرح شده متفاوته اینجا غرور به معنای فریب خوردن است و فرد مغرور فردی است که به هیچ عنوان قبول نمی کند که اشتباه کرده و بحث حول چنین شخصی می چرخداما اگه کسی با مدرک قانع بشه دیگه مغرور نیست (راستی توصیه می کنم حتما پست 10 رو هم مطالعه کنید. معنای غروری که ما داریم بحث می کنیم در این پست به وضوح اومده)... طایفه دوم: اهل فسق و معاصی فرو رفتگان به شهوات دنیویه، و غریقان لذات نفسانیه، و اهل فسق و معاصی اند. و مغرورین از این طایفه بر چند نوع اند نوع اول: جماعتی هستند که سبب غرور و فریب ایشان، گمان نقد بودن دنیا و نسیه بودن آخرت شده، و از این غافل گشته اند که اگرچه دنیا نقد و آخرت نسیه است، اما نه چنین است که هر نقدی بهتر از نسیه بوده باشد زیرا که جمیع لذات دنیویه را به انواع آفات و کدورات مشوب، و عیش و عشرت آن، به چندین غم و غصه مخلوط است. به خلاف لذات اخرویه که از همه آفات دور، و به هیچ وجه به کدورتی ممزوج نیست. سلطنتی است بی زوال، و راحتی است بی رنج و ملال انشالله ادامه دارد...د
|
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |
|
|
|||||
| موضوع: | نویسنده | پاسخ: | مشاهده: | آخرین ارسال | |
| غرور عبادتسوز | عمار رهبری | 0 | 846 |
۲۳/مرداد/۹۳ ۲۰:۰۹ آخرین ارسال: عمار رهبری |
|









اما ميگم هر غروري اين غرور نيست و ممكن هست انسان به دلايل ديگر ( يعني غير از فريب خوردن ) مغرور شود و ميتواند اين مغرور بودن ، انسان را به درجات بالاتري از فهم برساند . اما باز هم ميگم غروري كه به درستي استفاده شود ، غروري كه انتقاد پذيري داشته باشد و چشم انسان را بر واقعيات نبندد يعني بتوان با آوردن مدرك حرف آن را نقض كرد .
