آیا تا به حال به امتحانات الهی فکر کرده اید؟؟؟ p#

[m.hossein]

همین امروز که با دوستم نشسته بودم لحظه ای گفت: من سوالی داشتم گفتم بگو آماده ی شنیدنم چیزی گفت که واقعا داشتم از تعجب شاخ در می آوردم فکر هر سوالی را میکردم غیر از این سوال:

نمیدانم چرا با اینکه خدا میداند که آخر و عاقبت ما چه میشود باز ما را در این دنیا امتحان میکند.

سعی کردم و جوابش را دادم قانع نشد سپس من در راه با خودم تفکر کردم هزاران مثال آوردم مثلا مثال معلم ولی گفت:

معلم اطمینان ندارد اما خدا اطمینان دارد که ما چه راهی میرویم

[b]نظری دارید؟؟
یا علی
[/u][b][/u]

[در جستجوی سختی]

با سلام

(۲/اسفند/۹۰ ۲۰:۰۶)freewish نوشته است:  دوست عزیز با تشکر از جواب شما
حرف من با توجه به حدیث زیر بود:
امام علی (علیه السلام) :دگرگونی های دنیا بر حسب اتفاق است و از روی شایستگی و استحقاق نیست، ولی احوال آخرت به شایستگی افراد و انسانها بستگی دارد.

(۳/اسفند/۹۰ ۱۰:۱۶)علی 110 نوشته است:  نکته ی اول این که بعد از بررسی سند حدیث و منبع آن باید بررسی شود که لفظ دقیق عربی این روایت که به اتفاق ترجمه شده چه چیزی است
بعلاوه منظور مولا از این کلام این نیست که حوادث در این دنیا بدون تدبیر و حکمت خدا رقم میخورد که این نفی توحید است
بلکه منظور این است که بنا نیست تا در این دنیا هر کسی سر جای خودش باشد بر اساس شایستگی چون عالم عالم اختیار است و این موجود مختار بسیاری مواقع بر اساس عدل عمل نمیکند و خدا هم بنا ندارد تا با اعمال جبر در هر موردی در این عالم اختیار عدل بر قرار کند!!!!!!!!!!!!
به طور مثال اینکه پس از رسول اکرم کسی جانشین ایشان شود که ابداً شایستگی ندارد برای خلافت به معنای اتفاقی بودن این رخداد نیست!!!!!!!!!!!!!!!!!
بلکه به این معنا است که موجودات مختار با اعمالی از سر آگاهی و اختیار شرایطی را فراهم کردند که آن کسی که شایسته است برای جانشینی، جانشین رسول الله شود
فکر میکنم توضیحات کافی باشد إن شاء الله

مختصر و مفید پستی که علی آقا در جواب جناب freewish دادند از نظر بنده اینه که :
قرار نیست هر کسی که شایسته هست (به فراخور زمانه) حتما به حق خودش - البته دراین دنیا - برسه و ممکنه ناملایماتی رو در این راه ببینه ولی در نهایت اجرش پیش خدا محفوظ هست و در آخرت مورد توجه قرار میگیره.
مثل اینکه یه نفر یه درسی رو میخونه که بره امتحان بده اما ممکنه به دلایلی مثل مریض احوالی یا استرس امتحان نتونه نتیجه مطلوب - که همون نمره مناسب هست - بگیره اما درنهایت به هدف اصلی خودش (که یادگیری مطلب هست) برسه.
البته به نظر بنده این فرمایش حضرت علی(علیه السلام) با اصل امتحان نه تنها منافاتی نداره بلکه میتونه موید فلسفه امتحانات الهی هم باشه.
اگر درست متوجه نشدم لطفا راهنمایی کنید.
با تشکر

[m.hossein]

میخواستم پس از مدت ها از شما دوستان عزیز سوالی کنم:
دکتر علی شریعتی میگویند: برای اینکه بهتر خداوند را درک کنیم بهتر است در حکمتهایش نقض ایجاد کنیم تا مفهوم حکمتهایش را بفهمیم.(تا آنجایی که یادم می آید) اما درک این حرف برایم مشکل است. میشود نظراتتان رابیان کنید

درباره ی موضوع قبل کاملا توجیه شدم و از شما تشکر میکنم.

[علی 110]

نکته ی اول و بسیار مهم
مرحوم شریعتی دین شناس نبودند
دین خدا صاحب داره
هر کسی در مسائل اعتقادی در دین خدا حرفی زد باید ببینید که حرفش مستند به چیست
به چه آیه و حدیثی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
اگه از کل آمدن در این تالار همین یک جمله در عقل ما جا بگیره و در دل ما نقش ببنده و جزو باورهای اعتقادی ما بشه به لطف خدا خییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییلی در زندگی جلو افتادیم

نکته ی دوم
فرار نیست ما از حکمتهای خدا سر در بیاوریم
قرار است ما عبد خدا شویم
اگر عبد خدا شدیم به تناسب عبودیت، معرفتمان رشد میکند، متناسب با معرفت خداوند تا آنجا که صلاح بداند و مطابق مشیتش آنچه را لازم است از لطایف حکمت هایش بدانیم به ما خواهد آموخت

این پاسخ را میتوان بسط داد اما فکر میکنم حقیر
در خانه اگر کسی هست یک حرف بس است
یا علی برادرم

[freewish]

(۳/اسفند/۹۰ ۱۴:۳۸)در جستجوی سختی نوشته است:  مختصر و مفید پستی که علی آقا در جواب جناب freewish دادند از نظر بنده اینه که :
قرار نیست هر کسی که شایسته هست (به فراخور زمانه) حتما به حق خودش - البته دراین دنیا - برسه و ممکنه ناملایماتی رو در این راه ببینه ولی در نهایت اجرش پیش خدا محفوظ هست و در آخرت مورد توجه قرار میگیره.
مثل اینکه یه نفر یه درسی رو میخونه که بره امتحان بده اما ممکنه به دلایلی مثل مریض احوالی یا استرس امتحان نتونه نتیجه مطلوب - که همون نمره مناسب هست - بگیره اما درنهایت به هدف اصلی خودش (که یادگیری مطلب هست) برسه.
البته به نظر بنده این فرمایش حضرت علی(علیه السلام) با اصل امتحان نه تنها منافاتی نداره بلکه میتونه موید فلسفه امتحانات الهی هم باشه.
اگر درست متوجه نشدم لطفا راهنمایی کنید.
با تشکر

دوست عزیز برداشت شما از حدیت تا حدودی شبیه منه، ولی من منبع همین حدیث رو پیدا نکردم و البته همه می دونیم که خیلی سعی میشه تا نشون داده بشه ما نتیجه همه اعمالمون رو در همین جهان می بینیم، که با توجه به این حدیث و آیات قرآن غلط هست، می خواستم اگر دوستی مطلب یا حدیث مشابهی در این زمانه داره همینجا قرار بده تا همه دوستان استفاده کنن.

[mohammad727]

(۲/اسفند/۹۰ ۱۸:۳۶)علی 110 نوشته است:  

(۲/اسفند/۹۰ ۱۴:۰۴)anti dajjil نوشته است:  اما استدلال های شما دوستان قبول است اما آیا بودن این امتحانات لازمه ی بشر است؟

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
ببینید دوست عزیز
این سوال و اینگونه سوالات ناشی از این است که ما درک درستی شاید از مفهوم دنیا نداریم
خاصیت دنیا این است که موجودی مختار در آن وجود داشته باشد
لازمه ی اختیار این است که بتواند این موجود مختار بین دو راهی قرار بگیرد و با اختیار و آگاهی خود یکی را برگزیند
لازمه ی وجود دو راهی این است که تاجایی که مشیت خدا اجازه دهد خیر و شر در عالم دنیا اجازه بروز و حضور و تجلی داشته باشد
اگر کسی نتواند عمل شری را که در نیتش هست انجام دهد در این دنیا دیگر غرض آفرینش این دنیا که حضور موجودی مختار است را خود خالق دنیا نقض کرده است
و دیگر نمیشود به این دنیا گفت دنیا
چون دار اختیار نیست
میشود آخرت
جایی که یا خیر محض است و یا شر محض
بهشت و دوزخ

(۲/اسفند/۹۰ ۱۴:۰۴)anti dajjil نوشته است:  کافر هزاران گناه کبیره ی غیرقابل بخشش کرده است. خداوند میداند که آینده ی او چه جور خواهد بود و میداند او قابل برگشت نیست ولی باز برای او امتحانی قرار میدهد.
یعنی بدون امتحان خداوند علیم نمیتواند ثابت کند آن شخص گناه کار است؟(با اینکه هزاران گناه کبیره دارد)

دستگاه استدلالی در این سوال به گونه ای قرار گرفته که پنداشته شده است که امتحانات خداوند گویی به همان انگیزه ی امتحانات بشری انجام میگیرد
بشر یکی از مهمترین انگیزه هایش از امتحان کردن کسب آگاهی خودش به امری مجهول است
اما امتحان خدا دلایلش آگاه کردن خود فرد از حقیقت وجودی خودش است
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ﴿۲-ملک﴾

همانكه مرگ و زندگى را پديد آورد تا شما را بيازمايد كه كدامتان نيكوكارتريد و اوست ارجمند آمرزنده (۲)

نکته ی بسیار ظریف این آیه هم این است که خداوند در انگیزه ی خلقت میفرماید کدام یک نیکوکار ترید

یعنی بنای عالم دنیا هم بر خیر است:
تا شما را بيازمايد كه كدامتان نيكوكارتريد ... (۲)


یعنی رضای خدا و خواست خدا عمل خیر بندگان است


لِيَمِيزَ اللّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ ...﴿۳۷-الانفال﴾

تا خدا ناپاك را از پاك جدا كند ...(۳۷)
و همچنین جدا کردن پاک از ناپاک
به شکلی که در روز قیامت هم که پاک از ناپاک حقیقتاً جدا میشود، اعمال خود این موجود مختار گواه است و نمیتواند این موجود مختار اعمال خودش را انکار کند
همانطور که در پاسخ گذشته خدمت شما عرض کردم
این دنیا دار اختیار است
اگر اختیار بخواهد باشد خداوند تا حدی که مشیت و حکمتش اجازه میدهد به شرور هم باید اجازه عملی کردن انگیزه ها و نیت های درونی خود را بدهد تا هم حقیقت وجودی آنها برای خودشان و دیگران مکشوف شود و هم خاصیت عالم دنیا که محلی برای تحولات موجودی مختار است از بین نرود
البته جواب هر دو بخش را باز میتوان بسط داد که فکر میکنم کافی باشد
خداوند هادی و نگهدار همه ی ما

---

(۲/اسفند/۹۰ ۱۷:۰۹)freewish نوشته است:  در روایات دو گونه بیان شده ، یک سری اونا رو مجازات می دونن یک سری کاملا اتفاقی یا بخشش گناهان.

دوست عزیز ما هیچ اتفاقی در عالم نداریم و هیچ آیه و روایتی هم نمیگه اتفاقی
اگر مقصود شما از اتفاقی مترادف با بی دلیل خاص و بی حکمتی خاص در مورد انسان است!

---

(۲/اسفند/۹۰ ۱۵:۱۶)mohammad727 نوشته است:  بسم الله الرحمن الرحيم
بنده در تاپيك شبيه به اين عرض كرده بودم كه . فكر كردن در اعمال و تصميمات خداي يگانه كفر محض است

خداوند در قرآن انسان ها را دعوت کرده که در بسیار چیزها از جمله سرگذشت گذشتگانی که گرفتار عذاب شده اند و شگفتی های آفرینش عمیقاً بیاندیشند
و بسیاری از این اعمالی که خدا در قرآن دعوت به تفکر در مورد آنها فرموده مانند عذاب گذشتگان و شگفتی های خلقت همه اعمال خدا و تصمیمات خداست پس این که به طور کلی بگوییم تفکر در این موارد کفر محض است به نظر مخالف حکم خدا در قرآن است و اظهار نظر مخالف حکم صریح خدا در قرآن خود مرتبه ای از کفر است
آنچیز که از آن نهی شده ایم تفکر در ذات خداست که گرفتار به آن بر طبق آیات و روایات سرانجام به کفر شخص می انجامد
و چیز دیگری که از آن نهی شده ایم چون و چرا کردن در اعمال خداست!
و اگر منظور این دوست عزیز ما از این مطلب

(۲/اسفند/۹۰ ۱۵:۱۶)mohammad727 نوشته است:  فكر كردن در اعمال و تصميمات خداي يگانه كفر محض است

این بوده باشد که نباید در افعال خدا چون و چرا کرد کلامی کاملاً حق است که خود خداوند در قرآن هم آن را تصریح فرموده
لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ» (الأنبیاء - 23). ترجمه: خدا از آن چه مى‏كند سوال نمى‏شود، ولى آنان سوال خواهند شد.
قرار نیست ما در کار خدا چون و چرا کنیم و ازش سر در بیاریم
قرار است بندگی خدا را کنیم
یا علی و خدا نگهدار و هادی همه ی ما

بسم الله الرحمان الرحيم
دوست گرامي . من كي گفتم عبرت از گذشتگان كفر است ؟
من گفتم تفكر در مورد قدرت محض خداي يگانه كفر است .
سوال هايي از قبيل ابتداي دنيا چگونه بود . ايا انسان اگر گناه كند خدا مي داند يا نه و سوالهايي از اين قبيل كه به قدرت و انديشه محض خداي يگانه مربوط مي شود و عقل ادمي وا مانده از جوابش مي شود . زيرا در فطرت ادمي قرار داده نشده
يك مثال ميزنم اگر كسي پاسخ داد پس مي توان در مورد قدرت محض خداي يگانه انديشيد.
ايا كسي در اين جهان مي باشد كه يك حرف بغير از حروف شناخته شده بيان كند؟
انسان مخترع مي شود ولي خالق نه

[m.hossein]

دوست عزیز گاهی مثل این سوالی که من پرسیدم را میتوان جواب داد من قدرت خدا را نگفتم گفتم که آیا لازمه ی بشر است؟؟؟
و از جناب علی 110 تشکر میکنم

[حسن.س.]

بنده تمام مطالب را نخواندم فقط چند جمله می گویم :




لازمه ی بوجود آمدن زید و امر و نقی آمدن در دنیا است بنا حکمت متعالیه جسمانیت الحدوث[b][/font][font=B Zar] و روحانیت البقا و معنی این سخن این است که نمی شود که خدا زید و امر را بوجود بیاورد ولی در بهشت یا جهنم؛زیرا دیگر آنکه در جهنم است یا بهشت انسانیت است و نه انسان به معنی تعین شخصی.قصه ی آدم و حوا هم قصه همین انسانیت است نه انسان.


این امتحانات و مشکلات است که لازمه ی تفاوت زید و امر می شود و اگر نبود اینها دیگر تفاوتی نبود که افراد شکل بگیرند.روح ما مانند یک منبع بی شکل بود که توسط ملازمه ی با جسم و امتحانت الهی به شکل شخص مشخصی به نام زید جلوه گر شد.

[mohebALI]

(۴/اسفند/۹۰ ۱۵:۱۵)mohammad727 نوشته است:  بسم الله الرحمان الرحيم
دوست گرامي . من كي گفتم عبرت از گذشتگان كفر است ؟
من گفتم تفكر در مورد قدرت محض خداي يگانه كفر است .
سوال هايي از قبيل ابتداي دنيا چگونه بود . ايا انسان اگر گناه كند خدا مي داند يا نه و سوالهايي از اين قبيل كه به قدرت و انديشه محض خداي يگانه مربوط مي شود و عقل ادمي وا مانده از جوابش مي شود . زيرا در فطرت ادمي قرار داده نشده
يك مثال ميزنم اگر كسي پاسخ داد پس مي توان در مورد قدرت محض خداي يگانه انديشيد.
ايا كسي در اين جهان مي باشد كه يك حرف بغير از حروف شناخته شده بيان كند؟
انسان مخترع مي شود ولي خالق نه

تا اونجا که من میدونم
ما از تفکر در ذات خدا منع شده ایم در روایات
در چون و چرا کردن از افعال خدا هم نهی شده ایم
اما اتفاقاً به تفکر درباب قدرت خدا امر شده ایم چرا که ما را به درک بهتری از عظمت خدای یگانه راهنمایی میکند
قدرت از صفات خداست و هیچ جای قرآن و در روایتی من ندیده ام که در اندیشدن در باب صفات خدا نهی شده باشیم
اتفاقاً خدا دعوت کرده
و این 1000 اسم و صفتش در جوشن کبیر برای این است که با تفکر در باب آنها بیشتر با خدای خود و ویژگیهایش آشنا شویم

گویا در انتخاب واژگان
قدرت محض را با ذات یکی گرفتید که این برداشت شخصی شماست

[mohammad727]

(۸/اسفند/۹۰ ۰:۴۱)mohebALI نوشته است:  

(۴/اسفند/۹۰ ۱۵:۱۵)mohammad727 نوشته است:  بسم الله الرحمان الرحيم
دوست گرامي . من كي گفتم عبرت از گذشتگان كفر است ؟
من گفتم تفكر در مورد قدرت محض خداي يگانه كفر است .
سوال هايي از قبيل ابتداي دنيا چگونه بود . ايا انسان اگر گناه كند خدا مي داند يا نه و سوالهايي از اين قبيل كه به قدرت و انديشه محض خداي يگانه مربوط مي شود و عقل ادمي وا مانده از جوابش مي شود . زيرا در فطرت ادمي قرار داده نشده
يك مثال ميزنم اگر كسي پاسخ داد پس مي توان در مورد قدرت محض خداي يگانه انديشيد.
ايا كسي در اين جهان مي باشد كه يك حرف بغير از حروف شناخته شده بيان كند؟
انسان مخترع مي شود ولي خالق نه

تا اونجا که من میدونم
ما از تفکر در ذات خدا منع شده ایم در روایات
در چون و چرا کردن از افعال خدا هم نهی شده ایم
اما اتفاقاً به تفکر درباب قدرت خدا امر شده ایم چرا که ما را به درک بهتری از عظمت خدای یگانه راهنمایی میکند
قدرت از صفات خداست و هیچ جای قرآن و در روایتی من ندیده ام که در اندیشدن در باب صفات خدا نهی شده باشیم
اتفاقاً خدا دعوت کرده
و این 1000 اسم و صفتش در جوشن کبیر برای این است که با تفکر در باب آنها بیشتر با خدای خود و ویژگیهایش آشنا شویم

گویا در انتخاب واژگان
قدرت محض را با ذات یکی گرفتید که این برداشت شخصی شماست

سپاس گزارم كه حرف بنده را متوجه شديد انتخاب اسمشم با شما دوستان
يا حق