آیا هدف افرینش جهان شخص پیامبر اسلام بوده اند؟

[behabadi]

بنام خدا

درروایتی گفته شده است که خداوند فرمود اگر تو نمیبودی اقلاک را نمیافریدم(لولاک لما خلقت الافلاک) آیا خداوند همه افلاک را برای پیامبرآفریده است؟ اگر اوآفریده نمیشد گیتی آفریده نمیشد؟ بنظر بنده چنین برداشتی معقول وخردمندانه نیست. چگونه خداوند همه آفریده های خودرا برابر با پیامبر اسلام میداند؟چگونه اینهمه پیامبران در نبود پیامیر اسلام بیهوده بودند؟ اگر بنده بخداوند اعلام کنم که مرا بخاطر این بزرگوار آفریدید کاش نمی آفریدید ایرادی برآن هست؟ چون من چه کاره ام وقتی طفیلی دیگری هستم؟ اگر دیگر همه چیز است پس من که هستم؟ بنظر بنده این برداشت ازحدیث خلاف عقل وخردمندیست واگر حدیث مستند نباشد جایش بردیوار است .اما برداشت بنده چیز دیگری است. پیامبرنقطه اوج آفرینش انسان است وچنین شخصیتی هدف آفرینش انسانها بوده است یعنی همه آفریدگان خداوند دراین دنیا چه انس وچه جن باید به این شان ومقام برسند چون هدف همین بوده است .انسان که متعلق بجهان ناسوت است باید آنقدر بالا برود تا بمعراج برسد ودر جهان لاهوت خدارا دیدارکند این همان هدف اصلی آفرینش بوده است که محمد ص بدان دست یافت وعلی نیز چنین بود که اورا درآنجا یافت وسلمان که پابرجای علی مینهاد چنین بود ودیگران که دراین مسیر گام زدند وهمه ما باید چنین راهی را طی کنیم واگر دراین دنیا موفق نشویم بی شک پس از گذران دوره حساب در محشر راه را ادامه خواهیم داد تا درنهایت دربارگاه الهی ایشان را دیدار کنیم واینست آن هدف بلند حضرت باریتعالی که اسوه آن پیامبر بزرگ اسلام بوده اند. بیائیم بجای شخصیت پروری وغلو درباورها درپرورش انسانها بکوشیم.

[mahdy30na]

بسم الله الرحمن الرحیم
لولاك لما خلقت الافلاك...
مراد از اينكه «اگر تو نبودى اين جهان را نمی ‏آفريدم»، ممكن است؛
يكى از سه معناى زير باشد:
1. هدف از آفرينش جهان، چيزى است كه جز با وجود پيامبر(صلى الله عليه وآله) تحقق نمی ‏يابد. از ديدگاه قرآن، همه جهان براى انسان آفريده شده است: «خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً»؛ بقره (2)، آيه 29.؛ انسان نيز براى بندگى آفريده شده است: «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ»؛ ذاريات (51)، آيه 56..

• حقيقيت عبادت خداوند در ميان انسان‏ها محقق نمى‏شود؛ جز با هدايت پيامبران و نبى‏اكرم كه خاتم انبيا و پيام آور دين كامل الهى است.
  

• پس صحيح است كه گفته شود، عبادت خداوند، جز با وجود پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) در ميان بندگان محقق نمى‏شود.

2. پيامبر(صلى الله عليه وآله) مى‏تواند تمام هدف از آفرينش جهان را در خود جلوه‏گر كند و آن هدف را به صورت كامل در خود محقق سازد

• هدف آفرينش جهان، بندگى انسان است و پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) به دليل اينكه كامل‏ترين انسان‏ها است، كامل‏ترين بنده نيز مى‏باشد.
• از اين رو، آن حضرت، هدف از خلقت جهان را به معناى تمام و كمال در وجود خود محقق ساخته است و ديگر انسان‏ها هر يك به اندازه مرتبه كمالشان، آن هدف را محقّق كرده‏اند.

3. [b]پيامبر(صلى الله عليه وآله) غرض اصلى خدا از آفرينش جهان بوده است و ديگران را از طفيلى پيامبر(صلى الله عليه وآله) خلق كرده است.

• طبق معناى قبلى، پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) كسى است كه هدف از آفرينش جهان را به تمام و كمال، در خود محقّق ساخته است؛ اما براى اينكه پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) بتواند در اين دنيا، چنين كمالى را در خود محقّق سازد،
• بايد همه اين جهان آفريده می‏شد و همه اين انسان‏ها - چه مؤمنان و چه كافران و حتى دشمنان پيامبر و دوستان آن حضرت - بايد خلق مى‏شدند تا پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)، مجال رشد و تكامل پيدا میكرد و مى‏توانست قابليت‏هاى خود را به فعليت برساند.
  

• البته به اين معنا نيست كه مثلاً دشمنان از روى جبر با آن حضرت دشمنى كرده اند؛ بلكه وجود انسان‏هايى براى تحقق كمال اختيارى پيامبر(صلى الله عليه وآله) نياز است و آن حضرت مى‏تواند در فضاى ميان آنان - چه فضاى دوستى و چه دشمنى - در مسير رشد و تكامل خود قرار گيرد. انسان‏هاى ديگر نيز هر يك به اندازه مرتبه كمالشان، غرض از خلقت اند؛ يعنى، هر اندازه كه كمال آنان بيشتر باشد، غرض اصلى از خلقت نيز به آنان بيشتر تعلق مى گيرد و هر اندازه نقصان دارند، به همان اندازه طفيلى‏اند و غرض به طور عرضى به آنان تعلق گرفته است.

گفتنى است كه اين سه معنا با يكديگر منافاتى ندارد و همه آنها با هم سازگار است. خداوند، مى‏خواهد همه انسان‏ها به كمال نهايى برسند و اين كمال، متوقف بر اطاعت از دين است و دين را پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) آورده است. از سوى ديگر هر انسانى، به اندازه‏اى كه به كمال مى‏رسد، هدف از آفرينش را در خود محقق ساخته و در كوتاهى‏هاى خود و نقصان اختيارى اش، از هدف خلقت دور شده است. پس وجود اين نقصان ها، غرض اصلى نيست؛ بلكه به تبع و بالعرض، امكان وجود پيدا كرده است .

(لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 4/100101680)

[behabadi]

باسلام ممنونم ازتوجه ومطلب شما موفق باشید