|
ابوسفیان
|
|
۳:۱۲, ۲۱/مرداد/۹۱
(آخرین ویرایش ارسال: ۴/فروردین/۹۲ ۱۲:۱۵ توسط محب الزهرا.)
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
ابوسفیان صخر بن حرب بن امیّه از رؤسای قریش در دوران جاهلیت و پدر معاویه بنیانگذار خلافت اموی بود.
او پیش از اسلام بازرگانی میکرد و پس از ظهور اسلام در زمره مخالفان و دشمنان اصلی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در آمد. در سال دوم هجرت، کاروان تجاری قریش به ریاست ابوسفیان، تحت تعقیب سپاه اسلام قرار گرفت. ابوسفیان از خطر گریخت ولی بعد از آن نبرد بدر در گرفت، در این جنگ قریشیان شکست خوردند، حنظله، پسر ابوسفیان، کشته شد و پسر دیگرش، عمرو، نیز اسیر سپاه مسلمین شد. در سال سوم هجری، ابوسفیان در رأس سپاهی بزرگ، به قصد انتقام از مسلمانان، جنگ احد را به راه انداخت. او پس از آن با یاری یهودیان مدینه، جنگ خندق را بر ضد پیامبر اسلام ترتیب داد؛ امّا با تدبیر پیامبر سپاه ابوسفیان و متحدان او ناکام ماندند. او پس از صلح حدیبیه، منافقانه در تکاپوی آشتی با پیامبر صلی الله علیه و آله بر آمد و رهسپار مدینه شد، ولی با بی اعتنایی رسول خدا مواجه گشت. او سرانجام به هنگام فتح مکه با وساطت عباس بن عبدالمطلب، نزد پیامبر رفت و به ظاهر اسلام آورد. پس از شهادت پیامبر، وی نخست سعی کرد که خود را به حضرت علی علیه السلام نزدیک کند و برای رسیدن به خلافت، به امام پیشنهاد کمک داد ولی چون در اندیشه فتنه انگیزی بود، امام پیشنهاد او را رد کرد و او را طرد فرمود. او در نبرد یرموک شرکت داشت و در این جنگ، چشمش آسیب دید. پس از رسیدن عثمان به خلافت، ابوسفیان نزد وی رفت و در جمع امویان گفت: اینک که پس از ابوبکر و عمر، خلافت به دست شما افتاده است، مانند توپ با آن بازی کنید و نگذارید از دستتان بیرون افتد. و سوگند خورد بهشت و دوزخی وجود ندارد. ابوسفیان در روزگار خلافت عثمان، چنین دعا میکرد: خدایا دوران جاهلیت را بازگردان، حکومت را حکومتی غاصبانه ساز و ارکان زمین را برای بنی امیه قرار ده!ا و در آخرین روزهای عمرش کنار آرامگاه حضرت حمزه شتافت، پا بر قبر حمزه کوفت و گفت: برای چیزی با ما جنگیدی که سرانجام به دست ما افتاد. سرانجام ابوسفیان در سال 30 یا 33 قمری از دنیا رفت. اسناد: الغدیر، ج 10، صص 207و 208، الطبقات الکبری، الاستیعاب، اسد الغابه، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی تگ ها: ابوسفیان - پدر معاویه - ابوسفیان کیست |
|||
|
|
۴:۴۶, ۲۱/مرداد/۹۱
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۱/مرداد/۹۱ ۴:۵۱ توسط میلاد.م.)
شماره ارسال: #2
|
|||
|
|||
|
بسم الله
نقل قول: . نکته ای رو که برادرم متذکر نشد این است که : . محمد بن سائب کلبى مى گوید: معاویه به چهار مرد نسبت داده مى شود به عمارة بن ولید، و به مسافربن أبى عمرو، و به ابوسفیان و به شخصى ـ ظاهراً صباح ـ که نام او را برده اند و مادر ایشان حضرت هند از بدکاران صاحب پرچم بوده و از مردان سیاه بسیار خوشش مى آمد. البته امام زمخشرى نیز این مطلب را آورده و مى فرماید: معاویه فرزند چهار پدر بزرگوار بود، و نام آنها را به همان صورتی که در بالا گفته شد، ذکر مى کند. ربیع الابرار ۳: ۵۴۹ ـ الاغانى ۹: ۴۹ ـ العقد الفرید ۶: ۸۶ – . . پس جمله باید اصلاح شود. .... یکی از پدران .... |
|||
|
|
۱۴:۰۰, ۱۳/فروردین/۹۳
شماره ارسال: #3
|
|||
|
|||
|
یکی از دلایل کفر ابوسفیان
ابن ابی الحدید می نویسد: چون عثمان به خلافت رسید بنی امیه بر او وارد شدند تا این که خانه ی او از آن ها پر شد، سپس درب را به روی آنها بست. ابوسفیان بن حرب گفت: آیا نزد شما کسی غیر از شما هست؟ گفتند خیر ابوسفیان گفت: ای بنی امیه! خلافت را همانند توپ حفظ کرده و به خود پاس دهید، پس قسم به کسی که ابوسفیان به او سوگند یاد می کند نه عذابی است و نه حسابی و نه بهشتی و نه دوزخی و نه برانگیخته شدنی و نه قیامتی. اسناد: شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج9، ص53 |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |
|
|
|||||
| موضوع: | نویسنده | پاسخ: | مشاهده: | آخرین ارسال | |
| نامه ای از معاویه بن ابوسفیان در باره ی ایرانیان | محب الزهرا | 4 | 2,313 |
۵/آذر/۹۱ ۲۱:۰۸ آخرین ارسال: mohammad reza |
|










