تکریم سادات، علت آن و وظیفه سادات

[مسافر]

به نام خدا

سید بودن از نگاه شیعیان به عنوان نسبت خویشاوندی با پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و امامان معصوم (علیهم السلام) است. پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)هرگز برای رسالت و پیامبری از مردم مزد درخواست نکرد بلکه دوستی اهل بیت (علیهم السلام) را از مردم درخواست نمود. (11 شوری) دوستی سادات به عنوان دوستی خاندان پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)نوعی سپاسگزاری از نعمت هدایت و ولایت است که توسط آخرین فرستاده خدا بر بشریت ارزانی شده است. سید بودن دلیل مزیت و ویژگی داشتن بر دیگران نیست بلکه چون در زنجیره اهل بیت (علیهم السلام) قلمداد می شوند و مردم با دیدن آن ها به یاد نیاکان پاک وی و رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می افتند او حلقه وصل به آن عزیزان است و طبعا انتظار بیشتری هم در همانندی و پیروی از ایشان از آن ها دارند. بی تردید اگر چه ارادتمندان به اهل بیت پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) سادات را تکریم کرده و به آن ها احترام می گذارند، ولی از طرف دیگر سادات این ارزش گزاری و تکریم را به حساب پیامبر اعظم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و ارزش ایمان و عمل صالح گذاشته و هر چه بیشتر اعمال و رفتار و اندیشه خود را با احکام الهی منطبق نموده و در تهذیب نفس و خودسازی خود اهتمام کنند و به خاطر این نعمت الهی خدای را شاکر و سپاسگزار باشند و بدانند که ولایت علوی برتر از ولادت علوی است زیرا آن چیزی که نجات بخش و سعادت آفرین است ولایت علوی است.
امام صادق (علیه السلام) در این باره می فرماید:
ولایتی لعلی بن ابی طالب (علیه السلام) احب الی من ولادتی لان ولایتی له فرض و ولادتی من فضل (بحار ج 39 ص 299)
ولایت و دوستی من نسبت به علی بن ابی طالب (علیه السلام)محبوب تر از زاده شدن از او و ارتباط نسبی با اوست زیرا که پذیرش ولایت و سرپرستی او واجب است در حالی که تولد یافتن از او زیاده و فضل است.