به مناسبت میلاد پر سعادت امام محمد باقر(علیه السلام)

[Anti-satanism]

سلام

نام: محمد بن علي .
كنيه: ابو جعفر و ابوجعفر اول.
القاب: باقر، شاكر، هادى، امين، شبيه - به خاطر شباهت ايشان به پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) -.

مشهورترين لقب آن حضرت، «باقر» است. پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به واسطه جابربن عبدالله انصارى، آن حضرت را به اين لقب، ملقب كرد و به ايشان سلام رساند.
منصب: معصوم هفتم و امام پنجم شيعيان.
تاريخ ولادت: اول رجب سال 57 هجرى.
برخى از مورخان، ولادت ايشان را در سوم صفر سال 57 هجرى دانسته‏اند.
محل تولد: مدينه مشرفه، در سرزمين حجاز (عربستان سعودى كنونى).
نسب پدرى: امام زين‏العابدين، على بن حسين بن على بن ابى‏طالب(علیه السلام).
نام مادر: فاطمه، دختر امام حسن مجتبى (علیه السلام) كه مكنّى به ام‏عبدالله بود.

اين بانوى ارجمند، از زنان بزرگ عصر خويش بود كه امام صادق (علیه السلام) درباره شأن و منزلت او، فرمود: جده‏ام، فاطمه بنت حسن، صديقه بود و در آل امام حسن (علیه السلام) زنى به درجه و مرتبه او نرسيد.
چون نسب امام محمد باقر(علیه السلام)، هم از پدر و هم از مادر، به امام اميرالمؤمنين(علیه السلام) و فاطمه زهرا(سلام الله علیها) مى‏رسد، به ‏ايشان علوى بين علويين و فاطمى بين فاطميين گفته مى‏شود.
مدت امامت: از زمان شهادت پدرش، امام زين العابدين (علیه السلام) در سال 95 تا سال 114 هجرى، به مدت 20 سال.

تاريخ و سبب شهادت: هفتم ذى حجه سال 114 هجرى، در سن 57 سالگى (و به قولى ربيع‏الاول يا ربيع‏الآخر سال 114 هجرى) به وسيله زهرى كه ابراهيم بن وليد عبدالملك، در ايام خلافت هشام بن عبدالملك، به آن حضرت خورانيد.
محل دفن: قبرستان بقيع، در مدينه مشرفه، در جوار قبر پدرش، امام زين‏العابدين (علیه السلام) و عمويش، امام حسن مجتبى (علیه السلام) و فرزندش، امام صادق (علیه السلام).
همسران: 1. ام فروه بنت قاسم. 2. ام حكيم و چند ام ولد.
فرزندان: 1. امام جعفر صادق (علیه السلام). 2. عبدالله. 3. ابراهيم. 4. عبيدالله. 5. على. 6. زينب. 7. ام سلمه.

اصحاب و ياران : تعداد اصحاب، ياران و راويان آن حضرت، بيش از آن است كه بتوان نام همه آنان را در اين جا آورد، به ناچار نام برخى از بزرگان آنان را ذكر مى‏كنيم:
1. زرارة بن أعين.
2. معروف بن خربوذمكى.
3. ابو بصير اسدى.
4. فضيل بن يسار.
5. محمدبن مسلم.
6. يزيد بن معاويه عجلى.
اين شش نفر، در علم رجال، به «اصحاب اجماع اولى‏» شهرت يافته‏اند كه فقها و حديث‏شناسان شيعه، اتفاق‏ نظر و اجماع دارند بر صحت نقل روايت آنان از امام معصوم(علیه السلام).
7. حمران بن أعين.
8. بكير بن أعين.
9. عبدالملك بن أعين.
10. عبدالرحمن بن أعين.
11. محمد بن اسماعيل بن بزيع.
12. عبدالله بن ميمون.
13. محمد بن مروان.
14. اسماعيل بن فضل هاشمى.
15. ابو هارون مكفوف.
16. ظريف بن ناصح.
17. سعيد بن ظريف.
18. اسماعيل بن جابر خثعمى.
19. عقبة بن بشير اسدى.
20. كميت بن زيد اسدى.
21. جابر بن يزيد جعفى.
زمامداران معاصر:
1. معاوية بن ابى سفيان (35- 60ق.).
2. يزيد بن معاويه (60- 64ق.).
3. معاوية بن يزيد (64- 64ق.).
4. عبدالله بن زبير (64- 73ق.).
5. مروان بن حكم (64- 65ق.).
6. عبدالملك بن مروان(65- 86ق.).
7. وليد بن عبدالملك (86- 96ق.).
8. سليمان بن عبدالملك (99-96ق.).
9. عمربن عبدالعزيز (99- 101ق.).
10. يزيد بن عبد الملك (101- 105ق.).
11. هشام بن عبدالملك (105- 125ق.).

از ميان خلفاى مذكور، تنها عبدالله بن زبير، كه به مدت ده سال بر حجاز و عراق حكومت كرد، از غير بنى اميه بود و بقيه، همگى از سلسله بنى اميه و از دو تيره فرزندان ابوسفيان و فرزندان حكم بن عاص بودند و تمامى آنان جز معاوية بن يزيد (معروف به معاويه ثانى) و عمربن عبدالعزيز در اذيت و آزار اهل بيت پيامبر اكرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و امامان شيعه اتفاق داشتند.
رويدادهاى مهم:
1. حضور امام محمد باقر (علیه السلام) در واقعه كربلا، در سن چهار سالگى، به همراه پدرش، امام زين العابدين (علیه السلام) در محرم سال 61 هجرى.
2. شهادت امام زين العابدين (علیه السلام)، پدر ارجمند امام محمد باقر (علیه السلام)، در سال 95 هجرى.
3. مباحثات و احتجاجات امام محمد باقر (علیه السلام) با بزرگان مذاهب و اديان، درباره اثبات حقانيت اهل بيت (علیه السلام).

4. ضرب سكه اسلامى، براى پول رايج خلافت اسلامى، و اسقاط سكه رومى توسط عبدالملك بن مروان، در سال 76 هجرى، با مشورت و يارى امام محمد باقر(علیه السلام). (1)
5. احضار امام محمد باقر (علیه السلام) و فرزندش، امام جعفر صادق (علیه السلام) به شام از سوى هشام بن عبدالملك.
6. تأسيس پايه‏هاى اصلى حوزه علوم اهل بيت (علیه السلام) در مدينه، و تربيت شاگردان مبرز توسط امام محمد باقر(علیه السلام).

7. مسموميت و شهادت امام محمد باقر (علیه السلام)، درسال 114 هجرى، به دست ابراهيم بن وليد بن عبدالملك، والى مدينه، به دستور خليفه وقت، هشام بن عبدالملك.
8. به خاك سپارى بدن مطهر امام محمد باقر (علیه السلام) در قبرستان بقيع، در مدينه، در كنار قبر پدرش، امام زين العابدين (علیه السلام) و عمويش، امام حسن مجتبى (علیه السلام)، توسط امام‏جعفر صادق (علیه السلام) و ساير بازماندگان.

---

1. سيرة الأئمة الإثنى عشر، ج‏2، ص‏221. لازم به ذكر است گرچه سال ضرب سكه اسلامى، معاصر با دوران امامت حضرت امام زين العابدين (علیه السلام) بوده است، اما در همان ايام، امام محمد باقر(علیه السلام) نيز همچون پدر گرامى‏اش ملجأ علمى و دينى امت بود. به‏همين دليل، كمك رسانى به خليفه وقت و تشويق او در يك أمر مهم اسلامى و سياسى و اقتصادى، توسط آن حضرت، استبعادى ندارد و يا ممكن است عمل امام محمد باقر (علیه السلام) به اشاره پدر گرامى وى امام زين‏العابدين (علیه السلام) انجام يافته باشد.
منبع

[mohamad]

با تشکر فراوان از شما دوست عزیز
در روایات معتبر، میلاد امام محمد باقر در اول ماه رجب می باشد
ان شاء الله اجرتان را از امام محمد باقر (علیه السلام) بگیرید
یا علی مدد