حدمتعارف جهیزیه چقدراست؟!

[rastin]

بسم الله الرحمن الرحیم

باسلام

این روزها که بحث مهریه ؛باید ها ونبایدهایش ومیزان آن درتالار مطرح شده است،بد نیست کمی هم به آن سوی مخارج شروع یک زندگی مشترک نگاهی بیاندازیم.(جهیزیـــــــــه)

یک ارتباط مستقیمی وجودداره بین میزان مهریه متعهدشده از طرف آقای داماد واهدای جهیزیه از طرف خانواده عروس خانم.که درعین مستقیم بودن خیلی هم بی معنی است....خیلی از خانواده ها، پدرومادرهارامیگویم هنوز از یخچال واجاق گازی استفاده میکنند که مربوط به 20یا30سال پیش (وشاید دست دوم)باشد اما به خاطر فشارویا رسم غلط زمانه مجبور هستند تاچندسال مقروض شوند،میلیونهاتومان خرج کنندتابتوانند جهیزیه دخترشان راتهیه کنند.
لوازمی تهیه میشود که شاید هرگز مصرف نشود،ست کردن مارک ها ورنگ هاباهم والبته هرچه گران تر ولوکس ترحفظ شان ومنزلت هم بیشتر.!!!


نگاهی بیاندازیم به میزان جهیزیه وهزینه شروع زندگی حضرت زهرا سلام الله علیها:

جهیزیه دختر پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) چگونه تهیه شد


یک سوال ساده:

حدمتعارف میزان جهیزیه از نظر شما چقدراست؟

وازآن مهمترچقدربه این نظرتان پای بندید؟



برای تکمیل پست،نوشته حجت الاسلام شهاب مرادی وپیشنها ایشون رودراین مورد اضافه میکنم:
الو!هندجگرخوار!!!!


وقتی صحبت از ازدواج و سختی ها و آسانی های آن می شود تقریبا یک مسئله در اظهارات اقشار مختلف مردم مشترک است همگی از افزایش چشم گیر و روز افزونِ تجملات و سنگینی مخارج عروسی و بَرج های این سبک زندگی جدید اظهار نارضایتی و نگرانی می کنند اما شگفت آور این است که این اظهارات هیچ تاثیری در تصحیح این بخش نوظهور در سبک زندگی امروزه ایرانیان ندارد و این فرهنگ اسراف و تجمل گرایی روز به روز، رو به گسترش است و دامنه ی تاثیرش از پایتخت تا دورترین دهِ کوچک، همه را در برگرفته است.

اغلب مردم برای تن دادن به این رسم های جاهلانه، خودشان را مجبور می بینند تا جایی که حتی برای انجام این نوع خرج و برج های غیر ضروری، پس انداز ۳۰-۲۰ ساله خود را برای عروسی یک فرزند خرج می کنند و حتی از دیگران قرض می گیرند و یا حتی صدقه! و این یک فاجعه اخلاقی است و یک خطای واضح، آن هم برای ازدواج هایی که متاسفانه طبق آمار، احتمال شکست آن و منجر شدنش به طلاق، حدود ۲۰درصد است! و در صورت تداوم، احتمال دلخوشی و صلح و صفا در آن ناچیز!

به جای فهرست کردن رسوم نادرست و رفتارهای خطای دوخانواده ی دختر و پسر در یک عروسی -از خواستگاری تا پاتختی- و نقد تک تک موارد، یک پیشنهاد ساده عرض می کنم؛ پیشنهادی که نه خرجی لازم دارد و نه بودجه ای، پیشنهادی که منافع مادی هیچ کسی را هم به خطر نمی اندازد، اما در صورت پذیرش شما و ترویج آن، ریشه ی آداب رسوم جاهلانه ای را می خشکاند که دل بسیاری از دخترکان نازنین کشورم را شکسته و مادران و پدران بسیاری را خحالت زده کرده. ان شاءالله این پیشنهاد بازار تفاخرهای احمقانه را کساد می کند؛ خیلی ساده و عملیاتی است:
از شرکت در مراسم بازدید و رویت جهیزیه خودداری کنید و از اساس این نوع دعوت ها را توهین به شخصیت خودتان تلقی کنید.
اصلا برایتان فرق نکند جهیزیه مربوط به چه عروس خانمی است؛ هر عروس خانمی! حتی از نزدیک ترین اقوام و عزیزترین دوستان تان.

دقت بفرمایید دوست و فامیل و آشنای شما و همان در و همسایه ی معروف، فقط برای چهار نفر مثل من و شما خودش و خانواده اش به سختی اقتصادی انداخته است تا پس از رویت تمام جزییات جهیزیه مورد تشویق شما و سایرین قرار بگیرد. همین! و اگر خواستگارهای متعددی بی دلیل رد می شوند به دلیل خجالت از همین بازدید کنندگان دو فامیل از جهیزیه محقر -بخوانید شرافتمندانه- است.

بگذارید این نوع مجالس را همان انسان هایی شرکت کنند که شبیه برخی زنان حقیر مکه ی قبل از بعثت هستند و مهم ترین صفت جاهلیت عربی یعنی تفاخر را در خود به وفور دارند همان هایی که وقیحانه ضعف های اقتصادی دیگران را به روی آنها می آورند و مدت ها در مورد نقائص مالی و معیشتی فقرای فامیل و آشنایان شان صحبت می کنند و در مقابل متمکنین و ثروتمندانِ مسرف و مترَف، غرق در حسرتی جانسوز و حسدی بی انتها لب به تملق باز می کنند. این نوع مجالس احمقانه را به آنها بسپارید. و شما که خردمند و فرهیخته هستید در چنین برنامه هایی که اساسش چیزی جز تفاخر و چشم و هم چشمی نیست، شرکت نکنید. تا مبادا این بازار عکاض و این بورسِ تجمل و اسراف، مکارم اخلاق شما را خراب کند.
...وای تصورش هم تحقیرآمیز است. مانند مراسم دیدن سیسمونی! یعنی سان دیدن از پوشک بچه! چقدر سخیف است چنین رسم هایی.

درپناه حق

[moshavereh]

پیدا کردن حد متعارف واقعا سخته همیشه آدم به قولی باید مواظب باشه از یک طرف بوم نیوفته!

[zahrayali]

سلام.
حد متعارف جهیزیه باید قدری باشد که هیچ گاه یک دختر تنها و بی کس که خودش مخارج زندگی اش را تامین میکند هم بتواند از پسش بر بیاید. باید قدری باشد که دختر بیچاره تا 3 سال خودش به تنهایی وام جهیزیه را پرداخت نکند مخصوصا وقتی خانه دار است و درآمدی ندارد. باید قدری باشد برای یک شروع زندگی نه به اندازه آدمهایی که انگار 30 سال است زندگی کرده و چیزی کم ندارند تا مرد سالها یاد نگیرد که وسایل و مایحتاج خانه را باید تهیه کند. به گونه ای باشد که آقا پسر دختر را تحت فشار قرار ندهد که با جاریش رقابت کند. باید حدی باشد که دل دختر و مطعاقبا دل رسول خدا نشکند. در زندگی من که این مسئله رعایت نشد ان شالله بقیه دخترهایی که شرایطی مثل من را داشتند بتوانند این تجربه تلخ را در ابتدای زندگی نداشته باشند.

[L.H]

وقتی من ازدواج کردم، با خانواده ای ازدواج کردم که همه جهیزیه های سنگین داشتند. من اما پدرم هیچ قرضی نکرد و به قدر داراییش چیزهای اولیه به من داد. در مقابل همسرم یک عروسی تقریباً مفصل گرفت (البته هیچ یک از افراد خانواده من نگفتند که چه طوری عروسی بگیر، فقط گفتند عروسی بگیر) اون کسی که مانع نیش و کنایهء سایرین شد، همسرم بود. اگر دامادها، درک و شعورشون بالا بره، هیچ وقت به هیج کس اجازه نمی دهند که با نیش و کنایه دل همسرشون رو بشکاند.

[مجنون العباس]

به نام خدا......جهیزیه بایددرحدضروریات زندگی باشه وباقناعت وسادگی زندگی شروع بشه بهتره واونوقت امرازدواج تبدیل به یه امرساده میشه....آنچه که درزندگی اصله اخلاق ورعایت احترام وایجادمحیطی آرام می باشدواصل قضیه همینه والباقی ظواهرزندگی است که به مرورزمان بدست می آیدالبته همه ی این فرمایشات به عقیده بنده می باشد.....یاعلی

[در جستجوی سختی]

(۲۰/آذر/۹۲ ۱۳:۴۶)lord_crusader نوشته است:  مطلب مال سال
۱۵:۰۷, ۲۶/دی/۹۱
اون وقت هنوز بحث ادامه داره
کلا تاپیک های ازدواج تو بیداری اندیشه طرفدارای زیادی داره

طرفدار زیادی داره به این علت که موضوع واقعاً مهمی هست
به این علت که
قال رسول الله : « النِّکَاحُ سُنَّتِی فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِی فَلَیْسَ مِنِّی‏ »
« ازدواج، سنّت من است. هر کس از سنّت من رویگردان شود از من نیست »

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

[mahyamatin]

اصل انتقاد همیشه بوده و هست . و مردم هم همه منتقد و کارشناس.
اگر بخواهید زندگی کنید ، بهتر است حرف این کارشناسان را جدی نگیرید . ما در نهایت باید پاسخگوی یک نفر باشیم . بهتر است ببینیم در هر کاری سنت خدا چیست همان را عملی کنیم.
متاسفانه در آشنایان ما هم هستند اینطور افراد. کسانی هم که به مراسمشان می روند مثل خودشان. کوته فکرانی که فقط چشمشان برق مارک های معتبر جهیزیه را میبیند. چنین افرادی اگر حرف هم زدند شما به دل نگیرید بگذارید به حساب فکر محدودشان.
عروس و دامادی را هم می شناختم که باهم کم کم وسایل را تهیه کردند با حقوق خودشان
اینکه آنها چه لذتی از این استقلال و سادگی در اول زندگی بردند را نمی دانم اما خودم که فقط شنونده بودم خیلی لذت بردم.