حجاب بازیچه دست بازیگران زن ایرانی

[maryam 135]

حتما علاقمندان به سینما، این جعبه ی جادویی سری به جشنواره فجر زده یا حداقل پیگیر اخبار آن از طریق رسانه ها بوده اند.

از محتوای فیلم ها که بگذریم و بررسی آن را به مهلتی دیگر واگذار کنیم، وضعیت پوشش و رفتار برخی بازیگران زن حاضر در جشنواره چیزی نیست که به این راحتی بتوان از آن گذشت. وضعیتی اسفبار که رسانه ملی برای آبروداری از آنها با دستورالعملی به تصویربرداران و فیلمبرداران بر سانسور تصویر پوشش زننده هنرمندنماهای حاضر در جشنوراه تاکید کرده بود.

در این میان این سئوال چکش وار بر ذهنها کوبیده می شود، که چرا باید تلویزیون به چنین سیاست های متوسل شود؟ چرا باید افرادی که مردم، بویژه دختران و زنان جوان آنها را الگوی خود قرار داده اند با سیرت و صورت واقعیشان در رسانه ملی به نمایش گذاشته نشوند؟ چرا باید رسانه ملی با میدان دادن به این صنف از هنرمندان آنها را به شهرت و نان و نوا برساند و بعدها هم با سانسور از قداست پوشالی آنها دفاع کند و به اصطلاح برایشان آبروداری کند اما این قشر به ظاهر هنرمند کوچکترین قدمی برای دفاع از ارزشها و حتی جایگاه خود برندارند و با رفتار و پوشش های زننده شان، لطمات فرهنگی و اعتقادی زیادی را به مخاطبان خود وارد نمایند.
با همه این اوصاف سئوال ما هنوز پابرجاست که چرا عامه مردم باید از قاب تلویزیون جلوه واقعی به اصلاح سوپر استارها و ستاره های سینمای خود را نببینند؟! شاید مسئولین تلویزیون می خواهند آبروداری کرده و دید مثبت عامه مخاطبان را نسبت به هنرمندان کمرنگ نکنند، اما این به چه قیمتی؟ به قیمت ایجاد حاشیه امن برای برخی بازیگران فاسد سینما و یا رواج فساد در پشت پرده سینما به تمامی زوایای آن.
در این وانفسای مدیریتها و سیاستهای غلط در جذب و میدان دادن به برخی هنرمندنماها، خود بازیگران نیز نقش مهمی را در ایجاد چنین فضای غبارآلودی ایفا کرده اند، که جای بسی گله از این صنف به ظاهر هنرمند، که همیشه مردم با احترام با آنها برخورد کرده اند وجود دارد. کسانی که به لحاظ توانمندی و بازیهایی که در نقش های مختلف به دید عموم گذاشته اند، محبوبیتهای متفاوتی پیدا کرده اند.

هنرمندانی که گاه در نقش یک مادر فداکار، ساده و مهربان، یک دختر معصوم در شرایط دشوار، یک شهید و یا ایثارگر آنچنان بر دلها نفوذ کرده اند که هر وقت حرفی از چنین کاراکتر و فردی می شود ناخودآگاه یاد بازیگر این نقش ها می افتیم که چه زیبا این لحظه های به یاد ماندنی را ثبت کرده است اما چطور می شود که بازیگری اینگونه در قالب نقش خود جا بیفتد ولی خود آن را باور نداشته باشد و در زندگی شخصی خود نه تنها آن را انجام ندهد بلکه در مسیر مخالف آن نیز حرکت کند؟!

در این میان یکسری چیزها با هم نمی خواند و ناچاریم نتیجه بگیریم که این صنف بازیگران یا به دلیل کمبود کار مجبورند به هر نوع نقشی برای کسب درآمد تن در دهند و به معنای اصطلاحی رل صرفا بازی کنند که این با صحبت بازیگران که اغلب می گویند؛ ”ما قرایب شخصیتی خیلی نزدیکی با نقش داشتیم و به همین دلیل بازی خوب از آب در آمد” کاملا در تضاد است و یا اینکه با اینگونه نقشها صرفا به دنبال شهرت و کسب موقعیت های مادی بعدی هستند که در اینصورت مسئولین و مخاطبان باید نگاه خود به این صنف از هنرمندان و سینماگران را کاملا عوض کنند.
مخاطبان سینما و تلویزیون از قهرمانان و شخصیت های خوب داستان الگو می گیرند و تاثیر پذیری این شخصیتها تا حدی است که حتی این راهی شده برای دولتها تا فرهنگ درست و گاها دلخواه خود را ترویج نمایند و در این میان برای مخاطب عام کمی ثقل و سنگین بوده، که چطور شخصیتی که اینچنین بر وی تاثیر گذاشته، خود از آن نقش هیچ تاثیری نگرفته است.

محبوبیت اکثر هنرمندان به پاسداشت نقشهای خوب بوده است، پس چه بهتر که اهالی هنر تجدید نظری بر نوع رفتار و پوشش و منش شخصیتی خود داشته باشد تا این محبوبیت واقعی باشد نه فقط ظاهری؛ مسئولان هم در ارتقای این موضوع در جامعه بویژه میان هنرمندان، بهتر است به دنبال راه حل اساسی و دقت نظر در انتخاب و میدان دادن به افراد در این زمینه باشند.

[omidman]

سلام. همیشه این سوال تو ذهن من هم بود:
... چطور می شود که بازیگری اینگونه در قالب نقش خود جا بیفتد ولی خود آن را باور نداشته باشد و در زندگی شخصی خود نه تنها آن را انجام ندهد بلکه در مسیر مخالف آن نیز حرکت کند؟!...
به نظر بنده یکی از دلایل اصلیش غرب زدگی اکثر بازیگرای سینمای ایران است. اونا الگوی خودشون رو بازیگران غربی و هالیوودی قرار داده اند و اکثرا درک ضعیفی از مبانی انقلاب و اسلام دارند. نسبت به سینمای جهان خودباخته هستند و تنها هنرشون تقلید از سینمای غربه.
باید کارگردانی پیدا بشه که با فیلم های فاخر و ایده های نو و اسلامی ، هویت اینها رو به خودشون برگردونه. تا سعی کنن خودشون باشن نه "انجلینا نمی دونم چی!" یا "دم خروس" و ...

[فانوس *7*]

دوستمون خیلی درست گفتند دلیل اصلی غرب زدگیه
البته یه بازیگری هم بود که می گفت ما فقط نقش رو بازی می کنیم دلیل نمیشه اثری رو ما داشته باشه ؟

اینم از عجایبه

[غفران غ]

سلام
اصولا هنر بازیگری یعنی دروغ وریا
اینا اگه صادق بودند که یه جور میومدند بیرون
خودشون هم بر همین مساله تاکید دارن که ما فقط نقش بازی میکنیم
پس نباید انتضار بیشتری داشته باشیم