فیلم ضد ایرانی آرگو برنده اسکار بهترین فیلم شد

[seiied]

بسم الله الرحمن الرحیم

فیلم ضد ایرانی آرگو برنده جایزه اسکار



بهترین فیلم: آرگو سایر نامزدها
بینوایان Les Miserables
زندگی پی Life of Pi
لینکلن Lincoln
سی دقیقه پس از نیمه شب Zero Dark Thirty
دفترچه امیدبخش Silver Linings Playbook
عشق Amour
جانگو آزاد شده Django Unchained
جانوران سرزمین جنوبی Beasts Of The Southern Wild
بهترین کارگردان آنگ لی، زندگی پی
میشائیل هانکه، عشق
بن زیتلین، جانوران سرزمین جنوبی
استیون اسپیلبرگ، لینکلن
دیوید او راسل، دفترچه امیدبخش
بهترین بازیگر مرد: دانیل دی لویس، لینکلن خواکین فینیکس، مرشد The Master
بردلی کوپر، دفترچه امیدبخش
هیو جکمن، بینوایان
دنزل واشنگتن، پرواز Flight
بهترین بازیگر زن: جنیفر لارنس، دفترچه امیدبخش جسیکا چستین، سی دقیقه پس از نیمه شب
امانوئل ریوا، عشق
نوامی واتس، ناممکن
کونژانه والیتس، جانوران سرزمین جنوبی
بهترین بازیگر مرد نقش مکمل: کریستوف والتز، جانگو آزاد شده الن آرکین، آرگو
رابرت دنیرو، دفترچه امیدبخش
فیلیپ سیمور هافمن، مرشد
تامی لی جونز، لینکلن
بهترین بازیگر زن نقش مکمل: آن هاتاوی، بینوایان امی آدامز، مرشد
سالی فیلد، لینکلن
هلن هانت، ملاقات ها The Sessions
جکی ویور، دفترچه امیدبخش
بهترین فیلمنامه اوریجینال: کوئنتین تارانتینو، جانگو آزاد شده عشق
قلمرو طلوع ماه
پرواز
سی دقیقه پس از نیمه شب
بهترین فیلمنامه اقتباسی: کریس تریو، آرگو جانوران سرزمین جنوبی
زندگی پی
لینکلن
دفترچه امیدبخش
بهترین انیمیشن: شجاع Brave شجاعBrave
فرانکنوینی Frankenweenie
پارانورمن Paranorman
دزدهای دریایی! یک مشت آدم ناجور Pirates! Band of Misfits
رالف خرابکار Wreck-It Ralph
بهترین موسیقی متن داریو ماریانلی، آنا کارنینا Anna Karenina
الکساندر دسپلت، آرگو
میشل دانا، زندگی پی
جان ویلیامز، لینکلن
تامس نیومن، اسکای فال Skyfall
بهترین ترانه : "اسکای فال"، از فیلم اسکای فال با صدای ادل "قبل از زمان من" از فیلم به دنبال یخ، موسیقی و ترانه از جی رالف
"هرکس دوست صمیمی لازم دارد"، از فیلم تد
"لالایی پی"، از فیلم زندگی پی
"ناگهان"، از فیلم بینوایان
بهترین فیلم غیرزبان انگلیسی: عشق، اتریش کان تیکی، نروژ Kon-Tiki
نه، شیلی No
یک رابطه سلطنتی، دانمارک A Royal Affair
جادوگر جنگ، کانادا War witch
بهترین مستند: درجست و جوی شوگرمن دوربین های شکسته Broken Cameras
دژبانان The Gatekeepers
چگونه طاعون را پشت سر بگذاریم How To Survive A Plague
جنگ نامرئیThe Invisible War
بهترین فیلم کوتاه: ساعت منع عبور و مرور Curfew اسدAsad
پسرهای بزکشیBuzkashi Boys
مرگ یک سایهDeath of a Shadow
هنری Henry

[A L I]

(۹/اسفند/۹۱ ۱۳:۳۱)دل خسته نوشته است:  سلام
آفرین درسته ، این ها بوده ، خودتون هم گفتید ، وضع ایران خیلی بهتر بوده ، حالا چرا این وسط فیلم انقلاب ایران شده جهانی،اسکار گرفته، اما فیلم درباره دیگر کشورها (یا حتی خود امریکا) اسکار نگرفته؟

خیلی ساده اس!
چونکه الان ایران طرف حساب اونا شده و شده کشور بده!!
هرکی ضد اونا باشه میشه بده!
همونطور که هیچ وقت در جشنواره فیلم فجر یک فیلمی که از آمریکا تعریف کنه یا از صدام خوش بگه جایزه نمیگیره
در اسکار و گلدن کلب هم همینطوره....!هیچ وقت فیلمی که از ایران تعریف کنه ساخته نمیشه چه برسه که بخوان اسکار بدن!

[خیبر110]

به راستی وجه اشتراک فیلم جدایی نادر از سیمین و آرگو چیست؟ سینمای 2012 و 2013 میلادی در تسخیر "اصغر" و "بنیامین" است.

به گزارش صراط،با گذشت 35 سال از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران در بهمن 1357 و استقرار حکومتی فرا اُمانیستی در حساس ترین منطقه ی جهان، تقابل استراتژیک مستکبرین و مستضعفین صورت و آرایشی جدید به خود گرفته است.

در این تقابل موضوع ایران و جمهوری اسلامی ایران در راس جمیع معادلات سیاسی – اقتصادی –فرهنگی –اجتماعی و امنیتی جهانی بوده و این تقابل استراتژیک مستکبرین و مستضعفین در هیچ حوزه ای مغفول واقع نگردیده است.

خواه این تقابل در بستر انرژی هسته ای باشد، یا حقوق بشر؛ خواه بر بستر فوتبال رقم خورد و یا وضعیت زنان؛ خواه به واسطه ی رابطه ایران آمریکا باشد و یا پناهندگی منافقین و به شهادت رساندن دانشمندان؛ خواه جنگ در سوریه باشد و یا ساخت و اکران فیلم های ضد قصاص و ترویج خیانت و ... همه و همه در بستر های گوناگون سیاسی – اقتصادی –فرهنگی –اجتماعی و امنیتی؛ بر ایران اسلامی تمرکز نموده: ام القری جهان اسلام.

جمهوری اسلامی ایران (Islamic Republic of Iran)

شاید از منظر بسیاری تقابل میان ایران به عنوان ام القری مستضعفین جهان در عرصه فرهنگی و در شاخه فیلم، به آغاز دهه ی 70 هجری شمسی موکول گردد.

دهه ای که به موازات حاکمیت و جولات جریان لیبرال فرهنگی در کشور، به بهانه ی سازندگی و پیشرفت؛ عرصه تهاجم فرهنگی ماهیت عیان به خود گرفت و فیلم بدون دخترم هرگز در سطح بین المللی به تصویر سازی از این اسلامی پرداخت.

بدون دخترم هرگز (1370 هجری شمسی)
Not Without My Daughter (1991 میلادی)



با وجود تعدد دیدگاه در این مسئله، وقایع چند سال اخیر شفافیت امر در تولیت جبهه متعارض فرهنگی یهود و صهیونیسم جهانی را حکایت می کند.

امزوه یهود به مصداق شریفه ی "اشد الناس عداوه للذین آمنو" (سوره مبارکه مائده، آیه شریفه 82) سکان دار محسوس و بی پرده عرصه تعارضات، بویژه در حوزه ی فرهنگی قلمداد می شود.

عرصه ای که در دنیای پر زرق و برق اغوائیات مجالی برای جولان یافته و جنگ نرم عبری را عینیت بخشیده است.

امسال برای دومین سال متوالی موضوع جمهوری اسلامی ایران اختتام بخشِ جمیع فعالیت های جهانی صورت گرفته در عرصه سینما گردید.

از منظر بسیاری اهدای جایزه ی 6 اسفند 1391 هجری شمسی، اختتام بخشِ جمیع فعالیت های جهانی صورت گرفته در عرصه سینما محسوب می شود.

امسال نیز جایزه‌ای که سال ها با اسم "جایزه آکادمی" شناخته می‌شد و هر سال توسط آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک به برندگان رشته‌های مختلف سینمایی اهدا می‌گردید، بر محور ایران چرخش نموده و تندیس مشهور بریتانیم آب طلا شده مستقر بر روی یک پایه فلزی سیاه با ارتفاع ۳۴ سانتیمتر و وزن ۳٫۸۵ کیلوگرم در دستان فیلم ساز ایران هراس دیگری قرار گرفت.

امسال حق به حق دار رسید و تندیس شوالیه شمشیر به دست و ایستاده بر روی یک حلقه فیلم به بهترین فیلمساز حوزه "ایران هراسی" اهدا گردید.

[b]

"بنیامین جیزا افلک بولدت" (Benjamin Géza Affleck-Boldt)
(בנג'מין ג'זה אפלק)
معروف به "بن افلک" (Ben Affleck)


"بنیامین" یهودی امسال موفق شد تا در رویکردی کاملا مشتری مدار با ساخت فیلمی اگرچه ضعیف، همچون سلف پارسالی خود یعنی "اصغر فرهادی" عموم جایزه های مطرح سینمایی را از آن خود سازد.

[b]

اصغر فرهادی
Asghar Farhadi


سینمای 2012 و 2013 میلادی در تسخیر "بنیامین" و "اصغر" است.

"بنیامین" یهودی و "اصغر" ایرانی، با وجود شاید کیلومترها فاصله از یکدیگر در موضوعات بسیاری با یکدیگر شباهت دارند.
هر دو فیلمی در مورد ایران ساخته اند.

[b]

جدایی نادر از سیمین آرگو

موضوع " آرگو" "بنیامین" ایران هراسی است، همانگونه که "جدایی نادر از سیمین" اینگونه عمل می کند، البته با درجه ای ضعیف تر.
"بنیامین" و "اصغر" هر دو "جشنواره گلدن گلوب" (Golden Globe Award) را به تسخیر فیلم های ایرانی خود در آوردند.

[b]

"اصغر"
جشنواره گلدن گلوب
(Golden Globe Award)
سال 2012 میلادی

"بنیامین"
جشنواره گلدن گلوب
(Golden Globe Award)
سال 2013 میلادی

همچنین "بنیامین" و "اصغر" هر دو "اسکار" را از آن خود ساخته اند.

[b]

"اصغر فرهادی"
جشنواره اسکار
(Oscar)
سال 2012 میلادی

[b]

"بنیامین"
جشنواره اسکار
(Oscar)
سال 2013 میلادی


اگر چه از منظر بسیاری از تحلیل گران عرصه سینما، امسال به دلیل شرایط بد اقتصادی، یهودیان تصمیم گرفتند تا تمامی جایزه های هنری را به همکیشان خویش اهدا نموده تا جلوگیری از پراکندگی سرمایه نمایند.

اما واقعیت امر آن است که این جایزه مطلقا قیمت ندارد و اگر چه خیلی‌ها حاضرند با شهرت این جایزه بهای گزافی را برای داشتن آن بپردازند، اما خرید و فروش این جایزه بر اساس قانونی که از سال ۱۹۵۰ میلادی اجرایی، به هیچ عنوان امکان پذیر نبوده و برندگان این جایزه یا وارث‌‌‌‌شان حق ندارند این جایزه را پیش از پیشنهاد خرید آن به آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک، به قیمت ۱دلار به فروش برسانند.

با این همه "بنیامین" و "اصغر" عملکردی مشابه داشتند که جایزه ای مشابه دریافت کرده اند. بن افلک در سخنرانی خود هنگام دریافت جایزه گفت: من میخواهم از دوستانمان در ایران که در شرایط وحشتناکی زندگی می کنند تشکر کنم.
همیشه پای ایران در میان است.



مقاله واشنگتن پست درمورد جدایی نادر از سیمین و آرگو

[سجاد313]

به نام خدا
سلام علیکم

دوستان من،من خودم زیاد از فیلم جدایی نادر از سیمین خوشم نیومد.

موضوع خاصی نداشت.

هیجان هم نداشت.

اما عادات بد مردم ما را به تصویر کشیده بود.

ما که نمی توانیم بگوییم ما فرشته هستیم!!!

یا بگوییم مردم ما انسان های بسیار نوع دوستی هستند و اصلا از این کارها که توی فیلم انجام شد،نمی کنند!!!

خیلی ها هستند که شاید از این بدتر با همنوع خود رفتار کنند،حتی در ایران.

اینقدر فیلم های امریکایی می سازند که درشان ملت امریکا را مردمی وحشی و بدور از انسانیت نشان می دهند.

مثلا همین فیلم شهر مرزی که در مورد شهری در مرز مکزیک و امریکا بود.

آیا مردم آنها نیز باید ناراحت شوند؟؟؟

ما باید به جای خودمان را درست کنیم.

این همه فیلم که توش ایرانیان را گل و بلبل سنبل نشان داده ایم حالا یکبار هم بدی هایمان را ببنیم.

مگر چه می شود؟؟؟

فی امان الله

[farzad313]

این فیلم سوتی زیادی داشت یکی از سوتیاشم این بود که اون اسناد مهم چرخ شده که توسط دانشجو ها به بد بختی موشکافی کردن رو ،یک عده بچه جاش گذاشتن، آخه یکی نیست بگه اون بچه ها مگه سواد انگلیسی دارن با این وضع معلومه که اسکار فقط به فیلمای سیاسی میدن

[vahrakan]

کمي از همه گافهای آرگو و اعتراض گسترده کاربران شبکه های اجتماعی + اسناد

داستان این فیلم که به وقایع تسخير لانه جاسوسي در تهران می پردازد روایت هاليوودي 6 دیپلمات امریکایی است که توانستند از منزل سفیر کانادا در تهران به خارج از ایران بگریزند. به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران ، سرانجام همانطور که قابل پیش بینی بود فیلم سینمایی آرگو محصول کشور امریکا و به کارگردانی بن فلک بر اساس سناریویی از پیش تعریف شده اسکار 2013 را از آن خود کرد. داستان این فیلم که به وقایع اشغال لانه جاسوسي امریکا در تهران می پردازد روایت 6 دیپلمات امریکایی است که توانستند از منزل سفیر کانادا در تهران به خارج از ایران بگریزند.

این فیلم سفارشی سازمان اطلاعات امریکا که به سیاه نمایی در خصوص جامعه ایران می پردازد با اعلام پیروزی اش در رقابت اسکار در رویه ای غیر معمول توسط همسر باراک اوباما رییس جمهوری امریکا با شفافیت کاملی از تحت مدیریت بودن این جشنواره بین المللی توسط سیاست های حاکم بر کاخ سفید پرده برداری می کند.

تحقیر درمانی آرگو!

فیلم سینمایی آرگو و توفیق اش در کسب اسکار سندی مبرهن در قابل ترحم بودن آمریکائی هاست. 35 سال پیش و در مقطعی که نظام بین الملل زیر نگین آمریکا و شوروی تعریف شده بود. آن هم آمریکائی که بر حسب تعریف، کشورهای ذیل این ابرقدرت می بایست با هر تشرش مبتلا به ترس شوند! به ناگاه توسط چند جوان دانشجو همه ابهت و اقتدار و قدرت خود خوانده اش به تمسخر و تحقیر کشیده شد.

تمامی تلاش های هالیوود طی35 سال گذشته صرف بازتولید آن اقتدار پوشالی و به سخره گرفته شده توسط آن جوانان دانشجو شده است.آرگو آخرین آن است. پیش از این فیلم هائی نظیر «بدون دخترم هرگز» و «300» و «ایرانیوم» و «سنگسار» نیز در چارچوب بازتولید همان اقتدار به سخره گرفته شده و استتار آن تحقیر ملی و بین المللی تهیه و اکران شده بود.

و باید گفت آقای افلک خسته نباشید! شما زحمت تان را کشیدید و این حداقل حق شما بود تا از فرار زبونانه 6 دیپلمات آمریکائی از تهران که تا پیش از این قرار بود آقای دنیا باشند «ژانر» قهرمانانه و سلحشورانه بسازید ولو آنکه ژانرتان مبتنی بر تخیل باشد.اما حلاوت اشغال سفارت و ترکاندن حباب پوشالی اقتدارتان در ایران تا آن اندازه عمیق بود و هست که با چنین «فیلم هائی تخیلی» نمی توان به جبران برآئید.

و باید برای برخی از مهره های خودباخته در داخل کشور نیز متاسف شد که برخلاف اراده مردم چنین سعی در تطهیر خباثت های یانکی ها دارند . به اصطلاح هنرمندانی که در حاشیه امن این نظام مردمی اینچنین بر خلاف حقیقت می نویسند و جریان سازی مسمومانه ای را دنبال می کنند تا احتمالا نا خواسته به کامل شدن پازل بازی دشمن کمکی کرده باشند.

---

آرگو و گاف های شرق شناسانه

یکی از وجوه تمایزی که برای این فیلم عنوان می شود صحنه پردازی و تصاویری است که گفته می شود به طور دقیقی از آن سال های ایران و تهران باز سازی شده اند، تا جایی که دویچه وله آلمان در تحلیلی این فیلم را بهترین فیلم سال ۲۰۱۲ خوانده است. اما با کمی دقت فقط در تیتراژ فیلم «آرگو» می توان گاف های بزرگی را کشف کرد :

اما برخی گاف های آرگو چنان تابلودار است که هر مخاطبي را نیز به خنده وامی دارد، مانند استفاده از آرم نیروی انتظامی بر روی اتومبیل پلیس فرودگاه این در حالی است که نیروی انتظامی در سال ۱۳۷۰ از ادغام سازمانهای عقیدتی سیاسی شهربانی، ژاندرمری و کمیتهٔ انقلاب اسلامی تشکیل شد. این امر چنان برای یک کارگردان ایرانی هرچقدر هم خام و ناشی باشد بدیهی است که سخن از آن هم خنده دار به نظر می رسد.

نشان نیروی انتظامی بر روی اتومبیل پلیس فرودگاه در سال ۱۳۵۸

مسئله دیگر به لحظه ورود انقلابیون به سفارت آمریکا مرتبط است، جدای از صحنه هایی که شاید با واقعیت سازگاری نداشته باشند، خیابانی که سفارت آمریکا در آن واقع شده است هیچ شباهتی به خیابان طالقانی ندارد، خیابان فیلم کم عرض تر از خیابان طالقانی می باشد، خانه ها و ساختمان های اطراف هم همه سقف هایی شیروانی دارند که در تهران معمول نیستند و شاید بتوان آن ها را بیشتر در شمال کشور دید.

خیابان کم عرض و سقف های شیروانی که با موقعیت بسیار متفاوتند

در گاف آشکار دیگری در صحنه ای دیده می شود که کولرهای خانه های تهران همانند کولرهای جدیدی که چند سالی نیست مورد استفاده قرار می گیرد بسیار پیشرفته و مطابق تکنولوژی امروزی است !

استفاده از وسایل تهویه هوا و خنک کننده با تکنولوژی جدید

استفاده از فونت های جدید در پلاکاردهای انقلابیون مربوط به فیلم "آرگو"

نکته جالب دیگر استفاده از بیت نخست شعر معروف حمید سبزواری «آمریکا آمریکا ننگ به نیرنگ تو خون جوانان ما می چکد از چنگ تو» می باشد. حال آنکه اسفندیار قره باغی خواننده این سرود معروف پیرامون آن می گوید: « آقای حمید سبزواری در یکی از روزهای بمباران سال ۶۰، آمد و گفت شعری بر ضد آمریکا سروده‌‌ام و می‌خواهم روی آن کار کنی. من که درد وطن و عشق به ایران از دغدغه‌هایم بود، دوست داشتم بر روی این شعر کار کنم. آن زمان در رادیو بودیم و عده‌ای از دوستان شاعر، آهنگساز و تنظیم‌کننده در رادیو حضور داشتند. این دوستان در روزهایی که شهر زیر بمباران‌های پیاپی بود شروع به ساخت قطعه کردند که از این میان آقای احمدعلی راغب ساخت ملودی را به عهده داشت و سید محمد میرزمانی آن را تنظیم کرد. روزهای تهران، روزهای سختی بود و هر روز بمباران هوایی بود. به همین دلیل ما تمامی این سرودها را با همین حال و هوا و فضا ساختیم. این سرود [آمریکا آمریکا] در مدت ۴۸ ساعت آماده شد .

با توجه به این امر معلوم می شود که سروده آقای حمید سبزواری در دهه شصت سروده شده است، این در حالی است که در فیلم آرگو پلاکاردی با اشعار حمید سبزواری در سال ۱۳۵۸ و در مقابل سفارت آمریکا در دست یکی از انقلابیون دیده می شود.

بیت نخست سرود آمریکا آمریکا در دست یکی از انقلابیون در برابر سفارت آمریکا

تصویر مربوط به پرواز هواپیمای قهرمان داستان ما بر فراز تهران. آنچه به چشم می خورد برج های متعددی هستند که به نظر می رسد بعدها ساخته شده اند.

تصاویر فوق تصویر خوبی از میزان دقت کارشناسی شده در تاریخ نویسی شرق شناسانه به دست می دهد. اشتباهات فاحشی که علی رغم به چشم آمدنش باز هم سیاستمداران امریکایی را از اعطای آنچه که اسکار بهترین فیلم های جهانی می خوانندش به این فیلم متوسط پر اشتباه باز نداشت چرا که خاصیت اینگونه فستیوال های به اصطلاح بین المللی اصولا اینگونه تعریف شده است .

[faraz_223]

چکیده ای از مباحث مطرح شده در برنامه دیروز امروز فردا با موضوع فیلم آرگو با حضور دکتر عباسی و دکتر رجایی فر

ماجرای فیلم آرگو و اسکاری که این هفته به عنوان بهترین فیلم دریافت کرد، همچنان از مهمترین موضوعات رسانه‌های ایران در حوزه‌ی سینما است تا جایی که تلویزیون نیز به این رخداد واکنش نشان داد و با دعوت از حسن عباسی رئیس مرکز بررسی‌های دکترینال (اندیشکده‌ی یقین) و دکتر فروز رجایی‌فر از دانشجویان پیرو خط امام و رئیس ستاد پاسداشت شهدای نهضت جهانی اسلام در برنامه‌ی دیروز، امروز، فردا پنجشنبه 10 اسفند به بررسی اسکار بهترین فیلم پرداخت.

در ابتدای برنامه رجایی‌فر گفت: این فیلم یک بازسازی مستند نیست. در این فیلم رفتار‌های مردم ایران در کوچه و بازار خشن و تهاجمی جلوه داده شده است. آنچه باید در این جلسه مورد توجه قرار گیرد این است که این فیلم به هیچ وجه مبتنی بر واقعیات نیست، در حالی که در تبلیغات این فیلم بر این نکته تأکید شده که بر اساس یک ماجرای واقعی ساخته شده است.

وی افزود: دریافت جایزه‌ی اسکار توسط فیلم آرگو در جایی که هیچکاک، چاپلین و کوبریک این جایزه را دریافت نکرده‌اند، نشان از اهمیت این فیلم برای آمریکایی‌ها دارد.

مهمان دیگر برنامه دکتر حسن عباسی اظهار کرد: دراماتیزه کردن واقعیات تاریخی یا حتّی رمان‌ها چیزی معمول در سینمای غرب است. برای مثال رمان بینوایان ویکتور هوگو در نسخه‌های سینمایی متعددی که از آن ساخته شده به شکل‌های متفاوتی در آمده است و فیلمسازان غربی این مسأله را ضرورت کار فیلمسازی و درام‌پردازی می‌دانند.

عباسی افزود: نکته‌ای که باید به آن اشاره شود این است که سینما به عنوان ابزاری قدرتمند در دست سیاستمداران غربی در دیپلماسی عمومی استفاده می‌شود. آنها در جنگ سرد فیلم‌های جیمز باند مأمور 007، رامبو و راکی را می‌ساختند و حالا به ساختن فیلم‌های ضد ایرانی روی آورده‌اند این نشان می‌دهد که آمریکا توجه ویژه‌ای در این زمینه دارد.

عباسی گفت در چند سال گذشته در آمریکا فیلم‌های مختلفی ساخته شده و اسکار جدایی نادر از سیمین و آرگو اتّفاق افتاده است. در عین حال در سه سال گذشته کنفرانس هالیوودیسم در سینما در ایران اتّفاق افتاده است که به تشریح و بازشناسی ایدئولوژی هالیوودیسم می‌پردازد. هالیوودیسم امروزه محل اصلی عرضه ایسم‌های فکری و فرهنگی مختلف تمدن غرب است از اومانیسم و لیبرالیسم تا ایندیوژوالیسم. بنابراین در حوزه‌ی دیپلماسی عمومی در زمینه‌ی سینما بین ایران و آمریکا به عنوان دو قطب فکری و ایدئولوژیک جهان فضایی پیش آمده که قابل مقایسه با دیپلماسی پینگ‌پنگ در چین است. آرگو را باید در این ارتباط تفسیر کرد و این فیلم کاملاً سیاسی است و جایزه گرفتن آن از خود فیلم سیاسی‌تر است. اینکه بانوی اوّل کاخ سفید جایزه گرفتن این فیلم را اعلام می‌کند به عنوان یک نماد است.

رجایی‌فر در پاسخ به عباسی گفت: به نظر من آرگو در پازل دیپلماسی عمومی نمی‌گنجد. چراکه با تحریف واقعیت کار را خراب می‌کند و با ادعاهای دعوت به مذاکره و گفتگوی سیاستمداران آمریکایی ناهمخوان است.

عباسی پاسخ داد: روش دیپلماسی آنها به این شکل است. روش آنها در دیپلماسیِ اکتیو به این شکل است که در هنگام مذاکره و امتیاز دادن یک فضای روانی ایجاد می‌کنند تا دست بالا را داشته باشند. مثلاً در حالی که این روزها گفتگوهای ایران و 5+1 در آلماتی شروع شده، آنها در حال تصویب تحریم‌های جدید هستند.

رجایی‌فر در این هنگام ادامه داد: دقیقاً نکته در همین جا است. آنها می‌خواهند در عین مذاکره و امتیاز دادن با ارائه‌ی آرگو به مردم دنیا گوشزد کنند که دست بالا را دارند و امتیاز نداده‌اند.

عباسی در توضیح روش سیاستمداران آمریکایی گفت: اینها در واقع از موضع تکبّر این کار را می‌کنند. مثلاً با روسیه درباره‌ی دمشق دارند به توافق می‌رسند و در عین حال اعلام می‌کنند که به گروه‌های مخالف سوریه کمک مالی خواهند کرد. این تفاوت دیپلماسی آنها با دیپلماسی نبوی و علوی است که آنها صداقت ندارند و بر اساس تکبّر عمل می‌کنند.

رجایی‌فر با اشاره به شرایط بعد از جنگ گفت: بعد از اینکه ما در سال 1367 قطعنامه را پذیرفتیم در شهریور ماه کتاب سلمان رشدی منتشر شد. آنها در برابر مردم ایران که در آن جنگ تسلیم نشده بودند، کتاب آیات شیطانی را منتشر کردند و تصور آنها این بود که ایران که در جنگ 8 ساله نفس‌گیر شده دیگر خود را وارد یک رویارویی جدید با غرب نمی‌کند ولی با موضع‌گیری شجاعانه‌ی امام و حمایت کشورهای اسلامی این تهدید تبدیل به یک فرصت برای دنیای اسلام شد. آیا ماجرای این فیلم نیز به همین ترتیب است؟

رجایی‌فر ادامه داد: رفتار فیلمساز در به تصویر در آوردن شاه و حضرت امام به شدت سوگیرانه و نادرست است یا مثلاً صحنه‌ای از بیرون کشیدن فردی و کشتن او نشان می‌دهد یا صحنه‌ای که در آن یک فرد با کت و شلوار به دار آویخته شده که نشانگر اعدام بدون محاکمه در ایران است و با واقعیت سازگاری ندارد.

عباسی درباره‌ی ساخته شدن آرگو گفت: دشمن دارد دشمنی‌اش را می‌کند و ما هم باید از این نظر به او حق بدهیم. باید ببینیم ما چه کرده‌ایم که چنین برآشفته شده است و نکته‌ی دیگر اینکه در ادامه مسیر ما باید چه کنیم.

او اضافه کرد: چند ماه پیش از فیلم آرگو، تعدادی از سینماگران و سریال‌سازان ما نیز مراجعه کردند و برای ساختن رویدادهای تسخیر لانه‌ی جاسوسی اعلام آمادگی کردند، باید از این حرکت‌ها حمایت شود تا با کار ایجابی پاسخ بدهیم.

در این بخش از برنامه گزارشی از برنامه‌ی نقد و بررسی آرگو در دانشگاه صنعتی شریف با حضور معصومه ابتکار و نادر طالب‌زاده پخش شد که ابتکار در این گزارش گفت: از همان انیمیشن ابتدایی آرگو اشتباهات فاحشی دارد مثلاً برای محمّد مصدّق از واژه‌ی elected استفاده می‌کند در حالی که مصدق با تمام پشتوانه‌ی مردمی‌اش توسط مردم و در انتخابات انتخاب نشده بود یا نام محمّدرضاشاه را رضا پهلوی عنوان می‌کند و سازندگان فیلم تا این حد به خود فرصت تحقیق درباره‌ی واقعیات را نداده‌اند. یا در سراسر فیلم اشاره‌ای به این نمی‌شود که کسانی که سفارت را تسخیر کردند، دانشجو بودند و این یک حرکت دانشجویی و کاملاً حساب‌شده بود. در حالی که فیلم تسخیر سفارت موجود است و بازسازی آرگو بر خلاف واقعیت است. این حرکت حساب‌شده بود و قرار نبود دانشجویان با شعار دادن وارد سفارت بشوند و حساسیتی ایجاد کنند. نکته‌ی دیگری که از تحریفات آشکار واقعیت است بازسازی سندهای رشته‌شده بود که توسط تیمی از دانشجویان مهندسی دانشگاه پلی‌تکنیک انجام شد در حالی که فیلم تعدادی کودکان خردسال را به جای دانشجویان در حال بازسازی این اسناد نشان می‌دهد.

رجایی‌فر با شروع بخش بعدی خطاب به مجری برنامه گفت: جای رئیس شما آقای ضرغامی هم در اینجا خالی است که ایشان که خودش از دانشجویان خط امام بود پاسخ دهد چرا با داشتن امکانات صدا و سیما تاکنون به ساختن فیلم‌هایی در این خصوص اقدام نشده و به چند مستند تکراری و ملال‌آور بسنده شده است.

در ادامه عباسی در پاسخ به مجری که پرسیده بود: چرا در حالی که سینماگران آمریکا آرگو را می‌سازند، بعضی از سینماگران ایران در تلاش برای زیر پا گذاشتن خط قرمزهای فرهنگی و سیاسی هستند؟ پاسخ داد: استراتژی ما اقدام نامتقارن است و نباید با ساختن فیلم‌هایی در پاسخ به آرگو وارد مقابله به مثل بشویم. یعنی ما زمین بازی را خودمان تعریف می‌کنیم و با قواعد خودمان بازی می‌کنیم. تاریخ انقلاب، دفاع مقدس، مسأله‌ی فلسطین و بیداری اسلامی موضوعاتی هستند که می‌توان با کارهای ایجابی در آنها با قواعد خودمان پاسخ فیلم‌هایی نظیر آرگو را بدهیم.

منبع : پایگاه هنری سارتنا

[vahrakan]

سلام علی عباد الله الصالحین
به قول معروف عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد .
اگر به سابقه اسلام هراسی و ایران هراسی غرب و دنیای صهیونیستی هالیوود نگاهی بیندازیم ...خواهیم فهمید که نتوانسته است اثر زیادی داشته باشد ...زمانی که سلمان رشدی ملعون اقدام به چاپ کتاب سخیفش نمود .. تعداد خوانندگان کتاب اسمانی قران افزایش یافت و از همه ادیان و مذاهب غیر اسلامی برای روی اوردن به شریعت اسلام فوج فوج روی اوردند و اغلب از اروپا و امریکا برای دیدار از کشور های مسلمان و بازدید از فرهنگ انها توریستهای فراوانی به ان مناطق سرازیر شدند .
هنگامی که به مقام شامخ رسول الله صل الله علیه واله توهین نمودند و کارکاتور و فیلم موهن علیه این بهترین مخلوق عالم ساختند ...نه تنها مسلمانان و بلکه همه مردمان ازاده جهان این حرکات را تحریم نموده و اعتراض خود را اعلام نمودند ....و روز به روز به علاقه مندان به اسلام و پیامبر اکرم صل الله علیه و اله اضافه گردید ...
و تمامی کسانی که مغرضانه به اسلام و مقدسات ان تاختند مورد تنفر عمومی مردمان جهان قرار گرفتند ....در مورد ساختن این فیلم هم باید بگویم ...که هیچ کس از طریقه فتح لانه جاسوسی اطلاع دقیقی نداشته است به جز مردم ما و انقلابیان و ارزشمندان این نظام ....اما زمانی که هالیوود برای تخریب ایران و فرهنگ غنی این مرز و بوم اقدام به ساخت چنین موهناتی میکند ...اندیشمندان و بزرگان زیادی در صدد این امر بخواهند امد که بفهمند انها چه مشکلی با ما دارند که چنین فیلمهایی علیه ما می سازند و روشنگریهای زیادی پس از این به وقوع خواهد پیوست و همه مردم جهان حد اقل چیزی که یاد خواهند گرفت ...تسخیر سفارت استعمار گران و صهیونیستها است ...و در اخر باید باز بگویم که عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد.
یا علی........

[revenger]

(۹/اسفند/۹۱ ۱۴:۱۱)A L I نوشته است:  خیلی ساده اس!
چونکه الان ایران طرف حساب اونا شده و شده کشور بده!!
هرکی ضد اونا باشه میشه بده!
همونطور که هیچ وقت در جشنواره فیلم فجر یک فیلمی که از آمریکا تعریف کنه یا از صدام خوش بگه جایزه نمیگیره
در اسکار و گلدن کلب هم همینطوره....!هیچ وقت فیلمی که از ایران تعریف کنه ساخته نمیشه چه برسه که بخوان اسکار بدن!

اما در ایران و جشنواره فجر ما کاملا برعکسه

باور ندارید؟؟ نمونه ش: فیلم جدایی که اون سال کلی سیمرغ گرفت...

همین امسال دو نفر از سیمرغی ها مورد دار بودند و سابقه جلبک بازی داشتند...

یا همین فیلم های فیمینیستی امسال در جشنواره...

جشنواره فجر ما ترکونده داداش اینجوری که پیش میره سال بعد آرگو 2 رو با بودجه .......... و کارگردانی ....... میسازن یه سیمرغم بهش میدن تا بشه آخرت ازادی بیان

[vahrakan]

جای مشتی که کبودی اش حالا حالاها باقیست
سوزش جای مشت ما رو هنوز روی صورتشون حس میکنن و هنوز جای کبودیش هست

توی اتوبوس دو نفر با هم دعواشون شد ، یکیشون پسر جوونی بود با اندامی معمولی و اون یکی یک آدم چهار شونه و هیکلی !
در حین درگیری یکدفعه پسر جوونه با مشت گذاشت پای چشم اونطرف ! یارو یکدفعه جا خورد و یکم ترسید و خودشو جمع و جور کرد ! بعد دیگه مردم جداشون کردن ولی هیکلییه مدام پرخاش میکرد و فحش می
داد و حی میومد یکی میزد تو سر این جوونه و از اینکارا و حواسشم بود که دوباره مشت نخوره !!!
پسره یچیزی گفت که انگار آب سرد ریختن رو یارو و طرف یک آن ساکت شد و تازه متوجه شد چی شده!!! پسره گفت : هرکاری بکنی من از این اتوبوس پیاده بشم تا چند دقیقه بعد همه یادشون میره چی شده بود ولی جای مشت من رو صورت تو حالا حالاها هست و تو حالا حالاها باید از دوستات خجالت بکشی و خودتو مخفی کنی یا در مورد من بهشون دروغ بگی که یک آدم گردن کلفتی بودم ! خلاصه بیچاره ای !!!
ماجرای تسخیر لانه جاسوسی و فیلم آرگو هم همینه !!! بعد از مشت محکم تسخیر لانه جاسوسی چقدر بیچاره ها تقلی کردن اثرش را از بین ببرن ، طبس که بزرگترینش بود تا این فیلم و بقیه کارا !!!
همش شد افتضاحی براشون و از یاد مردم رفت
ولی سوزش جای مشت ما رو هنوز روی صورتشون حس میکنن و هنوز جای کبودیش هست






"عمـــار رهبـــر"

[blue.blood]

همونطور که خیلیهاتون شاید دیده یا شنیده باشید ، در کمال ناباوری فیلم آرگو برنده ی اسکار ِ بهترین فیلم شد . من قصد داشتم زودتر به این موضوع بپردازم ، ولی گرفتاری و مشغله مانع شد .
آرگو در مورد حمله به سفارت ِ آمریکا در ایران هست و فراری دادن ِ چند تن از کارکنان ِ سفارت از ایران .
همه تا حدودی از این فیلم و حواشی ِ اون آگاهی دارید ، پس چیز ِ زیادی واسه ی گفتن نمیمونه ...
از نکته های جالب در مورد ِ انتخاب ِ این فیلم این بود که این فیلم حتی نامزد هم نشده بود ، و از کاخ سفید انتخاب شد! واین جای ِ بسی تعجب داره ...
آرگو فیلمی با ساختار ِ منسجم ، داستان پردازی و فیلم نامه ای قوی هست که در عین ِ حال از قضیه ای تاریخی گرفته شده که همین امر این فیلم ر. جذاب تر از حد ِ معمول میکنه ...
من به شخصه آرگو رو دیدم و مثل خیلی از دوستان ندیده قضاوت نمیکنم ... فیلم نامه ، کارگردانی ، صدا گذاری ، شخصیت پردازی و ... در حد ِ بالایی بود ( مثل اکثر کارهای روز ِ دنیا ) . نکته ی اصلی ِ این فیلم در 2جا بود یا بهتر بگم ، کارگردان بیشترین توانش رو صرف پرداختن به فیلمنامه و دادن ِ هیجان به فیلم کرده ، هیجانی که واقعا" آدم رو سمت فیلم میکشه ...
یه سری از منتقدین ِ داخلی هم گفتن که فیلم اغراق آمیز و به دور از واقعیت هست ... این حرفها رو از شما میخوام با فیلمهای که با موضوع ِ دفاع مقدس هست مقایسه کنید ... یک سرباز ِ ایرانی بین ِ یه تیپ یا دسته ی عراقی میره و همه رو میکشه و خراش هم بر نمیداره و یا از این صحنه ها که زیاد شاهد بودیم و خوشبختانه دیگه شاهد ِ چنین صحنه های اغراق آمیز نیستم ... شما این صحنه ها رو با صحنه ای که ایراد گرفته بودن که یه سری بچه ی کم سن و سال اسناد رو از سفارت به هم متصل میکردن مقایسه کنید . در اون زمان اسناد رو که ریز ریز شده بود واقعا" به هم وصل کردن و مدارک و اطلاعات ِ مهمی هم به دست آوردن ، ولی شاید ( فکر میکنم ) یه تعداد بچه این کار رو نمیتونستن انجام بدن و آدمهای بالغ این کار رو انجام دادن ...
خواستم از این موضوع به این برسم که در سینما همیشه برای جذب مخاطب ، یا یه سری اهداف ( که بسیار جانبدارانه هم هست ) انجام میدن ، مثال هم زدم که واضح باشه منظورم ...
در کل من به عنوان ِ کسی که این فیلم رو دیدم راضی هستم ، و بردن ِ گلدن گلب رو حق ِ سازندگان ِ فیلم میدونم .

ولی اسکار ، بحثش جداست ....... واقعا" این فیلم رو در حد ِ نامزدی در اسکار نمیدیدم ، همونطور که نامزد نشده بود .
واقعا" این فیلم در حد ِ فیلمی مثل God Father و یا The Silence of The Lamb نیست و اسکار رو با دادن به این فیلم حروم کردن و حیثیت ِ اسکار رو لکه دار کردن ...!