با هزینه های ازدواج آشنا شوید!

[میثاق]

بسم الله الرحمن الرحیم

واقعیتش، همین‌طور نمی‌شود دست نیمه گمشده را گرفت و برد سر خانه و زندگی، البته در بیشتر اوقات، وقتی پولی در بساط باشد یا پای عمه خانمی در میان باشد که اجازه فانتزی [بازی‌]های جوانانه و مدرن را ندهد. این که مثلا برویم جزیره قناری و برگردیم یا فقط یک مهمانی کوچولو."

همشهري جوان در گزارشي درباره مخارج جشن عروسي نوشت:

" بالاخره هر چیزی رسم و رسوم خودش را دارد و هر که طاووس خواهد، باید جور مراسمش را هم بکشد. باید خرج کرد. چقدرش البته معلوم نمی‌کند، یک کمی به سلیقه و رویای شما بستگی دارد، کمی به جبر جغرافیایی و قیمت‌های محلی و مقادیر زیادی هم به نوسان بازار، باور بفرمایید از همین الان که این مطلب نوشته می‌شود، تا بیاید دست شما برسد، همه قیمتها یک تکانی خورده‌اند.

از بس که بازار همه شده مثل طلا فروش‌ها و به ساعت قیمت‌ها را چک می‌کنند. با همه این شل‌کن، سفت‌کن‌ها، عزم‌مان را جزم کردیم ببینیم در این روزهای بعد از عید فطر و آخر تابستان که بازار عرسی داغ می‌شود، خرجش چقدر می‌شود؟

از بازاری‌ها بپرسی، می‌گویند حداقل پولی که باید برای برگزاری مراسم و رسیدن یک زوج خوشحال و خندان جدا از کرایه و پول پیش خانه و اسباب و اثاثیه جهیزیه عروس خانم خرج کرد، 28 میلیون تومان است؛ چیزی که قیمت‌گیری خودمان در بازار هم تقریبا همان را نشان داد. البته این هزینه یک مراسم عروسی تمام و کمال سنتی بازاری است وگرنه کارمندی و نسل چهارمی‌اش را چه به این حرف‌ها.

28 میلیون به تعبیری می‌شود معادل 20 ماه حقوق یک کارمند معمولی در یک اداره دولتی. حالا اگر مهریه عروس خانم زیر 110 سکه و سن آقا داماد کمتر از 25 سال و هر دو دانشجوی دانشگاه‌های دولتی یا طلبه حوزه‌های علمیه باشند یا خدای نکرده یکی از زوجین یا هر دو بدون پدر باشند، می‌توانند از تسهیلات وام 8 میلیون تومانی ازدواج استفاده کنند.
بعد از آن ولی باید برای 20 میلیون باقی مانده یا روی جیب مادر و پدرهایشان حساب کنند، یا قرض و وام. اجازه بدهید، همین جور حساب کنید که نه داماد به کارش می‌رسد، نه عروس به خانه بخت. بیایید سری به بازار بزنیم تا میانگین و کف هزینه‌ها دستمان بیاید.

طلا و جواهر
معمولا اولین خریدی که عروس و داماد برای ازدواجشان می‌کنند، از حلقه ازدواج و جواهرات شروع می‌شود. در این بالا پایینی و موج‌های سینوسی قیمت طلا، نمی‌شود قیمت واحدی را گفت اما نوع نگینی که روی طلا سوار می‌شود در مجموع قیمت تاثیر زیادی دارد.
نگین‌های اتمی قیمت بسیار پایین‌تری از نگین‌های برلیان و مارکیس دارند اما در عوض زمان فروش، نگین اتمی ارزش فروش ندارد. برای کسانی که قصد دارند هزینه کمتری برای طلا بپردازند، این روزها سرویس‌های تراشه در بازار بسیار زیاد است که هم زیبا هستند و هم قیمت بسیار پایین‌تری نسبت به سرویس‌های جواهر و نگین‌دار در بازار دارند.


انگشتر نشان یا انگشتر نامزدی سبک
ساده و بدون نگین 200 هزار تومان
حلقه ازدواج زنانه، ساده و بدون نگین 300 هزار تومان
حلقه ازدواج مردانه پلاتین، ساده و بدون نگین 400 هزار تومان
نیم‌ست سرویس طلا سبک وزن؛ ساده و بدون نگین 1 میلیون و پانصد هزار تومان
یک جفت ساعت عروس و داماد ساده،200 هزار تومان
میانگین هزینه: دو و نیم میلیون


صورتحساب
شاید برای شما هم اتفاق افتاده! اگر شما هم این روزها کف بازارید و دارید خرید می‌کنید، این عددها را با قیمت های بازار شهرتان تطبیق بدهید. ببینید میانگین شما با میانگین ما می‌خواند یا نه؟ آن باکس‌های خالی جدول‌ها (.................) برای عددهای شماست.

لباس داماد
300 هزار
خوبش را بخرید، بعدا می شود لباس کار!


لباس عروس
300 هزار؛ هزینه برای اجاره لباس در نظر گرفته شده است.
نکته: خرید لباس از آن خریدهایی است که قیمت آن با قیمت محله و منطقه به طرز عجیبی ارتباط مستقیم دارد.

پس قیمت بالای لباس همیشه نشان‌دهنده کیفیت بالای آن نیست. تمام مزون‌ها و فروشگاه‌ها کلی منو و ژورنال جلوی دست مشتری می‌ریزند که تنوع انتخاب مشتری را بالا می‌برند و این طور وقت‌هاست که به عروس خانم‌ها توصیه می شود که آقا داماد را با خودشان نیاورند تا هر چه دلشان می‌خواهد، بین مزون‌ها و پاساژها چرخ بزنند. قیمت پارچه و نوع دوخت و تعداد سنگ‌دوزی‌ها هم روی قیمت تاثیر زیادی دارند و پیداکردن یک لباس متناسب با قیمت مناسب را کمی سخت‌تر می‌کند.

از طرفی، بر عکس تصور خیلی از افراد، خرید کت و شلوار مخصوصا کلت و شلوار دامادی خرید آسانی نیست و علاوه بر جیب باید برای آن وقت و حوصله خرج کرد. کت و شلوارهایی که برندهای معروفی دارند، قیمت بسیار بالاتری دارند و عروس و داماد لازم نیست با همه خرج‌هایی که برای ازدواج دارند، پولشان را به پای مارک بريزند. هنگام خرید کت و شلوار باید به اندازه و فرم ایستادن لباس مخصوصا سرشانه‌ها و پاچه‌های شلوار دقت کرد. کسانی که قد کوتاهتری دارند نباید کت‌های بلند بپوشند؛ چون کوتاهتر نشانشان می‌دهد و بالعکس خیلی قدبلندها باید کت‌های به نسبت بلندتری بپوشند تا متناسب جلوه کنند.


آرایشگاه

400 هزار؛ البته گاهی نیازی به آرایش نیست!
نکته: سرخاب و سفیدآب عروس خانم این روزها خرج کمی ندارد. برای انتخاب آرایشگاه حتما باید یک نیم نگاهی به مارک و محصولات آرایشی خانم آرایشگر انداخت تا بعد از مراسم عروسی، پوست عروس خانم بتواند به حیات خودش ادامه دهد. الان مثل قدیم‌ترها نیست.
آرایشگاه‌هایی که کارکنان و کادر زیادی دارند، همان اول یک ورودی درست و درمان می‌گیرند و عروس خانم باید برای استفاده از خدمات آرایشگاه فیش بگیرد و آخر یک هزینه حسابی روی دست آقا داماد می‌گذارد.

آینه و شمعدان

300 هزار؛ نقلی اما خوبش را بخرید. صحبت یک عمر خاطره است.


محضر

100 هزار؛ اگر بخواهید محضر دار برای خطبه عقد به خانه بیاید هزینه‌اش بیشتر می‌شود.
آزمایشگاه
27500

سفره عقد

300 هزار؛ می‌شود سفره عقد را روی خدمات تالار گرفت.


خرید عروس و داماد

500 هزار تومان
صرفه جویی نکنید، خرج خودتان است، نه مهمان‌ها!


آتلیه عکس و فیلمبرداری

1 میلیون؛ غیر از موارد اضطراری مالی، به صفر کردن این گزینه فکر نکنید، خاطره است دیگر.
کارت عروسی

150 هزار
برای 100 عدد کارت عروسی ساده

ماشین و دسته گل عروس

100 هزار
یک آدم باسلیقه و یک ماشین نو، می‌تواند این هزینه را هم به صفر نزدیک کند
.
تالار و خدمات تالار
تمام تالارها برای برگزاری مراسم عروس، ابتدا یک مبلغ به عنوان ورودی دریافت می‌کنند که نه ربطی به تعداد مهمان هایتان دارد نه منوی غذایی که انتخاب می‌کنید. در روزهای تعطیل و اعیاد مذهبی و آخر هفته‌ها این مبلغ ورودی بیشتر می‌شود اما اگر اواسط هفته به عنوان شب عروسی انتخاب شود، ورودی کمتری نیز دریافت می‌شود. برگزاری مراسم عروسی در باغ به مراتب هزینه بیشتری دارد.


هزینه ورودی یک تالار معمولی در شهرهای بزرگ

روزهای وسط هفته؛ حدود 250 هزار تومان
آخر هفته‌ها و اعیاد مذهبی؛ حدود 400 هزار تومان
هزینه ورودی یک باغ – تالار در شهرهای بزرگ؛ روزهای وسط هفته
حدود 500 هزار تومان
آخر هفته‌ها و اعیاد مذهبی؛ حدود 800 هزار تومان

میانگین قیمت: 400 هزار تومان
بعد از انتخاب تالار و پرداخت ورودی آن حالا باید به فکر خورد و خوراک مهمانها بود. هزینه پذیرایی به تعداد حساب می شود و باید از مهمان‌ها خواست که اگر تشریف نمی‌آورند، حتما از قبل اطلاع دهند تا هزینه اضافه پرداخت نشود. (مبالغ میانگین بر اساس حداقل 100 مهمان محاسبه شده است)
نوشیدنی (چای + شربت + نسکافه)
هر نفر حدود 400 تومان؛ میوه
برای هر 700 گرم و سه نوع میوه 2 هزار تومان به بالا
شیرینی هر 15 نفر یک کیلوگرم؛ هر کیلو 6 هزار تومان
شام (یک شام اصلی + سالارد و نوشابه)؛
9 هزار تومان
میانگین قیمت: 1 میلیون و سیصد هزار تومان...!!!!!

نقل از خبرگزاری ایسنا

-=-=-=-=-=-=-=-

تازه این که خوب حساب کرده!!!
الان بیشتر این هزینه ها برای خیلیا فقط واسه مراسم عقده...

جاهائی هستش که "فقط" ورودی تالار دومیلیون به بالاست و اتفاقاً تالار هم یه تالار متوسط هست...
فکر می کنم مقصر خودمون هستیم اینقدر مشتری این تجملات شدیم که متاسفانه شده جزء عرف جامعه...
و بدتر از اون، تجمل گرائی و زیاده روی ها،فقط برای ازدواج نیست و به مراسمای ختم هم کشیده شده...
دیگه نتیجه اخلاقی و غیراخلاقیش با خودتون...

[درست پسند]

آیا شرایط اقتصادی عامل سخت شدن برگزاری مراسم هستن یا تجمل‌پرستی؟
چرا کسانی که در روستاها و شهرهای کوچک ازدواج میکنن یک صدم مرفه‌ترین‌ها اظهار ناراضایتی نمیکنن؟

---

(۲۴/تیر/۹۲ ۱۳:۲۶)farjad نوشته است:  صحبت سر پول داشتن و پول نداشتن نیست! بر سر فرهنگ خانواده هاست!

اولاً باید دقیق بشیم که منظور از فرهنگ دقیقاً چیه؟ آخه سطح تجملات نمیتونه در خانواده‌ای رسم باشه، چون قبلاً سطحش خیلی متفاوت بوده.

ثانیاً شما که خودتون بیشتر از من اهل قرآن هستید. بحث سر اسراف هست، و نعمتی که میشه بجای کفرانش، در راه رضای خدا خرجش کرد تا دعای خیری که از دل پرسوز یه نیازمند درمیاد بدرقه‌ی راهشون باشه. وقتی دعاهای پرسوز بیمارانی که توسط اون زوج بهشون کمک شده بود رو توی اخبار شنیدم، راه خوشبختی رو پیدا کردم.

کسانی که پولدار هستن هم در صورت اسراف مسلماً دچار گمراهی شده‌اند، و اگر ارحم الراحمین بخواد بهشون رحم کنه، دچار گرفتاریشون میکنه تا بلکه برگردند.

یک پسر از خونواده ثروتمندی عروسیش رو توی یه هتل مجلل گرفت. اون موقع من بچه بودم و حتی حالیم نبود چقدر انواع و اقسام غذاها زیاده! فقط موقع برداشتن غذا از هرکی هرکی(سلف سرویس) یه تعداد بستنی خوشگل دیدم و با خودم گفتم خب بعد از شام میام برمی‌دارم! هنوز متوجه نبودم چه خبره! اون پسر یکی دو سال بعد از عروسی خوش بود، ولی بعد برای چندسال مشکلات مالی شدید پیدا کرد، بعد به عنوان قسمتی از ارثیه‌اش بیش از صد میلیون(حدود ده سال پیش) بهش رسید، باز اسراف کرد، و دوباره چند سال دیگه هم مشکلات خیلی شدید داشت. الآن یکم عقلانی‌تر تصمیم میگیره و از اسراف‌کاری تا حدودی برگشته.

قناعت، در اصل قناعت نکردن به دنیاست. موجب رحمت خدا و دلیل خوشبختی است.

[ســــــاقی]

باسلام خدمت دوستان عزیز!


دوستان،شما هزینه ازدواج توی شهرهای بزرگ رومیگین که از دیه ی دوماد بدبخت هم بیشترمیشه.ولی خوبه بدونید،هزینه
ازدواج،که دوستمون فرمودند اگردست کم بگیریم 45میلیون میشه!! توی شهر کوچولو موچولوی ما بیشتراز10میلیون نمیشه!!!!
تازه نمیخواد هم دست پایین بگیری.تـــــــــــــــــازه ؛بهترین گروه موسیقی هم میارم براتون.(البته اضافه کنم یه موقع اشتباه نکنید این شهرکوچیکمون توی ایرانه.باورکنید!)
البته ظرفیت شهرمون فعلا تکمیله شماعروسیهاتون روفعلاهمونجا بگیریدهرموقع جاشد من خبرتون میدم دست عروس خانماتونوبگیرین بیاین اینجا.ولی باورکنید راست میگم.روزه ام.

[Aryha]

(۲۴/تیر/۹۲ ۱۴:۲۶)درست پسند نوشته است:  

---

اولاً باید دقیق بشیم که منظور از فرهنگ دقیقاً چیه؟ آخه سطح تجملات نمیتونه در خانواده‌ای رسم باشه، چون قبلاً سطحش خیلی متفاوت بوده.

ثانیاً شما که خودتون بیشتر از من اهل قرآن هستید. بحث سر اسراف هست، و نعمتی که میشه بجای کفرانش، در راه رضای خدا خرجش کرد تا دعای خیری که از دل پرسوز یه نیازمند درمیاد بدرقه‌ی راهشون باشه. وقتی دعاهای پرسوز بیمارانی که توسط اون زوج بهشون کمک شده بود رو توی اخبار شنیدم، راه خوشبختی رو پیدا کردم.

کسانی که پولدار هستن هم در صورت اسراف مسلماً دچار گمراهی شده‌اند، و اگر ارحم الراحمین بخواد بهشون رحم کنه، دچار گرفتاریشون میکنه تا بلکه برگردند.

بایاد حق

سطح تجملات هم قسمتی از فرهنگه! چون نوع خرج کردن آدم ها رو نشون میده!

اتفاقا یک بار با یک آقای روحانی بر سر همین موضوع ( اسراف) صحبت میکردم! گفتند که هر مومنی در حد آبروی خودش باید خرج کنه! که من همین رو پرسیدم و گفتم حتی اگر پایین ترین سطحش از مردم عادی بالاتر باشه؟ گفتن آره! (و گفتند که فقط وظیفه ی حاکم شهر هست که از این قاعده جداست و باید مثل فقیر ترین مردم باشه! تا مردم حاکم رو از خودشون جدا نبینند)
اون آقا هم که گفتید پاش رو احتمالا از گلیمش دراز تر کرده ....
واسه همین هم من چندبار تکرار کردم اما انگار کسی کامل نمیخونه حرف هام رو....!
گفتم که من کار خاصی یا خرج اضافی نمیکنم اما درحد فرهنگ خودم خرج میکنم! و اون چه که معمول هست!
واسه همین هم میگم نباید انتظار داشته باشید که هر چقدر هم که کم کنم بشه اونی که دوستان میگن ...

یاالله

[مهدی2012]

نقل قول: بایاد حق

سطح تجملات هم قسمتی از فرهنگه! چون نوع خرج کردن آدم ها رو نشون میده!

اتفاقا یک بار با یک آقای روحانی بر سر همین موضوع ( اسراف) صحبت میکردم! گفتند که هر مومنی در حد آبروی خودش باید خرج کنه! که من همین رو پرسیدم و گفتم حتی اگر پایین ترین سطحش از مردم عادی بالاتر باشه؟ گفتن آره! (و گفتند که فقط وظیفه ی حاکم شهر هست که از این قاعده جداست و باید مثل فقیر ترین مردم باشه! تا مردم حاکم رو از خودشون جدا نبینند)
اون آقا هم که گفتید پاش رو احتمالا از گلیمش دراز تر کرده ....
واسه همین هم من چندبار تکرار کردم اما انگار کسی کامل نمیخونه حرف هام رو....!
گفتم که من کار خاصی یا خرج اضافی نمیکنم اما درحد فرهنگ خودم خرج میکنم! و اون چه که معمول هست!
واسه همین هم میگم نباید انتظار داشته باشید که هر چقدر هم که کم کنم بشه اونی که دوستان میگن ...

یاالله

من از شما میپرسم تغییر فرهنگ اشتباه کار درستیه یا اشتباه؟ قطعا میگین درسته.
باشه گیرم که حرف شما درست و فرهنگ ها فرق میکنه ولی آیا کسی مثل شما پیدا نمیشه؟ یعنی کسی پیدا نمیشه که وضعیت مالیش مثل شما باشه ولی موافق با تغییر فرهنگ غلط باشه؟
اینجوری هم فرهنگ غلط رو تغییر میدین و هم با کسی که فرهنگش مثل شمایه ازدواج میکنید انشالله

یا علی

[درست پسند]

(۲۴/تیر/۹۲ ۱۵:۱۲)farjad نوشته است:  سطح تجملات هم قسمتی از فرهنگه! چون نوع خرج کردن آدم ها رو نشون میده!

منظورم از فرهنگ نحوه‌ی زندگی حال حاضر این مردمان(معادل Culture) نبود، بلکه چیزی که در طی این هزاران سال بخاطر مذهب یا سنتهای ملی بین مردم رواج داشته.
منظورم این بود که چقدرش قدمت فرهنگی داره، و چقدرش تازه شکل گرفته،
و نیز اینکه چقدرش اصالت فرهنگی داره، و چقدرش قابل تغییر هست.

(۲۴/تیر/۹۲ ۱۵:۱۲)farjad نوشته است:  اتفاقا یک بار با یک آقای روحانی بر سر همین موضوع ( اسراف) صحبت میکردم! گفتند که هر مومنی در حد آبروی خودش باید خرج کنه! که من همین رو پرسیدم و گفتم حتی اگر پایین ترین سطحش از مردم عادی بالاتر باشه؟ گفتن آره! (و گفتند که فقط وظیفه ی حاکم شهر هست که از این قاعده جداست و باید مثل فقیر ترین مردم باشه! تا مردم حاکم رو از خودشون جدا نبینند)

درسته که باید در حد آبروی خودش باشه، اما مگه مراسم ساده بگیره آبروش میریزه؟ من اینجا رو نمی‌فهمم.

چطور میشه که پایین‌ترین سطح یک خانواده از خانواده‌ای دیگه بالاتر باشه؟ آیا غیرممکن هست که مثل اونها مراسم برگزار کنه؟ اینجا رو هم نمی‌فهمم.

(۲۴/تیر/۹۲ ۱۵:۱۲)farjad نوشته است:  اون آقا هم که گفتید پاش رو احتمالا از گلیمش دراز تر کرده ....
واسه همین هم من چندبار تکرار کردم اما انگار کسی کامل نمیخونه حرف هام رو....!
گفتم که من کار خاصی یا خرج اضافی نمیکنم اما درحد فرهنگ خودم خرج میکنم! و اون چه که معمول هست!
واسه همین هم میگم نباید انتظار داشته باشید که هر چقدر هم که کم کنم بشه اونی که دوستان میگن ...

اتفاقاً گلیمش خیلی دراز بود! تا جایی که من میدونم پدرش خرج عروسیش رو داد.
به هر حال اینکه بخاطر اسراف‌هاش اموالش بی‌برکت شده بوده نتیجه‌گیری من بود، و ممکنه که پیش از اینکه از بی‌برکت شدن اموالش ضربه خورده باشه خودش بربادشون داده باشه.

مسلماً میشه یه حد وسطی از خرج رو در نظر گرفت و نمیدونم منظور شما چه نوع مراسمی هست، اما چقدر زیبا هست که بشه همین مراسم معقول رو هم با یه مراسم ساده به اضافه‌ی دعای خیر چندین نیازمند عوض کرد.

[ilidin]

فرض کنید من پدرم چاه نفت داشته باشه حالا من باید چقدر خرج کنم که بشه آبروی من و با فرهنگ من بخونه ؟
من متوجه اینکه میگین فرهنگ (من )نمیشم مگه فرهنگ شخصیه ؟ برداشت شما از فرهنگ ازدواج چیه؟ بیشتر توضیح بدین ممنون میشم
خرج اضافی از دیدگاه شما چیه؟ تعریف شما از عروسی ساده چیه ؟
خداییش خرجی که میکنین برای پر کردن چشه دیگران نیست؟ اگه نیست و در حد یه مراسم آبرومنده و نمیخوایین به به و چه چه دیگران رو در بیارین خب دیگه مشکلی نیس

[Aryha]

با یاد حق

نقل قول:یعنی کسی پیدا نمیشه که وضعیت مالیش مثل شما باشه ولی موافق با تغییر فرهنگ غلط باشه؟

احتمالش خیلی کم نیست!؟؟؟

نقل قول: نیز اینکه چقدرش اصالت فرهنگی داره، و چقدرش قابل تغییر هست.

از زمانی که مادربزرگم ازش تعریف میکرد آخر تجمل بودن!

نقل قول:درسته که باید در حد آبروی خودش باشه، اما مگه مراسم ساده بگیره آبروش میریزه؟ من اینجا رو نمی‌فهمم.

چطور میشه که پایین‌ترین سطح یک خانواده از خانواده‌ای دیگه بالاتر باشه؟ آیا غیرممکن هست که مثل اونها مراسم برگزار کنه؟ اینجا رو هم نمی‌فهمم.

دقیقا! آبروش میریزه! علی الخصوص ما که نسبت به بقیه یکم مذهبی تریم!
بعد مذهبی ها همه شون میشن ....

نقل قول:مسلماً میشه یه حد وسطی از خرج رو در نظر گرفت و نمیدونم منظور شما چه نوع مراسمی هست.

مشکل این جاست که این تجملات و ساده بودنی که داریم ازش حرف میزنیم نسبی هستند و برداشت شما از ساده یک چیزه و برداشت من یک چیز دیگه و من نمیتونم براتون تشریح کنم!
بنابر اون چه در بین دوستانم دیده بودم و مقایسه گفتم!

نقل قول:فرض کنید من پدرم چاه نفت داشته باشه حالا من باید چقدر خرج کنم که بشه آبروی من و با فرهنگ من بخونه ؟

من نه پدرم چاه نفت دارن نه خیلی پولداریم!( البته اگه برداشت شما از صفت نسبی پولدار بودن مثل من باشه)
نه منظور من از فرهنگ شان و شخصیته!

نقل قول:خرج اضافی از دیدگاه شما چیه؟ تعریف شما از عروسی ساده چیه ؟

ساده بودن که گفتم نسبی ست نمیشه گفت! ولی خرج اضافی یعنی خرج کردن خارج از معمول! خرجی که برای خاص بودن باشه!

نقل قول:خداییش خرجی که میکنین برای پر کردن چشه دیگران نیست؟ اگه نیست و در حد یه مراسم آبرومنده و نمیخوایین به به و چه چه دیگران رو در بیارین خب دیگه مشکلی نیس

نه! خدایی به خاطر چشم و هم چشمی نیست!
یکی از چیز هایی که تو زندگیم بهش افتخار میکنم همینه که تا حالا بار ها و بار ها پا تو مجلل ترین خونه ها ی شهر گذاشتم اما هیچ وقت حسرتش رو دلم نبوده!حتی غبطه هم نخوردم!
خدا خیرتون بده !منم میگم مشکلی نیست! برخی ها میگن بعضی خرج ها اضافیه!

نقل قول:ببینید همین اولش خودتون زندگی رو کردین چشم و هم چشمی آخه تا کجا میشه با فامیل پیش رفت
چشم تنگ دنیادار را یا قتاعت پرکند یا خاک گور
این شعر رو هم کلی گفتن منظورم فرد خاصی نیست

انگار واقعا نمیخونین چی میگم!
منظورم سطح اون جهیزیه بود!
من اگه بخوام با فامیل پیش برم که باید برای یک مراسم عروسی دار و ندارم رو بگذارم وسط!
میگم نه در اون حد که شما میگن نه در اون حد که بخوام خودم رو بد بخت کنم! یک حد وسط! اما در سطح فرهنگ خودم!
نمیفهمم چرا با این حرف مشکل دارین!؟ و این قدر بحث کش دار شد!

به هر حال دیگه جواب کسی رو نمیدم و این ها تنها برای رفع شبهه بود!
چون این بحث به نظر بی فایده است علی خصوص این که پای مقیاس های نسبی وسطه!
و این که انگار کسی این جا من رو درک نمیکنه!
همون بهتر که بیخیال بشید یک چیز هایی رو بهتره نگم!
ممکنه نسبت به حرف هام یک دیدگاهی که اصلا دوست ندارم به وجود بیاد!

یاالله

[/b]

[ilidin]

سلام

نمیدونم شاید من اینجوری حس میکنم ولی یه خورده فضای بعضی بحثا اصطحکاکی شده تا یه چیز میگی دوستان ناراحت میشن شایدم زبون من تنده به احتمال زیاد

اینجانب زیاد پست نمیزنم و بیشتر خوانندم ظاهرا" باید برم تو همون لاک قبلیم اینکارا ازم بر نمیاد

ولی:
بنده در مورد یخچال منظورم کسی نبود دیدم شما نویشتین نقد کلی کردم یعنی باعث شد بنویسم

منظورم از چاه نفت نهایت توانایی خرج کردن فرد بود نه شخص خاصی

چند جمله آخر ارسال قبلیم رو پاک کردم احیانا کدورتی پیش نیاد


یا علی

[السا]

(۲۴/تیر/۹۲ ۱۳:۲۶)farjad نوشته است:  با یاد حق

منم صد نفر مثل شما رو دیدم!و می شناسم!
صحبت سر پول داشتن و پول نداشتن نیست! بر سر فرهنگ خانواده هاست!

یآلله

به نام حقیقت ...
سلام farjad عزیز .
این خانواده ها و این مردم ، همین ما هستیم . اگه فرهنگ ما درست بشه دیگه مشکلی نیست .... اینطوری اکثریت درست فکر می کنن ...
خط اول رو هم فقط و فقط برای این نوشتم که عزیزان بدونن مشکل مالی نیست ، این یه طرز فکره ... فقط همین .
یا حق .