توقعات امام زمان از شیعیان

[نسیم]

امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در توقیعی می فرمایند:

«تقوا پیشه کنید،
تسلیم ما باشید و کار را به ما واگذارید
که بر ماست شما را از سرچشمه سیراب بیرون آوریم چنانکه بردن شما به سرچشمه از سوی ما بود ...
به سمت راست میل نکنید و به سوی چپ نیز منحرف نشوید.» (1)



توجه به آن حضرت همراه با محبت
امام زمان (علیه السلام) در توقیع شریفی خطاب به شیعیان می فرمایند:
«توجه خود را همراه با محبت و دوستی به سوی ما قرار دهید
و در مسیر دستورات روشن و قطعی دین حرکت کنید
که همانا من برای شما خیرخواهی می کنم و خداوند گواه است بر من و شما
و اگر نبود علاقه ما به نیکو بودن شما و رحمت و مهربانیمان بر شما، به سخن گفتن با شما نمی پرداختیم.»(2)



در تشرف مرحوم علی بغدادی (رحمة الله علیه) در مسیر کاظمین، ایشان پرسش هایی را از محضر امام زمان (علیه السلام) می پرسد از جمله می گوید:
پرسیدم:
«روزی نزد مرحوم شیخ عبدالرزاق که مدرس حوزه بود، رفتم. شنیدم که بر روی منبر می گفت:
کسی که در طول عمر خود روزها روزه باشد و شب ها را به عبادت به سر برد و چهل حج عمره بجای بجای آورد و در میان صفا و مروه بمیرد ولی از دوستداران و محبان و موالیان امیرالمؤمنین (علیه السلام) نباشد برای او چیزی محسوب نمی شود.»
امام زمان (علیه السلام) فرمودند: «آری والله برای او چیزی نیست.»



توسل به حضرت زینب (علیه السلام) جهت تعجیل در فرج

در تشرف آقا شیخ حسن سامرایی (رحمة الله علیه) در سرداب مقدس، حضرت فرمودند:
«به شیعیان و دوستان ما بگویید که خدا را قسم دهند به حق عمه ام حضرت زینب (علیه السلام) که فرج مرا نزدیک گرداند.» (3)



عرضه اعمال به محضر مقدس امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
در تشرف مرحوم شیخ محمد طاهر نجفی (رحمة الله علیه) خادم مسجد کوفه، حضرت می فرمایند:
«آیا ما شما را هر روز رعایت نمی کنیم؟ آیا اعمال شما بر ما عرضه نمی شود؟»



علی فشندی تهرانی (رحمة الله علیه) می گوید که در مسجد جمکران سیدی نورانی را دیدم، با خود گفتم این سید در این هوای گرم تابستانی از راه رسیده و تشنه است ظرف آبی به دست او دادم تا بنوشد و گفتم: آقا! شما از خدا بخواهید تا فرج امام زمان (علیه السلام) نزدیک گردد.
حضرت فرمودند: «شیعیان ما به اندازه آب خوردنی ما را نمی خواهند. اگر بخواهند و دعا کنند فرج ما می رسد.»



اخلاص در عمل:
یکی از علمای بزرگ اصفهانی می گوید:
«شبی در عالم رؤیا امام زمان (علیه السلام) را دیدم. به ایشان عرض کردم چه کنم که به شما نزدیک شوم؟»
فرمودند: «عملت را عمل امام زمان (علیه السلام) قرار بده.»

من به ذهنم رسید که یعنی در مورد هر کاری ببین اگر امام زمان (علیه السلام) این کار را می کند تو هم انجام بده.
پرسیدم: «چه کنم که در این امر موفق باشم؟!»
فرمود: «الاخلاص فی العمل؛ یعنی، در کارهای خود اخلاص داشته باش.»(4)



بردباری و شکیبایی:
در تشرف مرحوم سید کریم پینه دوز (رحمة الله علیه) از اخیار تهران که در خانه اجاره ای زندگی می کرده است و با پایان یافتن مدت اجاره دچار رنج و زحمت می گردد ضمن اینکه به او بشارت می دهند، نگران نباشید منزل درست می شود می فرمایند: «دوستان ما باید در فراز و نشیب ها شکیبا و بردبار باشند.»(5)

[نسیم]

پسر مهزیار نقل می‌كند كه پس از توسلات عدیده‌ای در یك سفر در جستجوی آن وجود مقدس به مكه مشرف می‌شود، شبی در مسجدالحرام مقابل درب كعبه شخص وارسته‌ای را می‌بیند كه پس از سلام و معرفی خود، به این‌كه از سوی حضرت مأمور بردن پسر مهزیار به جهت پابوسی حضرت بقیه الله -عجل الله تعالی فرجه الشریف- است، از پسر مهزیار می‌پرسد: چه چیزی را طلب می‌كنی ای ابالحسن؟

گفتم: امامی كه محجوب و مخفی از عالم است.

گفت: او از شما پوشیده و مخفی نیست و لكن اعمال بد شما او را از شما پوشانده و مخفی ساخته است.

وقتی آن شخص پس از مقدماتی، علی بن مهزیار را خدمت حضرت صاحب الامر -عجل الله تعالی فرجه الشریف- می‌برد حضرت در قسمتی از سخنانشان خطاب به او می‌فرماید: ای ابوالحسن شب و روز توقع و انتظار آمدن تو را داشتم، چه چیز آمدنت را نزد ما تأخیر انداخت؟

پسر مهزیار در جواب می‌گوید: ای آقای من تا الان كسی را نیافته بودم كه مرا راهنمایی كند.

حضرت فرمودند: كسی را نیافتی كه راهنمائیت كند؟!

آنگاه با انگشتان مباركشان بر روی زمین فشار دادند و سپس فرمودند: و لكن شما اموالتان را زیاد نمودید، ضعفاء مؤمنین را دچار حیرت ساختید و بین خود قطع رحم نمودید پس الان برای شما چه عذری مانده است؟

****************
دلائل الامامه، ص 296 محمد بن جریر طبری. به نقل از سایت اندیشه قم

[نسیم]

قسمتی از توقیع و نامة مبارک امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) به شیخ مفید(رحمه الله)

با یاری خداوند متعال در مقابل دشمنان ما که از دین خداوند روی برگردانده‌اند بر اساس تذکرات، استقامت کن

و با خواست الهی دستورات ما را به آنان که از تو می‌پذیرند و گفتار ما موجب آرامش آنها می‌باشد، ابلاغ کن.

با اینکه بر اساس فرمان خداوند بزرگ و صلاح واقعی آنها ما و شیعیان‌مان تا زمانی که حکومت در اختیار ستمگران است در نقطه‌ای دور و پنهان از دیده‌ها بسر می‌بریم، ولی از تمام حوادث و ماجراهایی بر شما می‌گذرد کاملاً مطلع هستیم و هیچ چیزی از اخبار شما بر ما پوشیده نیست.

از خطاها و گناهانی که بندگان صالح خداوند از آنها دوری می‌کردند ولی اکثر شما مرتکب شدید باخبریم.

از عهدشکنیها و پشت‌سر گذاشتن عهد و پیمانها با اطلاعیم (که همین عوامل موجب بدبختی و دوری شما از حریم ولایت شده است).

گویی اینها از لغزشهای خود خبر ندارند، با همة گناهان، ما هرگز امور شما را مهمل نگذاشته، شما را فراموش نمی‌کنیم و اگر عنایات و توجهات ما نبود، مصائب و حوادث زندگی شما را در بر می‌گرفت و دشمنان شما را از بین می‌بردند.

پس از خداوند بترسید

و تقوی پیشه کنید

و به خاندان رسالت مدد رسانید.

در برابر فته‌هایی که پیش می‌آید و البته عده‌ای در این آزمایش و برخورد با فتنه‌ها هلاک می‌شوند، مقاومت کنید

و البته همه اینها از نشانه‌های حرکت و قیام ما هستند.

اوامر و نواهی ما را متروک نگذارید

و بدانید که علی‌رغم کراهت و ناخشنودی کفار و مشرکان، خداوند نور خود را تمام خواهد کرد.

تقیه را از دست ندهید. ...

من ولی خدا هستم، سعادت پویندگان راه حق را تضمین می‌کنم.

... پس سعی کنید اعمال شما طوری باشد که شما را به ما نزدیک سازد

و از گناهانی موجب نارضایی ما را فراهم نماید بترسید و دوری کنید.

امر قیام ما با اجازة خداوند به طور ناگهانی انجام خواهد شد و دیگر در آن هنگام توبه فایده‌ای ندارد و سودی نبخشد.

عدم التزام به دستورات ما، موجب می‌شود که بدون توبه از دنیا بروند و دیگر ندامت و پشیمانی نفعی نخواهد داشت.

ای شیخ مفید! خداوند شما را با الهامات غیبی خود ارشاد و توفیقات خویش را در سایة رحمت بی‌پایانش نصیب ما فرماید.

احتجاج جلد 2، صفحة 597،

بحار الانوار جلد 3، صفحة 175.