تا کی روحانیت می خواهد با تلویزیون قهر کند؟

[فانوس *7*]

چه کسی از جان گرفتن تلویزیون می ترسد؟





سینماپرس، چندی پیش در مطلبی به بهانه نقد و بررسی یک سریال تلویزیونی مطلبی نوشتم که بازتاب های مختلفی به دنبال داشت و یاد آور شعر معروف «هر کسی از ظن خود شد یار من» بود.

همیشه عادت دارم فیلم ها و سریال ها را بدون عنوان بندی ببینم تا بتوانم قضاوت درستی داشته باشم.البته «درست» از نظر خودم که می تواند از نظر خیلی ها غلط باشد. باید باور کنیم که در هر جایگاهی که هستیم، باز هم نقدها از سلیقه ها وام می گیرد و متاسفانه این روزها از سلیقه هائی که گاه به ما دیکته می شود.

حالا این روزها دغدغه بزرگ تری فکرم را مشغول کرده است؛ دغدغه ای به نام «بی انصافی». این روزها موقعیتی پیش آمد تا به عنوان مشاور رسانه ای یک پروژه در کنار پیشکسوتی باشم و متاسفانه با حقیقت تلخی آشنا شدم که تنم را لرزاند و می ترسم که مبادا من هم به عنوان یک روزنامه نگار ناخواسته از این تبار شوم. حقیقت تلخی به نام «کتمان صدا و سیما». رسانه ای که متعلق به ماست. متولی اش ما هستیم و اگر گوشتش را هم بخوریم ، نباید استخوانش را دور بریزیم.

اما حالا به ما دیکته می شود که تلویزیون نبینیم. خیانت را چنین افرادی به ما می کنند، نه کانال های ماهواره ای. ماهواره چیزی جز یک رقیب نیست. اما تحریم تلویزیون و با دست پس زدن ها و با پا پیش کشیدن ها عین خیانت است. بودجه تلویزیون را گرفتن و سریال بی ارزش ساختن و بعد با پول تلویزیون، فیلم سینمائی روشنفکری بیرون دادن و تلویزیون را تحقیر کردن و در آن حضور فیزیکی پیدا نکردن، این روزها به یک مُد کریه تبدیل شده است. تلویزیونی که برای بعضی ها پولش خوب است و خودش بد!! چرا به ما دیکته می شود که تلویزیون ملی را نبینیم .باور کنیم که دشمنان ما همین ها هستند و نه کانال های ماهواره ای.ترانه علیدوستی عزیز حضور در تلویزیون را خیانت می نامد و چقدر موجب خرسندی است که جواب او را محراب قاسم خانی می دهد و نه کسی که بتوانند ، به او انگ، فلان گرایش سیاسی را زد.

باور کن ترانه جان ...بازیگر توانا که هنوز هم به نظر می رسد،پانزده سال داری و زود قضاوت می کنی، تلویزیون دستی است که اگر قرار است بشکند ، باید در آستین بشکند.

بدبختانه به تازگی مورد جالب تری هم به این روش اضافه شده است و آن بی اعتنائی به برنامه ها ی تلویزیونی از سوی رسانه های مکتوب است؛ به گونه ای که انگار که اصلا این برنامه ها وجود ندارند. واقعا چه کسی ازجان گرفتن تلویزیون می ترسد؟!

این رسانه آدم های شریفی دارد که اگر بخواهند از تلویزیون بروند ، فرش های قرمز زیادی برایشان پهن است. چه این طرف آب و چه آن طرف آب. باید به عادل فردوسی پور ها، منصور ضابطیان ها، محمد صوفی ها و به برنامه هائی مانند «طلوع» احترام بگذاریم. به سریال ها و فیلم هائی که با عشق ساخته می شوند و به آنهائی که با عشق کار می کنند.از آنها انتظار داشته باشیم،نقدشان کنیم اما ببینیمشان و برای کارهای بعدی انتخاب یا ردشان کنیم.

من متاسفم که یک روز (کلاه پهلوی) شد نشانه تجدد و این روزها (کلاه شاپو). پس چه زمانی قرار است تا خودمان باشیم؟! یک روزاخبار قهوه تلخ را در بوق و کرنا می کنیم و یک روز کلاه قرمزی را و همه همه بازی غیر منصفانه ای است که نه به سرگرمی ربط دارد و نه به دلسوزی .
آخر چطور ممکن است سریالی که حتی یک قسمتش هم پخش نشده را ضعیف بخوانیم و سریال دیگر را در انحصار خبری قرار دهیم؟!

این روزها...روزهای دل آشوب رسانه ای است. روزهائی که دارد قدیمی ترین و محترم ترین ریشه های برنامه سازان تلویزیونی را خشک و از ماندن و ساختن دل زده می کند. روزگار بدی است که نفعش را نه من می برم و نه شما ...روزگاری که به قول منصور ضابطیان جمله ( من تلویزیون ایران را نمی بینم ) پرستیز شده و روشنفکران تارکوفسکی و آندره وایدا و جیم جارموشی ما (عُمر گُل لاله) نگاه می کنند. این روزها دارند کلاهمان را برمی دارند،می خواهد این کلاه گرم باشد و یا نباشد...


منبع



در زمان حضرت علی (علیه السلام) ایشون با عثمان قدرت گرفتنش از اساس مخالف بودند اما زمان و شرایط به گونه ای پیش رفت که حضرت علی حسنین رو فرستادند برای محافظت از همین عثمان
شاید عده ای اساس تلویزون رو غلط و یا حتی خلاف شرع بدانند
باشه قبول
ولی آیا حذف تاثیر تلویزون از زندگی خود ما نه جامعه فعلا ممکنه ؟
آیا بهتر نیست که مذهب با تلویزون آشتی کند تا حداقل از بدتر شدن شرایط جلوگیری کند
آیا بهتر نیس اقدامی انقلابی در عرصه ی رسانه ای توسط روحانیت شکل بگیرد
انقلاب فرهنگی ما کامل نشده
شده !!!!!!
http://hemaaaaaaayat.blogfa.com/

[Bahar]

دوست عزیز،راهکارهاتون درست و من نمیخوام ناامیدتون کنم اصلأ، ولی یکم امکانش سخته چون کارها داره دسته یسری افراد ناجور میچرخه و گرنه اوضاع این نمیشد که روز بروز فضا تلویزیون و سینما ما انقدر خراب بشه و کارهای خوب بی ارزش ترقی بشه و کارگردانها و برنامه سازان ما مجالی برای فعالیت و نشان دادن خود نداشته باشن.ببینید،یه مجری خوب هم که یک برنامه آموزنده میسازه چقدر بهش گیر میدن و بعد برکنارش میکنن!
درضمن،همین سریال به کجا چنین شتابان رو ببینید،چندسال پیش میذاشت و دوباره از یه شبکه ای داره پخش میشه،در کنار یسری پندآموزیها،یه عالمه نکات منفی است،روابط و سیگار و قلیون و موادمخدر و... واقعأ جای تأسفه.خب چه کسانی اجازه پخش میدن؟؟
درست میگید باید ماها که میبینیم کارهای افراد پشت صحنه این مسائل نادرسته جلوشون بایستیم. ولی تک تک نمیشه اعتراضات و پیشنهادات باید زیاد و سازنده باشه تا تأثیر بذاره.

[فانوس *7*]

دوست من
من اگر برخیزم تو اگر برخیزی
همه بر می خیزند
من اگر بنشینم
تو اگر بنشینی
چه کسی بر خیزد ؟

خب استارت کار خب باید الاخره کلید بخوره یا نه ؟
خدا رو چه دیدی شاید چهار نفر دیگه هم ز این کارا یاد گرفتن و کا همگانی شد !!!!

[Bahar]

انشاا...