بالاتر از آرزوی دیدار، آرزوی یــاری است !!!

[حسن عزتي]

به نام خدا


در دعاهای متعدد این خواسته مطرح شده که : خدایا مارا از یاران امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قرار بده :

" اللهم اجعلنا من اعوانه و انصاره و شیعته والذابین عنه . . . " 1

کسی که آرزوی یاری امام عصر را داشته باشد ، باید آراسته به صفات یاران مهدی باشد.

در احادیث ، ویژگی ها و خصلت ها و صفات خاصی برای اصحاب امام زمان نقل شده است. برخی صاحبان قلم و تالیف هم کتاب هایی بر اساس خصال یاوران مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نگاشته اند.

منتظر ظهور و آرزو مند یاری آن مصلح موعود ، دست کم باید بکوشد خود را به این صفات آراسته کند تا امیدش قابل توجه و معقول باشد.

برخی ازین اوصاف فهرست وار ازین قرار است :

1- معرفت و شناخت عمیق نسبت به خداوند ؛

2- اخلاص و بی ریایی ؛

3- اطاعت محض از فرمان امام ؛

4- معرفت به امام عصر و اعتقاد راسخ به او ؛

5- استقامت و پایداری و اراده استوار ؛

6- شوق جهاد و شهادت در رکاب امام زمان (شهادت طلبی) ؛

7- همدلی و هاهنگی با یکدیگر ؛

8- اهل تلاش روزانه و نجوای شبانه (شیران روز و زاهدان شب) ؛

9- اهل عبادت ، شب زنده داری و تهجد ؛

10-شجاعت، دلاوری و صلابت ؛

11- دانش و بصیرت در برابر فتنه ها ؛

12- دل هایی روشن از حکمت و یقین ؛

13- یاری حق و دفاع از حقیقت ؛

و برخی اوصاف دیگر . . .

این ها گوشه هایی از اوصاف یاران مصلح جهانی است !!!

منتظر واقعی باید در زندگی خود، چه فردی و چه اجتماعی ، جلوه گاه این اوصاف باشد و خود را با یقین و پارسایی و بصیرت و شجاعت چنان تربیت کرده و ساخته باشد تا بتواند اگر شاهد عصر ظهور بود ،در اطاعت فرمان آن امام و حجت خدا ، به یاری دین خدا و عدالت گستری بپردازد.

در روایتی از امام صادق (علیه السلام) چنین آمده است :

رجال لا ینامون اللیل ، لهم دوی کدوی النحل ،یبیتون قیاما علی اطرافهم . . .

من خشیه الله مشفقون، یتمنون ان یقتلو فی سبیل الله . . . 2

مردانی که شب نمی خوابند ،

در نماز شب شان زمزمه ای همچو زنبور عسل دارند ،

تا بامداد به عبادت می پردازند ،

از خشیت خدا بیمناک اند ،

آرزوی شان شهادت در راه خداست . . .



اینگونه ویژگی ها اقتضائاتی دارد:

و این گونه یاران، منتظران، باید رها از روز مرگی ها و رفاه زدگی غفلت ها ، انس و ارتباطی با خدا داشته باشند و از کانون قدرت و معنویت ، مدد بگیرند.

منتظر باید خود ساخته و مهذب باشد،

اهل عرفان و حماسه،

اهل اشک شبانه و تلاش روزانه ،

شهادت طلب و آماده فدا شدن در راه مولای آسمانی.

می بینیم که شعار آسان است، اما عمل دشـــوار .


باشد که با توفیق الهی ، آراسته به این ویژگی ها شویم . . . ان شا الله


پ ن :

1 - از جمله مفاتیح الجنان ، زیارت آن حضرت بعد از نماز صبح ، دعای عهد و . . .
2- بحار الانوار، ج 52 ، ص 308

یا علی (علیه السلام) مدد است.

[mohamad]

(۱۶/تیر/۹۲ ۱۱:۴۱)حسن عزتي نوشته است:  مردانی که شب نمی خوابند ،
در نماز شب شان زمزمه ای همچو زنبور عسل دارند ،
تا بامداد به عبادت می پردازند ،
از خشیت خدا بیمناک اند ،
آرزوی شان شهادت در راه خداست . . .

[سید ابراهیم]

به نکته بسیار خوبی اشاره کردید برادر بزگوار....

باید مبدا میلمان عوض گردد، حتی ظهور را هم نباید برای خودمان بخواهیم ...

لذاست که خیلی از بزرگان دعایشان این است:

اللهم عجل لولیک الفرج فی قلوبنا....

که اگر حضرت ولی بر قلبت ظهور کند ان شاالله تمام صفات مومنین بر تو تجلی خواهد کرد و آنگاه شهادت در راه امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از مسلمات می گردد.

[ztb]

سلام
ممنون گفتن این حرفا آسونه همینطور که گفتین
تازه از مشهد اومدم و یه چیزی آزارم میداد
اینکه چقدر نمازا رو طول میدادن . یه پیش نماز سوره جمعه می خوند یکی نمازشو با آواز می خوند یا بین نمازا خیلی فاصله مینداختن . خلاصه که هیچکس به فکر خلق الله نبود که شاید نتونه مدت طولانی بایسته یا خم بشه یا توی سجده بمونه یا ظهرا زیر تیغ آفتاب بمونه به عشق اینکه نمازشو کنار امام رضا باشه .
خیلی تو ذوقم خورد . توی حرم امام رضا کسایی که همش داد سخن میدن چقدر راحت مردمو اذیت می کنن
چند بار خواستم به خادما بگم ولی هربار نشد
اینطوری یعنی خیلی خیلی کار داریم تا درست بشیم

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

بقول مرحوم آقای بهجت(رحمة الله علیه):مهمتر از دعا برای تعجیل در ظهور حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، دعا برای بقای ایمان و ثابت قدم بودن در عقیده و عدم انكار آن حضرت تا ظهور اوست.

[خیبر110]

حسن اقا ما رو دعوت کردید دستتون درد نکنه
ما هم با دل شکسته این شعر قشنگ رو که خیلی دوستش دارم و اولین بار از استاد رائفی شنیدم مینویسم

این عیدها برای من «آقا» نمی‌شود

شب با چراغ عاریه، فردا نمی‌شود

خورشیدی و نگاه مرا می‌کنی سفید

می‌خواستم ببینمت؛ امّا نمی‌شود

شمشیرتان کجاست؟ بزن گردن مرا

وقتی که کور شد گرهی، وا نمی‌شود

یوسف! به شهر بی‌هنران وجه خویش را

عرضه مکن؛ که هیچ تقاضا نمی‌شود

اینجا، همه من‌اند؛ منِ بی‌خیالِ تو

اینجا کسی برای شما، ما نمی‌شود

آقا! جسارت است؛ ولی زودتر بیا

این کارها به صبر و مدارا نمی‌شود

تا چند فرسخی خودم، ایستاده‌ام

تا مرز یأس، تا به عدم، تا نمی‌شود

می‌پرسم از خودم: غزلی گفته‌ای؛ ولی

با این همه ردیف، چرا با «نمی‌شود»؟