چطوری وقت خودمونو تنظیم کنیم که...

[313flowers]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

چطوری وقت خودمونو تنظیم کنیم که...

به همه کارهامون رسیدگی کنیم و به موقع انجامشون بدیم و بتونیم از روزهای عمرمون بهترین استفاده ها رو داشته باشیم و در کنار این همه بتونیم واسه امام زمانمون هم کاری که از دستمون برمیاد انجام بدیم ! و روزها و ساعت های زندگیمون با برکت تر از همیشه باشن

در حال حاضر یکی از مشکلاتی که نوجوون ها و جوون ها با اون دست و پنچه نرم می کنند این مسئله است که نمی تونیم وقت خودمون رو تنظیم کنیم تا به همه کارهامون رسیدگی کنیم

یا اینکه میگن : خیلی دوست دارم در کنار فعالیت های روزانه ام ورزش کنم کتاب بخونم فلان کار رو انجام بدم و...

اما نمی دونم چرا نمیشه !

نمی تونم وقتم رو تنظیم کنم تا همه ی کارهایی رو که دوست دارم انجام بدم

چطوری وقتم رو تنظیم کنم که در اینده حسرت روزهای گذشته رو نخورم و نگم که : ای وای عمرم تلف شد

چطور برنامه ریزی کنم توی زندگیم که تا بتونم توی زندگیم موفق باشم

خب حالا دوستان هر راهکاری که به ذهنشون میرسه یا اون راهکار رو خودشون توی زندگیشون پیاده کردند و به نتیجه رسیدند بگویند تا بقیه هم استفاده کنند.

با تشکر

[faateme-313]

این برای اینه که وقتی یه حرفی رو میزنیم اراده نداریم بهش عمل کنیم...
از حرف تا عمل راه زیادیه!!


به قول یه بنده خدایی:
باید اهــــــــــل عــــــمل باشی!

[soheyl68]

برنامه باید نوشته شده باشه با زمان بندی
بر اساس توانایی و قابل اجرا باشه
هدف رو به اهداف کوچکتر تبدیل کنیم و به صورت مرحله ای بهش برسیم.
تاکید روی نوشتنه. نحوه ی نوشتن هم مهمه.
مثلا می خوایم از ساعت 3 تا 5 مطالعه کنیم؛ بنویسیم "از ساعت 3 تا 5 کتاب خوندم". جوری بنویسیم که انگار اون کارو انجام دادیم. ننویسیم "می خونم".

[Aryha]

با یاد حق
برنامه ریزی و این که باید بدونیم چی کار کنیم یک طرف قضیه است فرصت برای انجام کارهایی که داریم طرف دیگه!
پیشنهاد من اینه که از فاصله ی بین طلوعین(از اذان صبح تا طلوع آفتاب) غافل نشید خیلی به وقتتون برکت میده و فاصله ی صبح تا ظهر رو که همیشه فکر میکنیم در یک چشم به هم زدن از دست دادیم طولانی تر میکنه!
فقط چند روز امتحان کنید.....
گفتم چند روز چون میدونم یکی دو روز اولش کمی سخته ولی بعد براتون عادت میشه...
» یادمه بچه که بودم برای انجام تکالیف عیدم هیچ وقت از سیزده روزم رو تلف نمی کردم فقط یک روز صبح بعد نماز بیدار میموندم و در سکوت صبح تکالیفی که فکر میکردم دو سه روز وقتم رو میگیره انجام میدادم و همیشه هم تعجب میکردم از وقتی که برام مونده بود.....»
من تو زندگیم از این زمان تا به حال بهره های زیادی بردم از دستش ندین....
یاالله

[soshiant]

سلام .

هیچ وقت برای انجام تمام کارها وقت نیست اما برای انجام کارهای مهم همیشه وقت هست .

دوست عزیز به دنبال انجام دادن همه کارها نباش چون همیشه زمان کم میاری ، اولویت بندی شرط اصلی راضی بودن ما از کارهامونه ، اگر اولویت بندی در کارها داشته باشیم و به کارهای کم اهمیت تر نرسیم باز هم راضی از کار خودمون روز رو به پایان میرسونیم .

نکته بعدی اینکه همیشه برای انجام کاری انگیزه و تعهد لازمه ، ببین چطور میتونی این انگیزه رو در خودت بوجود بیاری و چه چیزی باعث میشه متعهد به انجامش باشی . چون انگیزه ها برای هر شخص متفاوته .( در واقع ببین دگمه فشارت چیه که بتونه تورو حرکت بده )

هر موقع یکی از دوستان قدیمی من رو دعوت به مهمانی و دور همی میکنه که میدونم چی قراره بگذره تو مهمونی و وسوسه میشم برای شرکت نکردنش زود یه سخنرانی برشی از استاد رائفی پور گوش میدم رسما نظرم رو برش میده !!
حالا در من نقطه فشار برای انجام برنامه های دینی در طول روز یکیش سخنرانی گوش دادنه .

در مورد برنامه های دیگه هم هر کسی یه نقطه ای داره که میشه از اونجا انگیزه رو درش تقویت کرد . پیدا کردن اون بسیار مهمه .

تا هدفی نباشه انگیزه ای نیست و تا انگیزه ای نباشه عملکرد مناسبی نیست .

پاینده باشید .

[313flowers]

بسم الله
سلام
حالا چی کار کنیم که انگیزه مون واسه برنامه ریزی کارهامون ماندگار بمونه؟؟
یعنی بعد از یه مدت دوباره به حالت قبل برنگردیم ؟؟

[/b]

[soheyl68]

(۱۷/مرداد/۹۲ ۱۶:۴۹)313flowers نوشته است:  بسم الله
سلام
حالا چی کار کنیم که انگیزه مون واسه برنامه ریزی کارهامون ماندگار بمونه؟؟
یعنی بعد از یه مدت دوباره به حالت قبل برنگردیم ؟؟

[/b]

اون قدر وضعیتی که بهش دست یافتیم و برای خودمون ایجاد کردیم رو باید دوست داشته باشیم تا ادامه ش بدیم.
وضعیتی در گذشته داشتیم، ازش ناراضی بودیم و برنامه ریزی کردیم و امروز متفاوت زندگی می کنیم. این وضعیت فعلی اگر واقعا برامون لذت بخش تر از وضعیت قبلی باشه، حتما ادامه می دیمش. اما
اما زمانی که داریم وضعیت جدیدی رو برای خودمون طراحی می کنیم، یا برنامه ی جدیدی برای زندگی مون می نویسیم، باید به علاقه مندی ها و توانایی و محدودیت هامون توجه داشته باشیم. بهتره عوامل انگیزاننده ای در برنامه بگنجونیم تا ادامه ش برامون شیرین باشه.
هر تغییری رو باید ابتدا از درون خودمون شروع کنیم. گاهی نیاز هست خودمونو تغییر بدیم، متفاوت باشیم.

مثلا می خوایم از حالا، هر روز ساعت 7 تا 8 شب، مطالعه کنیم؛
-آیا سواد داریم؟
-آیا کتاب برای خوندن داریم؟
-آیا اون زمان، وقتمون خالیه؟
-آیا محیط برای مطالعه مون فراهمه؟
اگر شرایط و محدودیت ها مزاحم ما نیست، پس شروع کنیم. از همین امشب ساعت 7، یک کتاب برداریم و شروع کنیم و تا ساعت 8 مطالعه کنیم.
اما شاید چند روز بعد، این کارو ادامه ندیم. دلیلش چی می تونه باشه؟
-کتابی که می خونیمو دوست داریم؟ می فهمیمش؟
-نظر اطرافیان چیه؟ آیا تشویق می کنن؟ یا منحرف می کنن؟
-از خوندن کتاب، چه سودی می بریم؟
-آیا فکرمون جای دیگه س؟
-آیا کار دیگه ای رو ترجیح می دیم؟
زمانی که انتخاب کردیم که ساعتی رو کتاب بخونیم، باید سوالاتی که شاید مانع از شروع و ادامه بشه رو در نظر بگیریم و بهشون پاسخ بدیم. باید مشوق ها و عوامل انگیزاننده برای کارامون داشته باشیم. مثلا کتابی که می خونم، به من کمک می کنه کارمو بهتر انجام بدم. رمانی که من می خونم، آموزنده س و دارم ازش چیزایی یاد می گیرم. کتابی که می خونم، به من یاد می ده زندگی مو چه جوری بهتر کنم.
اگر اطرافیان مشوق هستن که خیلی عالیه. اما اگر این طور نیست، اگر می تونید، مخالفت اون ها رو به موافقت با کارتون تغییر بدید. اگر نشد، از اون ها دوری کنید و بدونید که قبلا به این کار فکر کردید و باور دارید که کاری که انجام می دید درسته.
سعی کنید در مورد برنامه های جدیدتون با افرادی که می دونید شما رو تشویق می کنن به اون کار و مشوق هستن و انرژی مثبت بهتون می دن، صحبت کنید.