چرا برای امام حسین(علیه السلام) گریه کنیم؟

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

چرا برای امام حسین گریه می کنیم؟

مگر ایشان در جایگاه والایی قرار ندارند؟

چه سودی به ایشان می رسد؟

بیاییم فقط درباره نهضت حضرت بحث کنیم و تمام

خود گریه کردن چه دلیلی دارد؟

حتی الامکان قبل از دیدن مطالب مشابه در مقالات ، نظر خود را با دلیل بگوئید

ادامه دارد ان شاء الله............

[Bahar]

به نام خدا

گریه ما برمصیبت امام حسین علیه السلام،برای امام سودی ندارد،بلکه سود آن برای خود ماهاست.
از بزرگی شنیدم و واقعأ به این نتیجه هم خودم رسیدم که گریه بر امام حسین،نه تنها موجب غم و اندوه و افسردگی روح نمی شود، بلکه روح انسان را شاد و پاک میکند و به انسان انرژی خاصی میدهد.

در واقع ما در بیشتر مواقع نیاز نیست،روضه بشنویم و برای امام گریه کنیم،بلکه با شنیدن نام حسین،خود به خود اشک در چشمانمان جمع می شود.همینکه فقط از بزرگی امام گفته بشه،خود بخود اشک در چشمان جمع میشه،که امام به این بزرگی را به چه گناهی و چرا به این شکل به شهادت رسیدند.همینکه در مورد نهضتش بشنویم و متوجه بشویم چه چیزهایی رخ داده، خودبخود گریه میکنیم.همین که متوجه بشویم چقدر حق مظلوم است...

و دیگر اینکه در بعضی اوقات، گریه بحال خودمان است واقعأ. اگر ما بودیم چه کار میکردیم و الان در حق اماممان داریم چکار میکنیم.

و در کل ،گریه بر امام،دست خود آدم نیست و سودهایی واسه خود آدم داره که به راحتی قابل وصف نیست.

[fatemeh-55]

بسم الله الرحمن الرحیم

شاید گریه و عزادری ما برای حضرت اباعبدالله تنظیم شعائر است

که در قرآن ذکر شده مثل حج و سایر اعمال عبادی که ظاهری دارد

ولی قطعا همه اعمال ظاهری دارد و باطنی

از طرفی گریه ما برای حضرت امام حسین

برای ظلمی هست که به خامس آل عبا و خانواده ایشان شد...

برای فقدان امام ...

برای اینکه ما صف خودمون رو از دشمان امام جدا کنیم...

برای اعلام همراهی با امام حاضر غائب...

برای بی لیاقتی خودمون که هنوز یاری شایسته برای امام زمان نشدیم...

[Agha sayyed]

بسم رب الحسین
سلام علیکم

مناجات حضرت موسی با خداوند در باب فضیلتهای اُمت پیامبر آخر الزمان
حضرت موسی در مناجات خود با خداوند عرضه میدارد:
پرورردگارا چه امتیازاتی به اُمت پیامبر آخر الزمان داده اید؟
خداوند فرمود:موسیِ کلیم من به اُمت پیغمبر آخر الزمان ده فضیلت و برجستگی داده ام.
حضرت موسی سؤال کرد:خداوندا آن برجستگی ها و خصلتها کدام است تا من به بنی اسرائیل بگویم آنها را در زندگی پیاده کنند؟
خداوند تبارک و تعالی فرمود:آن ویژگی های ده گانه اینها هستند:
1- «الصَّلَاةُ»نماز
2- «وَ الزَّكَاةُ»زکات
3-«وَ الصَّوْمُ»روزه
4- «وَ الْحَجُّ»حج
5- «وَ الْجِهَادُ»جهاد
6- «وَ الْجُمُعَةُ»نماز جمعه
7- «وَ الْجَمَاعَةُ»نماز جماعت
8-« وَ الْقُرْآنُ »قرآن
9-«وَ الْعِلْمُ»آگاهی
10-«وَ الْعَاشُورَاءُ»عاشورا.
حضرت موسی سؤال کرد:«وَ مَا الْعَاشُورَاءُ»خداوندا عاشورا یعنی چی؟
خداوند فرمود:«الْعَاشُورَاءُ قَالَ الْبُكَاءُ وَ التَّبَاكِي عَلَى سِبْطِ مُحَمَّدٍ(صلي الله عليه و آله و سلم)»عاشورا یعنی گریه، عزاداری کردن و محزون بودن بر پسر پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم)و «الْمَرْثِيَةُ وَ الْعَزَاءُ» و مرثیه سرایی و عزاداری.

هدف از آوردن این حدیث قدسی این بود که عنوان شود عاشورا و گریه بر سبط نبی ، جزء واجبات هر مسلمانیست .
اگر اهمال نماید و کوتاهی کند گویی واجبی را ترک گفته ؛
و آیا واجبی از سوی خداوند تبارک و تعالی آمده که نفع و سودی برای بندگانش نداشته باشد ؟؟؟

موفق باشید و خدایی .

[عبدالرحیم]

بسم رب الحسین

سلام

بقول شهید مطهری با گریه در نهضت امام شرکت میکنیم یه بعدش احیاء فلسفه عاشوراست که ان شاءالله

در ادامه فرصت شد توضیح میدم

یه بعد ان که بعد خودسازی است که مطلب پائین توجه کنید

نقل قول: یک تفسیر بسیاااااااااااااااااار زیبا از آیت الله جوادی آملی:

آنچه دیگران گفتند و ما بدان رسیدیم، اینست که فرمود:
قلب المؤمن عرش الرّحمن
حال کسی بدین مقام (ایمان) نمیرسد که قلبش عرش خداوند بشود، مگر با اشک چشم
لذا در قرآن فرمود:
و کان عرشُه علی الماء
و عرش او بر آب بود

حال توجه کنید چه گریه ای بالاتر از گریه بر امام حسین ع

در دعای کمیل میخوانیم :

سلاحه البکاء

تامل بیشتری نمائید

التماس دعا.

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

با تشکر از همه کاربرانی که لطف کردند و نظر خود را ارائه دادند

در فرازی از زیارت ناحیه مقدسه از جانب حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) داریم : (خطاب به حضرت سید الشهدا(علیه السلام))

فَلَئِنْ أَخَّرَتْنِى الدُّهُورُ ، وَ عاقَنی عَنْ نَصْرِک َ الْمَقْدُورُ ،

اگرچه زمانه مرابه تأخیر انداخت، ومُقدَّرات الهى مرا ازیارىِ تو بازداشت،

وَ لَمْ أَکُنْ لِمَنْ حارَبَک َ مُحارِباً، وَ لِمَنْ نَصَبَ لَک َ الْعَداوَةَ مُناصِباً،

ونبودم تا با آنانکه با تو جنگیدند بجنگم و با کسانیکه با تو دشمنى کردند خصومت نمایم،

فَلاََ نْدُبَنَّک َ صَباحاً وَ مَسآءً ، وَ لاََبْکِیَنَّ لَک َ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً ،

(درعوض) صبح وشام برتو مویِه میکنم، و به جاى اشک براى تو خون* گریه میکنم،

حَسْرَةً عَلَیْک َ ، وَ تَأَسُّفاً عَلى ما دَهاک َ وَ تَلَهُّفاً ،

از روى حسرت و تأسّف و افسوس برمصیبت هائى که برتو واردشد،

حَتّى أَمُوتَ بِلَوْعَةِ الْمُصابِ ، وَ غُصَّةِ الاِکْتِیابِ ،

تا جائى که ازفرط اندوهِ مصیبت، وغم و غصّه شدّتِ حزن جان سپارم


چه شد؟

معصوم علیه السلام می فرمایند اگر چه نتوانستم یاری برسانم ولی مویه و گریه می کنم

یعنی مساویست؟
آیا ممکن است حضرت کاری عبث انجام دهند؟؟؟(معاذ الله)

شهید مطهری در کتاب حماسه حسینی پیرامون گریه بر سید الشهدا چنین بیان می کند که

خنده و گریه شدید ترین حالت احساسی یک انسان است

اگر کسی مالک خنده و گریه مردم شود مالک عواطف و قلب آنها شده است


در واقع یکی از مهم ترین اثرات گریه بر سید الشهدا اثر نرم آن بر قلب افراد است

همانطور که در تاپیک حب و بغض عرض کردم اصل حب و بغض و اصالت آن به اهل بیت بر می گردد

وقتی شما گریه و خنده ات تابع ائمه اطهار باشد قلب خود را به ایشان می سپاری و چه خوب صاحبانی هستند





اما اثر مهم دیگر گریه بر سید الشهدا اثر تبلیغی آن است

این محرم را زنده نگه‏دارید. ما هر چه داریم از این محرم است و از این مجالس(صحیفه امام جلد17)

شما با گریه هدفمند و سیاسی می توانی در خود و جامعه ضد ظالم و ظاغوت زمان یک نیروی قوی ایجاد کنی

آیا می دانید امام محمد باقر علیه السلام وصیت کردند بعد از شهادتشان 10 سال در منا مجلس عزا بپا کنند؟

برای چه بود؟

این همان بعد مهم و اساسی گریه بر سیدالشهداست

بعد سیاسی

اجتناب از طاغوت زمان

در واقع این گریه ها مصداق بارز تولی و تبری هستند


البته یک نوع دیگر از این اشک ها هم هستند که مخصوصا عاشقان است


که درجه بالای دوستی اهل بیت است

ان شاء الله ادامه دارد


*در این مورد هم باید بحث کنیم

[أین المنتظر]

[azade]

در ارسال دغدغه محرمی گفته شده بود :
"حتی روضه راستی که مصرانه بخواد با تصویر سازی از صحنه قتلگاه از ملت اشک دربیاره فایده نداره!
صحنه قتلگاه رو برای یک بی دین هم تعریف کنی اشکش درمیاد! "
خواستم جوالب بدم اما چون آقا سید گفتند درباره گریه اینجا صحبت کنبم ، اینجا عرض میکنم
درسته این واقعه و رویداد به نحوی هست که حتی اگر افراد بی دینی که هنوز وجدان دارند ، بشنوند آه از نهادشون بلند میشه و اشکهاشون جاری
اما یکی از فلسفه های گفتن صحنه قتلگاه ، بیان عمق فاجعه است.
یک موقع میان میگن که آقا امام حسین رو شهید کردند و مای شنونده این رو برداشت میکنیم که یک عده مقابل امام ایستادند و در جنگ هم که یک نفر کشته میشه ، اما وقتی میگن که این جنگ نابرابر با چه بی عدالتی هایی همراه بوده و با پیکر مطهر امام چه کردند و ... عمق فاجعه و انحراف مشخص میشه ..
اون موقع هست که انسان به فکر فرو میره که چرا فقط بعد از گذشت 50 سال با خاندان پیامبر این چنین کردند ، چطور شد که عده ای به خودشون اجازه دادند که امام رو شهید کنند ، نه فقط شهید کردن که کارهایی انجام بدن که حقیقتا یک فرد بی دین هم از اون متاثر میشه اما اون افراد بعضا با این تفکر که چون اطاعت خلیفه میکنند ، ثواب میبرند به میدان جنگ آمدند.

وقتی انسان نحوه رفتار با بازماندگان جنگ رو میبینه و مقایسه میکنه با زمان پیامبر و امام علی علیهما السلام که حتی در جنگ با کافران هم این چنین اتفاقاتی نیفتاده بلکه منع هم شده ، به فکر فرو میره که چطور این چنین رفتاری بعد از نیم قرن رخ میده و آن هم با عزیزترین کسان پیامبر و به اسم دین .

وقتی انسان جریانات قتلگاه رو میخونه بهتر میتونه عظمت رفتار بازماندگان به ویژه حضرت زینب و امام سجاد علیهما السلام رو درک کنه..
و....

[Hadith]

واقعه کربلا دو بُعد داره،بُعدی سبز و نورانی و پر افتخار برای شیعه که یک نمایشگاه مکارم اخلاقی و تجلّی عدالت خواهی و کرامت انسانی هستش و بُعد دیگه،یک بُعد سیاه و ظلمانی هستش که در اون فجیع ترین جنایات عالم بشریت و هتک حرمت علیه پاک ترین و قدّیس ترین مردم زمان یعنی نوّه ی پیامبر حضرت اباعبدالله (علیه السلام) و امام زمان انجام شده؛
خب از قسمت اول،بُعد سبز و نورانی رو با مطالعه و تحقیق درمورد قیام عاشورا میشه اگاه شد و حضرت اباعبدالله(علیه السلام) رو الگو و اسوه ی زندگی قرار داد و برای قسمت دوم هم میشه ناله و گریه و عزاداری کرد و مظلومیت حضرت رو حس کرد؛
که همین عزاداری (عزاداری صحیح،مثل بزرگان و علماء) نوعی تبلیغ مکتب عاشورا به حساب میاد و باعث معرفی این مکتب و این قیام و این شخصیت بزرگوار و خاندان بزرگوارشون و اسلام حقیقی،میشه.
از نظر فقهی هم که مستحب بودن و ثوابی که برای گریه و عزاداری اباعبدالله حسین(علیه السلام) نوشته و تعیین کرده اند که خب اینقدر زیاده که اصلاً قابل محاسبه و تصوّر نیست..

[mahdy30na]

سلام
موضوع جالبی بود گفتم اینم مطالعه بفرمایید.
چرايى گريه و سوگوارى
فقط بگم که امام حسین اشک دشمن رو هم در اورده :
ابن كثير در تاريخ خود چنين مى‏نويسد:
در روز عاشورا از سبط ابن جوزى در دمشق خواسته شد كه بر فراز منبر رفته و از مقتل و چگونگى شهادت امام حسين ( ع ) براى مردم سخن گويد. سبط ابن جوزى اين خواسته را پذيرفت و بر بالاى منبر تكيه زد، او پس از يك سكوت طولانى، دستمال خويش بر صورت نهاد و گريه شديدى سرداد و آنگاه در حالى كه مى‏گريست اين دو بيت شعر را سرود:
ويل لمن شفعاؤه خصماؤه * و الصور فى نشر الخلايق ينفخ
لابد أن ترد القيامة فاطم * و قميصها بدم الحسين ملطخ
واى به حال كسى كه شفيع‏اش دشمن او باشد! در هنگامه قيامت، كه براى بيرون آمدن مردم از زمين « قبور » در صور دميده مى‏شود.
سرانجام در قيامت فاطمه زهرا وارد محشر مى‏شود، در حالى كه پيراهن‏او به خون حسين ( ع ) آغشته است.
[b]‏ سپس سبط ابن جوزى از منبر پايين آمد و اشك ريزان به خانه خويش رفت.
البداية و النهاية، ج 13، ص 207 ( حوادث 654 هجرى قمرى )." در چاپهای مختلف صفحات یکی نیست" و همچنین این شخص در کتاب التبصرة ، ج 2 ص 17- 19 نیز درباره شهادت و گریه برای امام حسین علیه السلام هم ذکر کرده .
لینک

[b]التماس دعا از بکائین امام حسین علیه السلام