(A+)احادیث و نکته های نابی که در زندگی من بسیار اثر گذار بودند&

[علی 110]

سلام رفقا
شما با کلیک روی اینجا می توانید از نکات ناب معرفت شناختی اسلامی بهره مند شوید
در ادامه به مرور قسمت هایی از این نکات را برای دوستان قرار می دهیم


*****ص82: متأسفانه بسیاری از ما از دین و از حقایق، تنها در پی یادگرفتن الفاظی هستیم که آنها را به دیگران تحویل دهیم و هیچگاه در صدد این نیستیم که آیا مطالبی که یاد گرفته ایم و به حساب خودمان با یادگرفتن آنها خود را مسلمان میدانیم اعتقاد قلبی ما شده یا خیر؟!



...پس هان ای عزیز تنها به یادگرفتن قناعت مکن؛ زیرا یادگرفتن وقتی به انسان نفع می دهد که معلومات او توأم با اعتقاد باشد .البته منظور نفع اخروی است و الّا چه بسا افرادی با همین محفوظات، سال های سال از منافع دنیوی آن برخوردار و امور خود را به خوبی بگذرانند و مردم، اطرافشان را گرفته، انها را از بزرگان دین هم بدانند، و همین اجتماع و اعتقاد مردم، امر را بر انها مشتبه کرده، زودتر آنها را به هلاکت معنوی برساند.



اعتقاد نیز اگر اعتقاد صحیح و جازم باشد ملازم و همراه با عمل است. اگر عمل صحیح، ناشی از اعتقاد درست باشد دارای اثر و علامت است؛ روز به روز یقین و شوق به عالم بقا و پشت کردن به دنیا را زیادتر می کند تا جایی که انسان می شود ((روحانی)) و در عین حال که در زندان تن و عالم ناسوت محبوس است قلبش که از برکت اعمال صالح به حیات انسانی زنده شده، با ملاء اعلی در ارتباط است و نمونه ای از فیوضات عالم غیب را درک می کند.



{ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُو }"نحل-97"
(( هر كس- از مرد يا زن- كار شايسته كند و مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگى پاكيزه‏اى، حياتِ [حقيقى‏] بخشيم، و مسلماً به آنان بهتر از آنچه انجام مى‏دادند پاداش خواهيم داد))

پس هر عِلمی برای عمل است و قیمت هر عملی به قدر نیت عامل اوست و هر نیتی برای نتیجه است. در این عالم همه فعالیت می کنند، لکن اهداف و نیات و در نتیجه آثار مختلف است؛ زیرا از هر عملی اثری در نفس انسان پیدا میشود. اگر عمل ظلمانی بود ایجاد ظلمت می کند و اگر نورانی بود اثری دل افروز و نورانی خواهد داشت.





***ص84:یکی از نشانه های ایمان صحیح و اعتقاد درست این است که اگر انسان بین دو امر مخیر شد که در یکی رضای خالق و سخط و خشم مخلوق و در دیگری عکس آن باشد، رضای خالق را بر رضای مخلوق ترجیه دهد.

(( مِنْ صِحَّةِ يَقِينِ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ أَنْ لَا يُرْضِيَ النَّاسَ بِسَخَطِ اللَّه‏)) ((از امام صادق (علیه السلام) كه فرمود:

از درستى يقين مرد مسلمان اين است كه مردم را خشنود نكند به خشم خدا))"اصول كافى-ترجمه كمره‏اى، ج‏4، ص: 183باب فضل يقين‏"

[ساقی]

امام صادق عليه السلام :

اگر دوست دارى كه خداوند عمرت را زياد كند، پدر و مادرت را شاد كن.

بحارالأنوار، ج 74 ، ص 81 ، ح 84.

*****

امام صادق علیه السلام فرمود:

هر چه محبت مرد بر زن بیشتر گردد، بر فضیلت ایمانش افزوده می شود.

من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 251.

[N.Mahdavian]

از رسـول خـدا (صـلى الله عـلیـه و آله و سـلم ) نـقـل شـده اسـت کـه فـرمـود: هـر مـسـلمـان هـر روز بـایـد صـدقـه اى بـدهـد
وقتى پیامبر چنین فرمود، برخى از اصحاب ، با شگفتى پرسیدند:
- یا رسول الله ! چه کسى طاقت و توان این کار را دارد؟

حضرت براى رفع ابهام و توضیح بیشتر، و براى اینکه صدقه را تنها در انفاق مالى خلاصه نکنند، فرمود:
برطرف کردن عوامل اذیت از راه مردم ، صدقه است ،
.
راهنمایى کردن جاهل به راه ، صدقه است ،
.
عیادت کردن بیمار، صدقه است ،
.
امر به معروف کردن ، صدقه است ،
.
نهى از منکر صدقه است .
.
و… پاسخ سلام دادن نیز صدقه است !…

[hajiali.m]

امیر المومنین علی (علیه السلام):
اگر کرامت خویش را از دست دهی همپای آن را نخواهی یافت........
خویشتن را اسیر دیگران مساز که خدای سبحان آزادت آفریده است........

[meshkat]

بسم الله النور
این حدیث رو سال 87 تو یکی از سخنرانی های دهه محرم استاد پناهیان شنیدم و به جرات میتونم بگم که یکی از نقاط عطف زندگی من بود.

حضرت علی علیه السلام میفرمایند:

«الذِّکرُ لیس مِن مراسِم لِسان و لا مِن مَناصِم الفکر و لاکِنَّهُ اوّل مِن المَذکور و ثانٍ مِن الذاکر»

«ذکر کار زبان یا کار تصمیم و فکر آدم نیست بلکه ذکر از مذکور شروع می شود. »

[yamin]

به نام خدا

اِذا اَمْلَقْتُمْ فَتاجِرُوا الله بِالصَّدَقة
هر گاه تهيدست شديد ، با صدقه دادن با خدا تجارت كنيد .

حكمت هاي نهج البلاغه حكمت 258

[saloomeh]

ای بنده ام از دعا خسته مشو همانطوریکه من از اجابت دعا خسته نمی شوم.

منبع :

کلیات حدیث قدسی / شیخ محمد حسین حر عاملی

[علی 110]

(11) و روايت شده. كه

هنگامى كه در مقام دستيابى به دنيا شدى ولى از دستت رفت و بالاخره نسبت بدنيا ناكام ماندى.

متذكر نعمتهاى معنوى و دينى كه خداوند بتو اختصاص داده باشد

و آن مصائبى كه از تو برطرف كرده و غير تو را بآن مصائب و امراض و گرفتارى مبتلا نموده يادآور باش

كه اين راه تو را نسبت به آن چه كه از دستت رفته بى‏اعتناء مينمايد.

بحار الانوار-ترجمه جلد 67 و 68، ج‏2، ص: 151

---

خداوند متعال ميفرمايد-

به عزت و جلالم سوگند و بلندى و ارتفاع مقامم قسم.

كه هر بنده‏اى خواست مرا بر خواست خود مقدم بدارد

من در دل و درون او را بى‏نياز ميگردانم

و فكر او را متوجه آخرت مينمايم-

و بيچارگى و تنگدستى او را كفايت نموده

و آسمانها و زمين را ضامن رزق او خواهم نمود.

و خود در تامين خواسته او هستم

و دنيا با كمال نرمى و تسليم بسوى او خواهد آمد.

و قسم به عزت و جلال و ارتفاع و بلندى مقامم هر بنده‏اى كه خواست خود را برخاست من مقدم بدارد

من اميدش را نااميد نموده

و از دنيا فقط همان مقدار مقدر به او خواهم داد.

[/font][font=Arial]بحار الانوار-ترجمه جلد 67 و 68، ج‏2، ص: 151

[فاطمه خانم]

فرمودند خوشا به حال کسی که ياد معاد کند.
معاد يعنی موعد و وعده گاه. بدترين کارها خلف وعده است.
خلف وعده ،
يکی اين است که به کسی بگويی فردا فلان جا هستم و نروی.
يک خلف وعده هم هست که با خداست، که وقتی مارا خلق کرد
با ما وعده گذاشت و فرمود "اَلَستُ بِرَبِّکُم"؟
آيا من مربی شما نيستم که خلقتان کردم.
می گويند که ما گفته ايم بله.الان هم ميگوييم بله.
آيا اگر تنگتان بگيرد نمی گوييد بله؟
آيا بعد از اين هم بله،‌ يا فقط گاهی بله؟
!!!!!!!!!او اگر رب است همه وقت رب است.!!!!!!!!!
*****
برداشت از توصیه های عرفانی مرحوم محمد اسماعیل دولابی
منبع

[ali.khm]

وبلاگ ' سرباز صفر جنگ نرم ' نوشت :

ابوالحسن علی بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی می گوید:

در یکی از سال ها به قصد سفر حج حرکت کردم و در مدینه چند روزی ماندم ، شاید امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را ببینم ؛ اما ملاقات ایشان قسمت ما نشد و با ناراحتی شدید وارد مکه شدم ؛ انجام مناسک حج را شروع کردم ،ولی همچنان در فکر بودم.

در یک لحظه که در مقابل کعبه ایستاده بودم ، احساس کردم درب خانه باز شد ؛ شخصی را دیدم که به سویم می آید ،‌من هم به طرفش رفتم پس از پرسیدن مقصد من و از احوال آقای خصیبی، از من پرسید: ابن مهزیار را می شناسی؟ گفتم : خودم هستم.

سپس از انگشتر امام حسن عسکری علیه السلام که پس از پدرم در دست من بود پرسید؛انگشتر را به او نشان دادم.

بعد از آن پرسید : چه کار داشتی؟ گفتم به دنبال آن امامی هستم که از ما پنهان است.

فرمود: امام خود را پنهان نکرده است، این اعمال شماست که باعث غیبت امام زمان شده است؛ حال برو و دفعه دیگر بین رکن و صفا هم دیگر را می بینیم.

سر وعده حاضر شدم و او نیز آمد ،با هم پس از کمی راه رفتن به منطقه ای در طائف رسیدیم ،آن شخص پیش از من وارد خیمه ای شد و به سرعت برگشت و بشارت داد که امام اجازه شرفیابی دادن ؛ وارد شدم و خیمه ای دیدم که از گوشه آن نور می درخشید؛ به عنوان امام ،او را مخاطب ساخته و سلام کردم.



آن حضرت خطاب فرمود:

یا اباالحسن! قد کنا نتوقعک لیلا و نهارا ، فما الذی ابطا بک علینا؟[sup]1[/sup]...

ای ابوالحسن علی بن مهزیار! شب و روز در انتظار دیدار تو لحظه شماری می کردم ، چه شد که تاخیر کردی و به سوی ما نیامدی؟ ابن مهزیار می گوید، عرض کردم : ای مولای من! کسی را نیافتم که مرا به حضورت راهنمایی کند.

آن حضرت با تعجبی ،همراه با پرسش فرمود: کسی را نیافتی که راهنمایی ات کند!؟

سپس با انگشت مبارک روی زمین کشید و بعد فرمود: نه! – راهنما نداشتن دلیل تاخیرت نیست – بلکه شما :

1- به مال اندوزی روی آورده اید.

2- در برابر مستضعفان فخر فروشی کرده و با آنان با بی اعتنایی رفتار کرده اید.

3- صله رحم را ترک کرده اید.

پس دیگر چه عذری دارید؟ علی ابن مهزیار می گوید: عرض کردم : توبه کردم، توبه؛ بازگشتم،بازگشتم.



سپس حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف خطاب به علی ابن مهزیار فرمود: ای پسر مهزیار!

اگر برخی از شماها برای آمرزش بعضی دیگر، از خداوند طلب مغفرت نمی کردند ، کلیه انسان ها گرفتار می شدند و کردارشان آنها را هلاک می کرد.(اشاره به اینکه من برای شما از خداوند طلب بخشش می کنم.)



در قسمتی از دعای امام زمان علیه السلام برای بخشیده شدن گناهان شیعیان آمده است:

پروردگارا شیعیان ما از پرتو وجود ما و باقی مانده سرشت ما خلق شده اند،اما همین شیعیان به خاطر مغرور شدن به دوستی با ما و داشتن ولایت و از روی بی توجهی گرفتار گناهان بسیاری گشته اند؛ حال اگر گناهانی که آنان انجام داده اند ،جزء گناهانی است که بین تو و آنها باید حل شود ،پس به خاطر ما آنها را ببخش و ما هم از آنها راضی هستیم و اما اگر گناهانی که انجام داده اند ،حق الناس و جزء گناهانی است که بین خودشان است و باید حق دیگران پرداخت شود برای پرداخت بدهی آنان ،از خمسی که در اموال برای ما مقرر کرده ای به عنوان تقاص و تاوان بدهی آنان برداشت کن و به طلب کاران آنها بده

و اَدخلهم الجنة و زحزِحهم عن النار و لا تجمع بینهم و بین اعدائنا فی سخطک یعنی " و آن شیعیان را وارد بهشت کن و از آتش جهنم دور ساز و آن ها را با دشمنان ما که گرفتار غضب تو هستند در یک مکان قرار مده[sup]2[/sup].



منبع : http://www.alvadossadegh.com

---

1-فرهنگ سخنان حضرت مهدی عج –دلایل طولانی شدن غیبت - و دلائل الامامه /ص541/ذح 522/ 126/س19، مختصر بصائر الدرجات /ص176/س18،مدینة المعاجز/ج8/ص118/ح2732/76/س اواخر، بحارالانوار /ج53/ص104/ح131،معجم الاحادیث الامام المهدی عج /ج4/ص456/س6،معجم الاحادیث/ج5/ص225/ح1647،مجموعة الرسائل /ج2/ص192.

2- بحار الانوار / ج53/ص302/س1،الشیعه فی احادیث الفریقین /ص539/ح808/2، صحیفةالمهدی عج /ص22.

[امیرحسن]

- خداوند در تورات فرموده است :
ای فرزند ادم ! هر گاه خشم گیری مرا یاد آور تا تو را هنگام خشمم بیاد آورم و با آنها که نابودشان میکنم نابودت نکنم
و هر گاه ستمی بر تو شد بانتقام گیری من برای خود راضی باش ، زیرا انتقام گیری من برایت از انتقام گیری خودت بهتر است


- امام صادق فرموند :
اخرین فردیگه مامور بداخل شدن دوزخ شود ، چون روان شود ، باز پس نگردد ، پس خداوند فرماید : بازش گردانید
چون بیاید خداوند فرماید : چرا نگریستی ؟
گوید : بارالها ! چنین گمانی بتو نداشتم که مرا بدوزخ فرستی
خداوند جلیل پرسد : گمان تو به من چه بود ؟
گوید : پروردگارا فکر میکردم مرا ببخشی و در بهشت جایم دهی
پس خداوند فرماید :
ای فرشتگان من ! بعزت و جلال و نعمتها و محنتها و بزرگی مقامم سوگند که جز این ساعت گمان خیر در تمام عمرش به من نداشت و چنانچه ساعتی در عمرش بمن گمان نیک داشت او را بآتش نمی ترسانیدم ، باری از او بپذیرید و به بهشتش ببرید

- امام رضا فرمودند : بخدا خوش گمان باشید زیرا خدای عزوجل میفرماید :
من نزد گمان بنده خویشم ، اگر گمان او خوبست رفتار من خوب و اگر بد است رفتار من هم بد است .