(A+)احادیث و نکته های نابی که در زندگی من بسیار اثر گذار بودند&

[علی 110]

سلام رفقا
شما با کلیک روی اینجا می توانید از نکات ناب معرفت شناختی اسلامی بهره مند شوید
در ادامه به مرور قسمت هایی از این نکات را برای دوستان قرار می دهیم


*****ص82: متأسفانه بسیاری از ما از دین و از حقایق، تنها در پی یادگرفتن الفاظی هستیم که آنها را به دیگران تحویل دهیم و هیچگاه در صدد این نیستیم که آیا مطالبی که یاد گرفته ایم و به حساب خودمان با یادگرفتن آنها خود را مسلمان میدانیم اعتقاد قلبی ما شده یا خیر؟!



...پس هان ای عزیز تنها به یادگرفتن قناعت مکن؛ زیرا یادگرفتن وقتی به انسان نفع می دهد که معلومات او توأم با اعتقاد باشد .البته منظور نفع اخروی است و الّا چه بسا افرادی با همین محفوظات، سال های سال از منافع دنیوی آن برخوردار و امور خود را به خوبی بگذرانند و مردم، اطرافشان را گرفته، انها را از بزرگان دین هم بدانند، و همین اجتماع و اعتقاد مردم، امر را بر انها مشتبه کرده، زودتر آنها را به هلاکت معنوی برساند.



اعتقاد نیز اگر اعتقاد صحیح و جازم باشد ملازم و همراه با عمل است. اگر عمل صحیح، ناشی از اعتقاد درست باشد دارای اثر و علامت است؛ روز به روز یقین و شوق به عالم بقا و پشت کردن به دنیا را زیادتر می کند تا جایی که انسان می شود ((روحانی)) و در عین حال که در زندان تن و عالم ناسوت محبوس است قلبش که از برکت اعمال صالح به حیات انسانی زنده شده، با ملاء اعلی در ارتباط است و نمونه ای از فیوضات عالم غیب را درک می کند.



{ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُو }"نحل-97"
(( هر كس- از مرد يا زن- كار شايسته كند و مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگى پاكيزه‏اى، حياتِ [حقيقى‏] بخشيم، و مسلماً به آنان بهتر از آنچه انجام مى‏دادند پاداش خواهيم داد))

پس هر عِلمی برای عمل است و قیمت هر عملی به قدر نیت عامل اوست و هر نیتی برای نتیجه است. در این عالم همه فعالیت می کنند، لکن اهداف و نیات و در نتیجه آثار مختلف است؛ زیرا از هر عملی اثری در نفس انسان پیدا میشود. اگر عمل ظلمانی بود ایجاد ظلمت می کند و اگر نورانی بود اثری دل افروز و نورانی خواهد داشت.





***ص84:یکی از نشانه های ایمان صحیح و اعتقاد درست این است که اگر انسان بین دو امر مخیر شد که در یکی رضای خالق و سخط و خشم مخلوق و در دیگری عکس آن باشد، رضای خالق را بر رضای مخلوق ترجیه دهد.

(( مِنْ صِحَّةِ يَقِينِ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ أَنْ لَا يُرْضِيَ النَّاسَ بِسَخَطِ اللَّه‏)) ((از امام صادق (علیه السلام) كه فرمود:

از درستى يقين مرد مسلمان اين است كه مردم را خشنود نكند به خشم خدا))"اصول كافى-ترجمه كمره‏اى، ج‏4، ص: 183باب فضل يقين‏"

[yamin]

امام باقر (علیه السلام) فرمود : از پيامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) سوال شد كه بهترين بندگان چه كساني هستند ؟ فرمود آنان كساني هستند كه هر گاه نيكي كنند شاد ميشوند و هنگامي كه بدي كنند طلب مغفرت ميكنند و هنگامي كه به آنها عطا شود قدرداني ميكنند و زماني كه به بلايي دچار شوند صبر پيشه كنند و هنگامي كه خشميگن شوند ، ببخشايند.

[تازه مسلمان]

با سلام

امام صادق علیه السلام فرمودند:

کسی که خضوع ظاهرش در نماز بیش از خضوع باطنش باشد منافق است

و امام باقر علیه السلام می فرمایند:

شیعه من کسی نیست که اگر از او تعریف کنند خوشحال شود و اگر او را تکذیب کنند ناراحت گردد.

واقعیتش سخته اعترافش
اما من فکر می کنم شیعه نیستم
فکر که نه مطمئنم
چون وقتی کسی ازم تعریف می کنه ته دلم خوشحال میشم هرچند ممکنه به روم نیارم!!!!!!
خدایا کمکم کن

[ساقی]

امام سجاد علیه السلام فرمودند:

همۀ خوبیها را در بریدن طمع از آنچه در دست مردم است دیدم.

رَأیتُ الْخَیرَ كُلَّهُ قَدْ اجْتَمَعَ فی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فی أیدی ‌النّاسِ.

بحارالأنوار، ج52، ص2

---

امام حسن مجتبی علیه السلام فرمود:

هر كسى كه خداوند را عبادت و اطاعت كند، خداى متعال همه ی چيزها را مطيع او گرداند.

مَنْ عَبَدَاللّهَ، عبَّدَاللّهُ لَهُ كُلَّ شَىْءٍ.

تنبيه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام : ص 427، بحار: ج 68، ص 184، ضمن ح 44.

[ali.khm]

امام سجاد (علیه السلام):

" چه میشود که مسلمانان را مانند اهل خانه خود بدانی

بزرگ آنان را به منزله پدر خود و کوچکشان را به منزله

فرزند خود و همسال خود را به منزله برادر خود قرار دهی"

[فاطمه خانم]

راوی روایت کند :
در محضر امام باقر بودم ، مسافری از خراسان ، که از آن راه دور پیاده آمده بود،
به حضور امام شرفیاب شد .
پاهایش را از کفش در آورد
شکافته شده و ترک برداشته بود !
گفت : به خدا سوگند ، من را نیاورد از آنجا که از آن آمده ام ، مگر دوستی شما اهل البیت .
امام فرمود به خدا قسم اگر سنگی ما را دوست بدارد ، خداوند آن را با ما محشور می کند و قرین گرداند .
هل الدین الا الحب
آیا دین چیزی غیر از دوستی است !؟

( سفینه البحار ج 1 ص 201 )

[نسیم]

برای اینکه بزرگ شوی باید اول کوچک شوی ...

[ساقی]

عَنْهُ ع قَالَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع يَقُولُ إِنَّ الْمَعْرِفَةَ بِكَمَالِ دِينِ الْمُسْلِمِ تَرْكُهُ الْكَلَامَ فِيمَا لَا يَعْنِيهِ وَ قِلَّةُ مِرَائِهِ وَ صَبْرُهُ وَ حُسْنُ خُلُقُهِ

امام صادق عليه السّلام فرمود: امام سجاد عليه السّلام مى فرمود:

راه شناخت مسلمان ديندار به چند چيز است :

به سخن بيهوده نگفتنش ،

به جدال نكردنش ،

به صبر و شكيبائيش ،

و به خوش خلقيش .

الباب الخامس في مكارم الا خلاق و نظائرها سبعة فصول

مشكاة الانوار فى غرر الاخبار

مؤلف : ابوالفضل على بن حسن بن فضل طبرسى مترجمان : عبداللّه محمّدى - مهدى هوشمند

[Resistance]

(۱۶/آذر/۸۹ ۱۴:۰۶)بیداری اندیشه نوشته است:  این سوال که حضور قلب در نماز رو چطوری میشه بدست آورد رو باید از عرفایی چون آیت الله بهجت پرسید که خیلی ساده اما دقیق و ظریف فرمودند: ترک گناه و معصیت.
و این عارف بالله، خود اولین کسی بود که به شدت به توصیه خویش مقید بود و حتما نمازهای ایشان رو هم دیده اید...

آقاى غرویان می نویسد:
از محضر آیت الله بهجت سؤ ال شد: حاج آقا، عمرمان گذشت و دارد مى گذرد امّا هنوز لذتى از عبادت و به خصوص نمازمان احساس ‍ نکرده ایم، به نظر شما چه باید بکنیم که ما نیز اقلاًّ اندکى از آنچه را که ائمه و پیشوایان معصوم علیهم السّلام فرموده اند، بچشیم؟
معظّم له در حالى که سر را تکان مى داد فرمود: آقا، عامّ البلوى است! این دردى است که همه گرفتاریم!
عرض شد: آقا، به هر حال مراتب دارد و مسئله نسبى است. عضى همچون شما مراتب عالى دارید و ماها هیچى نداریم، ماها چه باید بکنیم ؟
باز در جواب فرمود: شاید من مرتبه شما را تمنّا کنم.
عرض شد: حاج آقا مسئله تعارف در کار نیست و یک واقعیتى است .
باز ایشان در جواب با فروتنى و تواضع خاصّى فرمودند که : عَمَّتُک مِثْلُک ! و مرادشان از این ضرب المثل این بود که من هم مثل شما هستم .
به هر حال ، پس از چند بار اصرار فرمودند:
این احساس لذّت در نماز یک سرى مقدمات خارج از نماز دارد، و یک سرى مقدمات در خود نماز. آنچه پیش از نماز و در خارج از نماز باید مورد ملاحظه باشد و عمل شود این است که : انسان گناه نکند و قلب را سیاه و دل را تیره نکند، و معصیت ، روح را مکدّر مى کند و نورانیت دل را مى برد.
و در هنگام خود نماز نیز انسان باید زنجیر و سیمى دور خود بکشد تا غیر خدا داخل نشود، یعنى فکرش را از غیر خدا منصرف کند و توجّهش به غیر خدا مشغول نشود. و اگر به طور غیر اختیارى توجّهش به جایى منصرف شد، به محض التفات پیدا کردن باید قلبش را از غیر خدا منصرف کند.

آقاى قدس یکى از شاگردان آیت الله بهجت نیز مى گوید:
روزى از آقا پرسیدم : آقا، چه کار بکنم در نمازم حضور قلب بیشتر داشته باشم؟
آقا ابتدا سر به پایین افکند سپس سرش را بلند کرد و فرمود: روغن چراغ کم است .
من به نظر خودم از این جمله این معنى را فهمیدم که یعنى معرفت کم است و ایمان قلبى و باطنى ضعیف است ، و گرنه ممکن نیست با شناخت کافى ، قلب حاضر نباشد.

آیت الله محمّد حسن احمدى فقیه یزدى نیز مى گوید:
گاهى از آقا سؤال مى کردند: چه کنیم در نماز، حضور قلب داشته باشیم؟ و ایشان دستورالعملهایى مى فرمودند، یکى از آنها این بود که مى فرمود:
وقتى وارد نماز مى شوید هنگام خواندن حمد و سوره به معناى آن توجه کنید تا ارتباط حفظ شود.

استاد خسروشاهى نیز مى گوید:
روزى از آیت الله بهجت سؤال شد: در هنگام نماز چگونه مى توانیم حضور قلب را در خودمان به وجود بیاوریم؟ فرمودند:
یکى از عوامل حضور قلب این است که در تمام بیست و چهار ساعت باید حواسّ (باصره، سامعه و ...) خود را کنترل کنیم؛ زیرا براى تحصیل حضور قلب باید مقدماتى را فراهم کرد، باید در طول روز گوش، چشم و همچنین سایر اعضا و جوارح خود را کنترل کنیم و این یکى از عوامل تحصیل حضور قلب مى باشد.

در جاى دیگر شخص دیگرى از محضرشان مى پرسد: براى اینکه در انجام فرمان الهى مخصوصاً نماز با خشوع باشیم چه کنیم ؟
و ایشان در جواب مى فرماید:
در اوّل نماز، توسل حقیقى به امام زمان - عجل الله تعالى - فرجه کنید، و عمل را با تمامیّت مطلقه انجام بدهید.

همچنین شخص دیگر مى پرسد: براى حضور قلب در نماز و تمرکز فکر چه باید کرد؟
و ایشان مرقوم مى فرماید:
بسمه تعالى ، در آنى که متوجّه شدید، اختیاراً منصرف نشوید.


منبع: کتاب برگى از دفتر آفتاب (شرح حال شیخ ‌السالکین حضرت آیت اللّه العظمى بهجت )اثر : رضا باقى زاده پُلامى

[ali.khm]

" باید مومنان همیشه بلند همت باشند و با خلق ، عفو و صفح
پیشه کنند و از بدی ها در گذرند. آیا دوست نمی دارند که خدا
هم در حقشان مغفرت و احسان فرماید؟"
(سوره نور آیه :22)

[ساقی]

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيم
به میکروب شیطان هم میگویند
روايات فراوانى داريم كه به موجودات ريز و زيان بخش (ميكرب ها) هم شيطان گفته مى شود. از آن دسته است :

1. امير المومنين عليه السلام فرمودند: از قسمت سوراخ شده و طرف دست گيره و قسمت شكسته كوزه و ظروف ديگر آب نخوريد؛ زيرا شيطان روى دست گيره و قسمت سوراخ شده ظروف لانه مى كند.

2. نيز از امام صادق عليه السلام نقل شده كه ايشان فرمودند: از طرف دست گيره و قسمت شكسته كوزه آب نخوريد كه شيطان هم از آن جا آب مى آشامد.

3. از قول پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى خوانيم كه فرمودند: موهاى شارب (سبيل ) خود را بلند مگذاريد؛ زيرا شيطان ، آن را جاى امن براى زندگى خويش قرار مى دهد، و در آن جا مخفى و پنهان مى گردد.
بعضى ها (سبيل )هاى خود را كوتاه نمى كنند، به طورى كه وقت غذا خوردن و آشاميدن آب ، با غذا تماس پيدا مى كنند و آلوده مى گردند و در اثر نفس كشيدن هم ، موها مرطوب شده و جاى مناسبى براى رشد ميكربها مى شوند؛ آن گاه هنگام غذا خوردن ميكروب همراه غذا بلعيده شده و مرض هايى ايجاد مى كنند.

4. نيز فرمودند: دستمال آلوده به گوشت را در خانه نگذاريد كه جايگاه شيطان است . و همين ميكرب ها بودند كه حضرت ايوب عليه السلام را احاطه كرده و او را به فزع آوردند به طورى كه با خدا مناجات كرد و گفت : خدايا! شيطان با بدن من تماس گرفته و مرا عذاب مى دهد.مى توان گفت شيطان در روايات فوق و قول ايوب عليه السلام همان ميكرب است .

از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است:

«النظافة من الایمان»

«نظافت نصف ایمان است»

نهج الفصاحه، حدیث

3161