(A+)احادیث و نکته های نابی که در زندگی من بسیار اثر گذار بودند&

[علی 110]

سلام رفقا
شما با کلیک روی اینجا می توانید از نکات ناب معرفت شناختی اسلامی بهره مند شوید
در ادامه به مرور قسمت هایی از این نکات را برای دوستان قرار می دهیم


*****ص82: متأسفانه بسیاری از ما از دین و از حقایق، تنها در پی یادگرفتن الفاظی هستیم که آنها را به دیگران تحویل دهیم و هیچگاه در صدد این نیستیم که آیا مطالبی که یاد گرفته ایم و به حساب خودمان با یادگرفتن آنها خود را مسلمان میدانیم اعتقاد قلبی ما شده یا خیر؟!



...پس هان ای عزیز تنها به یادگرفتن قناعت مکن؛ زیرا یادگرفتن وقتی به انسان نفع می دهد که معلومات او توأم با اعتقاد باشد .البته منظور نفع اخروی است و الّا چه بسا افرادی با همین محفوظات، سال های سال از منافع دنیوی آن برخوردار و امور خود را به خوبی بگذرانند و مردم، اطرافشان را گرفته، انها را از بزرگان دین هم بدانند، و همین اجتماع و اعتقاد مردم، امر را بر انها مشتبه کرده، زودتر آنها را به هلاکت معنوی برساند.



اعتقاد نیز اگر اعتقاد صحیح و جازم باشد ملازم و همراه با عمل است. اگر عمل صحیح، ناشی از اعتقاد درست باشد دارای اثر و علامت است؛ روز به روز یقین و شوق به عالم بقا و پشت کردن به دنیا را زیادتر می کند تا جایی که انسان می شود ((روحانی)) و در عین حال که در زندان تن و عالم ناسوت محبوس است قلبش که از برکت اعمال صالح به حیات انسانی زنده شده، با ملاء اعلی در ارتباط است و نمونه ای از فیوضات عالم غیب را درک می کند.



{ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُو }"نحل-97"
(( هر كس- از مرد يا زن- كار شايسته كند و مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگى پاكيزه‏اى، حياتِ [حقيقى‏] بخشيم، و مسلماً به آنان بهتر از آنچه انجام مى‏دادند پاداش خواهيم داد))

پس هر عِلمی برای عمل است و قیمت هر عملی به قدر نیت عامل اوست و هر نیتی برای نتیجه است. در این عالم همه فعالیت می کنند، لکن اهداف و نیات و در نتیجه آثار مختلف است؛ زیرا از هر عملی اثری در نفس انسان پیدا میشود. اگر عمل ظلمانی بود ایجاد ظلمت می کند و اگر نورانی بود اثری دل افروز و نورانی خواهد داشت.





***ص84:یکی از نشانه های ایمان صحیح و اعتقاد درست این است که اگر انسان بین دو امر مخیر شد که در یکی رضای خالق و سخط و خشم مخلوق و در دیگری عکس آن باشد، رضای خالق را بر رضای مخلوق ترجیه دهد.

(( مِنْ صِحَّةِ يَقِينِ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ أَنْ لَا يُرْضِيَ النَّاسَ بِسَخَطِ اللَّه‏)) ((از امام صادق (علیه السلام) كه فرمود:

از درستى يقين مرد مسلمان اين است كه مردم را خشنود نكند به خشم خدا))"اصول كافى-ترجمه كمره‏اى، ج‏4، ص: 183باب فضل يقين‏"

[حسن عزتي]

بنام ستار معاصی عاصیان

از امام رضا (علیه السلام) ،که جان خوبان به فدای ایشان ،نقل شده که فرموده اند :


مبادا اعمال نیک را به اتکاى دوستى آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) رها کنید، مبادا دوستى آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را به اتکاى اعمال صالح از دست بدهید، زیرا هیچ کدام از ایـن دو ، به تنهایى پذیرفته نمى شود.

(بحارالانوار، ج78، ص348)

[saloomeh]

پيامبر صلى الله عليه و آله :

مَن اَرادَ اللّه بِهِ خَيرا رَزَقَهُ اللّه خَليلاً صالحِا؛

هر كس كه خداوند براى او خير بخواهد، دوستى شايسته نصيب وى خواهد نمود.

نهج الفصاحه، ح 3064

[ساقی]

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

تا زمانى كه در نماز هستى دَرِ خانه پادشاهى مقتدر را مى كوبى و هر كه دَرِ خانه پادشاه را بسيار بكوبد ، سرانجام آن در به رويش باز مى شود .

مكارم الأخلاق : 2/366/2661 .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در ضمن بيان ستمى كه بر اهل بيت عليهم السلام خوافرمود :

امّا دخترم فاطمه، او بانوى زنان جهان است... ؛ هرگاه در محراب خود در برابر پروردگارش ، جلّ جلاله ، بايستد ، نورش براى فرشتگان آسمان مى درخشد، همچنان كه نور ستارگان براى زمينيان مى درخشد و خداوند عزّ و جلّ به فرشتگانش مى فرمايد : اى فرشتگان من! به كنيز من فاطمه بنگريد ، بانوى كنيزان من در برابر من ايستاده است و گوشت تنش از بيم من مى لرزد . او با دل خويش به عبادت من روى آورده است ، شما را گواه مى گيرم كه شيعيان او را از آتش ايمن كردم .

بحار الأنوار : 43/172/13 ....

[ali.khm]

مولا علی (علیه السلام):

(در نامه عتاب آمیز به عثمان ابن حنیف فرماندار بصره)

" من اگر بخواهم میتوانم جامه نرم و دیبا بپوشم یا عسل مصفا بخورم

یا از مغز گندم خوراکی لذیذ تهیه کنم اما هیهات که حرص و طمع

مرا به بردگی بکشد و همچون حیوانات میان چراگاه و آخور در رفت و آمد باشم

چرا که من برای خوردن و لذت بردن خلق نشده ام"

[حسن عزتي]

بنام حضرت دوست

از حضرت امیر(علیه السلام) نقل است که فرموده اند:

با صدقه و صله رحم، گناهان خود را پاك كنيد و خود را محبوب

پروردگارتان گردانيد.

غررالحكم، ح 7258

[yamin]

به نام او
اميد هيچ بنده اي راستين نمي شود مگر زماني كه اعتمادش
از آنچه نزد خداست از اعتمادش به آنچه نزد خود دارد بيشتر
باشد . "امام علي (علیه السلام) "

[تازه مسلمان]

با سلام

پاداش مجاهدی که در راه خدا کشته می شود، از انسان پاکدامنی که می تواند گناه کند و نمی کند، بیشتر نیست. نزدیک است که شخص پاکدامن، فرشته ای از فرشته های الهی گردد.

امام علی علیه السلام
نهج البلاغه
حکم و مواعظ شماره 466

[ساقی]

«قَالَ الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ع مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَاعِظٌ مِنْ قَلْبِهِ وَ زَاجِرٌ مِنْ نَفْسِهِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ قَرِينٌ مُرْشِدٌ اسْتَمْكَنَ عَدُوَّهُ مِنْ عُنُقِه»

كسي كه از قلب خويش واعظي و از نفس خويش بازدارنده اي نداشته باشد و هم چنين در كنار خود ارشاد كننده و راهنمايي نداشته باشد, دشمن خود را بر خويش مسلط ساخته است

[/font][font=Tahoma]

شافی، صفحه‌ى 652

اولين چيزى كه موجب ميشود كه انسان بتواند در مقابل دشمنش - كه مراد، شيطان است - ايستادگى كند و مانع بشود از تصرف دشمن و تسلط دشمن، [این است كه:] «واعظ من قلبه»؛ از قلب خود واعظى براى خود داشته باشد. قلب متذكر بيدار، انسان را نصيحت ميكند، موعظه ميكند.

يكى از بهترين وسائلِ اينكه انسان قلب را وادار كند به موعظه‌ى خود و فعال كند در موعظه‌ى خود، همين دعاهاست، دعاهاى مأثور - صحيفه‌ى سجاديه و ساير دعاها - و سحرخيزى؛ اينها دل انسان را به عنوان يك ناصح براى انسان قرار ميدهد. اول اين است: «واعظ من قلبه».

[دوم اینكه:] «و زاجر من نفسه»؛ از درونِ خود يك زجركننده‌اى، منع‌كننده‌اى، هشداردهنده‌اى داشته باشد. اگر اين دو تا نبود، «و لم يكن له قرين مرشد»، يك دوستى، همراهى كه او را ارشاد كند، به او كمك كند، راهنمائى كند، اين را هم نداشته باشد - كه اين، سومى است - كه اگر چنانچه از درون، انسان نتوانست خودش را هدايت كند و مهار نفسِ خودش را در دست بگيرد، [باید] دوستى داشته باشد، همراهى داشته باشد، همينى كه فرمودند: «من يذكّركم اللَّه رؤيته»، كه ديدار او شما را به ياد خدا بيندازد؛ اگر اين هم نبود، «استمكن عدوّه من عنقه»؛ خود را در مقابل دشمنِ خود مطيع كرده است؛ دشمنِ خود را مسلط كرده است بر خود و بر گردن خود، كه سوار بشود. كه [منظور از] دشمن، همان شيطان است.

اينها لازم است. از درون خود، انسان، خود را نصيحت كند. بهترين نصحيت كننده‌ى انسان، خود انسان است؛ چون از خودش انسان گله‌مند نميشود. هر كسى انسان را نصيحت كند، اگر قدرى لحن او تند باشد، انسان از او گله‌مند ميشود؛ اما خود انسان، خودش را نصيحت كند؛ دشنام بدهد به خودش، ملامت كند، سرزنش كند خودش را؛ اينها خيلى مؤثر است. موعظه كند، زجر كند. در كنار اينها، يا به جاى اينها اگر نبود، آن وقت دوست، رفيق، كه دستگيرى كند انسان را.

[seyedmahdi]

دست شما درد نکنه استفاده کردیم

[ساقی]

حضرت امام مهدي (عليه السلام) فرمودند:

من كان في حاجة الله، كان الله في حاجته؛

هركس در اجراي اوامر خداوندكوشا باشد، خدا نيز وي را در دستيابي به حاجتش ياري مي كند.

بحارالأنوار ، ج 51 ، ص 331

---

[b]امام مهدي(عليه السلام) فرمودند:

ما از اوضاع شما كاملاً آگاهيم و هيچ‌يك از احوال شما بر ما پوشيده نيست.

(بحارالانوار/52/51)

[b]امام مهدي(عليه السلام) فرمودند:

خداوند بزرگ، براي حق جز كمال و براي باطل جز زوال، چيزي مقدر نكرده است.

(بحارالانوار/53/193)