زلال کوثــــر ... (ویــــژه نامه فاطمیـــه)

[SAViOR]

____________________________________________________________

بانــو اجازه هست که مادر بخوانمت ؟؟
این فاطمیـه با دل مضطـر بخوانمت ؟؟

____________________________________________________________

__________________________________________________________________

فاطمـــه ، معیــار فضایل بود و اسوه ی سرآمدان عصمت و میـــزان محسنین. در فناکده ی خاک،

افول کرد و در بقاسرای عرش ، طلوع و تابندگی نمود. هنوز آوای شیــوایش در گوش دل ها باقی

است که همگان را به پارسایی و پایداری در ولایت علوی می خواند و خود، عامل نخست آن بود.

آییــــن محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از استقامت ســــرخ زهـــرا آوازه یافت و امت از مرام

زیبایش ، مجد. فردای شیــعه از دیروز شعله ناک آلاله ی شهید نبی ، به روشنایی رسید و سوز

سینـــه ی آسمــــانی اش ، اقتدار و صبـــر حسیـــن و سطوت و صلابت حسن را به ارمغــان آورد.

السلام علیک یا فاطمـــــة الزهــــــــــــراء بنت رسول الله

در ایــن تاپیـک به بــررسی زندگانی بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) از زاویه

سیره نگاری و الگوپذیری در ابعاد مختلف ونقش موثر آن در زندگی فردی ، خانوادگی و اجتماعی

میپردازیم. به عبارتی سعی شده ابعاد مختلف زندگانی حضرت زهـرا (سلام الله علیها) و سیره

علمی و عملی آن بانو به واسطه بیان نکات و وقایع تاریخی برشمرده شود.

بر نسل امروز بویژه جوانان شیعه ایرانی است تا با فاطمه (سلام الله علیها) و با فرهنگ فاطمیه

آشنا گشته و خود را به باب فاطمة النبی رسانند چـــــرا که آن روزنه ای به مدینة النبی است و

بدینوسیله می توانند با برترین الگــــوی جامعه نبوی آشنا شوند و تلاش کنند تا خود را نیــــز به

عنــوان عضوی از مکتب پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) درآورند و بدینسان از علــم و کمال

فاطمه (سلام الله علیها) ره توشه ای بــرای بطلان رسوائی های فکــری نابخردان مدعی فراهم

آورند کــه فقط راه نجات ما التجاء به مکتب و منش و شعـارهای اهل بیت(علیهم السلام) است.

ادامه دارد ان شاءالله ...

.

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم

آیه اول: آیه 61 سوره آل عمران با عنوان آیه مباهله

بزرگان از علمای خاصه و عامه کتابهای مفصلی در فضائل و مناقب حضرت زهرا(سلام الله علیها) نوشته اند. یک رشته از فضائل حضرت زهرا(سلام الله علیها) آیات قرآنی است که در شأن ایشان نازل شده و از آن جمله آیه مباهله است که به اتفاق جمیع مفسران مراد از کلمه "و نسائنا" در این آیه، حضرت زهرا(سلام الله علیها) می باشند و علت آنکه بطور جمع ذکر شده یعنی یک نفر زهرا(سلام الله علیها) که برای مباهله آمده، مثل این است که جمیع مومنات حاضر شده اند.در خصوص دعوای پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و نصارای نجران در اینکه عیسی(علیه السلام) مخلوق و بنده خداست، رسول خدا با توجه به عدم قبول برهان الهی از سوی آنان، به امر پروردگار آنان را دعوت به مباهله* نمود.

• امر پروردگار عالم این بود که باید "ابناء و نساء و انفس" خود را برای مباهله بیاورند. به اتفاق تمـــام مسلمانان از مفسرین و محدّثین و مورخّین، رسول خدا از انفس، علی(علیه السلام) را آورد تا دانسته شود که جز علی(علیه السلام) کسی به منزله نفس محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نیست و از بنی هاشم و صحابه علی را همتایی نیست و از ابناء، حسن و حسین را آورد تا همه بدانند حسنین(علیه السلام) پسران پیغمبرند و از نساء، تنـها فاطمه زهرا(سلام الله علیها) را آورد با اینکه همسران آن حضرت و زنان هاشمیه بودند. نکته اینجاست که “ابناء و نساء و انفس” در این آیه شریفه با صیغه جمع آمده در حالیکه پیامبر خدا جز علی و فاطمه و حسنین کسی را نیاورد تا دانسته شود که این چهار نفر خاصّه و خلاصه و اکمل تمام مومنین و مومنات عالمند و حضور آنان به منزله حضور همه است و با آمین گفتن آنان نزد نفرین رسول خدا نیازی به دیگران نیست.

در روز موعود اسقف نجران با دیدن عظمت روحانی و هیبت الهی و نورانیت معنوی آن بزرگواران گفت ای جماعت نصاری بدانید من چهره هایی را می بینم که اگر از خدا بخواهند کوهی را از جای برکند خدا آن کوه را چنان نماید. مبادا با آنان مباهله کنید که حتما هلاک می شوید و هیچ نصرانی روی زمین باقی نمی ماند.

• اگر غیر از این آیه در شأن فاطمه(سلام الله علیها) نبود برای اظهار عظمت شأنش کافی بود.

*مباهله آنست که دو نفر یا بیشتر در دعوایی با یکدیگر گفتگو و کشمکش داشته باشند ودلیل و برهان یکدیگر را نپذیرند آنگاه برای قطع دعوی و پایان دادن به خصومت، هر یک خداوند را بخوانند و از او بخواهند آن را که بر بطلان است هلاک فرماید تا بدین وسیله حق آشکار گردد.

[رضوانه]

پروردگار منّان به فاطمه زهرا سلام الله عليها در بهشت عناياتـى ويژه خـواهـد داشت. بخشـى از آن عنـايـات چنيـن است:

1ـ خانه‌هاى بهشتى

پيامبرخدا صلي الله عليه و آله فرمـود: هنگامى كه مرا به معراج بردند و داخل بهشت شدم، به قصر فاطمه رسيدم. درون آن هفتاد قصر بـود كه تمام در و ديـوار و طاق‌هايـش از دانه‌هاى مرواريد سرخ ساخته شده، همه آنها به يك شكل زينت داده شده بود.

2ـ همنشينى با پيامبر صلي الله و عليه و آله

پيامبر اكرم صلي الله و عليه و آله به حضرت على عليه السلام فرمـود: يا على! تـو و دخترم فاطمه در بهشت در قصر من همنشين مـن هستيد. سپس ايـن آيه را تلاوت فرمود: "بـرادران بـر تخت‌هاى بهشتـى رو به روى هـم مـىنشينند."

3 ـ درجه وسيله

رسـول خدا صلي الله و عليه و آله فرمـود: فِى الجَنَّةِ دَرَجَةٌ تُدعَى الـوَسيلَةُ فَاِذَا سَاَلتُـم اللهَ فَاساَلُوا لِـىَ الوَسِيلَةَ قَالُـوا يَا رَسُـولَ اللهِ مَـن يَسكُـنُ مَعَكَ فِيها؟ قَالَ علـىً و فـاطمةُ و الحَسَـنُ و الحُسَيـنُ. در بهشت درجه‌اى به نام «وسيله» است. هـرگاه خـواستيـد، هنگام دعا، چيزى بـرايـم بخواهيد، مقام وسيله را از خـداوند خـواستار شـويد. گفتنـد: يا رسـول‌الله! چه كسـانـى در ايـن درجه (مخصـوص) بـا شما همنشيـن خـواهنـد بـود؟ فـرمـود: علـى، فـاطمه، حسـن و حسين.علامه امينـى در منقبت بيست و ششـم مـىنـويسـد:ازمناقب حضرت زهرا عليهاالسلام همراه بودن او با پدر و همسر و فرندانـش در درجة الـوسيله است. آنجا پايتخت عظمت حضرت حق تبارك و تعالى است و جز پنج تـن عليهم السلام هيچ يك از انبيا و اوليا و مرسلين و صـالحـان و فـرشتگـان مقـرب كسـى بـدان راه نمـىيـابد.

4 ـ سكونت در حظيرة القدس

سيوطى در مسند مىنـويسد: «اِنَّ فاطمَةَ و علياً و الحسـنَ و الحسيـنَ فِى حَظِيرَةِ القُدسِ فِى قُبَّةٍ بَيضَاء سَقفُها عَرشُ الرَّحمـنِ»؛ فاطمه و على و حسـن و حسيـن در جايگاهـى بهشتـى به نام «حظيرة القدس» در زير گنبـدى سفيـد به سـرمـىبـرنـد كه سقف آن عرش پـروردگـــار است.

پيامبرخدا صلي الله و عليه و آله فرمود: در قيامت، جايگاه من و على و فاطمه و حسـن و حسيـن سـرايـى زيـر عرش پـروردگار است.

نـويسنـده خصايص فاطمه، ضمـن بيانـى مفصل درباره حظيـرة القـدس، مـىنـويسـد: والاتـريـن جـايگـاه‌هـا در بهشت حظيـرة القــدس است.

5 ـ بخشيـدن چشمه تسنيـم به فاطمه عليهاالسلام

طبرى از همام بـن ابى على چنيـن نقل مىكند: به كعب الحبر گفتـم:

نظرت دربـاره شيعيـان علـى بـن ابـى طـالب عليه السلام چيست؟

گفت: اى همام! مـن اوصافشـان را در كتـاب خـدا مـىيابـم. اينان پيروان خـدا و پيامبـرش و ياران ديـن او و پيروان ولـىاش شمرده مىشوند.

اينان بندگان ويژه خدا و برگزيـدگان اوينـد. خـدا آنها را براى دينـش بـرگزيـد و بـراى بهشت خـويـش آفـريد.

جايگاهشان در فـردوس اعلاى بهشت است. در خيمه‌اى كه اتاق‌هايـى از مرواريد درخشان دارد، زندگى مىكنند. آنان از مقربيـن ابرارند و سـرانجـام از جـام «رحيق مختـوم» مـىنـوشند.

رحيق مختـوم چشمه‌اى است كه به آن «تسنيـم» گفته مىشـود و هيچ كـس جز آنها از آن چشمه استفاده نخواهد كرد. تسنيـم، چشمه‌اى است كه خـداونـد آن را به فـاطمه عليهاالسلام دختـر پيـامبـر صلي الله و عليه و آله و همســـــر على بن ابى طالب عليه السلام بخشيد و از پاى ستـون خيمه فاطمه جارى مىشود. آب آن چشمه چنـان گـواراست كه به سـردى كـافـور و طعم زنجفيل و عطر مُشك شباهت دارد...

خدايا ما را از شفاعت آن دُر گرانبها بىنصيب مگذار.

"مقاله از آقاي محمدجواد طبسى - با كمى تلخيص"

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم

دوم: سوره هل أتی در شأن اهل بیت(علیه السلام)

به اتفاق امامیه و جمعی از بزرگان علمای عامه از جمله واحدی در البسیط، ابواسحاق ثعلبی در تفسیر کبیرش، موفّق بن احمد در کتاب الفضائل و زمخشری در کشاف و ... سوره الدهر(الانسان) درباره علی و فاطمه و حسن و حسین بر پیغمبر نازل شده است.
شرح نزول بدین گونه است که حسنین(علیه السلام) در کودکی بیمار شدند و پیامبر خدا از ایشان عیادت فرموده و به حضرت علی(علیه السلام) فرمودند چه خوب بود اگر برای شفای ایشان نذر کنی و حضرت نیز نذر کردند سه روز روزه بگیرند حسنین و فاطمه و فضه نیز همین کردند. لیکن از آنجا که در خانه طعامی نبود حضرت علی(علیه السلام) مقداری پول تهیه کرد و آرد خرید. در روز اول هنگام افطار مسکینی به درب خانه حضرت آمدند و غذا طلبیدند آنها غذای خود را به آن مسکین دادند و این امر هر سه روز تکرار شد و اهل بیت(علیه السلام) هر سه روز را با آب افطار نمودند. بعد از پایان نذر امام علی(علیه السلام) با حسنین(علیه السلام) نزد پیامبر رفتند. رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) با دیدن چهره زرد آنان بسیار ناراحت شدند و نزد فاطمه آمدند. جبرئیل در این هنگام بر حضرت نازل شد و سوره هل أتی را برای حضرت قرائت نمود.

• خداوند در 18 آیه از این سوره مدح اهل بیت پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را فرموده و بندگی و اخلاص آنان راستوده و به کرامتها و نعمتها و پاداشهای بزرگ در سرای آخرت بشارت داده است.

• نکته ای است در شأن نزول این آیات که مدح این سوره عامّ است و هر مسلمانی که صفات مذکور در آنها باشد او را هم شامل می شود و این که گفته شد این سوره در شأن اهل بیت است یعنی سبب و مورد نزول سوره ایشانند. بنابراین مشمول آیات مدح نسبت به اهل بیت اولا و بالذات است و نسبت به سایر افراد که صفات آن را در حد خود داشته باشند ثانیا و بالعرض است.

• خداوند در آیه 13 این سوره می فرماید: "و آنان در بهشت بر تختهاي زيبا تکيه کرده‌اند، نه آفتاب را در آنجا مي‌بينند و نه سرما را"

در کتاب غایة المرام آمده است: بهشتیان ناگهان نوری مانند نور آفتاب می بینند که بهشت را روشن ساخته، عرض می کنند: خداوندا مگر نه اینکه در قرآن فرمودی در بهشت آفتاب نیست؟
جبرئیل به آنان می گوید این نور آفتاب نیست، لکن علی و فاطمه علیهما السلام شادمان و خندان شدند و این نور تبسم آنان است.

[SAViOR]

نكته‌اي لطيف در وصف حضرت زهرا (سلام الله علیها)

اينجا خالي از تناسب نيست كه نكته‌اي لطيف از يك مفسّر سنّي آورده شود.

آلوسي، صاحب تفسير «روح المعاني»، ضمن تفسير سوره‌ي «هل اتيََ» مي‌گويد:

چطور شده كه خداوند در اين سوره از همه‌ي نعمت‌هاي بهشتي اسم برده ولي از حورالعين نامي به ميان نياورده است؟ و حال آن كه، در آيات ديگر كه نعمت‌هاي بهشتي را بيان مي‌كند، مكرّراً سخن از حورالعين مي‌گويد؛ از قبيل:

"وَ حُورٌ عِينٌ كَاَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ؛

"كَاَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ ؛(سوره الرحمن ـ آیه58)

"وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ عِينٌ‌*‌ كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ؛(سوره صافات ـ آیات48و49)

ولي در سوره‌ي هل اتيََ با آن‌كه از درختان پرميوه و نهرهاي جاري و تخت‌هاي زيبا و لباس‌هاي حرير و دستبندهاي نقره و حتي(وُلدانٌ مُخَلَّدُون) كودكان خدمتكار جاودان همچون مرواريد غلتان سخن گفته است، از حورالعين اسمي به ميان نياورده است. سرّش چيست؟ اين عالم و مفسّر سنّي مي‌گويد:

"رَعايَة لِحُرْمَة البَتُول وَ قُرَّة عَينِ الرَّسُول؛

يعني چون خداوند در اين سوره پاداش‌هاي بهشتي اميرالمؤمنين و خاندان آن‌حضرت(علیهم السلام) را كه در رأس ابرار قرار گرفته‌اند بيان مي‌كند، سزاوار نبود با وجود حضرت بتولِ قرّة العين رسول در كنار علي(علیه السلام) سخن از حورالعين به ميان آيد و آن‌ها به عنوان پاداش بهشتي به علي(علیه السلام) ارائه شوند و لذا خداوند براي حفظ حرمت آن ريحانه‌ي رسول از حورالعين نامي نبرده است.

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم

سوم: آیه 23 سوره شوری با عنوان آیه مودت

قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ
بگو ای محمّد به مومنین، که بر تبلیغ وحی الهی بر شما مزدی نمی خواهم و توقع پاداشی ندارم جز دوست‌داشتن نزديکانم (اهل بيتم‌)؛ و هر کس کار نيکي انجام دهد، بر نيکي‌اش مي‌افزاييم؛ چرا که خداوند آمرزنده و سپاسگزار است.

به اتفاق جمع کثیری از خاصه و اکابر عامه، این آیه درباره وجوب مودت و محبت اهل بیت(علیه السلام) می باشد و مراد از "القربی" علی و فاطمه و حسنین(علیه السلام) است و مراد از "حسنه" مودت آنان است و دلیل بر این تفسیر، صحاح و روایات متعدد و متواتری است که شیعه و سنی نقل کرده اند، از جمله ثعلبی، ابونعیم، بغوی، واحدی، طبرانی و احمد در سندهای خود، زمخشری، رازی، طبری و دوازده نفر دیگر از علمای عامه و ... که ما تنها به دو روایت اشاره می کنیم.

• حافظ ابوعبدالله، محب الدین طبری، ابن حجر، سمهودی روایت کرده اند که رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود خداوند قرار داده است اجر مرا بر دوستی در اهل بیت من و من در روز قیامت از شما درباره اهل بیت خود پرسش خواهم کرد.

• طبری و ابن عساکر و حسکانی و گنجی به اسناد خود روایت کرده اند که رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود خداوند پیامبران را از اشجار گوناگون آفرید و مرا از شجره واحده آفرید من اصل آن شجره ام و علی(علیه السلام) فرع آن و حسن و حسین(علیه السلام) میوه آن و شیعیان ما برگهای آن، و هر که چنگ زند به شاخه ای از آن نجات یابد و هر که از آن رو گرداند هلاک شود و اگر بنده ای خدا را بین صفا و مروه هزار سال پرستش کند پس هزار سال دیگر عبادت کند پس هزار سال دیگر، و دوستی ما را نداشته باشد خدا او را سرنگون در دوزخ افکند سپس این آیه را خواند: "بگو از شما پاداشی نمی خواهم جز دوستی بستگانم"
  

غرض الهی از امر به مودت اهل بیت(علیه السلام) آن است که مردم به وسیله دوستی و پیروی ایشان به بهره های بی پایانی برسند از جمله اتحاد قلوب مسلمانان و داخل شدن ایمان در دلهایشان و پاکیزه شدن نفوس از رذیله ها و آلایشها و دانا شدن به معارف الهی و حقایق دینی و اکام و راه و روش تقوی و در آخرت نیز بهره مند شدن از شفاعت ایشان ان شاء الله ...

[رضوانه]

شيخ صدوق در كتاب امالى از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت نموده است :
هنگامى كه روز قيامت فرا مى رسد دخترم فاطمه در حالى مى آيد كه بر يكى از ناقه هاى بهشتى سوار است و از دو پهلوى آن ناقه حريرهاى بهشتى آويزان ، مهار آن از مرواريد تازه ، پاهايش از زمرد سبز، دم آن از مشگ ناب ، ديدگانش از در و ياقوت سرخ خواهد بود.
قبه اى از نور بر پشت آن ناقه نصب شده كه اندرون آن از بيرون آشكار، ميان آن حاوى عفو پروردگار و بيرون آن رحمت خداوند رحيم است .
فاطمه تاجى از نور بر سر دارد كه داراى هفتاد پايه باشد، هر پايه اى از آن به وسيله مرواريدى مرصع و نظير ستاره اى درخشان خواهد بود.
در طرف راست و چپ فاطمه هر كدام هفت هزار ملك خواهد بود.....

و آنگاه از طرف خداوند رئوف ندا مى رسد: اى حبيبه و فرزند رسول من از من بخواه تا عطانمايم ، شفاعت كن تا من بپذيرم ، به عزت و جلال خودم كه امروز ظلم و ستم هيچ ستمگرى از نظر من محو نخواهد شد.
در همين زمان است كه مى گويد: بار خدايا! فرزندان ، شيعيان ، دوستان ، و دوستان دوستان فرزندان مرا به من ببخش !

آنگاه از طرف پروردگار جهان منادى ندا مى كند: فرزندان ، شيعيان ، دوستان ، و دوست دوستان ذريه فاطمه كجايند؟ ايشان عموما در حالى كه ملائكه رحمت پروردگار آنان را احاطه كرده باشند مى آيند. سپس فاطمه جلو مى رود تا ايشان را داخل بهشت مى نمايد.

متن حدیث:

الامالى للصدوق : الطالقانى ، عن محمد بن جرير الطبرى ، عن الحسن بن عبدالواحد عن اسماعيل بن على السدى ، عن منيع بن الحجاج ، عن عيسى بن موسى ، عن جعفر الاحمر، عن اءبى جعفر محمد بن على الباقر عليه السلام قال : سمعت جابر بن عبدالله الانصارى يقول : قال رسول الله صلى الله عليه و آله اذا كان يوم القيامة تقبل ابنتى فاطمة على ناقة من نوق الجنة مدبجة الجنين ، خطامها من لؤ لؤ رطب ، قوائمها من الزمرد الاخضر ذنبها من المسك الاذفر، عيناها ياقوتتان حمراوان .
عليها قبة من نور، يرى ظاهرها من باطنها، و باطنها من ظاهرها، داخلها عفوالله ، و خارجها رحمة الله ، على راءسها تاج من نور، للتاج سبعون ركنا كل ركن مرصع بالدر و الياقوت ، يضى ء الكوكب الدرى فى افق السماء و عن يمينها سبعون اءلف ملك ، و عن شمالها سبعون اءلف ملك و جبرئيل آخذ بخطام الناقة ينادى باءعلا صوته :
غضوا اءبصاركم حتى تجوز فاطمة بنت محمد، فلا يبقى يومئذ نبى و لا رسول و لا صديق و لا شهيد الا غضوا اءبصارهم حتى تجوز فاطمة ، فتسير حتى تحاذى عرش ربها جل جلاله ، فتنزخ بنفسها عن ناقتها، و تقول : الهى و سيدى احكم بينى و بين من ظلمنى ! اللهم احكم بينى و بين من قتل ولدى ! فاذا النداء من قبل الله جل جلاله : حبيبتى و ابنة حبيبى سلينى تعطى ، و اشفعى تشفعى ، فوعزتى و جلالى لا جازنى ظلم ظالم . فتقول : الهى و سيدى ذريتى و شيعتى و شيعة ذريتى و محبى و محبى ذريتى .
فاذا النداء من قبل الله جل جلاله : اءين ذرية فاطمة و شيعتها و محبوها و محبوا ذريتها؟ فيقبلون و قد اءحاط بهم ملائكة الرحمة فتقدمهم فاطمة عليهاالسلام حتى تدخلهم الجنة .

[SAViOR]

خبر خداوند از شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها)

شهادت تنها دختر آخرین پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در بارگاه الهی عظمتی دارد که خداوند اولین خبردهنده از آن ماجرا در شب معراج است.
اخباری که از سوی خدا و پیامبـر و ائمه (علیهم السلام) درباره شهادت سیدة النساء (سلام الله علیها) گفته شده و سخنانی که رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)
درباره قاتلین دخترش فرموده ، نشان از شدت مصیبت و حزن اهل بیت (علیهم السلام) در اینباره دارد.

از همین جاست که فقط با ظهــور آخرین فرزنـد آن بانوی پهلو شکسته ، مهــدی صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) این مصیبت التیام خواهد یافت؛
روزی که مادر نزد پسر شکایت خواهد کرد.


خدای تعالی لحظاتی از شب معراج را به شهادت حضرت زهرا(سلام الله علیها) اختصاص داد و خبر آن را اینگونه به پیامبر فرمود:

« به دخترت ظلم می شود و حرمتش شکسته می شود و حقی که تو برای او قرار داده بودی غصب می گردد.
او را در حــال بــارداری می زننــد و بــه حریـــم او هجــوم می آورنــد و بــدون اجــازه وارد خانــه اش می شونــد.
اینجاست که او خواری و بی توجهی مردم نسبت به خود را احساس می کند و هیچ مدافعی نمی یابد و
فرزندی که در رحم دارد سقط می شود ، و با همان ضربات به شهادت خواهد رسید. »

بحارالانوار : ج 28 ص 24 ، 61

[رضوانه]

ثواب الاعمال : (1006) ماجیلویه ، عن محمد العطار، عن الاشعرى ، عن محمد بن الحسین عن محمد بن سنان ، عن بعض اءصحابه ، عن اءبى عبدالله علیه السلام قال : قال رسول الله صلى الله علیه و آله : اذا کان یوم القیامة نصب لفاطمة علیهاالسلام قبة من نور و اءقبل الحسین صلوات الله علیه ، راءسه فى یده ، فاذا راءته شهقت شهقة لا یبقى فى الجمع ملک مقرب و لا نبى مرسل و لا عبد مؤ من الا بکى لها، فیمثل الله عزوجل رجلا لها فى اءحسن صورة و هو یخاصم قتلته ((بلاراءس )) فیجمع الله قتلته و المهجزین علیه ، و من شرک فى قتله ، فیقتلهم حتى اءتى على آخرهم ثم ینشرون فیقتلهم اءمیرالمؤ منین علیهاالسلام ، ثم ینشرون فیقتلهم الحسن علیه السلام ثم ینشرون فیقتلهم الحسین علیه السلام ثم ینشرون فلا یبقى من ذریتنا اءحد الا قتلهم قتلة ، فعند ذلک یکشف الله الغیظ، و ینسى الحزن .
ثم قال اءبوعبدالله علیه السلام : رحم الله شیعتنا والله هم المؤ منون ، فقد والله شرکونا فى المصیبة بطول الحزن و الحسرة
بیان : قوله صلى الله علیه و آله : ((بلاراءس )) لعله حال عن الضمیر فى قوله قتله

ترجمه : شیخ صدوق در کتاب ثواب الاعمال از رسول خدا صلى الله علیه و آله روایت کرده است :

زمانى که روز قیامت فرا مى رسد قبه اى از نور براى فاطمه علیهاالسلام برپا خواهد شد. امام حسین علیه السلام در حالى که سر بریده خود را در دست گرفته باشد. وقتى چشم فاطمه زهرا به حسین علیه السلام بیفتد گریه و ضجه اى مى کند که هیچ ملک و پیغمبر و مؤ منى در محشر نیست مگر اینکه گریان خواهد شد.
در همین هنگام است که خداى توانا مرد نیک صورتى را به نظر آن بانو جلوه مى دهد که با قاتلان حضرت حسین شهید مخاصمه نماید.
آنگاه خداوند سبحان قاتلین امام حسین را با آن افرادى که مددکار آنان بودند و آن اشخاصى که در ریختن خون آن حضرت شرکت نمودند حاضر مى کند و آن مرد تا آخرین نفر آنان را مى کشد. سپس آنها را زنده مى کند تا حضرت امیر علیه السلام براى دومین بار آنان را بکشد. نیز آنان را زنده مى کند که امام حسن علیه السلام آنان را بکشد و سپس آنان را زنده مى کند تا امام حسین علیه السلام آنان را به قتل برساند و همین طور همه ذریه ما.
بعد از این جریان است که غضب ما و شیعیان ما فرو خواهد نشست . آنگاه حضرت صادق علیه السلام فرمود: خداوند شیعیان ما را رحمت کند، زیرا ایشان با غم و اندوه طولانى ما شریک مى باشند.

ثواب الاعمال : (1007) ابن المتوکل : عن محمد العطار، عن الاشعرى ، عن ابن یزید عن محمد بن منصور، عن رجل ، عن شریک یرفعه قال : قال رسول الله صلى الله علیه و آله : اذا کان یوم القیامة جاءت فاطمة صلوات الله علیها فى لمة من نسائها فیقال لها: ادخلى الجنة ! فتقول : لا اءدخل حتى اءعلم ما صنع بولدى من بعدى ؟ فیقال لها: انظرى فى قلب القیامة . فتنظر الى الحسین صلوات الله علیه قائما و لیس علیه راءس ، فتصرخ صرخة و اءصرخ لصراخها و تصرخ الملائکة لصراخنا، فیغضب الله عزوجل لنا عند ذلک فیاءمر نارا یقال لها: هبهب قد اوقد علیها اءلف عام حتى اسودت لا یدخلها روح اءبدا و لا یخرج منها غم اءبدا، فیقال لها: التقطى قتلة الحسین صلوات الله علیه و حملة القرآن فتلتقطهم .
فاذا صاروا فى حوصلتها، صهلت و صهلوا بها، و شهقت و شهقوا بها، و زفرت و زفروا بها، فینطقون باءلسنة ذلقة طلقة : یا ربنا اءوجبت لنا النار قبل عبدة الاوثان ؟ فیاءتیهم الجواب عن الله عزوجل اءن : من علم لیس کمن لا یعلم
ایضاح : اللمة بضم اللام و فتح المیم المخففة الجماعة ، و قال الجوهرى : لمة الرجل تریه و شکله ، و الهاء عوض و اللمة الاصحاب (ما) بین الثلاثة الى العشرة انتهى . و المراد بحملة القرآن الذین ضیعوه و حرفوه

ترجمه : و نیز در ثواب الاعمال از رسول خدا صلى الله علیه و آله روایت شده است :
هنگامى که قیامت برپا شود فاطمه زهرا در حالى وارد صحراى محشر مى شود که گروهى از زنان شیعیان در اطراف آن بانو خواهند بود. و به حضرت زهرا گفته مى شود: داخل بهشت شو! وى مى فرماید: وارد بهشت نمى شوم تا بدانم بعد از من با فرزندانم چه عملى انجام داده اند. به آن حضرت مى گویند: در میان جمعیت قیامت نگاه کن . وقتى نظر کند امام حسین علیه السلام را خواهد دید که با بدن بى سر ایستاده است ! زهرا فریادى مى زند که من به واسطه فریاد او فریاد خواهم زد و عموم ملائکه نیز به فریاد مى آیند.
در چنین حالى است که خداوند قهار به خاطر ما غضب مى کند و آتشى را که مدت هزار سال افروخته اند تا سیاه شده و آن را هبهب مى گویند و هرگز نسیمى هبهب مى گویند و هرگز نسیمى داخل آن نشده دستور مى دهد تا قاتلین امام حسین و آن افرادى را که حامل قرآن و تارک اهل بیت پیغمبر بوده اند برباید. وقتى داخل آتش شوند آتش نعره اى مى زند و آنان ناله و زارى مى نمایند، آتش مى خروشد و آنان هم به خروش مى آیند، آتش زبانه مى کشد و ایشان به زبان فصیح مى گویند: پروردگارا! به چه علت آتش را قبل از بت پرستان به ما مسلط کرده اى ؟!

خطاب مى رسد: کسى که از روى جهالت عملى را انجام دهد با آن کسى که بداند و عملى را انجام دهد، فرق دارد.

[رضوانه]

یه مطلبی رو میدونستید؟
اینکه حضرت فاطمه بنا بر بیشتر منابع سال پنجم بعثت به دنیا میان...
سال اول هجرت با امیرالمومنین ازدواج میکنن...در سن ۹سالگی

سال دوم هجرت امام حسن متولد میشن...
سال سوم هجرت امام حسین متولد میشن...
سال چهارم هجرت حضرت زینب متولد میشن...
سال پنجم هجرت حضرت ام کلثوم متولد میشن....

و سال یازدهم هجرت هنگامی که بانو فاطمه زهرا باردار بودن مورد هجوم قرار میگیرن و چندی بعد به شهادت میرسن...بعد از شهادت پیامبر

خیلی خلاصه گفتم...
خیلی نکته در این زندگی کوتاه بانو فاطمه نهفتست....
برای حفظ اسلام و حفظ شیعه....

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم

چهارم: آیه 33 سوره احزاب با عنوان آیه تطهیر

...إِنَّمَا يرِيدُ اللَّهُ لِيذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيتِ وَيطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا
جز این نیست که خداوند مي‌خواهد پليدي و گناه را تنها از شما اهل بيت بزداید و کاملا شما را پاک سازد.

به شهادت روایات متواتر از شیعه و سنی مراد از اهل بیت تنها خمسه طیبه و اصحاب کساء یعنی محمد علی فاطمه حسن و حسین علیهم السلام می باشند، بیش از هفتاد حدیث از طریق عامه و خاصه گواه این مطلب است که بیشتر آنها از طریق اهل سنت است.
به اتفاق جمیع فرق اسلامی چون آیه تطهیر بر رسول خدا نازل شد حسن و حسین علیهما السلام را در دامان نشانید و علی و فاطمه سلام الله علیها را در دو طرف خود در برگرفت پس رداء بر خود و آنان پوشانید تا اینکه از دیگران جدا و ممتاز باشند آنگاه این آیه شریفه را بر آنان خواند و به این هم اکتفا نکرد و دست خود را از زیر عبا بیرون آورد و به آسمان بلند کرد و گفت: "خدایا اینها اهل بیت من هستند پس پلیدی را از ایشان بگردان و آنان را پاک فرما". این جمله را تکرار می فرمود و ام سلمه می دید و می شنید(چون در حجره او بودند.) پس ام سلمه نزدیک شد و دامن کسا را برداشت تا داخل شود و گفت من با شما هستم یا رسول الله. پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) دامن کسا را از ایشان گرفت و فرمود تو از زنان منی و بر خیری و از اهل بیت من نیستی. و این حدیث را امام احمد حنبل در مسندش جزء6 صفحه 292 و واحدی در اسباب النزول صفحه 267 و ابن جریر و ابن منذر و بیهقی در سنن خود و طبرانی و ترمذی به چندین طریق نقل کرده اند.

• نکته ای هست و آن اینکه در این آیه مراد از اراده، اراده تکوینی است نه تشریعی. یعنی خدا خواسته است که وجود شما اهل بیت را از هر گناهی ببرد و آشکار است که اراده الهی دگرگونی ندارد یعنی محال است از اهل بیت گناهی سرزند و این است مقام عصمت.

و در ادامه لطف و عنایت خود را نسبت به ایشان تاکید می فرماید که در برابر هر پلیدی که از آنان دور کرده پاکی مرحمت فرموده است. یعنی در برابر شک، یقین و در برابر شرک مراتب توحید و در برابر نفاق مراتب اخلاص به ایشان داده است. و در برابر هر خوی ناروایی که از آنان زدوده است خلق نیک عنایت و در برابر انواع گناهانی که آنها را نگهداشته به انواع طاعات و عبادات آراسته فرموده است.

• نکته دیگر در این آیه دقت و تامل در کلمه "انما" و "عنکم" می باشد. زیرا "انما" مفید نفی و اثبات است یعنی خداوند خواسته است که "تنها" شما اهل بیت معصوم باشید و چنین اراده ای درباره دیگری نفرموده است.