آزادی قدس نزدیک است (اخبار وضعیت قدس ،فلسطین و منطقه)

[مهدی]

سلام
از این به بعد در اینجا اخبار سیاسی-اجتماعی که مرتبط با تغییر وضع منطقه و سقوط حکومتهای دیکتاتوری ، نابودی اسرائیل و بالاخره فتح قدس است را قرار می دهم.اتحاد منطقه ای بر ضد اسرائیل شکل گرفته و چیزی تا تحقق وعده الهی نمانده.منطقه برای پذیرش حق آماده می شود
سایر دوستان هم اگر این شیوه را پسندیدند ، شماره خبر قبل را +1 کنند و برای خبر خود شماره جدید بگذارند!!!
پس با دیدن این اخبار برای فتح قدس آماده شوید !!!


آماده شوید 1: تركيه ،اسرائيل را تهديد كرد
رجب طيب اردوغان كه به لبنان سفر كرده بود، در ادامه مواضع كشور خود در حمايت از مردم لبنان و فلسطين در مقابل تجاوزگري‌هاي رژيم صهيونيستي ، تل‌آويو را به پاسخ نظامي شديد تهديد كرد.

نخست وزير تركيه عصر روز گذشته تاكيد كرد كه كشورش ساكت نمي‌نشيند اگر اسرائيل بار ديگر شهروندان لبنان يا مردم غزه را بمباران كند.

روزنامه صهيونيستي يديعوت آحارونوت هم اين خبر را اعلام و به نقل از اردوغان تاكيد كرد: اردوغان كه در همايشي اقتصادي سخن مي‌گفت خطاب به اسرائيل اعلام كرد كه شما لبنان را اشغال مي كنيد و به دنبال كودكان مي‌گرديد تا آنها را بكشيد بعد از ما هم مي‌خواهيد كه سكوت كنيم.

يديعوت به نقل از اردوغان افزود: شما ‍[سران اسرائيل] كودكان غزه را با بمب‌هاي ممنوعه مي‌كشيد و از ما مي‌خواهيد كه دست روي دست بگذاريم ولي ما قبول نمي‌كنيم و پاسخ شما را با قدرتي خواهيم داد كه پيش از اين مشاهده نكرده باشيد.

نخست وزير تركيه در ادامه سخنان ضداسرائيلي خود تاكيد كرد كه «تركيه هرگز نمي‌پذيرد كه بار ديگر شاهد تكرار چنين صحنه‌هايي مانند كشتار كودكان و بمباران مكان‌هاي پر از جمعيت غيرنظامي باشد».

اردوغان در ادامه انتقاد از سياست‌هاي تحريك‌آميز رژيم صهيونيستي به سران اين رژيم هشدار داد كه از اقدامات تحريك‌آميز خود دست بردارند.

---

آماده شوید 2: لبنان به زمان حساس وخطرناکی نزدیک می شود
واحدمرکزی خبر: دبیرکل حزب الله لبنان تاکید کرد این کشور به زمان حساس و خطرناکی در تاریخ خود نزدیک می شود.


سید حسن نصرالله در سخنرانی خود در مراسم فارغ التحصیلی دانشجویان مجتمع سیدالشهداء افزود، ما به زمان حساس و خطرناکی نزدیک می شویم و ما در کنار ارتش لبنان به حمایت از ملت خود توجه داریم.

وی بر لزوم بازگرداندن کامل بخش لبنانی روستای الغجر و حاکمیت کامل این کشور بر این بخش تاکید کرد و گفت، نیروهای یونیفل جایگزین ارتش لبنان نیستند که بتوانند به جای آنها در این بخش مستقر شوند.

وی ادامه داد، ما از همه دعوت می کنیم که فرصت را از دست ندهند تا ما قدرت را برای حمایت از لبنان از دست ندهیم.

وی خواستار بررسی شواهد ارائه شده در دیراشپیگل و سی بی سی در مورد کیفرخواست دادگاه بین المللی شد.

سید حسن نصر الله با تاکید بر اینکه مقاومت هرگز در عرصه داخلی و منطقه ای تا این اندازه قوی نبوده است افزود، همه تحولات منطقه ای و بین املللی نشان می دهد که خط مشی مقاومت در راه توسعه و پیشرفت است.

[arnh]

(۱۷/بهمن/۸۹ ۱۸:۱۹)idea نوشته است:  بهره برداري رژيم صهيونيستي از اوضاع مصر وتونس براي تخريب مسجد الاقصي به بهانه ظهور شئ عجیب "یوفو"در بالای مسجدالاقصی"گنبد مقدس"







به گزارش گروه اخبار صوتي و تصويري ايرنا به نقل از پايگاه اطلاع رساني دنيا الوطن، التميمي گفت: اظهارات اخير مقامات رژيم صهيونيستي و خاخامهاي اين رژيم ،پيگيري اقدامات اشغالگران در قدس و شايعه پراكني نسبت به وجود جسمي عجيب در بالاي مسجد الاقصي،نگراني مردم و احزاب از آنچه كه در مصر و تونس به وقوع پيوسته ،ناآرامي هايي كه اخيرا در كشورهاي اسلامي و عربي رخ داده، و سوء استفاده مقامات رژيم صهيونيستي و احزاب تندروي يهود همه حاكي از آن است كه صهيونيست ها مقدمات حمله نزديك عليه مسجد الاقصي را تدارك مي بينند.
حاكم شرع فلسطين گفت: تمام اقدامات صهيونيستها براي يهودي سازي شهر قدس و از بين بردن تمامي نشانه هاي عربي و اسلامي و ويران كردن خانه ها و ساختمانهاي تاريخي و مصادره زمينها، ايجاد شهرك هاي يهودي نشين ،ساخت كنست ها در اطراف مسجد الاقصي و حفر تونل هايي در زير پايه هاي آن، منع نماز گزاران از خواندن نماز در مسجد الاقصي و همچنين ممنوعيت ورود به آن از جمله طرحهاي تغيير هويت و تبديل آن به يك شهر يهودي است و آنان قصد دارند با تخريب مسجد الاقصي معبد سليمان را در اين مكان بنا كنند.
التميمي در ادامه از امت عربي و اسلامي خواست نسبت به آنچه كه در قدس مي گذرد هوشيار باشند.

سلام با اینکه خیلی اعتقادی به اینکه این هم مسجد الاقصی باشه ندارم .
ولی باز توصیه می کنم . در مورد همین هم دقت کنید.


http://www.google.com/images?hl=fa&biw=1...8C&spell=1

[Vblock]

محتواي پست ها رو نگاه نكردم اما در مورد تيتر مطلب ميدونستيد آب آشاميدني مردم فلسطين و اينارو يه حجم زياديش رو اسرائيل تامين ميكنه؟ عجيب نيست؟ اطلاعت بيشتر هم گوگل.

[ONLY66]

(۲۶/اسفند/۸۹ ۲:۳۷)Vblock نوشته است:  محتواي پست ها رو نگاه نكردم اما در مورد تيتر مطلب ميدونستيد آب آشاميدني مردم فلسطين و اينارو يه حجم زياديش رو اسرائيل تامين ميكنه؟ عجيب نيست؟ اطلاعت بيشتر هم گوگل.

سلام دوست عزیز
از کجا میدونی منابعی که در گوگل هست صحت داره
هر چیزی که در گوگل نوشته شه حقیقت نداره
البته این خبر رو هم تکذیب نمیکنم
فقط جهت این که در ایت روزگار تزویر و ریا به هیچ چیز نمیشه اعتماد کرد
به امید ظهور خضرت مهدی عج الله

[Vblock]

اگر چه مال قديم هست و من الان لينكاشو نميابم(متنش يادم نيست براي جستجو)
اما مطالب توسط خبرنگارها و اينا جمع آوري شده بود. دليلي بر دروغ و غير حقيقي بودنش نيست. چون واقعا فكرشم كه بكنيم جايي كه همه چيز رو رو مردم ببنديم خوب نهايتا با تموم شدن منابع 2 الي 3 هفته بعد همه از پا درميآن.

[bamzi64]

سلام
فکر کنم به این بخش مربوط میشه
من خلاصه نکردم فقط bold کردم خودتون خلاصه بخونید


بر اساس گزارشهای منتشر شده توسط رسانه ها و سایت های یهودی و اروپایی، سربازان اسرائیلی تنها برای تفریح و سرگرمی آدم می کشند و به شکنجه و نسل کشی فلسطینیان می پردازند.

موسسه «سكوت را بشكنيم»، يك موسسه يهودي فرهنگي است كه به انتشار خاطرات سربازان و فرماندهان در جنگ هاي مختلف اسرائیلی ها با فلسطيني ها دست مي زند و اميدوار است كه با انتشار اين خاطرات وجدان انساني جنايتكاران بيدار شده و كمتر به جنايت بيانديشند.

روزنامه «اينديپندنت» با انتشار خاطرات سربازان اسرائيلي در كرانه باختري رود اردن عمق جنايات اسرائیلی ها را به نمايش گذاشت.
اين خاطرات را موسسه يهودي «سكوت را بشكنيم» منتشر كرده و با اين كار مدعي
” اين خاطرات را موسسه يهودي «سكوت را بشكنيم» منتشر كرده و با اين كار مدعي است كه وجدان جنايتكاران اندكي آرام خواهد شد. “
است كه وجدان جنايتكاران اندكي آرام خواهد شد. این خاطرات بدون هیچ توضیحی خود نشانگر عمق فجایع رخ داده در سرزمین فلسطین توسط سربازان اسرائیلی است.

در بخشي از خاطرات يك سرباز اسرائيلي در جريان جنگ غزه در سال ۲۰۰۸ آمده است : احساس خستگي مي كردم مدتي بود تفريح نكرده بودم چند روزي بود كه فقط مي خواستم استراحت كنم ناگهان تصميم به كاري خنده دار گرفتم ... يك بمب پشت در خانه يك فلسطيني قرار دادم و چاشني آن را فعال كردم، مادر وارد خانه شد و با انفجار بمب تكه هاي بدن او به ديوار پخش شد ... كودكان او با ديدن اين صحنه نمي گريستند و فقط چشمهايشان باز بود و پلك نمي زدند ... خيلي خنديديم!!

او در ادامه خاطرات خود می گوید: يك بار ديگر پدر يك دختر سيزده ساله فلسطيني را كه كشته شده بود از درب پشت خانه به اتاق خوابش برديم و او را روي تخت خواب خوابانديم ... تصور كنيد دخترك با ديدن جسد له شده پدر در رختخواب چگونه گريه مي كرد؟!!

این سرباز صهیونیست در بخش های دیگری از خاطراتش با افتخار می نویسد: ديدن انفجار گلوله توپ روي كودكستان هم جالب است، من گزارش آن را براي پدرم هم فرستادم او هم مرا تشويق كرد.

با دوستم كه روي يك تانك خدمت مي كردم تماس گرفتم و نقطه مشتركي در فضاي يك كودكستان در غزه
” ديدن انفجار گلوله توپ روي كودكستان هم جالب است، من گزارش آن را براي پدرم هم فرستادم او هم مرا تشويق كرد. “
را نشانه رفتيم و همزمان گلوله تانك را شليك كرديم، دو گلوله در وسط روز در آسمان به يكديگر برخورد كردند و صداي انفجار آن كودكان را به صحن كودكستان كشاند. من بيشتر از كودكان ترسيدم اما خود را خيس نكردم اما در عوض یقین دارم که ۲۰ كودك فلسطینی آن روز كه به خانه هايشان رفتند شلوارشان خيس بود!! ...اين هم جالب است و تجربه اي تكرار نشدني، زايشگاه هم عجب جايي است محل توليد فلسطيني، محل توليد دشمن ما، محل تولد كودكاني كه تا ۱۰ سال ديگر از زندگي فقط سنگ را مي شناسند كه بايد به ما پرتاب كنند، ترساندن پرستارهاي زايشگاه ها و زنان باردار فلسطيني تنها در زايشگاه ممكن است، در زايشگاه مي توان صحنه هايي خلق كرد كه در هيچ جاي دنيا امكان تكرار آن نيست!!

گفتنی است موسسه «سكوت را بشكنيم»، يك موسسه يهودي فرهنگي است كه به انتشار خاطرات سربازان و فرماندهان در جنگ هاي مختلف اسرائیلی ها با فلسطيني ها دست مي زند و موسس اين انتشارات اميدوار است كه با انتشار اين خاطرات وجدان انساني جنايتكاران بيدار شده و كمتر به جنايت بيانديشند.

این درحالی است که چندی پیش، يک سرباز سابق اسرائيلي که انتشار تصاويرش در فيس‌بوک، خشم بين‌المللي را به
” ايشاي مناچين رئيس کميته عمومي ضد شکنجه در سرزمين‌هاي اشغال‌شده در این خصوص گفت: "اين تصاوير وحشتناک نشان از ديد اسرائيلي‌ها نسبت به فلسطينيان به عنوان ابزار و نه انسان، دارد. اين مسأله‌اي است که موجب بي‌توجهي نسبت به احساسات انساني و حقوق فلسطينيان مي‌شود." “
دنبال داشته است، کشتن فلسطينيان را لذت بخش خوانده بود.

“ادن ابرگیل” نظامی زن اسرائیلی اخیرا تصاویر تحقیر اسرای فلسطینی در مرکز نظامی اشدود را با عنوان “ارتش، بهترین دوران زندگی من” بر روی فیس بوک قرار داده بود.

اين اسرائيلي که تصاوير انتشاريافته وي در برخورد با بازداشت‌شدگان فلسطيني جنجال‌برانگيز شد، گفته بود: "من اعراب را مي‌کشم، حتي آن‌ها را به طرز فجيعي مي‌کشم."
در گزارش روزنامه اسرائيلي هاآرتص، ادن ابرگيل در فيس‌بوک از انتشار اين تصاوير دفاع کرده و نوشته بود: "در جنگ هيچ قانوني وجود ندارد."

ابرگيل در پاسخ به پيامي مبني بر اين که چگونه انتشار تصاوير اين نظامي اسرائيلي زندگي وي را ويران کرده است، مي‌نويسد: "نه عزيزم، آن‌ها زندگي من را خراب نکرده‌اند. نمي‌توانم ببينم که اعراب دوست داشتني زندگي من را خراب کنند. من از اين مسأله ناراحت و متاسف نيستم."
تصاوير اين سرباز پيشين اسرائيلي که مقابل بازداشت‌شدگان دست و چشم بسته فلسطيني نشسته و لبخند مي‌زند، خشم جهاني را به دنبال داشته است.
اين تصاوير در آلبومي تحت عنوان "آي‌دي‌اف- بهترين سال‌هاي زندگي‌ام" ابتدا در يک وبلاگ و سپس در رسانه‌هاي بين‌المللي منتشر شده است.

ابرگيل در مصاحبه با راديو ارتش اسرائيل درباره اين موضوع گفت: "من هنوز نمي‌دانم مشکل کجاست."
ايشاي مناچين رئيس کميته عمومي ضد شکنجه در سرزمين‌هاي اشغال‌شده در این خصوص گفت: "اين تصاوير وحشتناک نشان از ديد اسرائيلي‌ها نسبت به فلسطينيان به عنوان ابزار و نه انسان، دارد. اين مسأله‌اي است که موجب بي‌توجهي نسبت به احساسات انساني و حقوق فلسطينيان مي‌شود."
هم‌اکنون حدود ۷ هزار فلسطيني از جمله تعداد زيادي زن و کودک در زندان‌هاي اسرائيلي به سر مي‌برند.

با وجود اینکه ابرگیل از این اقدامات غیر انسانی خود دفاع کرده، اما فشار
” در همين حال مؤسسه سکوت را بشکنيم درباره اين موضوع تصريح کرده است: "عجيب است که اين تصاوير موجب تعجب اسرائيلي‌ها شده است. اتفاق‌هاي وحشتناک‌تري در زندان‌ها و بازداشت‌گاه‌هاي اسرائيل روي مي‌دهد." “
افکار عمومی و رسانه ای نسبت به این اقدام سرباز زن اسرائیلی تا جایی افزایش یافت که دستگاههای نظامی، صاحب تصاویر را وادار به حذف آنها از صفحه شخصی اش در فیس بوک کردند، با این حال انتشار سریع تصاویر مذکور در سایتهای اینترنتی و شبکه های تلویزیونی، اسرائیل را با رسوایی جدیدی مواجه کرد.
در همین رابطه سخنگوی ارتش اسرائیل با هدف کم کردن فشارها بر تل آویو اعلام کرده است: وی دست به اقدامی توهین آمیز زده است.

البته ادن ابرگیل درباره انتشار تصاویر تحقیر اسرای فلسطینی گفته است: من مسئله ای خاص در تصاویری که روی فیس بوک قرار داده ام نمی بینم. من فقط در کنار بازداشت شدگان فلسطینی که دست و چشم بسته بوده اند نشسته ام.

وی در گفتگو با رادیو اسراییل افزود: این تصاویر تنها نشان دهنده تجربیات و خاطرات من در زمان خدمت نظامی است ومن اشکالی در آن نمی بینم.

این سرباز اسراییلی که یکسال از انجام خدمت اجباری اش در ارتش می گذرد، اعلام کرده است که این تصاویر را در سال ۲۰۰۸ گرفته است.

درحالي که خشم جهان از جنايت‌هاي تل‌آويو عليه فلسطينيان ادامه دارد، پنج سرباز اسرائيلي به علت سوءرفتار بازداشت شده‌اند.
روزنامه اسرائيلي هاآرتص گزارش داد، سه سرباز اين رژيم به اتهام عکس انداختن با زندانيان فلسطيني دست و چشم بسته و ۲ سرباز به علت استفاده از مواد مخدر دستگير شده‌اند.

در همين حال مؤسسه سکوت را بشکنيم درباره اين موضوع تصريح کرده است: "عجيب است که اين تصاوير موجب تعجب اسرائيلي‌ها شده است. اتفاق‌هاي وحشتناک‌تري در زندان‌ها و بازداشت‌گاه‌هاي اسرائيل روي مي‌دهد."
اما درحقيقت اين تصاوير نقض آشکار قوانين و مقررات بين‌المللي از سوي نظاميان اسرائيلي به شمار مي‌آيد.

منبع:http://www.rasanehiran.com/vdcd2j0o6yt0j.a2y.html

[ehsan_mt]

ایشالله حکومت اردن نابود شه
اینا برای جلب توجه مردمشون دارن با ایران خوب میشن

[محمدرضا مهدی]

با سلام.
بیداری اندیشه " تفکر توحیدی " چه زیباست پس از 1400سال ؟
سوره بنی اسرائیل آیه 7

اگر نیکی کنید به خود نیکی می کنید و اگر بدی کنید باز هم به خود می کنید و هنگامی که وعده آخر فرا رسید (آنچنانکه بر شما سخت خواهند گرفت) آثار غم و اندوه در صو رت هایتان ظاهری شود و وارد مسجد می شوید همانطور که بار اول وارد شدید (بیت المقدس و مسجدالحرام) و ویران خواهید کرد آنچه که در زیر سلطه خود گرفته اید.(مکه)
تنها ديدگاه جهاني براي آينده اسلام است. دين, صلح و دوستي. ولي سوال اينست کدام اسلام؟
اسلام خدائي (جهان وطني) يا اسلام عربی (قومي گرائي و ملي گرائي)

سوره ال عمران آيه 19 دين نزد خدا اسلام است…

سوره ال عمران آيه 85 کسي که جز اسلام را بعنوان دين بپذيرد از او پذيرفته نمي شود.
پس مي بينيم دين نزد تمام پيام آوران اسلام بوده و حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اولين عربي است که به اسلام ايمان مي آورد. انعام آيه 14 و 163 الزمر آيه 11-12
در رابطه با اسلام

کلمه اسلام از شهر اورشليم گرفته شده (Urshalem). در زمان حضرت ابراهيم سفر پيدايش باب 14 آيه 18ملک صديق و ملک ساليم نان و شراب بيرون آورد و او کاهن خداي تعالي بود.
سور انعام 127-
آنانراست خانه سلام (دارالسلام )نزد پرورگار خویش و اوست دوست ایشان بدانچه
بودند میکردند.
یونس25
25- و خدا میخواند به سوی خانه سلام ( اورشلیم) و هدایت کند هرکه را خواهد به سوی راهی راست.
کلمه اسلام در زبان عبري به معني صلح (Peace) مي باشد و آن تائيد مي شود با عبرائيان باب 7 آيه 2

همانطور که مي بينيم در زمان حضرت ابراهيم Urshalem در زمان حضرت عيسي Jerusalem در زمان حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) Mosalem و هر سه در کلمه سلام مشترک مي باشند.

پس همانطور که مي بينيم يهوديت و مسيحيت و محمدي -زردشتی شاخه اي از اسلام است.

سوره حج آيه 78

خداوند براي شما در دين بيچارگي قرار نداده است اين آئين پدر شما ا براهيم است او شما را مسلمان ناميده است تا قبل از آن که اين شريعت (منظور حضرت محمد) آمده باشد.
اورشليم يا بيت المقدس
کنعانیها اولین گروه موحد در این منطقه بودند اند که در این سرزمین میزیسته اند و آنرا (اورسالم) ناميدند.اورسالم نامي تركيبي از دو واژه‌ي «اور» و «سالم» است.
«اور» كلمه اي سومري به معناي شهر است و در زبان عبري نيز اور را آتش،روشنايي و مقدس ترجمه كرده‌اند. اين واژه را در كلماتي چون اورميه (آب مقدس)، اورمزد (روشن‌مقدس) نيز مي‌توانيم مشاهده بكنيم. «سالم»نيز به مفهوم صلح،سلامتي و آرامش ذكر شده‏. تركيب اين دو واژه اورسالم را نتيجه ميدهد كه به معناي شهر سلامتي و صلح و آرامش است.
اورسالم نزد يهود به "يروشالايم" (יְרוּשָׁלַיִם)‎ و فراعنه به "اوشامام" و يونان و روم به "هيروسوليما" و نزد غرب به "جروسالم"(Jerusalem) * (Holy land) شهرت يافت. مسلمين و اعراب آن را بيت المقدس (شهر قدس) ناميدند كه همان ترجمه‌ي اورسالم (مدينة السلام) است. اين شهر در طول تاريخ نام‌هاي ديگري چون ارين ئيل، ايليا، بيت هميقداش‏، ايليا‌كاپيتولينا را نيز به خود ديده است كه در حال حاضر استعمال نمي‌شود.
خلاصه ای از وبلاک mrmahdi.blogfa.com یا سایت http://www.salamtwo.com
با تشکر : م- مهدی

[انتصـار]

امام موسی صدر در لیبی مشاهده شده است

به گزارش خبرگزاری اهل بیت(علیه السلام) ـ ابنا ـ این منبع از قول تعدادی از نظامیان لیبیایی ادعا کرد که امام موسی صدر، در قید حیات بوده و دو ماه پیش در لیبی رؤیت شده است.

این نظامیان تأکید دارند که امام صدر هم‏اکنون نیز همچنان زنده می‏باشد.

شایان ذکر است که در ابتدای خیزش مردم لیبی نیز اعلام شده بود که سشخصی شبیه امام صدر با هواپیمایی کوچک، به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

امام موسی صدر درسال 1979 در پی دعوت رسمی «معمر قذافی» به لیبی سفر کرد اما نظام لیبی وی و دو همراهش را پس از رسیدن به آن کشور ربود و مدعی شد این سه نفر اصلا وارد لیبی نشده‏اند!

دوستان برای پیدا شدن امام صدر دعا کنید
______________________________________________________________________________________
حمله همه جانبه ایران به عربستان!

یک سایت سعودی در خبری عجیب مدعی شد ایران قصد دارد با همکاری مقتدا صدر رهبر جنبش صدر از طریق خاک عراق به عربستان سعودی حمله کند !
به گزارش بی باک، یک سایت سعودی در خبری عجیب مدعی شد ایران قصد دارد با همکاری مقتدا صدر رهبر جنبش صدر از طریق خاک عراق به عربستان سعودی حمله کند !

این سایت مدعی نوشت: نیروهای ایرانی در خاک عراق به راحتی تردد می کنند و گروههای شیعه عراق که همه وفادار به ایران هستند با این نیروها همکاری می کنند و جنبش صدر نیز نقشه های ایرانیها را عملی می کند و به زودی قصد حمله نظامی به خاک عربستان را دارند.

گفتنی است بعد از اینکه رژیم دیکتاتور آل سعود نتوانست شانس خود را برای زور آزمایی با ایران در اغتشاشات ۸۸ ایران و اخیرا با سرکوب مردم بحرین امتحان کند، اکنون با شایعه پراکنی های گسترده قصد دارند ایران و شیعیان منطقه را خطر اصلی برای امنیت خود و منطقه نشان دهد شاید از این طریق بتواند صف معترضین سنی مذهب را از صف شعیان معترض علیه رژیم های دیکتاتور منطقه جدا کند.

واقعا این از اون حرفای وهابی های حرامزاده بود

[محمدرضا مهدی]

آینده جهان اسلام



با سلام,

تنها ديدگاه جهاني براي آينده اسلام است. دين, صلح و دوستي. ولي سوال اينست کدام اسلام؟

اسلام خدائي (جهان وطني) يا اسلام عربی (قومي گرائي و ملي گرائي)



سوره ال عمران آيه 19 دين نزد خدا اسلام است…

سوره ال عمران آيه 85 کسي که جز اسلام را بعنوان دين بپذيرد از او پذيرفته نمي شود.



در رابطه با حضرت نوح سوره يونس آيات 71-72

در رابطه با حضرت ابراهيم سوره عمران آيه 67

در رابطه با اسماعيل و اسحق و يعقوب سوره بقره آيه 133

در رابطه با يوسف سوره يوسف آيه 101

در رابطه با موسي سوره يونس آيه 84

در رابطه با قوم بني اسرائيل سوره يونس آيه 90

در رابطه با سليمان سوره نمل آيات 31-24

در رابطه با ملکه سبا سوره نمل آيه 44

در رابطه با حضرت عيسي سوره عمران آيه 52

پس مي بينيم دين نزد تمام پيام آوران اسلام بوده و حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اولين عربي است که به اسلام ايمان مي آورد. انعام آيه 14 و 163 الزمر آيه 11-12



در رابطه با اسلام

کلمه اسلام از شهر اورشليم گرفته شده (Urshalem). در زمان حضرت ابراهيم سفر پيدايش باب 14 آيه 18ملک صديق و ملک ساليم نان و شراب بيرون آورد و او کاهن خداي تعالي بود.

کلمه اسلام در زبان عبري به معني صلح (Peace) مي باشد و آن تائيد مي شود با عبرائيان باب 7 آيه 2

همانطور که مي بينيم در زمان حضرت ابراهيم Urshalem در زمان حضرت عيسي Jerusalem در زمان حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) Mosalem و هر سه در کلمه سلام مشترک مي باشند.

پس همانطور که مي بينيم يهوديت و مسيحيت و محمدي شاخه اي از اسلام است.

سوره حج آيه 78

خداوند براي شما در دين بيچارگي قرار نداده است اين آئين پدر شما ا براهيم است او شما را مسلمان ناميده است تا قبل از آن که اين شريعت (منظور حضرت محمد) آمده باشد.



اورشليم يا بيت المقدس



کنعانیها اولین گروه موحد در این منطقه بودند اند که در این سرزمین میزیسته اند و آنرا (اورسالم) ناميدند.اورسالم نامي تركيبي از دو واژه‌ي «اور» و «سالم» است.
«اور» كلمه اي سومري به معناي شهر است و در زبان عبري نيز اور را آتش،روشنايي و مقدس ترجمه كرده‌اند. اين واژه را در كلماتي چون اورميه (آب مقدس)، اورمزد (روشن‌مقدس) نيز مي‌توانيم مشاهده بكنيم. «سالم»نيز به مفهوم صلح،سلامتي و آرامش ذكر شده‏. تركيب اين دو واژه اورسالم را نتيجه ميدهد كه به معناي شهر سلامتي و صلح و آرامش است.
اورسالم نزد يهود به "يروشالايم" (יְרוּשָׁלַיִם)‎ و فراعنه به "اوشامام" و يونان و روم به "هيروسوليما" و نزد غرب به "جروسالم"(Jerusalem) * (Holy land) شهرت يافت. مسلمين و اعراب آن را بيت المقدس (شهر قدس) ناميدند كه همان ترجمه‌ي اورسالم (مدينة السلام) است. اين شهر در طول تاريخ نام‌هاي ديگري چون ارين ئيل، ايليا، بيت هميقداش‏، ايليا‌كاپيتولينا را نيز به خود ديده است كه در حال حاضر استعمال نمي‌شود.

بسياري از نويسندگان قرون وسطي و محققان و سياحان کنوني جهان, مکانهاي مقدس مسلمانان را مورد مطالعه قرار داده و اهميت بناهاي بيشماري را که در اين مکان وجود دارد توصيف نموده و يا تصويرنگاري کرده اند که فقط توصيف و تشريح اين مکانها مورد نظر جهانيان نمي باشد, بلکه اين مسئله مطرح است که اين مکانهاي مقدس و معماري فعلي آن دلالت بر زمانهاي اوليه اسلام مي کند؟ و اگر چنين نيست, به چه دوره اي مربوط مي شود؟ و اين مکانهاي مقدس به يادبود چه چيزي ساخته شده و به چه زماني مربوط است.

بحث مطلب مربوط به اورشليم (Urshalem) و بخصوص حرم, در قرون وسطي توسط پدر مارمرجي (Marmarji) بطور ساده شکافته شده و اکثر نوسته هاي او به زبان انگليسي[1], آلماني[2] و روسي[3] ترجمه شده است. بعلاوه کتيبه هاي پيدا شده بر روي حرم توسط ماکس ون برهم (Max-Van-Berhem) تجزيه و تحليل شده و به چاپ رسيده است.

به غير از ميدنيکوو (ند که قبه الصخره به علت واقعه اي سنتي و مذهبي, در زمان حضرت عيسي در اورشليم (UrshalemMiednikov) که نتايج کارهايش توسط کاتني (Catani) در آنولي ـ دل ـ اسلام (Annali-Dell-Islam) به چاپ رسيده و قسمت بيشتر آن مورد تائيد قرار گرفته است, ساير نويسندگان در موارد بسياري فقط به وصف آن پرداخته و به روشن کردن موقعيت جغرافيايي مکانهاي مقدس قانع بوده و بندرت سعي نموده اند که اين ابنيه و آثار را از نظر فلسفي و علمي مورد بررسي قرار دهند و تجزيه و تحليل نمايند. اگر بخواهيم مطمئن باشيم اين مکانهاي مقدس بر چه اساس و سنتي ساخته شده شايد کمي مشکل باشد, اما با ظهور حضرت محمد و اشاعه اسلام, تعاليم مذهب و ايمان به آن به صورت خيلي ساده بوده است. ولي بايد اعتراف نمود که بصورت سيستماتيک نبوده, و در بيشتر نوشته هايي که بعنوان وقايع سنتي مطرح شده بخوبي ديده مي شود.

البته اغلب جغرافيدانان و سياحان که بر روي تصويرنگاري بناهاي اورشليم, تحقيقاتي انجام داده اند بطور مرتب از محراب, کعبه, مقام ابراهيم نام برده اند که مي توان آنها را با آيات قرآن (سوره 38 آيه هاي 20, 21 و سوره 3 آيه هاي 37 و 39 و سوره 19 آيه 11) تطبيق نمود.... همچنين شايع است که قبه الصخره (Dom of Rock) بعنوان يک بناي يادبود در ارتباط با وقايع حضرت محمد ساخته شده است.[4]

اما عده اي عقيده دارند و مي گوي) ساخته شده و مربوط به زمان ظهور مسيح مي باشد و اين موضوعي است که بايد مورد بررسي قرار گيرد تا روشن شود مسجدالحرام و مسجدالاقصي که در قرآن از آن صحبت شده در کجا واقع شده است. چرا شهر فلسطين در زمان اميه و مملکوک اهميت بيشتري نسبت به زمان فاطميه و عباسيان داشته است؟

آيا تمام وقايع و سنتهايي كه پس از حضرت محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) درباره او به تحرير درآمده است، در چه زماني صورت گرفته؟ و بناهاي يادبود در اورشليم و ساختمان مسجد برمبناي چه فلسفه علمي پايه گذاري شده است؟ مثلاً بيش از تسلط اعراب يا بعد از آن؟ پس از فوت حضرت محمد چه اتفاقي افتاده است؟

در ارتباط با (Urshalem) و حرم، ما با يك منطقه جديد مواجه نيستيم، بلكه با يكي از قديمي ترين مكانهاي مقدس روي زمين روبرو مي باشيم.
ادامه دارد...

---

مسجدالاقصي مطمئناً چندين بار تجديد بنا شده است. ليكن مطالعات انجام شده توسط گرسول ساواجت (K.A.C.Greswell-Sauvget) و بخصوص هاميلتون (R.W.Hamilton) انگيزه خوبي براي فكر كردن راجع به طبيعت و ساختن اين مساجد به ما مي دهد. مخصوصاً درباره اهميت قبه الصخره، نه بخاطر اينكه اولين بناي مهم مذهبي در اسلام محمدي (منظور دكتريني كه حضرت محمد در قرن ششم مطرح نموده) است، بلكه بخاطر اينكه اولين بناي مذهبي مي باشد كه بوسيله استادان فن در خاور ميانه ساخته شده است. سوالي كه مطرح مي باشد اين است كه علت ظهور حضرت محمد بر مبناي چه فلسفه علمي و تاريخي صورت گرفت و چه دكتريني در قرن ششم مطرح نموده اند.

چرا حضرت محمد قبله اعراب جاهلي را تغيير داد؟ چرا اورشليم در قرآن بعنوان قبله مسلمانان مطرح مي شود؟ (سوره حج آيات 33، 34 و 67)

33- براي شما است در آن سودهايي تا سرآمدي نامبرده سپس فرودگاهش به سوي خانه كهن (بيت العتيق)

34- و براي هر ملتي قرار داديم پرستشگاهي تا ببرند نام خدا را بر آنچه روزيشان داد...

67- و براي هر ملتي قرار داديم پرستشگاهي كه ايشانند رونده آن پس نستيزند با تو در كار...

نكته مهم: در بيت العتيق براي هر ملتي پرستشگاهي در نظر گرفته شده است. همچنانكه مي دانيم در مكه هيچ مكان مقدسي براي ملتهاي ديگر وجود ندارد.

ناصرخسرو، سفرنامه نويس معروف پارسي، از اولين كساني است كه سعي نمود يك توصيف جامع، از ساختمان حرم نموده و قبه الصخره، نيز بعنوان مكاني كه حضرت محمد در آن نماز گزارده، نام برده است.[5]

البته شكي نيست كه حرم، در منطقه اي كه معبد مسلمان، قرار داشته بنا شده است. سليمان پسر داود وقتي كه به پادشاهي اسرائيل رسيد به ساختن معبد بزرگ و همچنين ديوار مهم شهر اقدام نمود.[6]

پيش از اينكه آثار تاريخي اورشليم و نوشته هاي مورخين را مورد بررسي قرار دهيم بهتر اين است كه مبناي حركت خود را از روي تورات و انجيل و قرآن آغاز نمائيم. چراكه اين سه كتاب از دستبرد تاريخي جباران و مورخين خيالپرداز محفوظ مانده است. (حداقل از قرن اول ميلادي و يا بهتر بگوئيم قرن ششم در رابطه با قرآن) چراكه حقايق در هر سه كتاب به صورت واضح و روشن بيان گرديده است.

لغت اسلام از كلمه دارالسلام، به معني صلح، گرفته شده است. (سوره 6 آيه 127، سوره 10 ايه 25)، (سفر پيدايش، باب 14 آيه 18)، (مزامير داود، باب 76 آيه 2، رساله به عبرانيان، باب 7 آيه 1 و 2)

سوره انعام-127- آنانراست خانه سلام (دارالسلام) نزد پروردگار خويش و او است دوست ايشان بدانچه بودند مي كردند.

سوره يونس-25- و خدا مي خواند به سوي خانه سلام و هدايت كند هركه را خواهد به سوي راهي راست.

سفر پيدايش باب 14-18- و مَلِكِيصَدقَ ملك سلام (Salem) نان و شراب بيرون آورد و او كاهن خداي تعالي بود.

مزامير داود باب 76، آيه 2- خيمه او در شاليم[7] رساله به عبرانيان باب 7 آيه 1- زيرا اين مَلِكِيصَدقَ پادشاه ساليم (Salem) و كاهن خداي تعالي هنگاميكه ابراهيم...

2- و ابراهيم نيز از همه چيز ده يك بدو داد كه او اول ترجمه شده پادشاه عدالت و بعد ملك ساليم (Salem) نيز يعني پادشاه سلامتي.

همانطور كه مي دانيم شهر قديمي يبوس (Yebus) در نقطه اي كه به نام اورشليم معروف است قرار داشته كه در سال 1900 قبل از ميلاد در زمان حضرت ابراهيم به اين محل (سلام) مي گفتند و در كتيبه اي كه در مصر (Tell-el-Amana) در كنار رود نيل، در حدود 200 مايلي جنوب قاهره، پيدا شده گوياي اين واقعيت است كه در آن زمان هم اورشليم ناميده شده بود. و در كتاب صحيفه يوشع بن نون، كتاب داوران و سموئيل بني نيز پيش از تصرف داود، از اين شهر بنام اورشليم نام برده شده است. (صحيفه يوشع، باب 10 آيات 23، 5، 3 و 1، باب 12 آيه 10، باب 15 آيات 36 و 8، باب 18 آيه 28)، سفر داوران باب اول آيات 21، 8 و 7، باب 19 آيه 10)، (كتاب اول سموئيل باب 17 آيه 54). (فقط در دو آيه از شهر يبوس (Yebus) نام برده شده است (سفر داوران باب 19 آيات 11-10 اول تواريخ باب 11 آيه 45) سفر داوران باب 19)

10- اما آن مرد قبول نكرد كه شب را بماند پس برخاسته روانه شد و به مقابل يبوس كه اورشليم باشد رسيد و دو الاغ پالان شده و كنيزش همراه وي بود.

11- و چون ايشان نزد يبوس رسيدند نزديك به غروب بود غلام به آقاي خود گفت بيا و به اين شهر يبوسان برگشته شب را در آن بسر بريم.

بنابراين مشاهده مي شود كه لغت اورشليم نام اصلي شهر است و فقط بعد از اينكه شهر توسط يبوسان تصرف گرديد به نام يبوس نامگذاري شده و زماني هم كه داود اين شهر را تسخير كرد بنام شهر داود معروف گرديده است. (دوم سموئيل باب 15 آيه 7)

يبوسيان كه در اين منطقه و حومه ان ساكن شدند از نسل حام و كنعان بودند. (سفر پيدايش باب 10 آيات 20، 16 و 10، اول تواريخ باب 1 آيات 14-13) نام يبوسيان بدين جهت در آيات فوق در آخر نام برده شده كه تعداد آنها بيشمار بوده. (سفر تثنيه باب 7 آيه 1)، (سفر داوران باب 3 آيه 5) و از آنان بعنوان مردماني كه سرزمينشان حاصلخيز بوده نام برده شده است. (سفر پيدايش باب 15 آيات 18 تا 33) و بعدها داود قسمت تحتاني تا شمال آن را از ارونه (Araunah) خريداري نمود و در آنجا محلي براي قرباني نمودن بنا كرد. (كتاب دوم سموئيل باب 24 آيات 15 و 16، اول تواريخ باب 21 آيات 18، 18 و 28) و در همين محل بود كه بعداً سليمان معبد را بنا نمود.

سوره انبيا-81- و براي سليمان باد را سخت وزنده روانه مي شد بفرمان او بسوي سرزميني كه بركت نهاديم (باركنا) در آن بوديم و بوديم بهر چيز دانايان.

نكته اي كه در اين آيه قابل توجه مي باشد اين است ـ سرزميني كه بركت نهاديم ـ و اشاره به اورشليم مي باشد و بجا است كه كلمه (باركنا) را در آيات ديگر قرآن مورد بررسي قرار دهيم تا ببينيم به چه محلي اطلاق مي شود. (سوره 21 آيات 71 و 81، سوره 7 آيه 137، سوره 17 آيه 1).

71- و رهانيديم او (ابراهيم) و لوط را بسوي سرزميني كه بركت نهاديم در آن براي جهانيان.

لوط نوه تارح (Tareh) و پسرها را، برادرزاده ابراهيم بود. (سفر پيدايش باب 11 آيه 27). پدر لوط به نام (هارا) در شهر اور (Ur) وفات نمود، سپس لوط همراه تارح و ابراهيم و سارا از اور كلدانيان خارج شدند تا به سرزمين كنعان بروند و زماني كه به حران رسيده در آنجا توقف نموده و تارح فوت نمود.

لوط با ابراهيم و سارا به كنعان آمدند و پس از آن عازم مصر شدند (سفر پيدايش باب 12 آيات 4 و 8، باب 3 آيه 1، سوره انبيا آيات 50 تا 71).

وقتي كه همراهان لوط به سرزمين كنعان مراجعت نمودند به علت كثرت نفوس، آنجا برايشان قابل سكونت نبود و لذا از يكديگر جدا شدند. به همين دليل لوط و همراهان به طرف اردن رفتند و در كنار سدوم مسكن گزيدند (سفر پيدايش باب 13 آيات 8 تا 12).

سدوميان كه در جهالت بسر مي بردند، لوط را كه مردي درستكار بود تكذيب مي كردند. (سوره شعرا آيات 161 و 162، سوره هود آيه 77 دوم پطرس باب 2 آيات 7 و 8) بهنگامي كه دونفر مهمان به سدوم وارد شدند[8] و لوط ايشان را به خانه خود دعوت نمود. اهالي سدوم خانه او را محاصره نمودند و خواستار ملاقات ايشان شدند و لوط به حمايت از مهمانان برخاست، لذا در اثر اين برخورد جاهلانه و بنابه توصيه مهمانان لوط و دو دخترش بجز همسرش از شهر خارج شدند. (سفر پيدايش باب 19 آيات 26-15، سوره 11 آيه 11، سوره 37 آيات 135-133، سوره 29 آيات 31 و 32 و 33) بنابراين ملاحظه مي كنيم لوط به سرزميني وارد شده كه همان اورشليم مي باشد و ابراهيم نيز در آن ساكن بود.

سوره 7 آيه 137- و ارث داديم به گروهي كه ناتوان شمرده مي شدند. خاورها و باخترهاي سرزمين را كه در آنها بركت نهاديم و انجام گرفت سخن نكوي پروردگارت بر بني اسرائيل بدانچه شكيبا شدند و واژگون ساختيم آنچه را مي ساختند فرعون و قومش و آنچه مي افراشتند.

راجع به زندگاني ابراهيم در قرآن آيات زيادي وجود ندارد بجز چندين آيه كه بوسيله حضرت محمد در قرن هفتم و حضرت عيسي در قرن اول ميلادي، از نظر علمي مورد مجادله قرار گرفته است كه بعداً درباره آن بحث مي شود.



ابراهيم

ابراهيم در اور (Ur) از بلاد كلده نزديك به محل تلاقي دو رودخانه دجله و فرات متولد شد. اين شهر در حدود 150 مايلي جنوب نيمرود است كه زماني مركز تمدن بابل بود. بابليان در آن زمان به ماه پرستي اعتقاد داشتند. (صحيفه يوشع باب 24 آيات 2 و 14 و 15) و ابراهيم پس از آنكه با برادرزاده خود لوط و همسرش سارا به سرزمين كنعان آمده در بيت (ئيل) مسكن گزيده و پس از برگشت از مصر هم باز بدين مكان مراجعت نمودند. ابراهيم بخاطر اينكه از همسرش سارا فرزندي نداشت، كنيز خود هاجر را به زني گرفت و از او (اسماعيل) متولد شد و در همين زمان بود كه سنت ختنه كردن مرسوم گرديد و پس از آن از همسر اول خود سارا هم صاحب فرزندي گرديد كه او را (اسحاق) ناميدند. اسماعيل پس از آنكه پدرش را ترك نمود با مادرش به پاران[9] رفته و در آنجا خد به شكار مشغول شد. (سفر پيدايش باب 21 آيات 20 و 21)



پاران

قسمت بزرگي از بيابان صحراي سينا مي باشد كه قوم يهود بمدت چهل سال در آن سرگردان بوده (سفر اعداد باب 14 آيات 33 و 34، سوره 5 آيه 26).

پاران داراي محدوده مشخصي نيست و در قسمت شمال شرقي مركز شبه جزيره سينا واقع شده است. قسمت شرق ان در ه ريفت (Rift) كه به اربه (Arabah) و قسمت جنوبي آن به خليج عقبه و قسمت شمال و شمال غربي بيابان ايتام (Etham) و شور (Shur)، به طرف درياي مرده (Dead Sea) و از طرف شمال شرقي به بيابان صين (Zin) محدود مي شود.

در تورات براي اولين بار در زمان لوط به پاران اشاره شد كه (كدرلاعمر) با هم پيمانانش تعدادي از شهرهاي محدوده ادم (Edom) و درياي مرده را تصرف نمودند. (سفر پيدايش باب 14 آيات 6-4).

مطابق ترجمه يوناني تورات كه در واتيكان تحت شماره 1290 ضبط شده است حضرت داود پس از فوت سموئيل براي دفن او به بيابان ماون (Maon) رفته بود. ولي متون قديمي سوري و ترجمه متون ديگري در اسكندريه اشاره به بيابان پاران مي نمايند. (اول سموئيل باب 25 آيه 1). يكي ديگر از مكانهايي كه در ارتباط با وقايع حضرت ابراهيم در تورات مطرح شده است بير شبع (Beer-Sheba) مي باشد كه ابراهيم، اسماعيل را به آنجا روانه كرد. (سفر پيدايش باب 21 آيه 14).

ادامه دارد ...

---

بير شبع

محل جاه بعداً به شهري كه در جنوب جودا (Judah) واقع مي باشد اطلاق شده است و در محل فعلي بير ـ اس ـ سبا (Bir-Es-Saba) در طرف شمال دره اس ـ سبا (Es-Saba) يا تل ـ اس ـ سبا (Tell-Es-Saba) با چندين مايل انحراف به شرق و درست در ميان ساحل مديترانه و قسمت جنوبي درياي مرده در حدود 45 كيلومتري جنوب غربي هبرون (Hebron) و در حدود همين مسافت به طرف جنوب شرقي كاذا (Gaza) واقع شده است.

ابراهيم به سبب چاه آبي كه خادمان ابي ملك از او بزور گرفته بودند معترض شد و ابي ملك اظهار بي اطلاعي نموده و گفت من نمي دانم كه چه كسي اينكار را انجام داده است و ابراهيم ابي ملك را تنبيه كرد به سبب چاه آبي كه خادمان ابي ملك هفت بره ماده از ابراهيم بعنوان شهادت براي حفر چاهي كه ابراهيم بنا نموده بود گرفت. ابراهيم اين محل را بير شبع نام نهاد، زيرا هر دو نام هم پيمان شدند (سفر پيدايش باب 21 آيه 31) اولين باري كه در تورات از اين محل نام برده مي شود، زماني است كه ابراهيم نان و مشكي از آب به هاجر مي دهد و او با اسماعيل در بيابان بير شبع سرگردان مي شود كه به چاه آبي مي رسد و پس از آن در صحراي پاران ساكن مي شود.

و از اين محل بود كه ابراهيم اسحق را برداشته به طرف کوه موريا (Moriah) و در آنجا قربانگاهي بنا نمود و گوسفندي را قرباني نمود.

در تورات (سفر پيدايش باب بيست و دوم) در رابطه با موضوع قرباني از اسحاق نام برده شده است.[10]

اين دكترين در قرن اول ميلادي به وسيله حضرت عيسي در رابطه با فرزند اول اسحاق عيسو بوده و در قرن ششم ميلادي بوسيله حضرت محمد با اعتراض مواجه شده زيراكه در حقيقت قرباني اصلي از نظر نبوت، اسماعيل بوده نه اسحاق. و آياتي از قرآن (سوره بقره آيه 125 و 126) حاكي از اين مسئله است.

125- و هنگاميكه گردانيديم خانه را بازگشتگاهي براي مردم و امني و برگيريد از مقام ابراهيم نمازگاهي و سپرديم به ابراهيم و اسماعيل[11] كه پاك داريد خانه مرا براي طواف كنندگان

126- و هنگاميكه گفت ابراهيم پروردگارا بگردان اين را شهرستاني امن و روزي ده اهلش را از ثمرات آنكه ايمان آورده است از ايشان به خدا و روز بازپسين. همچنين حضرت عيسي و شاگردان او بيش از هفتادبار در نوشته ها و گفته هايش اشاره به حضرت ابراهيم نموده اند. مثلاً در شرح مرد ثروتمند و گدا، حضرت عيسي اشاره به ابراهيم مي نمايد دال بر وظيفه (انجيل يوحنا باب 16 آيات 16 تا 19) و زماني كه پيروان عيسي به او اظهار داشتند كه ما اولاد ابراهيم مي باشيم، عيسي بلافاصله در جواب اظهار داشت كه اگر پدر شما ابراهيم است كاري را انجام دهيد كه ابراهيم انجام داد. انجيل يوحنا (باب 8 آيات 31 تا 58)، انجيل متي (باب 3 آيات 9 و 10)

پس مي بينيم حضرت ابراهيم در اورشليم بود كه مذبخي برپا نمود براي قرباني (آيه 96 سوره 3) اشاره به محل آن مي باشد.

96- همانا نخست خانه كه بپا شد براي مردم آنست كه در (بكه) مباركه و هدايتي براي جهانيان.

در رساله يونس بغلاطيان (باب 4 آيات 22 تا 31) درباره ابراهيم زياد بحث نمي نمايد و فقط به دو همسر او اشاره مي نمايد.

25- ليكن پسر كنيز برحسب جسم تولد يافت و پسر آزاد برحسب وعده.

26- و اين امور بطور مثال گفته شد، زيرا كه اين دو زن حاصل دو عهد مي باشد يكي از كوه سينا براي بندگي، مي زايد و آن هاجر است.

27- زيرا كه هاجر كوه سينا است در عرب و مطابق است با (اورشليمي)كه موجود است زيرا كه با فرزندانش در بندگي است.

بكه (بكا) در زمان داود و مخالفت فلسطينيان بخاطر پادشاهي او نقش مهم و تاريخي داشته و در قسمت پائيني شهر قديم اورشليم (Urshalem) قرار داشته است. (مزامير داود باب 84 آيه 6)

6- چون از وادي بكا عبور مي كنند آن را چشمه (استخر) مي سازند و باران آن را به بركات مي پوشاند.

در اين آيه اشاره به استخر يا محل ذخيره آبي مي شود كه در قسمت جنوب شهر داود (Salem) در جائي كه در دره هينوم (Hinnom) و دره مركزي تيروپين (Tyropean) يكديگر را قطع مي كنند قرار داشته كه به نام استخر پائين نيز معروف بوده است. اين استخر در كتاب نحميا (Nahemiah) به نام استخر شلح آمده و نزديك باغ پادشاه قرار داشته است. (كتاب نحيما باب 3 آيه 15)

15- شلون بن كلحوزه رئيس بلد مصفه دروازه چشمه را تعمير نمود. او آن را بنا كرده و سقف آن را ساخت و درهايش را قفلها و پشتبندهايش برپا نمود و حصار بركه شلح (The pool of Shaleh) را نزد باغ پادشاه نيز تازينه كه شهر داود فرود مي آيد.

بعضي از مورخين اظهار مي دارند كه شلح بايد به نام شيلو (Shiloah) به معني فرستنده اصلاح شود و بعضي از مفسرين هم آن را به همان نام قبول دارند و ارتباط مي دهند به كانالهايي كه آب را به استخر مي ريخته است. (كتاب اشيا نبي باب 8 آيه 6)

آثاري كه از اين كانال برجا مانده مشخص مي كند كه اين كانال در جنوب چشمه جيحون (Gihon) تا دره كيدرون (Kidron) ادامه داشته و به مخزن آب (استخر) يا محل بركه (حمرا) كه درست همان محلي است كه در كتاب نحيما آمده است ـ نزديك باغ پادشاه ـ خاتمه يافته است و اين محل در زمان حضرت عيسي به نام استخر سيلوم (Silom) معروف بوده است. در قديم اين محل را (رفائيم) مي ناميدند كه دردره بكا (بكه) قرار داشته و دره وسيعي بود در اورشليم و اين نام را از مردم (رفيم) گرفته بودند كه اشخاص قلدري بوده و زماني در آنجا زندگي مي كردند و پس از آنكه داود خود را بعنوان پادشاه اسرائيل معرفي نمود، جميع فلسطينيان برآمدند تا داود را بطلبند و چون داود اين واقعه را شنيد به قلعه فرود آمد و فلسطينيان آمده در وادي (رفائيم) پخش شدند (كتاب دوم سموئيل، باب 5 آيات 17 تا 25)، (اول تواريخ باب 14 آيات 8 تا 17) و اين محل در سرحد جودا و بنجامين قرار داشته است. (صحيفه يوشع آ باب 15 آيات 1 و 8، باب 18 آيات 16 تا ...) كه در قسمت پاياني آن كوهستاني است كه روبروي دره هينوم قرار گرفته و زماني كه اسرائيليان كنترل شهر يبوس را به عهده گرفته بودند آنجا را به نام شهر داود ناميدند (دوم سموئيل باب 5). اين واقعه در اواخر دوره آهن اتفاق افتاد (سوره سبا آيات 10، 11 و 12) و در همين زمان بود كه تابوت خداوند كه موسي و هارون نتوانستند آن را به اورشليم حمل كنند به آنجا آورده شد. (دوم سموئيل باب 6، سوره بقره آيه 248).

248- و گفت بديشان پيامبرشان همانا نشاني پادشاهي او آنست كه بيايد شما را تابوت در آن آرامشي از پروردگار شما و بازمانده از آنچه بازگذاردند خاندان موسي و هارون كه حمل كنندش فرشتگان همانا در اينست نشاني اي براي شما اگر هستيد مومنان و در همين محل بود كه داود مذبحي براي خداوند برپا نمود(دوم سموئيل باب 24 آيه 18، باب 6 آيه 17).

18- و در آن روز (جاد) نزد داود آمده گفت برو مذبحي در خرمنگاه ارونه (Aranah) يبوسي براي خداوند برپا كن.

البته محل دقيق خيمه و چادر داود، كه تابوت در آن قرار داشت، مشخص نيست. ولي بعضي مفسرين عقيده دارند كه معبد سليمان در پشت محلي كه خيمه داود برپا بود ساخته شده است و تابوت خداوند كه در خيمه داود بود بايد به محلي در عقب ديوار معبد حمل شده باشد. (اول پادشاهان باب 8 آيه 21، سوره 18 آيه 21)

كوه (موريه) كه شهر قديمي داود در قسمت تحتاني آن قرار دارد، مجموعاً در حدود 4 هكتار مي باشد و در قسمت شرقي آن (دره كيدرون) قرار گرفته و در آنجا چشمه اي قرار دارد به نام جيحون (Gihon) (كتاب دوم تواريخ امام باب 33 آيه 30) در سال 1867 چارلز وارن (Charles-Warren) تونل آبي كشف نمود كه متصل به اين چشمه بوده و در حدود 15 متر و ان مخزن آبي قرار داشته كه در حدود 12 متر با سطح زمين فاصله داشته كه به وسيله طناب و سطل از آن آب مي كشيدند و يك دماغه مورب مانند، بصورت كانالي در حدود 46 متر آن را به شهر متصل مي كرده است. و اين تصور را بوجود مي آورد كه يبوسيان براي آوردن آب از اين راه استفاده مي نمودند، بدون اينكه بخواهند از شهر خارج شوند و حفاريهاي باستانشناسي تائيد مي كند كه يك كانال از اين چشمه به طرف غرب شهر داود كشيده شده بود.

در كتيبه اي كه در سال 1880 ميلادي پيدا شده است و مربوط به قرن هشتم قبل از ميلاد مي باشد در روي ديوارهاي تونل كه در بين سنگها زده شده، نشان مي دهد كه كارگران از دو طرف مشغول كار بوده اند و در وسط به هم رسيده اند و اينك به استخر سيلوم (Silom) معروف است، كه آب را از چشمه جيحون به اين استخر متصل مي نموده (كتاب دوم پادشاهان باب 20 آيه 20).

بنابراين اين استخر همان محلي است كه در (مزامير داود، باب 84 آيه 6) به آن اشاره شده است.

يكي ديگر از وقايع مشترك در قرآن و تورات درباره حضرت موسي مي باشد. همانطور كه مي دانيم حضرت موسي پس از خروج از مصر به مدين (Midian) مهاجرت نمود. (سفر خروج، باب 2، آيات 1 تا 16)، (كتاب اعمال رسولان باب 7 ايات 23 تا 29)، (مقايسه شود با سوره 20 آيه 40، سوره 28 آيات 1 تا 23)

ناحيه نزديك پاران و در طرف شرق ادوم (Edom) قسمتي از مدين مي باشد كه پسر پادشاه ادوم به آنجا مهاجرت نمود (اول پادشاهان باب 11 آيه 18-14)

حضرت موسي در كنار چاه آب بود كه با دختران كاهن مدين كه براي برداشتن آب آمده بودند آشنا گرديد و سپس او را به خانه دعوت نمودند و بعداً به استخدام كاهن مدين درآمده و سپس با يكي از دختران او به نام صفورا ازدواج نمود. (سفر خروج باب 2 آيات 15 تا 22، باب 18 آيات 2 تا 4، سوره 28 آيات 22 تا 88)

موسي گوسفندان پدر زن خود يترون (Jethro) را به نزديك كوه هوريب به صحرا آورده بود و در كنار طور آتشي از بوته اي مشاهده نمود (سفر خروج باب 2 آيات 1 تا 5، سوره 28 آيات 30-29، كتب اعمال رسولان باب 7 آيات 30 تا 34). حضرت موسي در اينجا اعتراف مي كند به كشتن يك مصري[12] و اينكه در صحبت كردن مهارت چنداني نداشته است (سوره 28 آيات 33 و 34) و سپس از اين محل كه به وسيله برادرش هارون رهسپار مصر مي شود تا قوم بني اسرائيل را به سرزمين كنعان بياورد. (سوره 7 آيات 103 تا 134، سوره 23 آيات 44 تا 47، سوره 26 آيات 9 تا 66، سفر خروج باب 5 آيات 1 تا 33، سفر خروج باب هاي 7 و 8 و 9 و 10 و 11 و 12، كتاب اعمال رسولان باب 7 آيات 38-23)

پس مي بينيم حضرت موسي در اورشليم بود و سپس به مصر رفت و پس از خروج از مصر در كنار كوه (هور) برادرش هارون فوت مي نمايد. سپس حضرت موسي از عربات موآب (Arabat Mouab) به كوه (بنوبرقله فسجه) كه در مقابل (اريحا) است آمده و در آنجا پيش از اينكه وارد اورشليم شود فوت مي نمايد.

البته آيات بسياري در قرآن وجود دارد كه اشاره به دره مقدس (طور) و (خانه آبادان) و (شهر آرام) مي كند كه البته اين آيات اشاره به اين است كه مدين در جاي اورشليم فعلي قرار داشته است و كوه زيتون همان كوه طور مي باشد كه اغلب محققين به آن اشاره نموده اند.



سوره قصص

29- پس كاهيكه پايان آورد موسي يرآمد را و روان گشت با خاندان خويش دريافت از كنار طور آتشي را گفت به خاندان خويش درنگ كنيد كه من آتشي احساس كردم باشد بيارمتان از اين آگهي با گيرانه اخگري شايد شما گرم شويد.

30- پس گاهي كه آمد آنرا خوانده شد از كنار راست دره در سرزمين فرخنده[13] از درخت كه اي موسي همانا منم خدا، پروردگار جهانيان.

44- و نبودي تو در كنار غربي هنگامي كه گذرانديم بسوي موسي كار را و نبودي تو از گواهان.

45- ليكن ما پديد آورديم قرنهائي پس دراز شد برايشان عمر و نبودي تو جايگزين در مردم مدين بخواني برايشان آيتهاي ما را وليكن بوديم ما فرستندگان.

46- و نبودي تو در كنار طور هنگامي كه فراخوانديم وليكن رحمتي از پروردگارت تا بترساني گروهي را كه نيامدستشان بيم دهنده اي پيش از تو شايد يادآور شوند.



سوره بقره

63- و هنگامي كه گرفتيم پيمان شما را و برافراشتيم بر فراز شما طور را بگيريد آنچه را به شما داديم به نيرومندي و ياد آريد آنچه در آنست شايد پرهيزگاري كنيد.

154- و برافراشتيم بر فراز ايشان طور را به پيمانشان و بديشان گفتيم اندر آئيد در را سجده كنان و بديشان گفتيم كه تجاوز نكنيد در سبت و گرفتيم از ايشان پيماني سخت. (مقايسه شود با آيه سوره بقره)

در اين آيه اشاره به طور و در را سجده كنان اشاره به چه محلي مي باشد؟



سوره طه

10- هنگامي كه ديد آتشي پس گفت به خاندان خويش درنگ كنيد كه من يافتم آتشي را شايد بيارم شمار را از آن اخگري يا بيابم بر آتش راهنمائي را.

11- پس هنگامي كه بيامدش خوانده شد اي موسي.

12- همانا منم پروردگار تو پس درآور كفشهاي خويش را كه تويي بر دره مقدس طوي.

80- اي بني اسرائيل همانا رهانيديم شما را از دشمنان و وعده نهاديم بر شما كنار راست طور و فرستاديم بر شما من و سلوي را.



طـور

1- قسم به طور

2- و نامه نوشته آيد

3- در پوستي گسترده آيد

4- و خانه آبادان



سوره تين

1- به انجير و زيتون

2- و طور سينا

3- و اين شهر آرام[14] (امن)



سوره مومنون

20- و درختي كه بيرون مي آيد از طور سينا مي رويد با روغن و رنگي براي خورندگان. درخت زيتون يكي از معروفترين گياهان و در حقيقت قابل اهميت بسيار است. مانند درخت انگور و انجير ميوه آن به صورت خام و مصرف شده و يا ترشي انداخته مي شود و مورد مصرف قرار بگيرد و معمولاً در حدود 30 درصد از وزن ميوه آن روغن مي باشد كه مورد مصرف زيادي دارد و حتي در آن زمان براي روشن كردن چراغ مورد استفاده قرار مي گرفته است. از يك درخت معمولي در سال مي توان در حدود 37 تا 56 ليتر روغن به دست آورد كه مصرف يك خانواده 5 تا 6 نفره را در سال تامين مي نموده است.

در تورات براي اولين بار در زمان نوح به برگ زيتون اشاره مي شود. كه كبوتر هنگام برگشت بر منقار خود داشت. (سفر پيدايش باب 8 آيه 11)

در فلسطين درخت زيتون در بيشتر جاها روئيده مي شود. مخصوصاً در سواحل مديترانه و مركز اورشليم و (آيه 20 سوره مومنون) اشاره به درخت زيتون است كه در كوه سينا (كوه زيتون[15]) روييده مي شد.

كوه زيتون در قسمت شرقي پس از دره (كيدرون) در اورشليم قرار گرفته (حزقيال باب 11 آيه 23، زكريا باب 14 آيه 4، اعمال رسولان باب 1 آيه 12) و در زمان قديم اين كوه از درختان ريتون پوشيده شده بود و در زماني كه روميان به آنجا حمله نمودند به سال 70 بعد از ميلاد درختان آن را قطع نمودند.[16] امتداد كوه زيتون (سينا) حدود 106 كيلومتر از شمال شرقي به طرف جنوب غربي است و داراي چهار قله است. بنابر تحقيقات اخيري كه انجام شده بلندي آن از سطح درياي مديترانه 903 متر و از سطح (جورا سلام) حدود 122 متر مي باشد.

يك سري از وقايع تورات در رابطه با اين كوه مي باشد (كتاب دوم سموئيل باب 15 آيات 14 و 30 و 32، اول پادشاهان باب 11 آيه 7) و حضرت عيسي شاگردانش را در باغ (چيسماني) كه در مجاورت كوه زيتون واقع بود ملاقات مي نمود. (انجيل متي باب 21 آيات 30 و 36، يوحنا باب 18 آيات 1 و 2) و وقايعي ديگر...

بنابراين مشاهده مي شود كه تمام آيات قرآن و تورات اشره به اورشليم مي باشد. البته هيچگونه شكي درباره اينكه حرم در جايي كه قبلاً سليمان[17] بنا نهاد، وجود ندارد. (كتاب دوم تواريخ باب 3 آيات 1 به بعد) و براي دليل هاي خيلي روشن در مورد معبد سليمان از نظر باستان شناسي و معماري با دقت به كتابهاي (پادشاهان، باب 6 آيات 1 تا 7 و دوم تواريخ ايام باب 2 آيات 1 و 5 و 14 و قسمتي از آن در حرقيال نبي باب 40 آيات 3 به بعد) مراجعه نمود.

البته در اينجا طبيعتاً مقايسه معبد سليمان با معبدهاي كشف شده غيراسرائيلي قابل توجه است.[18] تاسيس معبد هميشه نمايش قدرتي بود كه بوسيله پادشاهان انجام مي شد كه اغلب از شاهزادگان شرقي سرچشمه مي گرفت. اما سليمان يك قصر كوچك براي خودش در كنار معبد ساخت و كوچك بودن اين قصر هم دلالت بر قدرداني و بزرگداشت پدرش داده بود.[19] و در مقايسه با معبدهاي ساخته شد در زمان برنز و آهن بايد خاطرنشان ساخت كه معبد سليمان قدرتمندترين و بزرگترين آنها بوده.

همچنانكه ملاحظه مي شود اورشليم (جورسالم) از زمانهاي اوليه بعنوان مركز مقدس براي جهانيان مطرح بوده است و پس از ظهور حضرت محمد، در قرن ششم در مكه، و دكتريني كه ايشان مطرح نمودند، و اختلاف اعراب با ايشان مجبور شدند كه از مكه مهاجرت كرده و قبله اعراب جاهلي را كه شامل بتهاي زيادي در مكه بود به اورشليم تغيير دهند كه آيات تغيير قبله (سوره بقره 150-142) در همين رابطه مي باشد.

اينك بجاست كه ايه ديگري از قرآن را با سندهاي تاريخي كه بوسيله يكي از مستشرقين بيان گرديده است را مورد مطالعه قرار دهيم.

سوره 8 آيه 42- هنگامي كه بوديد بركنار فروردين دره و ايشان بركنار فرازين آن و كاروان فرودتر از شما و اگر وعده مي گذاريد با هم هرآينه اختلاف مي كردند در وعده گاه.

نكته اي كه مهم است (فروردين دره) و (فرازين دره) مي باشد (بالعدوه الدنيا و هم بالعدوه القصوي) ولهاوزن[20] خاورشناس آلماني يك متون تاريخي را ترجمه نموده كه در آن از (مسجدالاقصي) و (مسجدالادني) و يك باغ نام برده است. "حضرت رسول وارد شهر جعرانا شد در شب پنجشنبه و پنج شب گذشته بود از ماه ذيقعده و در آنجا اقامت نمود 13 روز و آن شهر را در چهارشنبه كه دوازده روز از ذيقعده باقي بود ترك نمود. او به احرام درآمد از فروردين دره تا فرازين دره (المسجدالاقصي الي بحيرالوادي بالعدمه القصوي[21]) و اين محلي بود كه حضرت رسول نماز گذاشت تا وقتي كه رد جعرانا بود. در پشت مسجدالادني[22] يك مرد قريش يك باغي را بنا نموده بود. جايز نمي دانست رسول خدا گذشتن از دره را جز به احرام. ادامه مي دارد لبيك گفتن را تا جائي كه بوسيد و دست ماليد به آن ركن. و گفته مي شود وقتي كه نگاهش به آن خانه افتاد قطع نمود لبيك گفتن را. وقتي كه آمد خوابانيد شتر خود را بر در بني شيبه و وارد شد و طواف نمود سه بار با گامهاي معمولي از سنگ به سنگ. سپس خارج شد و طواف كرد بين صفا و مروه را در حالي كه بر شتر خود سوار بود تا وقتي كه پايان يافت در مروه در طواف هفتم تراشيد سر او را (ابوهند غلام نبي بياض)، گفته مي شود تراشيد سر او را (فراش پسر اميه) و او نياورده بود هيچ قرباني پس برگشت حضرت رسول به جعرانه در شب هنگام و توقف نمود در آنجا آنشب. و روز پنجشنبه خارج شد...

نكاتي كه در اين متن قابل توجه است مكانهائي است كه با مسجدالاقصي بيان گرديده است.

ادامه دارد...

---

بير شبع

محل جاه بعداً به شهري كه در جنوب جودا (Judah) واقع مي باشد اطلاق شده است و در محل فعلي بير ـ اس ـ سبا (Bir-Es-Saba) در طرف شمال دره اس ـ سبا (Es-Saba) يا تل ـ اس ـ سبا (Tell-Es-Saba) با چندين مايل انحراف به شرق و درست در ميان ساحل مديترانه و قسمت جنوبي درياي مرده در حدود 45 كيلومتري جنوب غربي هبرون (Hebron) و در حدود همين مسافت به طرف جنوب شرقي كاذا (Gaza) واقع شده است.

ابراهيم به سبب چاه آبي كه خادمان ابي ملك از او بزور گرفته بودند معترض شد و ابي ملك اظهار بي اطلاعي نموده و گفت من نمي دانم كه چه كسي اينكار را انجام داده است و ابراهيم ابي ملك را تنبيه كرد به سبب چاه آبي كه خادمان ابي ملك هفت بره ماده از ابراهيم بعنوان شهادت براي حفر چاهي كه ابراهيم بنا نموده بود گرفت. ابراهيم اين محل را بير شبع نام نهاد، زيرا هر دو نام هم پيمان شدند (سفر پيدايش باب 21 آيه 31) اولين باري كه در تورات از اين محل نام برده مي شود، زماني است كه ابراهيم نان و مشكي از آب به هاجر مي دهد و او با اسماعيل در بيابان بير شبع سرگردان مي شود كه به چاه آبي مي رسد و پس از آن در صحراي پاران ساكن مي شود.

و از اين محل بود كه ابراهيم اسحق را برداشته به طرف کوه موريا (Moriah) و در آنجا قربانگاهي بنا نمود و گوسفندي را قرباني نمود.

در تورات (سفر پيدايش باب بيست و دوم) در رابطه با موضوع قرباني از اسحاق نام برده شده است.[10]

اين دكترين در قرن اول ميلادي به وسيله حضرت عيسي در رابطه با فرزند اول اسحاق عيسو بوده و در قرن ششم ميلادي بوسيله حضرت محمد با اعتراض مواجه شده زيراكه در حقيقت قرباني اصلي از نظر نبوت، اسماعيل بوده نه اسحاق. و آياتي از قرآن (سوره بقره آيه 125 و 126) حاكي از اين مسئله است.

125- و هنگاميكه گردانيديم خانه را بازگشتگاهي براي مردم و امني و برگيريد از مقام ابراهيم نمازگاهي و سپرديم به ابراهيم و اسماعيل[11] كه پاك داريد خانه مرا براي طواف كنندگان

126- و هنگاميكه گفت ابراهيم پروردگارا بگردان اين را شهرستاني امن و روزي ده اهلش را از ثمرات آنكه ايمان آورده است از ايشان به خدا و روز بازپسين. همچنين حضرت عيسي و شاگردان او بيش از هفتادبار در نوشته ها و گفته هايش اشاره به حضرت ابراهيم نموده اند. مثلاً در شرح مرد ثروتمند و گدا، حضرت عيسي اشاره به ابراهيم مي نمايد دال بر وظيفه (انجيل يوحنا باب 16 آيات 16 تا 19) و زماني كه پيروان عيسي به او اظهار داشتند كه ما اولاد ابراهيم مي باشيم، عيسي بلافاصله در جواب اظهار داشت كه اگر پدر شما ابراهيم است كاري را انجام دهيد كه ابراهيم انجام داد. انجيل يوحنا (باب 8 آيات 31 تا 58)، انجيل متي (باب 3 آيات 9 و 10)

پس مي بينيم حضرت ابراهيم در اورشليم بود كه مذبخي برپا نمود براي قرباني (آيه 96 سوره 3) اشاره به محل آن مي باشد.

96- همانا نخست خانه كه بپا شد براي مردم آنست كه در (بكه) مباركه و هدايتي براي جهانيان.

در رساله يونس بغلاطيان (باب 4 آيات 22 تا 31) درباره ابراهيم زياد بحث نمي نمايد و فقط به دو همسر او اشاره مي نمايد.

25- ليكن پسر كنيز برحسب جسم تولد يافت و پسر آزاد برحسب وعده.

26- و اين امور بطور مثال گفته شد، زيرا كه اين دو زن حاصل دو عهد مي باشد يكي از كوه سينا براي بندگي، مي زايد و آن هاجر است.

27- زيرا كه هاجر كوه سينا است در عرب و مطابق است با (اورشليمي)كه موجود است زيرا كه با فرزندانش در بندگي است.

بكه (بكا) در زمان داود و مخالفت فلسطينيان بخاطر پادشاهي او نقش مهم و تاريخي داشته و در قسمت پائيني شهر قديم اورشليم (Urshalem) قرار داشته است. (مزامير داود باب 84 آيه 6)

6- چون از وادي بكا عبور مي كنند آن را چشمه (استخر) مي سازند و باران آن را به بركات مي پوشاند.

در اين آيه اشاره به استخر يا محل ذخيره آبي مي شود كه در قسمت جنوب شهر داود (Salem) در جائي كه در دره هينوم (Hinnom) و دره مركزي تيروپين (Tyropean) يكديگر را قطع مي كنند قرار داشته كه به نام استخر پائين نيز معروف بوده است. اين استخر در كتاب نحميا (Nahemiah) به نام استخر شلح آمده و نزديك باغ پادشاه قرار داشته است. (كتاب نحيما باب 3 آيه 15)

15- شلون بن كلحوزه رئيس بلد مصفه دروازه چشمه را تعمير نمود. او آن را بنا كرده و سقف آن را ساخت و درهايش را قفلها و پشتبندهايش برپا نمود و حصار بركه شلح (The pool of Shaleh) را نزد باغ پادشاه نيز تازينه كه شهر داود فرود مي آيد.

بعضي از مورخين اظهار مي دارند كه شلح بايد به نام شيلو (Shiloah) به معني فرستنده اصلاح شود و بعضي از مفسرين هم آن را به همان نام قبول دارند و ارتباط مي دهند به كانالهايي كه آب را به استخر مي ريخته است. (كتاب اشيا نبي باب 8 آيه 6)

آثاري كه از اين كانال برجا مانده مشخص مي كند كه اين كانال در جنوب چشمه جيحون (Gihon) تا دره كيدرون (Kidron) ادامه داشته و به مخزن آب (استخر) يا محل بركه (حمرا) كه درست همان محلي است كه در كتاب نحيما آمده است ـ نزديك باغ پادشاه ـ خاتمه يافته است و اين محل در زمان حضرت عيسي به نام استخر سيلوم (Silom) معروف بوده است. در قديم اين محل را (رفائيم) مي ناميدند كه دردره بكا (بكه) قرار داشته و دره وسيعي بود در اورشليم و اين نام را از مردم (رفيم) گرفته بودند كه اشخاص قلدري بوده و زماني در آنجا زندگي مي كردند و پس از آنكه داود خود را بعنوان پادشاه اسرائيل معرفي نمود، جميع فلسطينيان برآمدند تا داود را بطلبند و چون داود اين واقعه را شنيد به قلعه فرود آمد و فلسطينيان آمده در وادي (رفائيم) پخش شدند (كتاب دوم سموئيل، باب 5 آيات 17 تا 25)، (اول تواريخ باب 14 آيات 8 تا 17) و اين محل در سرحد جودا و بنجامين قرار داشته است. (صحيفه يوشع آ باب 15 آيات 1 و 8، باب 18 آيات 16 تا ...) كه در قسمت پاياني آن كوهستاني است كه روبروي دره هينوم قرار گرفته و زماني كه اسرائيليان كنترل شهر يبوس را به عهده گرفته بودند آنجا را به نام شهر داود ناميدند (دوم سموئيل باب 5). اين واقعه در اواخر دوره آهن اتفاق افتاد (سوره سبا آيات 10، 11 و 12) و در همين زمان بود كه تابوت خداوند كه موسي و هارون نتوانستند آن را به اورشليم حمل كنند به آنجا آورده شد. (دوم سموئيل باب 6، سوره بقره آيه 248).

248- و گفت بديشان پيامبرشان همانا نشاني پادشاهي او آنست كه بيايد شما را تابوت در آن آرامشي از پروردگار شما و بازمانده از آنچه بازگذاردند خاندان موسي و هارون كه حمل كنندش فرشتگان همانا در اينست نشاني اي براي شما اگر هستيد مومنان و در همين محل بود كه داود مذبحي براي خداوند برپا نمود(دوم سموئيل باب 24 آيه 18، باب 6 آيه 17).

18- و در آن روز (جاد) نزد داود آمده گفت برو مذبحي در خرمنگاه ارونه (Aranah) يبوسي براي خداوند برپا كن.

البته محل دقيق خيمه و چادر داود، كه تابوت در آن قرار داشت، مشخص نيست. ولي بعضي مفسرين عقيده دارند كه معبد سليمان در پشت محلي كه خيمه داود برپا بود ساخته شده است و تابوت خداوند كه در خيمه داود بود بايد به محلي در عقب ديوار معبد حمل شده باشد. (اول پادشاهان باب 8 آيه 21، سوره 18 آيه 21)

كوه (موريه) كه شهر قديمي داود در قسمت تحتاني آن قرار دارد، مجموعاً در حدود 4 هكتار مي باشد و در قسمت شرقي آن (دره كيدرون) قرار گرفته و در آنجا چشمه اي قرار دارد به نام جيحون (Gihon) (كتاب دوم تواريخ امام باب 33 آيه 30) در سال 1867 چارلز وارن (Charles-Warren) تونل آبي كشف نمود كه متصل به اين چشمه بوده و در حدود 15 متر و ان مخزن آبي قرار داشته كه در حدود 12 متر با سطح زمين فاصله داشته كه به وسيله طناب و سطل از آن آب مي كشيدند و يك دماغه مورب مانند، بصورت كانالي در حدود 46 متر آن را به شهر متصل مي كرده است. و اين تصور را بوجود مي آورد كه يبوسيان براي آوردن آب از اين راه استفاده مي نمودند، بدون اينكه بخواهند از شهر خارج شوند و حفاريهاي باستانشناسي تائيد مي كند كه يك كانال از اين چشمه به طرف غرب شهر داود كشيده شده بود.

در كتيبه اي كه در سال 1880 ميلادي پيدا شده است و مربوط به قرن هشتم قبل از ميلاد مي باشد در روي ديوارهاي تونل كه در بين سنگها زده شده، نشان مي دهد كه كارگران از دو طرف مشغول كار بوده اند و در وسط به هم رسيده اند و اينك به استخر سيلوم (Silom) معروف است، كه آب را از چشمه جيحون به اين استخر متصل مي نموده (كتاب دوم پادشاهان باب 20 آيه 20).

بنابراين اين استخر همان محلي است كه در (مزامير داود، باب 84 آيه 6) به آن اشاره شده است.

يكي ديگر از وقايع مشترك در قرآن و تورات درباره حضرت موسي مي باشد. همانطور كه مي دانيم حضرت موسي پس از خروج از مصر به مدين (Midian) مهاجرت نمود. (سفر خروج، باب 2، آيات 1 تا 16)، (كتاب اعمال رسولان باب 7 ايات 23 تا 29)، (مقايسه شود با سوره 20 آيه 40، سوره 28 آيات 1 تا 23)

ناحيه نزديك پاران و در طرف شرق ادوم (Edom) قسمتي از مدين مي باشد كه پسر پادشاه ادوم به آنجا مهاجرت نمود (اول پادشاهان باب 11 آيه 18-14)

حضرت موسي در كنار چاه آب بود كه با دختران كاهن مدين كه براي برداشتن آب آمده بودند آشنا گرديد و سپس او را به خانه دعوت نمودند و بعداً به استخدام كاهن مدين درآمده و سپس با يكي از دختران او به نام صفورا ازدواج نمود. (سفر خروج باب 2 آيات 15 تا 22، باب 18 آيات 2 تا 4، سوره 28 آيات 22 تا 88)

موسي گوسفندان پدر زن خود يترون (Jethro) را به نزديك كوه هوريب به صحرا آورده بود و در كنار طور آتشي از بوته اي مشاهده نمود (سفر خروج باب 2 آيات 1 تا 5، سوره 28 آيات 30-29، كتب اعمال رسولان باب 7 آيات 30 تا 34). حضرت موسي در اينجا اعتراف مي كند به كشتن يك مصري[12] و اينكه در صحبت كردن مهارت چنداني نداشته است (سوره 28 آيات 33 و 34) و سپس از اين محل كه به وسيله برادرش هارون رهسپار مصر مي شود تا قوم بني اسرائيل را به سرزمين كنعان بياورد. (سوره 7 آيات 103 تا 134، سوره 23 آيات 44 تا 47، سوره 26 آيات 9 تا 66، سفر خروج باب 5 آيات 1 تا 33، سفر خروج باب هاي 7 و 8 و 9 و 10 و 11 و 12، كتاب اعمال رسولان باب 7 آيات 38-23)

پس مي بينيم حضرت موسي در اورشليم بود و سپس به مصر رفت و پس از خروج از مصر در كنار كوه (هور) برادرش هارون فوت مي نمايد. سپس حضرت موسي از عربات موآب (Arabat Mouab) به كوه (بنوبرقله فسجه) كه در مقابل (اريحا) است آمده و در آنجا پيش از اينكه وارد اورشليم شود فوت مي نمايد.

البته آيات بسياري در قرآن وجود دارد كه اشاره به دره مقدس (طور) و (خانه آبادان) و (شهر آرام) مي كند كه البته اين آيات اشاره به اين است كه مدين در جاي اورشليم فعلي قرار داشته است و كوه زيتون همان كوه طور مي باشد كه اغلب محققين به آن اشاره نموده اند.



سوره قصص

29- پس كاهيكه پايان آورد موسي يرآمد را و روان گشت با خاندان خويش دريافت از كنار طور آتشي را گفت به خاندان خويش درنگ كنيد كه من آتشي احساس كردم باشد بيارمتان از اين آگهي با گيرانه اخگري شايد شما گرم شويد.

30- پس گاهي كه آمد آنرا خوانده شد از كنار راست دره در سرزمين فرخنده[13] از درخت كه اي موسي همانا منم خدا، پروردگار جهانيان.

44- و نبودي تو در

[وحید110]

http://www.tabnak.ir/fa/news/158369
یا خدا
با دیدن این خبر اشک تو چشمام جمع شد
یا ابا صالح ادرکنی
یگاه خبری «فلسطین الیوم» با انتشار تصویری دهشتناک، از اقدام جنون‌آمیز نظامیان صهیونیست در یک مرغداری در نزدیکی نوار غزه خبر داد.

به گزارش مهر، یکی از نظامیان صهیونیست با یورش به این مرغداری، اقدام به تیراندازی و کشتن جوجه‌های یک روزه می‌کند. این در حالی است که مردم نوار غزه در پی محاصره چهار ساله، توان تامین قوت روزانه خود را ندارند و در وضع معیشتی بسیار بغرنجی به سر می‌برند.

البته نظامیان صهیونیست پیش از این نیز سابقه حمله وحشیانه به مرغداری‌ها و از بین بردن قوت روزانه فلسطینیان را داشته‌اند.

«پوالا هنکوک» خبرنگار شبکه «سی.ان.ان» به تازگی در گزارشی از غزه، از حمله نظامیان اسرائیلی به یک مرغداری گزارش داد که همه سی و چهار هزار قطعه مرغ و جوجه آن با آتش تانک‌های اسرائیلی تلف شدند.