|
به نام حضرت عشق!(درد دلی با خدا)
|
|
۱۵:۳۲, ۱/اردیبهشت/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۱/اردیبهشت/۹۳ ۱۵:۵۰ توسط حضرت عشق.)
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
لطف کنید با حوصله متن رو کامل بخونید! متن از خودم هست، خوشحال میشم اگه مشکلی داشت بگید! به نام حضرت عشق ... به نام حضرت عشق، به نام آنکه هر چه دارم نعمتش ، وهرچه که ندارم حکمتش. به نـام او که هرچه می خواهم از او تمنا می کنم. و به نـام کسی که سر منشأ تمام خوبی ها وزیبایی های عالم است، وبه نـام خدایی که تمام نعماتش را برای رشد و کمال من انسان گمارده . به نـام آن با عظمت و قدرتمندی که این نظام هستی، تنها رشحه ای از نیروی لا یزال او می باشد. و به نـام آن واحد و احد که علت و آغازی برای وجودش نیست و خود تنها علت ودلیل این نظام هستی و مخلوقات آن است. و به نـام او که در تمام تنهایی هایم مونس جان و مایه امید من بوده و هست. به نـام آنکه در آفرینـش هیـچ موجـودی به غیر از مـن انسـان ((تبـارک الله احـسن الخـالقیـن)) نگـفت. و به نـام حضرت دوست که هر جا پای گذارم جای اوست، وبه نـام آنکه تنها تمام افعـالم را به امید قربش آغاز و به امید رضایش به انجام می رسانم. (ان شاء الله) به نـام آنکه هر لحظه دارد ملاحظه ام می کند حتی به هنگامه گناه و عصیان. (هیهات) و به نـام آنکه به هنگام بی حیـایی ام مرا می بیند و پس از اسـتغفار و پشیـمانی خـطاو عصـیانم را نادیده می گیرد و حتی از نامه اعمالم محو می گرداند و از یاد فرشته ای که آن گناه را دیده می برد. دوستت دارم... خیلی دوستـت دارم خـدا زیرا هر اندازه به من خیـر رساندی و نعمـتم دادی، من آن خیـر و نیکی ات را با غفلت و بی وفـایی پاسخ دادم ، ولی تو به خاطرنعمتت هیچ منتی بر سرم ننهادی. و اینک خدایـا این منم که عملی برای همنشینی با محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) وآلش(علیه السلام) در بهشت و طاقت دوری از تو و حرارت دوزخت را ندارم و اکنون کار به عفـو و کرمت رسیده ، پس ...[/b] و ای اله من، هیهات از اینکه غفار الذنوب نباشی، چه اینکه خود فرمودی مرا به این نام بخوانید ، و هیهات از اینکه تو ما را نبخشایی ...! [/b] نبخشایی...! نبخشایی ...! چون شنیده ام تو حتی به بندگان نا امید هم لطف و کرم می کنی چه رسد به مایی که تنها امیدمان تویی و تنها تو را داریم، و مایی که هر هفته شب های جمعه با فریاد الهی العفو و دعای کمیل به در خانه ات می آییم و به بهانه روضه فاطمه ،علی و فرزندانشان (علیهم السلام) و درد دل با امام زمان(عجل الله) گرد هم جمع می شویم تا از خطاهایمان چشم پوشی نمایی. به نام آنکه بهترین مخلوقاتش را هم برای آدمیت من انسان قرار داد اما این من آدم نشدم. و به نام آنکه ولیش، نفس رسول را بعد از او برای هدایت ما قرار داد اما ما با ا وچه کردیم که ایشانرا اولین مظلوم عالم خواندند. [b]و به نام آنکه زیبایی، وقار، عفت، شجاعت، متانت و هر صفت خوب دیگری که در خدا وجود دارد در وجود دختری به نام فاطمه تجلی داد و آن را هدیه به رسول خود کرد و شاید آن هنگام که داشت او را به رسولش عطا می کرد فرمود: ای رسولم خیلی مواظب او باش. زیرا او بسیار لطیف و ظریف است. |
|||
|
|
|
۱۲:۵۳, ۶/اردیبهشت/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۶/اردیبهشت/۹۳ ۱۲:۵۶ توسط حضرت عشق.)
شماره ارسال: #2
|
|||
|
|||
|
بهار! و چه زیباست این فصل! و بهار چه زیبا این کریمه ی(( یُحیی و یُمیت و یُمیت و یُحیی)) را معنا می کند!!! تو این فصل زیبا به استان سر سبزِ ما (مازندران) که سفر کنی رایحه ی دلنشین شکوفه های بهار دلت را زنده می کند!و میان این شکوفه های زیبا، شکوفه ای خوش بو تر از عطر شکوفه نارنج نمی توانی پیدا کنی!اما از این ها که بگذریم، سخن عشق خوشتر است!همه ی عالم، همه ی فصل ها، همه ی آسمان ها، همه ی زمین، همه ی دریاها و همه ی موجودات، دست به دست هم داده اند تا یادی از [size=xxx-large]حضرت عشق[/size]در قلبم خطور کند، ولی ...به قول آن عارف ربانی: اگر به آنچه می دانی عمل کنی، در و دیوار برای استاد می شوند. ((آیت اله بهجت)) * * * * خدایا!!!!!!!!!!!! همه ی این نشانه ها را آورده ای تا به من بفهمانی که به یادت باشم؟؟!!! عالمی چه خوش تعبیر می کرد:دنیای قبل ظهور مانند جهنم و دنیای بعد از ظهور مانند بهشت می باشد، و این فصل بهار است که تجلی بهشتاست، چون معتدل ترین فصل سال است! و ای حضرت بهااااااااااااااار! تو بیا تا تمام عالم بهاری شود!تو بیا تا بهار در قلب ها ی ما نیز مانند طبیعت معنا شود! تا تو نیایی!! این قلبم، همیشه یا در عطش توست(تابستان)، یا از وسوسه های شیطان، برگ ریزان ثواب دارد(پاییز) و یا برف و بوران های گناه من و امواج سهمگین گناه جامعه، دلم را سرد و یخ زده می کند! تو ای بهار دل من!!!! تو ای حجت بن الحسن!!!! جای خالیت در دلم احساس می شود!! * * * * * بیا که دلم از نیامدنت سرد و طوفانیست! بـیا کـه بی تو هــوایم هـمیشه ظلمانیست! بـیا کـه چـون دل مـن هــــوای تـو کـرده! وگـر که بیـایی هــوای من همیشه روحــانیست! ((خودم))
|
|||
|
|
|
|
۱۶:۵۱, ۲۸/خرداد/۹۳
شماره ارسال: #3
|
|||
|
|||
|
خدایا از کجا باید بنالم!؟؟ از کدامین دردم برای بنویسم؟؟!! چه بگویم؟؟؟؟!!! نمیدانم اظطراب دلم چرا زیاد شده!؟ دلم برای چه می تپد؟؟!! مگر تو عالم الغیب نیستی؟ مگر نمی توانی نامه ی نانوشته بخوانی؟؟!! پس دیگر نمی نویسم از دردهایم! تو خود بخوانشان!!! [/b] |
|||
|
|
|
|
۱۷:۵۹, ۲۸/خرداد/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۸/خرداد/۹۳ ۱۸:۰۲ توسط مرهم.)
شماره ارسال: #4
|
|||
|
|||
|
ای همه ... محو میشود دنیایم وقتی تو همه میشوی ... نه... بهتر است لاف نزنم ! محو میشوی در دنیایم وقتی تو همه میشوی ...
|
|||
|
|
|
|
۲۱:۱۷, ۲۸/خرداد/۹۳
شماره ارسال: #5
|
|||
|
|||
|
من گمشده
قلم چه بی رحمانه می گریزد از لای انگشتانم و سکوت تنها نت اندیشه هایم است در سر برای بغضی که آبستن فریاد است ... دلگیرم دلم عجیب میگیرد آه ... ای تسلای باور های نیلی رنگم هنگامیکه سیلی شرمناک پوچی بر گونه های سرخ جوانی ام نواخت , تو نظاره گر بودی کمی دیگر با من باش شاید تا پایان این راه برای قدرت دستانم نمی دانم در کدامین شب خواب های طلایی ام از من ربوده شد و در کدامین سحر آبستن تنهایی شدم تا پایان این راه ... بهانه ای نیست برای ماندن من گمشده ام ... بازگرد در تکرار ثانیه ها مبهوت مانده ام تو را قسم به تمام لحظه های روشنمان ...باز گرد من! من بی تو ... شاید دیگر نخواهم ماند. خودم |
|||
|
|
|
|
۱۹:۱۳, ۶/تیر/۹۳
شماره ارسال: #6
|
|||
|
|||
|
الها دوباره رمضان می آید و بار گران؟!
 غسل نداده ام این روح را از خاطرات پریشان
چه کنم! ،آب نبود ... تیمم کار ساز نیست ! ای کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاش نیاید این رمضان ... دیدی صدایت کردم؟ ... ندایم ده ...
|
|||
|
|
|
|
۳:۳۹, ۷/تیر/۹۳
شماره ارسال: #7
|
|||
|
|||
|
سلامی به بلندای عرش الرحمن!
و سلامی به گرمای قلب زینب (سلام الله علیها)! فردا شب همین ساعات اولین ساعات ماه رمضان سال 1435 ه. ق است! خدای من! چه خوب فرمودی: (( و قل رب ادخلنی مدخل صدق و ...)) یک شب به صدق بیا بر در ما *** گر کام تو بر نیامد آنگه گله کن! ای رب الارباب! می خواهم صادقانه ترین حرف هایم را برایت بگویم! (به زبان گفتار) خدا! خیلی دلم می خواد این ماه رمضون آخرین ماه رمضونی باشه که بدون امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) اونو شروع می کنم! از همین حالا دارم لحظه های شیرین سحر رو به دلم صابون میزنم! از همین حالا دارم ربناهای دم افطار فکر میکنم! تمام فکرم این شده که شبهای قدرمو خوب باهات معامله کنم! ختم کلام: خدا اومدم این ماه رمضونم با همه ماه رمضون های عرمرم فرق کنه و از همشون بهتر باشه! خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا!!!!!!!!!!!! بهم کمک می کنی؟؟؟؟ یا غیاث مستغیثین! أغثنی! |
|||
|
|
|
|
۱۵:۵۲, ۹/تیر/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۹/تیر/۹۳ ۱۵:۵۷ توسط مرهم.)
شماره ارسال: #8
|
|||
|
|||
|
پر ... پر... پر پر میشوم وقتی آسمان ابریست... خدایا رمضـــــــــــــــ ان با تمام این پر پر شدن هایم چطور کنار می آید؟ کبک شده ام سرم در برف است ... رمضان بخاطر سیاهی ها خجالت نکش  |
|||
|
|
|
|
۲۲:۰۶, ۹/تیر/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۹/تیر/۹۳ ۲۲:۰۷ توسط حضرت عشق.)
شماره ارسال: #9
|
|||
|
|||
|
[b]خدا خیر دنیا و آخرت به شاعرش بده!!!!!!!!!!!!!!! خیلی زیباست! روزها را با توسل کردنم شب میکنم دارم از این ناحیه خود را مقرب میکنم خلق تحویلم نمیگیرند، تحویلم بگیر تو که تحویلم نمیگیری همهش تب میکنم عقل را از بارگاه عشق بیرون کردهاند خویش را دارم به دیوانه ملقب میکنم اختیار "عبد" یا "رب" را به دست من دهند اختیارا خویش را عبد و تو را رب میکنم من که عادت کردهام شبها به درس عاشقی روزها فکر فرار از دست مکتب میکنم دیشبم از دست رفت و حسرتش را میخورم گرچه امشب آمدم گریه به دیشب میکنم گفت کارت چیست گفتم چند سالی میشود کفشهای گریه کنها را مرتب میکنم من تمام خلق را یک روز عاشق میکنم من تمام شهر را از تو لبالب میکنم هر سحر از پنجتن، گریه تقاضا کردهام هر چه را دادند یکجا خرج زینب میکنم علیاکبر لطيفيان |
|||
|
|
|
|
۳:۱۲, ۱۶/تیر/۹۳
شماره ارسال: #10
|
|||
|
|||
 سلام بر حضرت عشق!سلام بر مهربانترین مهربانان! سلام بر نزدیکترین نزدیک ها! سلام بر خدای خوبم! خالق یکتای من! سلام من برای تو که فایده ای ندارد ، خوب می دانم این را! اما فایده اش برای آرامش قلب درب و داغون خودم هست! این دلی که از دست بندگانت به هزار تکه می شود! گاهی اوقات می گویم نکند با این تکه تکه شدن های دلم، خدای نکرده دیگر این دل جای خدایم نباشد. اگر اطمینان داشته باشم که تو هم از این تکه تکه شدن های دل ناچیزم ناراحت نمی شوی، ذره ذره شدن دلم هم ناراحتم نمی کند! به قول علامه حسن زاده: الهی! اگر یک بار دلم را بشکنی، از من چه بشکن بشکنی! ولی گاهی اوقات میترسم وقتی بندگانت که دلم را می شکنند، تو بیش از دیگران ناراحت شوی خدا! نه این دل تکه تکه شده ام طاقت دیدن نارحتی ات را ندارد! پس خدا جون! زود این بنده هایت را ببخش که من هم آن ها را بخشیده ام! چون فرموده ای در حق الناس، اگر بنده ام ببخشد، من نیز ...! شکستن دل بنده ات از بزرگترین گناهان است، پس من نیز نمی خواهم کاری کنم که بندگانت بزرگترین گناهان را مرتکب شوند و مسبب خوشنودی شیطان شوند! بار خدایا! دلم را به یاد خودت گرفتار کن! نه به بلای زیاد، چون هنوز آنقدر صبر و جنبه ام زیاد نشده است! بلکه به وسیله عشقت و لذت مناجاتت! دوستت دارم ای یگانه آفریدگارم! |
|||
|
|
|
|
|
![[-]](images/new.bidari/collapse.gif "[-]"){kind=small} |
| 1 میهمان |
