راز خلقت همه پنهان شده در عین علیست..(ویژه نامه 13 رجب 1436)

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

عجب تمثیلی است این که علی (علیه السلام) مولود کعبه است....
یعنی باطن قبله را در امام پیدا کن!
تمامیت دین به امامت است...
شهید آوینی

******************************
کعبه از راز جهان راز خدا آگاه است!

راز ایجاز خدا نقطه بسم الله است!

کعبه افتاده به پایت سر راهت سرمست،
«پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست»
.
کعبه وقتی که در آغوش خودش یوسف دید،
خود زلیخا شد و خود پیرهن صبر درید!
.
کعبه بر سینه خود نام تو ای مرد نوشت!
قلم خواجه شیراز کم آورد، نوشت :

.

«ناگهان پرده برانداخته‌ای یعنی چه؟؟!!

مست از خانه برون تاخته‌ای یعنی چه؟؟!!»
.
راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست...
کهکشان‌ها نخی از وصله نعلین علی ست...

روز و شب از تو قضا از تو قدر می‌گوید :

«ها علی بشرٌ کیفَ بَشر» می‌گوید!
.
نه فقط دست زمین از تو، تو را می‌خواهد،
سالیانی ست که معراج خدا می‌خواهد!
.

زیر پای تو به زانوی ادب بنشیند!

لحظه‌ای جای یتیمان عرب بنشیند!

.
بعد از آن روز که در کعبه پدیدار شدی

یازده مرتبه در آینه تکرار شدی
.

راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست...

کهکشا‌ن‌ها نخی از وصله نعلین علی ست...

دوستان گرامی عرض ارادت ها و نوشته ها و مدایح و احادیث در موردحضرت علی (علیه السلام) رو در این تاپیک قرار بدید.

[صبا]

مرا پیر طریقت جز علی نیست

که هستی را حقیقت جز علی نیست

مبین غیر ازعلی پیدا و پنهان

[b] که در غیب و شهادت جز علی نیست

[/b]

---

در نماز علی(علیه السلام) سخن‌ها رفته و کلام‌ها گفته و کتاب‌ها نوشته شده است؛ «نمازی که در آن، چنان غرق در مناجات و خضوع و بندگی می‌شد که گوشش نمی‌شنید، چشمش نمی‌دید و زمین و آسمان و مافیها از خاطرش محو می‌شد! نمازی که در آن از خوف خدا بر خود می‌لرزید و رنگ از رخسار مبارکش می‌پرید. اصولاً معنای نماز را باید در نماز علی (علیه السلام) جست و معنای خوف را باید از چهره رنگ پریده او دریافت و خدا را باید از چشم او دید.

نقل است که پس از شهادت امیرمومنان، حضرت علی(علیه السلام) ، یکی از اصحاب آن حضرت به نام «ضرار» با معاویه روبرو شد. معاویه گفت: «می‌خواهم علی(علیه السلام) را برایم توصیف کنی!» ضرار که حالتی غمبار بر وجودش مستولی شده بود لب به سخن گشود: «شبی علی(علیه السلام) را در محراب عبادتش دیدم که از خوف خدا چون مارگزیدگان به خود می‌پیچید و به سان غمزدگان می‌گریست و می‌گفت:«آه! آه! از آتش دوزخ…»، و کلام ضرار که بدین جا رسید، معاویه گریان شد!

[Farzaneh]

بسم الله

پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله:



اَلرّوحُ وَ الرّاحَةُ وَ الفَلَجُ وَ الفَلاحُ وَ النَّجاحُ وَ البَرَكَةُ وَ العَفوُ وَ العافيَةُ وَ المُعافاةُ وَ البُشرى وَ النَّصرَةُ وَ الرِّضا وَ القُربُ وَ القَرابَةُ وَ النَّصر وَ الظَّـفَرُ وَ التَّمكينُ وَ السُّروُر وَ المَحَبَّةُ مِنَ اللّه‏ِ تَبارَكَ وَ تَعالى عَلى مَن اَحَبَّ عَلىَّ بنَ اَبى طالِبٍ عليه‏السلام وَ والاهُ وَ ائتَمَّ بِهِ وَ اَقَرَّ بِفَضلِهِ وَ تَوَلَّى الأَوصياءَ مِن بَعدِهِ وَ حَقٌ عَلَىَّ اَن اُدخِلَهُم فى شَفاعَتى وَ حَقٌ عَلى رَبّى اَن يَستَجيبَ لى فيهِم وَ هُم اَتباعى وَ مَن تَبِعَنى فَاِنَّهُ مِنّى؛



آسايش و راحتى، كاميابى و رستگارى و پيروزى، بركت و گذشت و تندرستى و عافيت، بشارت و خرّمى و رضايتمندى، قرب و خويشاوندى، يارى و پيروزى و توانمندى، شادى و محبّت، از سوى خداى متعال، بر كسى باد كه على بن ابى طالب را دوست بدارد، ولايت او را بپذيرد، به او اقتدا كند، به برترى او اقرار نمايد، و امامانِ پس از او را به ولايت بپذيرد. بر من است كه آنان را در شفاعتم وارد كنم. بر پروردگار من است كه خواسته مرا درباره آنان اجابت كند. آنان پيروان من هستند و هر كه از من پيروى كند، از من است.

(بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 27، ص 92)

[mahdy30na]

هردلي كه دچار ليلا بود خوشي روزگار ليلا بود
از كرامات عاشقي است اگر نام مجنون كنار ليلا بود[/b]

ميل صحرا نشيني مجنون
بيشتر اعتبار ليلا بود
آنچه دلهاي بي شمار ي داشت
محمل در غبار ليلا بود
بي نياز است از عبادت ما
كعبه اي در حصار ليلا بود
امشب اي عشق در طواف توام
سيزده شب در اعتكاف توام
بال با من، پريدنش با تو
سمت بالا كشيدن با تو
شوق تنزيل آيه ها با من
جبرييل آفريدنش با تو
گندم كال مزرعه با من
فصل گرم رسيدنش باتو
نخل با من رطب با من
دست مشتاق چيدنش با تو
سجده بر خاك پاي تو با من
دست بر سر كشيدنش با تو
قل هو الله يا احد يا هو
وحده لا اله الا هو
كعبه آن قدر بي تو زيبا نيست
بي حضورت مطاف دنيا نيست
بي سبب رد نكرد مريم را
اين طرفها كه جاي عيسي نيست
كعبه مختص حال امروز است
مثل ديروز ومثل فردا نيست
سوره ات را خودت نزول بده
ورنه جبريل مرد اينها نيست
تو كه از اين طرف نمي آيي
پس چه بهتر درحرم وا نيست
اي مسيحاي سبز بنت اسد
آيه لم يلد ولم يولد
اي كه صبح ازل شروعت بود
كهكشان حيطه ي طلوعت بود
بهترين لحظه ها براي خدا
لحظه ي سجده خشوعت بود
آنچه ديشب مرا سليمان كرد
خواب انگشتر ركوعت بود
چاه وقفي ونخل هاي بلند
حاصل چله هاي جوعت بود
اي سر آغاز مرد بي پايان
اي كه صبح ازل شروعت بود
كس نديده است ارتفاع تورا
آفتاب تورا شعاع تورا
به نگاهت كمي نقاب بده
فرصتي هم به آفتاب بده
از خودت از بيان شرح خودت
دست پيغمبران كتاب بده
تا رطب هاي من شود باده
نخلهاي مرا شراب بده
تا بلنداترين صدات كنم
به لبم حق انتخاب بده
يا علي يا علي بهارم باش
فصل جان دادنم كنارم باش
اين همه مستجير مال شماست
التماس فقير مال شماست
مرد ديروز حضرت امروز
از احد تا غدير مال شماست
تا خدا بوده تا خدايي هست
لقب يا امير مال شماست
از تمامي فرش هاي زمين
تكه اي از حصير مال شماست
از سر سفره ي مدينه فقط
نمك و نان وشير مال شماست
زندگي تو مثل مردم نيست
نان تو از تبار گندم نيست
بي نظير عرب بدون مثل
آفتاب عجم بدون بدل
يا هو الظاهر و هوالباطن
يا هوالآخر وهو الاول
تو رسيدي و وحشت افتاده است
بر سر شانه هاي لات و هبل
اسدالله غزوه ي احزاب
يل ميدان لحظه هاي جمل
مرد دلدل سوار روز احد
آينه دار خشم عزوجل
الامان از سوار آمدنت
وقت با ذوالفقار آمدنت
نم تو بوي سيب مي آرد
روي دلها بهار مي كارد
تو همان پير مرد نخلستان
پير مردي كه نان جو دارد
اي كه دلتنگ صبح زهرايي
گريه ي چشم هاي تو دارد
اول كوچه ي بني هاشم
روي تابوت شهر مي بارد
غسل نيلي فاطمه هر شب
خاطرات تو را مي آزارد
هيچ كس مثل تو حبيب نداشت
[b]سر سفره نسيم نداشت

---

سروده علي اكبر لطيفيان

منبع:سایت مادر بهشت[/b]

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

ادامه ی شعر...

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام...
دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام....

چشم واکن احد آیینه عبرت شد و رفت!!
دشمن باخته بر جنگ مسلط شد و رفت!!

آن که انگیزه اش از جنگ غنیمت باشد،
باخبر نیست که طاعت به اطاعت باشد!

داد و بیداد که در قلب طلا آهن بود!
چه بگویم که غنیمت رکب دشمن بود!

داد و بیداد برادر که برادر تنهاست!
جنگ را وا مگذارید پیمبر تنهاست!

یک به یک در ملأ عام و نهانی رفتند!
همه دنبال فلانی و فلانی رفتند
چه بگویم که بدون نگرانی رفتند!

همه رفتند غمی نیست علی می ماند!
جای سالم به تنش نیست ولی می ماند!

در دل جنگ کجا خار و خسی می ماند؟!
جگر حمزه اگر داشت کسی می ماند!

مرد مردی است که تا لحظه آخر مانده!
دشمن از کشتن او خسته شده درمانده!
در شب خوف و خطر جای پیمبر مانده!

مرد آنست که سرتا قدمش غرق به خون،
آنچنانی که علی از احد آمد بیرون!

راز خلقت همه پنهان شده در عین علیست!
کهکشانها نخی از وصله ی نعلین علیست!

روز و شب از تو قضا از تو قدر می گوید،
"ها علی بشر کیف بشر" می گوید...

[Night_World]

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایت علی بن ابیطالب(علیه السلام)

افتراق امت به هفتاد و سه گروه

ابان مى‌گويد: سليم مى‌گفت: از على بن ابى طالب عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود:بزودى امّت به هفتاد و سه گروه متفرق خواهند شد، كه هفتاد و دو گروه در آتش و يك گروه در بهشت خواهند بود. سيزده گروه از هفتاد و سه گروه محبّت ما اهل بيت را ادّعا مى‌كنند، ولى يكى از آنها در بهشت و دوازده گروه در آتش‌اند.

***************

تعيين فرقۀ ناجيه

گروه نجات يافتۀ هدايت شده كه آرزوى (بهشت دارند) و مؤمن و تسليم و موافق و هدايت‌كننده‌اند، آنان كسانى‌اند كه به من ايمان آورده(1)و در مقابل امر من تسليم و مطيع من هستند(2) از دشمن من بيزارى جسته و مرا دوست مى‌دارند و دشمنم را مبغوض مى‌دارند. آنان كه به حق من و امامتم و واجب بودن اطاعتم از روى كتاب خدا و سنت پيامبرش معرفت دارند. در نتيجه (از عقيدۀ خود) بر نمى‌گردند و شك نمى‌كنند، بخاطر آنكه خداوند قلبشان را از معرفت حق ما نورانى كرده(3)و فضيلتشان را به آنان فهمانده است، و به آنان الهام كرده و ناصيۀ(4)آنان را گرفته و در شيعيان ما داخل نموده است،بطورى كه قلبهايشان اطمينان يافته و يقينى پيدا كرده كه شكى با آن مخلوط نمى‌شود.


بر گرفته از کتاب اسرار آل محمد

---

 ١ )به من اقتدا كرده‌اند. 
٢ )مطيع من‌اند و ولايت مرا دارند. 
٣ )بخاطر آنكه خداوند حق ما را در قلبهايشان نورانى نموده است.
۴ ) ناصيه يعنى موى جلوى سر، و در اينجا كنايه از هدايت خداوند است كه راه راست را به ايشان نشان مى‌دهد.

[Farzaneh]

بسم الله

پيامبر صلى ا‏لله‏ عليه ‏و ‏آله :



حقُّ عليٍّ على هذهِ الاُمّةِ كحَقِّ الوالِدِ على وَلَدِهِ.



حقّ على بر اين امّت همچون حقّ پدر است بر فرزندش.


امالی(طوسی)ص54

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

ادامه ی شعر پست قبل....

می رود قصه ما سوی سرانجام آرام...
دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام....

می رسد قصه به آنجا که علی دلتنگ است!
می فروشد زرهی را که رفیق جنگ است!

چه نیازی دگر این مرد به جوشن دارد؟؟!!
" ان یکاد" از نفس فاطمه بر تن دارد!

علی و فاطمه در سایه هم فکر کنید!
شانه در شانه دو تا کعبه یک دست سفید!

کوچه آذین شده یک شهر تلاطم دارند!
همگی روی لب انگار تبسم دارند!

کوچه آذین شده در همهمه آرام آرام،
تا قدم رنجه کند فاطمه آرام آرام!

فاطمه فاطمه با رایحه ی گل آمد!
ناگهان شعر حماسی به تغزل آمد!

هرکسی رد شد از آن کوچه چه خوشحال گذشت!

آمدی تا ببری از دل مردم غم را!
عطر توحید تو پر کرده همه عالم را!

تو ملک بودی و فردوس برین جایت بود!
تو رها کرده ای آن منظره ی خرم را!

تا قدم رنجه کنی چند صباحی به زمین،
تاکه روشن بکنی چشم بنی آدم را!

تا که گل را به تماشای تجرد ببری!
تاکه مدهوش کنی با نفست مریم را!

آمدی تا که علی این همه تنها نشود،
تا که پیدا بکند روی زمین همدم را!
......

[انتصـار]

---

به مناسبت نزديك شدن به ايام ولادت حيدر كرارقطره اي از درياي بيكران حضرتش رو ببينيم.


دو بيت عجيب از حضرت

*در اين بيت زبان حركت نميكند :

آب همي وهم بي أحبابي
همهم ما بهم وهمي مابي

------ ------ ------

* ودر اين بيت لبها بهم نميخورن :

قطعنا على قطع القطا قطع ليلة
سراعا على الخيل العتاق اللاحقي

-------------

اين شعر هم از عجايبي است كه هم ميتونيد عمودي بخونيد و هم افقي:

ألوم صديقي وهذا محال
صديقي احبه كلام يقال
و هذا كلام بليغ الجمال
محال يقال الجمال خيال

------------
اين بيت رو ابتدا از اول بخوانيد و بعد از انتها حرف به حرف بخوانيد ميبينيد ....

مودته تدوم لكل هول **** وهل كل مودته تدوم

[حضرت عشق]

هر دلی که دچار لیلا بود

خوشی روزگار لیلا بود

از کرامات عاشقی ست اگر

نام مجنون کنار لیلا بود

نام مجنون اگر فراتر رفت

این هم از اعتبار لیلا بود

آن چه دل های بی شماری داشت

محمل در غبار لیلا بود

بی نیاز است از عبادت ما

کعبه در انحصار لیلا بود

امشب ای[b]عشقدر طواف توام

سیزده شب در اعتکاف توام

[/b]

[b]علی اکبر لطیفیان

[Bahar]

بسم الله

متن زیر برگرفته از کتاب منتهی الآمال / جلد1 / باب سوم / فصل دوم / فضایل امیرالمؤمنین علیه السلام: (خیلی خلاصه)

وجه اول:

امیرالمؤمنین علیه السلام جهادش در راه خدا زیادتر و بلایش عظیم تر بود، از تمامی مردم در غزوات پیغمبر صلی الله علیه و آله و هیچ کس به درجه ی او نرسید در این باب. . .

وجه دوم:


آنکه امیرالمؤمنین علیه السلام اعمل و داناترین مردم بود. اعلمیت آن جناب به جهاتی چند ظاهر است:

1. آنکه آن جناب در نهایت فطانت و قوت حدس و شدت ذکاوت بود.

2. بسیار اتفاق افتاده که احکام الهی برای صحابه مشتبه میشد و بعضی غلط فتوا،می دادند.آنگاه رجوع به آن حضرت می کردند و آن جناب ایشان را به طریق صواب می داشت.هیچ گاه نقل نشده که آن حضرت در حکمی به آنها رجوع کند!و این دلیل اعلمیت آن حضرت است.
.
.
.

وجه سوم:


از وجوهی است که دلالت بر فضیلت و افضلیت آن حضرت می کند،آن چیزی ست که از آیه ی مبارکه ی تطهیر و آیه ی مباهله استفاده شده.

وجه چهارم:

کثرت جود و سخاوت آن حضرت است.
روزها روزه می گرفت و شب ها به گرسنگی می گذرانید و قوت خود را به دیگران عطا می فرمود.
سوره " هل اتی " در باب ایثار آن حضرت وارد شده و آیه ی " الذین ینفقون اموالهم بالیل و النهار سرا و علانیة" در شأن او وارد شده.

ادامه دارد