آیا حکومت حضرت مهدی یک حکومت سلطنتی است؟

[Ali#59]

بسم الله الرحمن الرحیم
متاسفانه منابع زیادی درباره ی شیوه ی حکومتی حضرت صاحب الامر در دست نیست...فقط چیزی که در احادیث و روایات وارد شده اینه که جهان پر از عدل میشه و صلح و دوستی همه جا رو در بر میگیره.
اما پرسشی که مطرح میشه اینه که :
آیا حکومت امام زمان یک حکومت سلطنتی ست و حضرت مهدی مانند یک پادشاه بر تمام جهان حکمفرمایی میکنه؟
دستاوردهای سیاسی بشریت در این زمان کاربردی نداره؟
مجلس پارلمان یا رفراندوم برای انتخاب مسئولین حکومتی؟؟؟

[انصارالمهدی]

قطعا حکومت حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، حکومت الله بر مردم بوده و جانشین مستقیم خدای تبارک و تعالی بر مردم حکومت خواهد کرد پس در این صورت نیازی به تعیین سرنوشت توسط مردم نخواهد بود .مردم بوسیله مجلس ، رئیس جمهور و نمونه های رفراندوم ، سکان جامعه را به دست نماینده خود می دهند ، کسی را که فکر می کنند از همه برتر و مناسب این جایگاه می باشد ! سکان جامعه به دست فردی به عنوان نماینده مردم که برنامه ریزی های کلان جامعه را انجام می دهد . این روش حکومت مردم بر مردم بوده اما در اسلام حکومت الله بر مردم داریم که نماینده مستقیم الهی برای مردم حکومت می کند . با وجود معصوم نیازی به وجود نماینده جایز الخطا نیست ! این مشق را خداوند 124000 هزار بار برایمان تکرار کرد . خداوند عملا فرمود : هدایت ازمن و بوسیله فرستاده من
حضرت مهدی فرمانروایی خود را با تعیین 313 نفر به عنوان نمایندگان خویش در دیگر بلاد آغاز می کند . این افراد نمایندگان حکومتی حضرت در دیگر بلاد بوده و پادشاهی واحد در دنیا استقرار می یابد

بررسی اینکه آیا دستاوردهای بشریت در زمینه سیاست ( رفراندوم ) کاربردی دارد یا خیر ؟
نماینده مردم در رفراندوم بوسیله رای عموم مردم انتخاب می شود . عموم مردم متشکل از عوام و خواص جامعه بوده و عوام همواره بیشتر از خواص هستند پس پیروز رفراندوم رای عوام جامعه می باشد .
در بهترین شرایط اگر فرد مناسبی هم انتخاب شود باز هم در برابر وجود معصوم و نظر ایشان صفر به صد است .

[سید ابراهیم]

تیشتار گرامی قبل از این بحث باید روی اون مورد گفتگو کنیم که اصلا چه نوع حکومتی حقیقتا ایده آل است.... آیا واقعا دموکراسی به عنوان دستاورد بشر حکومتی است ایده آل؟؟؟

یا مثلا حکومت سلطنتی به شرط وجود حاکم عادل و عالم چه اشکالاتی دارد؟؟؟

میتوان در این موارد بحث کرد.

[مجتبی110]

سلام!
ببیند سیر تکاملی حکومت ها به سمتی بود که از حاکمیت عقل فردی به سمت حاکمیت عقل جمعی پیش رفت!


یعنی بشر تجربه کرد عقل فردی همیشه به خودکامگی و دیکتاتوری منتهی می شه بنابراین به این سمت رفتند که حکومت باید بر مبنای عقل اکثریت باشه و دستاوردش دموکراسی بود!


خوب پس فطعا حکومتی بر مبنای عقل جمعی ارجح است نسبت به حکومت هایی که راس اون یک فرده!

اما آیا وقتی امکان حکومت خدا بر مردم جود داره بازهم حکومت عقل انسان حکومت ایده آل هست؟ آیا تئوکراسی ارجح بر دموکراسی نیست؟

حکومت امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) حکومت خداست بر مردم!! آیا پس از ظهور امام زمان باز هم نیازه به عقل مردم تکیه بشه!


در ضمن اینو بگم که بزرگترین و استاندارد ترین رفراندوم در تاریخ بشریت رفراندوم حکومت ولی عصر هست!
حکومتی که خدا اول از دل مردم نظر سنجی می کنه! و تا دل اکثریت مردم منتظر منجی نباشه و اضطرار حکومت تئوکرات رو نفهمه ظهور محقق نمی شه!
چه رفراندومی بالاتر از اینکه مردم از ته دل حاکم رو انتخاب کنن؟

[sarallah]

دیگه ما هر نوع حکومتی از پادشاهی گرفته تا مردمی(به ظاهر!) رو تجربه کردیم.
هیچکدوم هم نتونستن به صورت کامل نمونه ی یه جامعه خوب رو پیاده کنن.
دموکراسی هم یه بازی برای شیره مالیدن سر من و شما بیشتر نیست.

حکومت های پادشاهی چون همیشه یه آدم خوشگذرون عیاش و بی اهمیت نسبت به مردم و مشکلاتشون در راس کار بوده قطعا مردوده
... اما اگر بالعکس این فرد از خود مردم باشه و از طرف خدا و هدفش هم جز برپایی حکومت عادلانه نباشه قضیه فرق میکنه.
حضرت مهدی در راس حکومت قرار میگیرن و از طریق یارانشون جامعه رو اداره میکنن (اینهایی که گفتم یه بخشش از مطالعه هست و یه بخشش استنباط خودم)

[Ali#59]

(۱۹/اردیبهشت/۹۳ ۱۳:۵۲)سید ابراهیم نوشته است:  تیشتار گرامی قبل از این بحث باید روی اون مورد گفتگو کنیم که اصلا چه نوع حکومتی حقیقتا ایده آل است.... آیا واقعا دموکراسی به عنوان دستاورد بشر حکومتی است ایده آل؟؟؟

یا مثلا حکومت سلطنتی به شرط وجود حاکم عادل و عالم چه اشکالاتی دارد؟؟؟

میتوان در این موارد بحث کرد.

موافقم
در واقع اصل موضوع هم همینه...
یک سوال دیگه به نظرم میتونه این بحث رو تبیین کنه :
آیا حکومت حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بر مردم عربستان،یک حکومت سلطنتی با ویژگی هایی که ما از یک پادشاه سراغ داریم بود؟؟
و یا حکومت حضرت علی (علیه السلام)
اول اینها رو به عنوان الگو مشخص کنیم،ببینیم اصلا تفاوتی بین حکومت پادشاهی و حکومت پیامبر وجود داشت؟

اما فکر میکنم،تنها نظریه ی سیاسی که بعد از گذشت دو هزار سال از تاریخ حکومت های بشری،مورد پذیرش اکثر جوامع هستش،همین حکومت دموکراسیه...تعداد کشورهایی که به شیوه ی جمهوری اداره میشن این موضوع رو تایید میکنه

[HermeS]

سلام.
اول از همه باید دقت کرد که در خود غرب هم متفکرانی وجود دارند که دموکراسی به معنای رایج امروز را فاقد معنایی می دانند که به آن نسبت داده شده.
دموکراسی امروز چگونه است؟ همه کاندیدا های از بالاترین پست تا پایین ترین پست باید تایید صلاحیت شوند.
تایید صلاحیت شرایطی دارد که همیشه به معنای خواست مردم نیست و نظر نخبگان در آن دخیل است.
در انتخابات تبلیغات تاثیر دارد بر ذهن مردم.
ثروت و نفوذ شما در جامعه تاثیر دارد.
چون توده رو به روی شما قرار دارد ، با یک اتفاق ساده می شود تمام معادلات را به هم زد چون معمولا تصمیمات "توده" ای احساسی و آنی صورت می گیرد.
به راحتی با شایعه و جعل و دروغ می شود روی موج اذهان توده سواری کرد.
و...خیلی ضعف های دیگر که به دموکراسی وارد است و امروز هم اهل دقت خوب درک می کنند آن را .
اما چون فعلا روش مناسبتری در دست نیست و از سویی اندیشه دموکراسی و پیروان آن سکان جهان را در دست دارد نمی شود حرف خاصی درباره نواقص آن گفت.
اما وجود یک فرد الهی حکم دیگری دارد. او حامل حقیقت و عدالت و توحید است.
این ها عناصری هستند که زیبایی خودشان در دل خودشان نهفته است و برای جلب گرایش دیگران نیازی به تبلیغ با قدرت و ثروت و حزب و گرو ه بندی ندارند.
مثلا ریشه ی بسیاری از مشکلات دنیای ما تنها در همین واژه ساده "عدالت" نهفته است اما چون افراد از بیرون و دور به آن نگاه می کنند گمان می کنند سردمدارانشان نهایت تلاش را برای عدالت می کنند در حالی که نمی دانند یک صاحب ثروت و یا قدرت هیچ گاه دو دستی چیزی را که برای کسب آن«تلاش زیادی کرده ، تقدیم کسی نمی کند. مساله تا جایی پیش می رود که حرف مرگ و زندگی به میان می آید.

یک فرد حامل قدرت، ثروت و مقام تا جایی می تواند پیش برود که این مشخصات خدای او بشود؛ و برای حفظ آن از هیچ عملی ابایی نداشته باشد. و این مشخصه در اکثر صاحبان آن در طول تاریخ وجود داشته و دارد.
از این رو یک فرد صالح که از تمام این گرایشات و طمع های دنیوی عاری است و به نیروی الهی خود را به جهان می شناساند و مستقل از افراد و صاحبان ثروت و قدرت و گروه های ذی نفوذ راه خود را طی می کند ، تنها دقدغه عدالت و حقیقت دارد و توحید او اینجا کامل است.
چون بت های دورنی او (ثروت، قدرت ، شهرت، دروغگویی ، مصلحت اندیشی طمع کارانه...) در درونش شکسته است و او یک موحد به معنای واقعی کلمه است. خدا او را دوست دارد او نیز خدا را دوست دارد. این جمله خیلی مهمی است دوستان...
ساده نگذرید از آن...دوست داشتن خدا که در قرآن امده ؛ این دوستی متقابل در یک موحد که از هر گونه بت درونی پاک شده ظاهر می شود؛ کسی که تنها دقدغه عدالت و انسانیت و حقیقت در او می جوشد و از امیال و گرایشات پست گروهی و مادی بری شده است.
اگر کسی بر صدر اریکه قدرت و هدایت در جهان بنشیند و چنین مشخصاتی داشته باشد تحولی رخ می دهد که بیش از همه رسوایی مدعیان حکمران پیش از او را عیان خواهد کرد. چرا که در خواهند یافت یک نیت پاک چگونه میتواند قلب ها را تسخیر کند و چگونه راه راستی می تواند از تمام بدی ها و تنگنا ها گذر کند.

امام زمان بر دل ها حکومت خواهد کرد. نیازی نیست کسی را فرابخواند یا مجبور کند. قلبها به سوی او گرایش می یابد چرا که حقیقت را با جلوه تمام قدّ خود در او مشاهد می کنند و هیچ نفس حق جویی تاب مقاومت نمی یارد درچنین شرایطی؛ مگر قماش انگشت شماری از قدرتمندان و صاحبان فساد و دلالی و گروه بندی های خاص که مقام و منافع خویش را در خطرمی بینند....
در حقیقت جنگ امام ما با توده ها نخواهد بود...با "مترفین" و "طاغین" و "مستکبرین" خواهد بود که در قرآن مایه گمراهی تمام اقوام گذشته یاد شده اند.
فقط کاش خداوند پیش از نزول عذاب بر همه بخاطر وجود این افراد ، با وجود امام آنها را ریشه کند تا اکثریت به گناه اقلیت نسوزند....