وقتی توی مواقع حساس عصبانی میشی چیکار میکنی؟؟

[اميرمهدي]

سلام
نیمدونم براتون پیش اومده یا نه
بعضی جاها که توی یک مراسم یا.... جایی هستی موردی پیش میاد که باعث شده واقعا جوش بیاری
بدبختی اش هم اینه که هیچ جوره نه میتونی کاری کنی نه چیزی بگی
تواین جور موقعیت ها چیکار میکنی؟؟
مثلا من یه بار رفتم نماز جمعه(البته ریا نشه!!!)
بین دوتا نماز ؟آقا یکی ازین مسئولین شهرمون اومد شرو کرد به سخنرانی داشت از رو متن میخوند
و چیزایی رو که احداث کرده بود داشت نام میبرد ینی من تا حد قلقل کردن آب جوش درجه ام رفت بالا
حالا این من باب شوخی بود
ولی اگر در شرایط مشابه بالا قرار بگیری و یه چیزی باعث عصبانیتت بشه
راه کارتون چیه؟؟؟

یا حق

[ساجد]

من اگه دوست نزدیکم باشه حتما چنان بلایی سرش میارم که نگو و نپرس


و کلا چون آدم برون گرایی ام رنگ رخسارم همه چی رو داد و بیداد میکنه ...

ولی اکثر مواقع صبر میکنم و این خیلی برام گرون تموم میشه چون تا 2هفته پیش خودم میگم چرا نزدم داغونش نکردم بای اونجا اینکارو میکردم و 11 تا حرف دیگه که کلا زندگیمو تحت تاثیر قرار میده ( من نمیدونم با این مشکل چجوری کنار بیام ) دوستان اگه راهکاری میدونن ارائه بدن

[مجنون العباس]

به نام خدا
میگیم درمواقع حساس
ولی درمواقع غیرحساس هم انسان عصبی میشه
ولی سعی کنیم اون لحظه اون محیط روترک کنیم ودرنهایت طرفمون خودش پشیمون میشه وعذرخواهی میکنه(البته اگه تقصیر باطرف مقابل باشه)
یه موقع هم مقصر خودماهستیم که باعث عصبانیت طرف مقابل میشیم دراین مواقع باید یاطرف مقابل روقانع کنیم وبه آرامش دعوت کنیم وسکوت کنیم

من اگه درمقابل طرف مقابلم مقصرباشم حتماعذرخواهی میکنم وسکوت میکنم تاعصبانیت شخص ازبین بره
ولی اگرطرف مقابلم مقصر باشه وازحرفش کوتاه نیادبه شدت دلم میشکنه ودوست ندارم بحث روادامه بدم

امروز ازدسته یکی ازدوستای صمیمی ام ناراحت شدم
نمیدونم بهش چی بگم
ولی شایداومد این ارسال منوخوند
میخوام بهش بگم توکه برای من بهترین دوست وهمانندخواهربودی چرادرمقابل سوال هایم جوابی ندادی که حداقل دلم آروم بشه بچه جان


فقط توعصبانیت تصمیم نگیریم
صلوات

[Hadith]

بسم الله..
من قبل از اینکه بیام عضو فعال این تالار بشم،وقتی عصبانی می‌شدم واکنش آنی نشون می‌دادم! (جواب‌های مؤدبانه ولی تند!!!)
اما مسئولیتی که این سه سال اینجا داشتم،باعث شد یاد بگیرم در مواقع عصبانیت،سکوت کنم،خودم رو جای کسی که عصبانیم کرده بذارم،براش شرایط بدی متصوّر بشم و بعد واکنش نشون بدم.
وقتی هم که از دست کسی مکرّراً عصبانی و ناراحت بشم،کم کم ازش دور میشم.
توی اون شرایط خاصی هم که گفتید،معمولاً ناراحتیم رو بروز نمی‌دم،اما بعد حتماً با اون شخص صحبت می‌کنم.(البته اگر بحث حق و آبروی کسی باشه،ناراحتیم رو با اعتراض آنی به شخص بروز می‌دم.)
البته هنوز در مسیر یادگیری‌ام،چون پیش اومده که اینجا هم خیلی عصبانی بشم و نتونم خودم رو کنترل کنم،ولی این تلاش،یکی از برکات تالار برای من بوده و هست!

[mahdy30na]

سلام
اول بگم همه دوستانی که پیش از من نوشتن ،چقدر زود عصبانی میشن و زودی جواب میدن که طرف اشهدشم بخونه
حالا: من عصبانی بشم که کم پیش میاد ، اینقدر صبر میکنم که خودم یادم میره . ولی مواقعی از کسی انتظار نداشته باشم یازم سکوت میکنم ولی طوری که طرف خودش متوجه بشه ولی در جوابش دوباره همون روال سابق که اصلا انگار چیزی پیش نیودمد.
بهترین چیز بنظم صبر میتونه باشه - اینم بگما همچین از شیره جونت میخوری که نگو ولی از اون طرفم توان صبرت میره بالا.
حالا امتحان کنین ببینین چطوریا میشه.
یکی از همکاران هم نوشتن سادات زود جوش میارن ما که تو فامیل هرچی سید داریم ( کم هم نیستن ) کمی تا نیمه ابری زود تند میشن.واسه شما هام همینطورین؟
حالا شما اینجوریم فکر کنین اون طرف وقتی باعث عصبانیت شما میشه ایا عمدیه یا ناخواسته: اکه عمدیه که واگذارش کنین به خدا ولی اگه عمدی نبود و ناخواسته فقط صبر کنین و یکمم نگاهش کنین در حدی که ناراحت نشه . اینم نتیجه داده .
در اخر :
وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُواْ لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا اسْتَكَانُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ
چه بسيار پيامبرانى که مردان الهى فراوانى به همراه آنان جنگ کردند! آنها هيچ‏گاه در برابر آنچه در راه خدا به آنان مى‏رسيد، سست و ناتوان نشدند (و تن به تسليم ندادند)؛ و خداوند استقامت‏کنندگان را دوست دارد.
ال عمران 146

التماس دعا-
روز جمعه ای دل هوای یار دارد.

[حوریه سادات]

نقل قول:یکی از همکاران هم نوشتن سادات زود جوش میارن ما که تو فامیل هرچی سید داریم ( کم هم نیستن ) کمی تا نیمه ابری زود تند میشن.واسه شما هام همینطورین؟

عه خب پس اشتباه نمیکردم
آره دیگه دست خودمون نیست

نقل قول:وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُواْ لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَمَا ضَعُفُواْ وَمَا اسْتَكَانُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ
چه بسيار پيامبرانى که مردان الهى فراوانى به همراه آنان جنگ کردند! آنها هيچ‏گاه در برابر آنچه در راه خدا به آنان مى‏رسيد، سست و ناتوان نشدند (و تن به تسليم ندادند)؛ و خداوند استقامت‏کنندگان را دوست دارد.
ال عمران 146

نقل قول:روز جمعه ای دل هوای یار دارد.

[captaincharisma]

تو این مدت با چه دیووونه ها و جانی هایی تو تالار سروکار داشنیم خبر نداشتیم
والاااا