امام حسین(علیه السلام) بهترین الگو برای همه

[لبخند خدا]

سلام یاران صمیمی
توی این تاپیک قصد داریم الگویی کامل ومورد اعتماد برای تعالی نفس و تهذیب نفس
ارایه بدیم . متن پست ها رو سعی میکنم کوتاه و کم بزارم تا دوستان عزیز خسته نشن.
قال رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم):حسین منی و أنا من حسین:حسین از من است و من از حسین.
به راستی ایشان چه کردندتا نبی خدا اینطور بگوید؟؟؟

1) همانند انبیا هدایت گر مردم است.
قرآن کریم درباره ی انبیا می فرماید : «آنان را پیشوایانی که به امر ما هدایت میکنند، قرار دادیم.»و پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) حسین (علیه السلام) را چرا غ هدایتمعرفی میکند و می فرمایند :
«همانا حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است.»

ادامه دارد . . .

[لبخند خدا]

5) کرامت پسر فاطمه (سلام الله علیها)
نقل شده که اعرابی وارد مدینه شد و از بخشنده ترین مردم سوال کرد اورا به امام حسین (علیه السلام) راهنمایی کردند اعرابی
به مسجد آمد حضرت در حال نماز بودند در مقابلش ایستاد و شعری خواند ، امام حسین (علیه السلام) سلام کرد و فرمود :
« قنبر آیا از مال حجاز چیزی باقی مانده است؟؟» قنبر گفت :« بلی چهار هزار دینار»
حضرت فرمود:« آنرا بیاور کسی کسی آمده که او از ما به آن سزاوارتر است .» آنگاه دو لباس خود را کند و دینارهارا
در آن پیچید و از حیا و شرم دست خود را از لای در بیرون کرد و شعری خواندند . اعرابی گرفت و گریه کرد.
حضرت فرمود :«شاید کم است» اعرابی گفت :«نه ، گریه ام برای این است که چگونه خاک جود و بخشش تورا میخورد»

[لبخند خدا]

(دوستان یه مقدار طولانیه)
6)سخاوت امام حسین (علیه السلام)
در حاشیه نفس الهموم روایت شده : اعرابی خدمت سیدالشهدا مشرف شد ، سلام کرد حاجتی طلب نمود . گفت :«از
رسول خدا شنیدم که می فرمود :« اگر حاجتی خواستید از یکی از چهار طایفه بخواهید یا از عرب شریف و یا از مولای
کریم و یا از حامل قرآنی و یا از صاحب وجه صبیحی .»
امام عرب شریف مفتخرید به جدتان پیغمبر خاتم و اما کرم که ذات سیره ی شماست و اما قرآن در بیت و خانه ی شما نازل شده است و اما وجه صبیح از جدتان شنیدم که فرمود :«اگر میخواهید نظر کنید به من پس نظر نمایید
به سوی حسن و حسین »
حضرت فرمود: « حاجت تو چیست؟» در بعضی کتب دارد که حاجت خود را بر روی زمین نوشت و در بعضی دیگر
دارد که اعرابی حاجت خود را عرضه داشت و گفت :« یابن رسول الله من دیه کامل را ضامن شده ام ، قدرت ادای
آن را ندارم با خود گفتم از کریم ترین مردم بپرسم و من از اهل بیت رسول خدا کسی را کرم تر از شما ندیدم.»
حضرت فرمود :« یا اخا العرب من از تو 3 مساله می پرسم؟ اگر یکی را جواب دهی یک سوم و اگر دوتا را جواب دهی
دو سوم و اگر همه را جواب دهی کل دیه را به تو میدهم .» اعرابی عرضه داشت :« یابن رسول الله آیا مثل شما از من
سوال بکنند و حال آنکه تو اهل شرف و علمی؟»
حضرت فرمود :«بلی من خود از جدم شنیدم که می فرمود :المعروف بقدر المعرفه» اعرابی گفت :« بپرس ، اگر جواب
گفتم که هیچ وگرنه استفاده خواهم کرد لا قوه الابالله
امام حسین پرسید:«کدامیک از اعمال افزون تر است؟؟»
اعرابی گفت :« ایمان به خدا»
حضرت فرمود :«نجات از مهلکه به چیست؟»
اعرابی گفت :«اعتماد و وثوق به خدا»
حضرت فرمود :« زینت مرد به چیست؟»
اعرابی گفت :«علمی که درآن بردباری باشد»
حضرت : اگر نبود؟؟
اعرابی: مالی که با آن جوانمردی باشد.
حضرت : اگر نبود؟
اعرابی : فقری که با آن شکیبایی باشد.
حضرت : اگر نبود؟؟
اعرابی:صاعقه ای از آسمان بیاید و اورا بسوزاند چون مستحق آن است.
امام حسین مبتسمی کردند و کیسه ای که در آن هزار دینار بود به او داد و انگشتر خود را به او مرحمت فرمودکه
قیمت نگین آن دیویست درهم بود و فرمود :« طلاها را به طلبکاران بده و انگشتر را صرف نفقه خود نما. اعرابی
گفت :« خدا داند که رسالت خود را کجا قرار نهد .»
ادامه دارد . . .

[لبخند خدا]

7)خلوت با خدای عالم
دعا هایی که از آن بزرگوار نقل گردیده است بسیار که از جمله آنها دعای روز عرفه است.
روزعرفه نهم ذی حجه که یکی از اعیاد عظیم اسلام است هرچند به اسم عید در روایات خوانده نشده است دعایی
دارد پرمحتوا و مشهور که روایت شده است حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) از خیمه بیرون آمدند و با نهایت تواضع
و خشوع در پیشگاه خداوند دست هارا به سوی آسمان برداشتند و آن دعا را خواندند . که نخست خدارا حمد و ثنا
می کند و می گوید :«الحمدالله الذی لیس قضایه دافع و لالعطایه و لا کصنعه صنع صانع»
حمد مخصوص خداییست که برای قضا دفع کننده ای و برای بخشش او مانع و مانند صنع او صانعی نیست.
مورد 7 ادامه دارد . . .

[لبخند خدا]

سپس اورا با عبادات مختلف و حالات گوناگون از دیدگاههای بسیار ستایش می کند و آنگاه به ربوبیت خدا شهادت
میدهد و سپس بدو خلقت ظاهری را بیان میکنند و می گویند :«ابتداأتنی بنعمتک قبل أکون شییا مذکورا و خلقتنی[/font]
من التراب ثم اسکتنی الاصلاب . . . ثم اسکتنی فی ظلمات ثلاث بین لحم و جلد ودم»
و خدایا مرا به نعمت خود پدید آوردی پیش از اینکه من چیزی یاد شده باشم و مرا از خاک آفریدی و سپس در اصلابها
اسکان دادی . . . آنگاه در تاریکی های سه گانه میان گوشت و پوست و خون سکونت بخشیدی.



[font=B Nazanin]

[لبخند خدا]

بعد از آن مراتب خلقت را بیان میکند و می گوید :« مرا تام الخلقه به دنیا آوردی و در گهواره مرا در حال صبا وت و
کودکی حفظ کردی و مرا از شیر گوارا تغذیه نمودی.»
و سپس فرمود :«برمن حجت خود را ثابت نمودی به این که شناختن خود را بر من الهام نمودی»
« خدای من پس کدام نعمتت را میتوانم بشمارم یا کدام بخشش هایت را شکرش را به پا دارم .پروردگارا ! نعمت های
تو بیشتر از آن است که شمارندگان بتوانند آن را بشمارند»

[لبخند خدا]

سلام دوستان امروز میخام مورد 7 رو تمومش کنم. . .
آنگاه ریزه کاری های عمل و نعمت ها و وظایفشان می پرداز . مانند شنیدن با پرده ی صماخ و حرکت دولب و حرکات
زبان و فک و فواید خون و مو و عصب و قصب و استخوان و مخ و عروق جمیع جوارح به تسبیح خدا در برابر این همه
نعمت میپردازد . سپس به دعا برای نفس خویش میپردازد : « اللهم اجعلنی اخشاک کأنی اراک واسعدنی بتقواک
و لا تشقنی بمعصیتک و خزلی فی قضایک و بارک لی فی قدرک حتی لا احب تعجیل ما اخرت و لا تاخیر ماعجلت»
و بعد از آن از خدا غنای در نفس ، یقین در دل ، اخلاص در عمل ، بصیرت در دین ، تمتع جوارح و امتداد نعمت سمع
و بصر و نصرت بر ظالم . . . متذکر شده و از بدیها به خدا پناه میبرد و پروردگار را با صفات مخصوص میخواند .
جدا این دعا تکان دهنده است و هر عارفی را متحیر میسازد که چقدر عمیق ایراد کرده و در چه سطحی سخن سخن گفته و چه زیبا سخن گفته است که :«دعا قرآن صاعد است» ( آیت الله شیخ عبدالکریم حایری)
علاقه مندی حضرت به دعا و عبادت و قران به حدی است که میتوان شدت آن را در شب عاشورا فهمید و حتی از آن
بالاتر که سر مبارکشان بالای نیزه هم از قرایت قرآن کوتاهی نکرد.
[/font]
[font=B Nazanin]

[لبخند خدا]

8) محبوب تر از همه
محدث قمی از بعضی کتب نقل کرده است که عصام ابن مصطلق شامی گفت :« وقتی که وارد مدینه ی معظمه شدم
حسین بن علی رادیدم که از روش نیکو منظره و پاکیزه او در شگفت شدم ، حسد مرا برآن داشت که بغض و عداوت
خویش را آشکار سازم ، نزدیک رفتم از باب سرزنش به او گفتم : تویی پسر ابوتراب ( تعبیر به تراب از علی (علیه السلام) به نظر
آن کوته فکران توهین بود) حضرت فرمود :بلی . عصام میگوید :هر چه خواستم از سب و دشنام به او و پدرش گفتم.
ولی امام از روی عطوفت و مهربانی نظری بر من افکند و فرمود :
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم خذ العفو و امر بالمعروف و اعرض عن الجاهلین .و سه آیه
دیگر راتلاوت فرمود ، سپس فرمود : خفض علیک استغفرالله لی و لک . برخود آسان گیر و برای من و خود از خدا
طلب آمرزش کن ، اگر از من یاری بخواهی یاریت کنم و اگرچیزی طلب کنی به تو ببخشم و اگر خواستار ارشاد هستی
ارشادت کنم .
عصام گفت : من از تقصیر و گفته ی خود پشیمان شدم و آن حضرت پشیمانی مرا دانست و فرمود : لا ترثیب علیکم
الیوم یغفرالله لکم و هو ارحم الراحمین . (کنایه از اینکه تو بخشیده شدی) آنگاه حضرت فرمود : تو از اهل شامی ؟
عصام میگوید : گفتم بله. حضرت فرمود :«شنشته اعرفها من اخزم» و سپس فرمود : «حیانا الله و ایاک»
هر حاجتی که داری با روی باز بدون شرم و حیا از من بخواه که مرا بهتر از آنچه گمان داری خواهی یافت.
عصام میگوید : من از این اخلاق کریمه در مقابل آن جسارتها و دشنامها دوست داشتم به زمین فرو روم به ناچار به
نحوی که در مقابل چشم حضرت نباشم پناه به مردم بردم از لابه لای جمعیت بیرون شدم و الان کسی نزد من از او
و پدرش محبوب تر نخواهد بود »

[لبخند خدا]

8) بیدار کردن غافلان
قال الامام الحسین (علیه السلام) : « تخته ای زیر یکی از شهرها یافته شد که در آن نوشته شده بود : من خدا هستم که خدایی
جز من نیست و محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) پیامبر من است ، در شگفتم از کسی که به مرگ یقین دارد پس چگونه شادمانی میکند؟
در شگفتم از کسی که یقین به قضا و قدر دارد پس چگونه اندوهناک میشود ؟ در شگفتم از کسی که دنیا را آزموده
است پس چگونه به دنیا اطمینان پیدا میکند ؟و در شگفتم از کسی که یقین به حساب روز قیامت دارد پس چگونه گناه میکند ؟»

[فانوس *7*]

إنَّ شِیعَتَنا مَن سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن کلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ

بدرستی که شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاک است

(التفسیر المنسوب الی الامام الحسن العسکری علیه السلام ص309)حالا آیا ما شیعه ایم ؟

[لبخند خدا]

9) عفو و گذشت امام
غلامی جنایتی کرد که مستحق تأدیب بود ، حضرت فرمان دادتا او را تأدیب کنند ، غلام گفت :
مولای من و ا لکاضمین الغیظ ؛ و کسانیکه خشم خود را فرو مینشانند .
حضرت فرمود : رهایش کنید . غلام گفت : و العافین عن الناس ؛ و کسانیکه عفو کننده ی مردم اند .
حضرت فرمود : از تو گذشتم . غلام گفت : و الله یحب المحسنین ؛ خداوند احسان کنندگان را دوست دارد.
حضرت فرمود : تو در راه خدا آزادی و برای توست دو برابر آنچه من به تو بخشیدم .