دین از سیاست جداست یعنی............

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

نظر بدهید لطفاً

[m.hossein]

نقل قول:شیخ محمود حلبی

عالم بزرگ انجمن حجتیه و پایه گذار آن که به شدت امام خمینی(رحمة الله علیه) در سخنرانی های مختلف از این گروه انتقاد کردند

[Mohammad Trust]

البته اون دینی که زمان پیامبر بود ، نه این دین که خیلی چیزا اسمش عوض شده

[عبدالرحمن]

(۲۱/تیر/۹۳ ۲۱:۳۱)Mohammad Trust نوشته است:  البته اون دینی که زمان پیامبر بود ، نه این دین که خیلی چیزا اسمش عوض شده

اون دین زمان پیامبر هم هم اهل سقیفه داشت هم ابوسفیان و بنی امیه هم بنی عباس (دوره بعدش)

[HermeS]

ما در دین چیزی بنام "سیاست" نداریم.
دین از اخلاق جدا نیست و همه چیز ادم باید اخلاقی باشد...چه حکومت داری و چه زندگی شخصی و اجتماعی.
البته سیاست را با نام م"مصلحت " نیز نمی توان رنگ "اخلاقی" زد.
چه خوش گفت حضرت علی در پاسخ به استفاده از سیاست که :
"آیا میخواهید پیروزی را با فریب و ونیرنگ کسب کنم..هیهات..."

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

نقل قول: ما در دین چیزی بنام "سیاست" نداریم.

این تعریف امام خمینی (رحمة الله علیه) از سیاسته (تعریف رو از ایشون نه به عنوان بنیانگذار انقلاب بلکه به عنوان یک فقیه عالیقدر، دانشمند فلسفه، عرفان و فقه اسلامی خلاصه یه دین شناس بزرگ بگیرید) :

« سياست اين است كه جامعه را هدايت كند و راه ببرد، تمام مصالح جامعه و تمامی ابعاد انسان و جامعه را در نظر بگيرد و اينها را به طرف چيزی كه صلاحشان هست هدايت كند.»

(صحيفه امام. ج 13، ص 432)

نقل قول:چه خوش گفت حضرت علی در پاسخ به استفاده از سیاست که :
"آیا میخواهید پیروزی را با فریب و ونیرنگ کسب کنم..هیهات..."

در پاسخ به استفاده از سیاست یا سوءاستفاده از موقعیت سیاسی؟؟!!
این دو تا زمین تا آسمون با هم فرق دارن

.
.

[amrtat71]

اقا جواب اونایی که میگن ترکیه خیلی خوبه هرکی میخواد حجاب داره همه ازاده و... رو چی بدیم؟

[HermeS]

نقل قول:ین تعریف امام خمینی (رحمة الله علیه) از سیاسته (تعریف رو از ایشون نه به عنوان بنیانگذار انقلاب بلکه به عنوان یک فقیه عالیقدر، دانشمند فلسفه، عرفان و فقه اسلامی خلاصه یه دین شناس بزرگ بگیرید) :

« سياست اين است كه جامعه را هدايت كند و راه ببرد، تمام مصالح جامعه و تمامی ابعاد انسان و جامعه را در نظر بگيرد و اينها را به طرف چيزی كه صلاحشان هست هدايت كند.»

(صحيفه امام. ج 13، ص 432)

اینجا ما داریم از دید دین حرف می زنیم و زبان دین نیز زبان خدا، پیامبر و ولی اوست. حضرت علی حکمران را در هر مقامی که باشد(حتی عصمت که خود ایشان بودند) از نیاز به همفکری و کمک از افکار مردم و انتقاد بی نیاز نمی بیند. به عبارتی کسی هدایت در قالب وحی منزل شده در امر حکومت نمی شناسد و خرد جمع هم مطرح است:

حضرت علی. نهج البلاغه:

"و گمان مبريد اگر حقّى به من پيشنهاد دهيد بر من گران آيد، يا در پى بزرگ نشان دادن خويشم، زيرا كسى كه شنيدن حق، يا عرضه شدن عدالت بر او مشكل باشد، عمل كردن به آن، براى او دشوارتر خواهد بود . پس، از گفتن حق، يا مشورت در عدالت خوددارى نكنيد، زيرا خود را برتر از آن كه اشتباه كنم و از آن ايمن باشم نمى‏ دانم، مگر آن كه خداوند مرا حفظ فرمايد."

این روحیه است که من در مدعیان امروز نمی بینم. بعضی خود را نعوذ بالله از خدا نیز برتر می دانند.

نقل قول:در پاسخ به استفاده از سیاست یا سوءاستفاده از موقعیت سیاسی؟؟!!
این دو تا زمین تا آسمون با هم فرق دارن

.
.

عزیز من سیاست "یکی به نعل زدن و یکی به میخ" در دین چیز بی معنایی ست. ما اگر می خواهیم دینی رفتار کنیم دیگر این صیغه من درآوردی "دیپلماسی" که اصلادر تعریف بنیادی آن دروغ و استفاده از حربه های فکری و تعاملی ثبت شده برای چیست. شما اگر مشی حکومت داری امام علی را مطالعه کنید چیزی بنام دیپلماسی با تعریف امروز در قاموس فکری ایشان جایی ندارد.

حضرت علی کسی بود که اگر تاراجی را هر چند کوچک از خلیفه کذشته می دید اینطور واکنش نشان می داد و این تعبیر نخنمای "مصلحت" که فقط به درد لم دادن بر اریکه قدرت و بزرگ کردن بطن و شکم دارد را دور می انداخت:

"« به خدا سوگند! بيت المال تاراج شده را هر کجا که بيابم به صاحبان اصلي آن باز مي‌گردانم، گر چه با آن ازدواج کرده، يا کنيزاني خريده باشند؛ زيرا در عدالت گشايش براي عموم است، و آن کس که عدالت بر او گران آيد، تحمل ستم براي او سخت است»

ایشان از احدالناسی ترسی نداشت و اعوان و انصار و حزب و دسته و گروه نمی شناخت. حق یکی بود و"صراط مستقیم" یکی و آن راه پیامبر و قرآن و مصالح دیگر جز فریب خود، هیچ.

بحث حکومت علوی مفصل است اما برای حسن خطام همین را کافی می دانم که اول شرط آن رو راستی و عدم سیاست و خودبزرگی بینی و امر و نهی های آمرانه و حق به جانب نسبت به مردم است(عمری بود مفصل تر خواهیم پرداخت به آن):

و هر گاه رعيت بر تو بدگمان گردد، عذر خويش را آشکارا با آنان در ميان بگذار، و با اين کار از بدگماني نجاتشان ده، که اين کار رياضتي براي خودسازي تو، و مهرباني کردن نسبت به رعيت است، و اين پوزش خواهي تو آنان را به حق وا مي دارد.»

[مصباح]

همون مشی حکومت داری معنیش می شه سیاست (حالا یکی علوی پیش می ره می شه همون سیاست دینی یکی نه می شه سیاست هوای نفس)


اینکه اگه عده ای با سیاست بازی کنن و از معنای حقیقی و اسلامیش، از زمامداری علوی دور باشن، به معنی نبود اصلش نیست (یعنی اینکه بگیم تو دینمون سیاست نداریم و کلا سیاست یه چیز تعریف نشدس برای دین)

شما سیاست رو صرفا رندی می دونید. و این تعریف سوءاستفاده گران از سیاسته
وگرنه تعریف اصلی و دینیش همونیه که از امام (رحمة الله علیه) گفتم.
سیاست حقیقی اسلام، باید مردم رو به بهشت راهنمایی کنه
و مابقی حرفایی که خودتون گفتید : برخورد قاطع با متخلفان و سودجویان و متخلسان، برهم زنندگان نظم، وارد نکردن تمایلات و نظرات و خواسته های شخصی و سلیقگی در کار و ...


-------------------------------------------------------------------

من الان منظور شما از مصلحت رو فهمیدم که چرا با حرف امام در تناقض می دونید :

ببینید این مصلحتی که حضرت امام (رحمة الله علیه) گفتن خیلی فرق داره با مصلحت من درآوردی سیاست مدارا برای برخورد نکردن با مفسدان سیاسی و اقتصادی
مصلحتی که منظور حضرت امام هستش، چیزیه که به صلاح جامعه و پیکره ی حکومت اسلامیه!
کاریه که مفسده ای در ادامش نباشه. اگه آدم یه جا مردد شد برای انجام کاری با اهم و مهم کردن و دیدن مصالح جامعه عمل کنه

و این فرق داره با : راه دادن به مفسدان و برهم زنندگان نظم و تعادل جامعه، فرق داره با تساهل و تسامح سیاسیون برای خطاهای نزدیکان و اطرافیانشون، فرق داره با دخالت دادن سلیقه ی شخصی برای یه کاری با عنوان مصلحت


نمونه ی بارزش همین مرحوم گیلانی که چند روز قبل به رحمت خدا رفتن : ایشون تو دستگاه قضا بودن و بر مسند قضاوت ولی دو تا از پسراشون تو زمین منافقا بودن. اینجا دیگه این مصلحت نیست که بگیم بله چون این پسرا آقازاده هستن باید از خطاشون چشم پوشی کرد و ...
و این آقای گیلانی با قاطعیت تمام و بدون هیچ مصلحت شخصی حکم اعدام این دو پسرش رو صادر میکنه


همین امام علی (علیه السلام) که شما از شیوه ی حکومت داریشون می گید، ایشون هم قائل به مصلحت جامعه ی اسلامی بودن
و نه تنها ایشون بلکه کل معصومین (علیهم السلام). اونجا که کاری به ضرر جامعه ی اسلامی بودش، کاری رو که حتی اگه حق هم بوده، انجام ندادن تا آسیبی به پیکره ی حکومت و مجموعه ی اسلامی وارد نشه
حضرت علی، برای اینکه به امت اسلامی ضربه وارد نشه چند سال بنابر مصلحت سکوت و خونه نشینی اختیار کردن
امام حسن (علیه السلام) بنابر مصلحت، صلح رو انتخاب کردن
پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بنابر مصلحت اسم سوءقصد کنندگان به جانشان موقع برگشت از غزوه ی تبوک رو نبردن
و ...
تاریخ اسلام پره از این مصالح
جامعه ی اسلامی الان هم می تونه با تبعیت از شیوه ی معصومین، هرجا که مصلحت اقتضا کرد کاری رو نکنه یا بکنه

و باز هم تاکید می کنم که این کاملا فرق داره با مصلحت من درآوردی سیاسیون برای سرپوش گذاشتن توی کارا و سلیقه های شخصیشون



.
.

[Mohammad Trust]

وقتی جلوی چند تا سگ(اسرائیل) و روباه(انگلیس) و گرگ{امریکا) ! قرار گرفتی ، باید شیر(ایران) باشی ! من موافق بعضی چیزا که میگن مصلحته نیستم ولی چاره ای نیست.

شاید نیاز باشه گاهی جلوی این درنده ها ، درنده بود .

[عبدالرحمن]

http://forum.bidari-andishe.ir/thread-30...#pid260007