واقعاً میلیونر شویم؟!

[SAViOR]

به نام خدا

واقعاً میلیونر شویم؟!

میلیونر صفتی بود که در اروپای قرن هجدهم به قشر و طبقه‌ای از افراد جامعه گفته می‌شد که در جریان ظهور و بروز و رشد جریان مالی و بانک‌داری در اوایل دوره‌ی مدرن گام‌های کسب ثروت و سرمایه را با روحیه‌ی سوداگری[۱] و فرهنگ بورژوازی[۲] طی کرده بودند و به نوعی متمولین و متمتعینی محسوب می‌شدند که پس از گذران سختی‌ها و مرارت موجود در دوره‌ی قرون وسطی وجنگ‌ها و غارت‌های درون‌تمدنی اروپای آن روز، اکنون با پیدایش ابزار و خدمات نوین مالی، چاپ اسکناس و ربای سازمان‌یافته‌ی بانکی به چنان ثروتی رسیده بودند که در پول دست و پا می‌زدند؛ دیگر اقشار جامعه به سبب ظهور این افراد در نظام تمدنی غرب آن‌ها را نوکیسگان و تازه به دوران رسیده‌هایی می‌دانستند که دیگر گذشته‌ی خود را نیز به یاد نمی‌آورند و به دنبال رسیدن به تنها هدف خود یعنی کسب پول بیشتر هستند. از این‌رو صفت میلیونر را به آن‌ها دادند؛ این افراد با این صفت از دیگر اقشار جامعه جدا شدند و به واسطه‌ی ظهور ایشان،نظام سرمایه‌گرایی[۳] از آن‌زمان به این سو شکل گرفت و نزج پیدا کرد؛ نظامی که در یک طرف فقیران و در طرف دیگر ثروتمندان را در خود داشت و به‌نوعی همان نظام حاکم و رعیتیِ قرون وسطی بود که اکنون خوانشی مدرن از آن شکل گرفته بود.

با این اوصاف، تبلیغات فرهنگی که امروز از رسانه‌ها در جامعه‌ی خودمان می‌بینیم که به طور مستقیم القای میلیونرشدن را می‌کنند وطمع را برای بهره‌مندی بیشتردر جامعه رواج می‌دهند، چه تعبیری می‌تواند داشته باشد؟

پاسخ این سوال را این‌گونه می‌توان داد: با توجه به این‌که جامعه‌ی ما در مرحله‌ی گذار تمدنی است، هدف از این تبلیغات، ترویج تفکر و روحیه‌ی همان افرادی است که در غرب از ۳۰۰ سال گذشته به این‌سو تحت عنوان طبقه‌ای متشکل از میلیونرها ظهور و بروز اجتماعی پیدا کردند و در ویژگی و ابعاد شخصیتی، همان مرفهین ِبی‌دردی هستند که تازه به دوران کنونی انقلاب اسلامی ایران رسیده‌اند و سوداگرانی محسوب می‌شوند که تازه به ابتدای مسیر غربِ ۳۰۰ سال پیش پا نهاده‌اند.

آیا مسئولین فرهنگی هیچ مسئولیتِ اجتماعی در نسبت با این تبلیغاتی که ساختارهای فرهنگی جامعه را دست‌خوش تغییر قرار می‌دهد برای خودشان قائل هستند؟

این‌که مسئولین فرهنگی جامعه از بازتاب تصمیمات و اقدامات خود آگاه هستند یا خیر را نمی‌توان به‌طور دقیق بیان کرد؛ چراکه اگر بگوییم آگاهی ندارند، حمل بر فقدان سواد و علم لازم برای اداره‌ی جامعه در خصوص آن‌ها می‌شود و همان‌طور که حضرت آیت الله جوادی آملی در پیام‌ خود به همایش اقتصاد مقاومتی فرمودند، افرادی که علم به معارف دین ندارند و اداره‌ی اموال و جامعه‌ی مسلمین را به دست می‌گیرند از نظر قرآن سفیه هستند؛ و قطعاً جاهل هم لیاقت و شایستگی اداره‌ی جامعه و در اختیار داشتن مسئولیت را ندارد[۴]. از سویی اگر هم بگوییم که بازتاب کار خود را می‌دانند و هم‌چنان دست به این اقدامات می‌زنند نیز حمل بر اتهامِ خیانت به اسلام، دین و ارزش‌های انقلابی می‌گردد؛ بنابراین، تصمیم‌گیری در این خصوص به عهده‌ی مخاطب گذاشته می‌شود.

اما جامعه‌ی مسلمین باید بداند و آگاه باشد و دائم به خود نهیب بزند که میلیونرشدن، هدفِ این امت نبوده و دامن‌زدن به طمع و کسب سرمایه‌ی بیشتر برای این جامعه هیچ وقت موضوعیت نداشته است.

علی نخعی‌زاده (اندیشکده یقین)


_____________________________________________________

* استناد علمی و تاریخی این مطلب به کتاب زیر بازمی‌گردد:
نیکوکاران نابکار: افسانه‌ی تجارت خارجی آزاد و تاریخچه‌ی پنهان سرمایه‌داری- ها-جون چنگ-ص ۱۹۷- نشر آمه-۱۳۹۲
[۱] .Merchant
[۲] .Bourgeois
[۳]. Capitalism
[۴]. «مال عامل قیام یک ملت است؛ آن ‌کسی که سفاهت اقتصادی دارد درایت اقتصادی ندارد، صلاحیّت آن را ندارد که مال را به دست او بدهند، اگر هم هوش اقتصادی دارد و لکن طهارت قُدسی و قداست عقل در او یافت نمی‌شود، اوسفیهاست. سفاهت در فرهنگ قرآن تنها در فقدان نظرنیست، بل‌که بسیاری از افرادند که از نظر علمی، خردمند و پخته و فرهیخته هستند اما از نظر عقل عملی سفیه‌اند. قرآن کریم کسانی را که راهیِ راه ابراهیم خلیلسلاماللهعلیه نیستند سفیه می‌داند: وَ مَنْ یَرْغَب ُعَن ْمِلَّهِ إِبْراهیمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ…»

[زینب خانوم]

یه بار توی یکی از همین مراسمهای قرعه کشی، داریوش ارجمند رو آوردن...
مجری ها هر کاری کردن که ازش تایید بگیرن، نشد که نشد...
بعد یه حرف خیلی جالب زد...
گفت عوض این جایزه ها، اگه این پولها رو میذاشتن که قیمت محصولاتشون رو کم کنن، مردم راضی تر بودن...
یارو برنج میفروشه، هفته ای 110 میلیون میده...
خوب بابا!
بیا و این پولو از قیمت برنجت کم کن، بذار 4 نفر دیگه هم بتونن برنج بخرن...
قدرت خرید مردم بالا میره و در نهایت به سود خود کارخونه داره...
متاسفانه چیزی که پولش باید از جیب مردم بره، توی ایران به شدت مصرفش تبلیغ میشه...
از مکالمه رایگان تا رب زیاد بخر تا ماشین ببر...
اما کاش اینهمه زمان که صدا و سیما میگیره که بگه فلان چیزو مصرف - که چه عرض کنم، اسراف - کنین، زمان میذاشت تا به مردم قناعت و صرفه جویی یاد میداد...
چون آب هزینه اش از جیب دولت میره، همه نگرانشن...
اما اس ام اس و رب و برنج و چایی هیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــچ ایرادی نداره که زیادی مصرف بشه...

یادمه اون زمان که بلیطهای ارمغان بهزیستی میفروختن، بعضی از مراجع با این لاتاری ها مخالفت کردن...

[SAViOR]

به نام خدا

به مواردی که خانم moze فرمودند اضافه کنم تاثیرات بد روحی روانی که این قرعه کشی ها و جوایز روی اکثریت شرکت کننده ها داره .

شما می بینید مثلاً ازبین هزاران و شاید میلیونها نفر شرکت کننده یک نفر خوش شانس برنده میشه !

از اون طرف خیلِ عظیمِ شکست خوردگانِ حسرت به دل چقدر میتونه رو فضای روانی جامعه تاثیر بگذاره.

متاسفانه الان اکثر شرکتها به جای بالا بردن کیفیت سعی میکنن با تطمیع مشتری محصولاتشون به فروش برسه و تو این زمینه هم بسیار موفق بودند.

[عبدالرحمن]

متشکر

به نظر شما چرا هیچ کدام از این شرکت ها یا بانک ها این جوایز را خرج ساخت مدرسه و مسجد و بیمارستان یا رسیدگی به نیازمندان نمی کنند؟

مهم ترین دلیلش اینه سود این ها در اختلاف طبقاتی در جامعست و با ساخت مدرسه یا کمک به نیازمندان این اختلاف طبقاتی هم شده و ....


ضرر بد این حرکات در این است که بیننده رازق خود را در این شرکت های سوداگر جستجو می کند و از تلاش دست می کشد

[دل خسته]

(۲۸/تیر/۹۳ ۱۳:۰۴)عبدالرحمن نوشته است:  متشکر

به نظر شما چرا هیچ کدام از این شرکت ها یا بانک ها این جوایز را خرج ساخت مدرسه و مسجد و بیمارستان یا رسیدگی به نیازمندان نمی کنند؟

سلام
خوب چون هیچ کی نمی ره به خاطر ساحت مدرسه و مسجد و بیمارستان پول اضافی بده برنج بخره!

[SAViOR]

(۲۸/تیر/۹۳ ۱۳:۰۴)عبدالرحمن نوشته است:  ضرر بد این حرکات در این است که بیننده رازق خود را در این شرکت های سوداگر جستجو می کند و از تلاش دست می کشد

دقیقاً ...
ترویج همون فرهنگ " یک شبه پولدار شدن " !!

[عبدالرحمن]

(۲۸/تیر/۹۳ ۱۳:۰۷)دل خسته نوشته است:  سلام
خوب چون هیچ کی نمی ره به خاطر ساحت مدرسه و مسجد و بیمارستان پول اضافی بده برنج بخره!

مطمئنا خوب شدن وجهه خیلی تاثیر بالاتری داره

اون موقع شخص میگه برم از جایی خرید کنم که داره به چندتا بدبخت بیچاره کمک میکنه

بازده این کار خیلی بالاتره

مثل خرید از این نهادهای خیریه که اجناس رو میفروشن به نفع نیازمندا

[دل خسته]

سلام
توی حرف بله ، اما توی عمل مردم دنبال سود خودشون هستند.
مردم اگر بخواند کمک هم بکنند دوست دارند خودشون کمک کنند تا این که بسپارند به یک موسسه پول جو
فکر می کنم اگر بخوان چنین تبلیغی بکنند نمی تونند بفروشند
مردم ماشالله دنبال بخت آزمایی هستند ، فردا بلط بخت آزمایی هم بیاد می رن می خرن.یک بار ارائه شد نخریدن؟

---

می گن بزار یک کم بیشتر پول بدیم شاید ثروتمند شدیم ، دیگه فکرشون رو بیشتر از این جلو نمی فرستند.
می دونید که حرام هست خرید به این نیت ، اما مردم می خرند، چرا؟

[ساجد]

من همیشه از خدا میخواستم که توی یکی از این مسابقات برنده شم

اما هیچوقت نشد

تا اینکه فهمیدم من شماره کد چن رقمی رو اصلا ارسال نمیکنم