اهل بیت در بلایا به چه دعایی متوسل می شدند؟

[محمدهادی]

از يسع بن حمزه قمى نقل شده که كه وزير معتصم مرا در فشار قرار داد و در وضع نابسامانى قرار گرفتم بطورى كه بر جان خود بيمناك شدم و ترسيدم بچه‏ هايم بفقر و تنگدستى مبتلا شوند. پس عريضه‏ اى به خدمت مولاى خود ابى الحسن امام على نقى عليه السلام نوشتم و به سوى ايشان شكوه نمودم از آنچه بر من وارد شده بود.

پس آن حضرت در جواب نوشتند كه تو مترس و ترا هيچ باك نيست و تو اين دعا را بخوان كه خداى تعالى ترا بزودى از آنچه در آن افتاده‏اى نجات مى‏دهد و براى تو خلاصى را مى‏گرداند.

فإن آل محمد يدعون بها عند إشراف البلاء و ظهور الأعداء و عند تخوف الفقر و ضيق الصدر.

پس بدرستى كه آل محمّد عليهم السّلام اين دعا را مى‏خوانند هر گاه ايشان را بلائى روى نمايد و با ايشان دشمنى دشمنى نمايد و در وقتى كه از درويشى و دلتنگى بترسند.

يسع بن حمزه گفت كه:
پس من اين دعائى را كه آن حضرت آن را نوشته بودند در اوّل روز خواندم، پس قسم بخدا كه هنوز قدرى از روز نرفته بود كه فرستاده عمرو بن مسعده وزير آمد و گفت كه وزير ترا مى‏طلبد. پس برخاستم و بنزد او رفتم. پس چون مرا ديد تبسمى نموده فرمود كه زنجير مرا برداشتند و خلعتى از جامه‏هاى فاخر خود به من پوشانيد و بوى خوش بر من ماليد و مرا نزديك خود طلبيد و با من تكلّم نموده عذرخواهى بسيار نمود و آنچه از اموال و اسباب مرا كه برده بودند همگى را به من باز پس داد و مرا مهربانى بسيار نموده به همان شهرى كه حكومت داشتم فرستاد و دهات و مواضعى چند كه در نزديك آن بود آنها را نيز علاوه آن نموده، حكومت همه آنها را به من تفويض نمود.

چند مطلب که درباره این دعا به مرور جمع آوری کردم را براتون تو این تاپیک قرار میدم، به شرط اینکه این حقیر را هم یاد کنید.

این دعا تو صحیف سجادیه هم هست، دعای هفتم آن. شیخ عباس قمی هم تو مفاتیح آورده، بعد مناجات خمسه عشر که یه سری دعای کوتاه نقل کرده، در مهج الدعوات هم با اختلاف هست.

متن دعا به نسخه صحیفه سجادیه:
دقت کنید عنوانش اینه:

و كان من دعائه عليه السلام إذا عرضت له مهمة أو نزلت به، ملمة و عند الكرب

دعاى آن حضرت است به هنگامى كه براى او مهمّى پيش مى‏آمد يا حادثه‏اى رخ مى‏داد و به هنگام اندوه.

(1) يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ، وَ يَا مَنْ يَفْثَأُ بِهِ حَدُّ الشَّدَائِدِ، وَ يَا مَنْ يُلْتَمَسُ مِنْهُ الْمَخْرَجُ إِلَى رَوْحِ الْفَرَجِ.
(2) ذَلَّتْ لِقُدْرَتِكَ الصِّعَابُ، وَ تَسَبَّبَتْ بِلُطْفِكَ الْأَسْبَابُ، وَ جَرَى بِقُدرَتِكَ الْقَضَاءُ، وَ مَضَتْ عَلَى إِرَادَتِكَ الْأَشْيَاءُ.
(3) فَهِيَ بِمَشِيَّتِكَ دُونَ قَوْلِكَ مُؤْتَمِرَةٌ، وَ بِإِرَادَتِكَ دُونَ نَهْيِكَ مُنْزَجِرَةٌ.
(4) أَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمَّاتِ، وَ أَنْتَ الْمَفْزَعُ فِي الْمُلِمَّاتِ، لَا يَنْدَفِعُ مِنْهَا إِلَّا مَا دَفَعْتَ، وَ لَا يَنْكَشِفُ مِنْهَا إِلَّا مَا كَشَفْتَ
(5) وَ قَدْ نَزَلَ بِي يَا رَبِّ مَا قَدْ تَكَأَّدَنِي ثِقْلُهُ، وَ أَلَمَّ بِي مَا قَدْ بَهَظَنِي حَمْلُهُ.
(6) وَ بِقُدْرَتِكَ أَوْرَدْتَهُ عَلَيَّ وَ بِسُلْطَانِكَ وَجَّهْتَهُ إِلَيَّ.
(7) فَلَا مُصْدِرَ لِمَا أَوْرَدْتَ، وَ لَا صَارِفَ لِمَا وَجَّهْتَ، وَ لَا فَاتِحَ لِمَا أَغْلَقْتَ، وَ لَا مُغْلِقَ لِمَا فَتَحْتَ، وَ لَا مُيَسِّرَ لِمَا عَسَّرْتَ، وَ لَا نَاصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ.
(8) فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ افْتَحْ لِي يَا رَبِّ بَابَ الْفَرَجِ بِطَوْلِكَ، وَ اكْسِرْ عَنِّي سُلْطَانَ الْهَمِّ بِحَوْلِكَ، وَ أَنِلْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيمَا شَكَوْتُ، وَ أَذِقْنِي حَلَاوَةَ الصُّنْعِ فِيمَا سَأَلْتُ، وَ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَ فَرَجاً هَنِيئاً، وَ اجْعَلْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَخْرَجاً وَحِيّاً.
(9) وَ لَا تَشْغَلْنِي بِالاهْتِمَامِ عَنْ تَعَاهُدِ فُرُوضِكَ، وَ اسْتِعْمَالِ سُنَّتِكَ.
(10) فَقَدْ ضِقْتُ لِمَا نَزَلَ بِي يَا رَبِّ ذَرْعاً، وَ امْتَلَأْتُ بِحَمْلِ مَا حَدَثَ عَلَيَّ هَمّاً، وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى كَشْفِ مَا مُنِيتُ بِهِ، وَ دَفْعِ مَا وَقَعْتُ فِيهِ، فَافْعَلْ بِي ذَلِكَ وَ إِنْ لَمْ أَسْتَوْجِبْهُ مِنْكَ، يَا ذَا الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.

ترجمه اش رو تو پست بعدی قرار میدم.

[amirak]

خیلی ممنون.
قلم و بیان امام علی به حسین (علیه السلام) بسیار شیرین است.

[آیات]

يَا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَكَارِهِ

خیلی زیبا و آرامش بخش