|
ذکر شخصی چیست؟
|
|
۱۲:۴۱, ۲۴/مرداد/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۷/مرداد/۹۳ ۲۲:۴۴ توسط قلب.)
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
سلام
ذکر شخصی از علم جفر یا ابجد بدست میاد. چه فرقی دارن 1-به چه درد میخوره؟ 2-چه فوایدی داره؟ 3-چه خطرآتی دارد؟ خلاصه هر چیزی که میدونید رو اینجا بزارید متشکرم |
|||
|
| آغاز صفحه 2 (پست فوق، اولین پست این موضوع می باشد) |
|
۱۷:۱۵, ۲۶/مرداد/۹۳
شماره ارسال: #11
|
|||
|
|||
|
چشم
بحث از استاد، موضوع مستقلیه فعلا این مطلب را از مرحوم علامه طباطبایی را براتون می نویسم تا انشاءالله توفیق بشه خدمت برسم: آخرین سوالهای کتاب در محضر علامه طباطبایی درباره ذکره: س 664 علماى اخلاق و اساتيد معرفت ، جهت تربيت و تهذيب نفوس شاگردان خود در راستاى سير و سلوك آنها، اذكار و اورادى به آنان دستور مى دهند، آيا مى شود ديگران هم بدون دستور استاد آن اذكار را بجا آورند؟ ج - خير، نمى شود؛ زيرا آن اذكار را به تناسب شرائط و حال شاگردان خود دستور انجام آن را به آن ها مى دهند؛ ولى همين اذكار و اوراد براى ديگران به مانند نارنجكى است در دست آنها كه احيانا ممكن است براى آنها خطر داشته باشد. س 665 اگر آن اذكار خطرناك است ، پس چگونه اساتيد به شاگردان خود دستور مى دهند و براى آنها خطر ايجاد نمى كند؟ ج - (هم ) استاد در كنار ذكر، خطر آن را بر طرف مى كند. |
|||
|
|
۱۷:۵۹, ۲۶/مرداد/۹۳
شماره ارسال: #12
|
|||
|
|||
|
این موضوع برام مهمه منتظر اطلاعات بیشتری هستم
|
|||
|
|
۱۸:۱۳, ۲۷/مرداد/۹۳
شماره ارسال: #13
|
|||
|
|||
|
سلام
پس چی شد؟! من منتظرم دوستان یه کمکی بکنن |
|||
|
۱۱:۲۲, ۲۸/مرداد/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۸/مرداد/۹۳ ۱۱:۵۲ توسط محمدهادی.)
شماره ارسال: #14
|
|||
|
|||
|
در رساله سيرو سلوك منسوب به بحر العلوم امده:
ورد: و آن عبارت است از اذكار و اوراد كلاميّه لسانيّه اى چند كه مفتّح ابواب راه و مُعين سالك است در عقبات و عوائق و مهمّات. و از شرائط و لوازم آن اذن استاد است و اجازه آن. و بى اذن او شروع در آن غير مجوَّز است، چه آن حكم دوائى را ماند كه يكى را نافع و يكى را مضرّ، و زمانى دوا و زمانى سمّ است، و مقدارى از آن شفاء و مقدارى مرض است. و همچنين وِردى با وِردى گاه مضرّ است و بدون آن نافع؛ گاهى باشد كه به زيادت عددى از آن يا نقصانش خواننده به خطر مى افتد. بلى آنچه از استادان حاذق اذن عامّ داده اند اجازه عامّه در آن حاصل است. در همین رساله، اذکار هست که علامه طباطبایی فرمودند که مرحوم آقای قاضی گفته بود من اجازه این اذکار را به کسی نمیدم |
|||
|
|
۱۲:۰۲, ۳۰/مرداد/۹۳
(آخرین ویرایش ارسال: ۳۰/مرداد/۹۳ ۱۲:۰۳ توسط محمدهادی.)
شماره ارسال: #15
|
|||
|
|||
|
حضرت علّامه طباطبائى براى توضيح معنى ذكر قالبى، وِرد قالبى، حصرى و اطلاقى چنين بيان كردند كه:
مراد از وِرد قالبى آنست كه ورد را بر زبان جارى كند بدون ملاحظه معناى آن، و مراد از ورد نفسى آنستكه ورد را بر زبان جارى نموده و توجّه به معناى آن نيز داشته باشد. و مراد از اطلاقى، وردى است كه عدد خاصّى در آن شرط نشده باشد، بلكه سالك به مقتضاى حال خود بدون ضبط عدد آن را مىگويد، و مراد از ورد حصرى آن است كه در آن عدد معيّن شرط است. |
|||
|
|
۱۸:۴۴, ۷/شهریور/۹۳
شماره ارسال: #16
|
|||
|
|||
|
اما بحث اجازه:
ابتدا از اینجا کنیم که برخی از اهل ذکر ( مرحوم زرآبادی) در استدلال به لزوم اجازه در ذکر به آیه: فی بیوت اذن الله ان یرفع و یذکر فیها اسمه استدلال کردند. البته مرحوم آیت الله خوشوقت استنباط این امر را از این آیه قبول نداشت. |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |








