نهج الفصاحه

[یوسف יוסף]

بسم الله الرحمن الرحیم
نهج الفصاحه

متن :::نهج الفصاحه::: (فرهنگ سخنان حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)}{}

ان شاالله هر روز چند حدیث در این بخش قرار میگیرد

1

آفَةُ الشَّجاعَةِ البَغىُ وَ آفَةُ الحَسَبِ الاِفتِخارُ وَ آفَةُ السَّماحَةِ المَنُّ وَ آفَةُ الجَمالِ الخَيلاءُ وَ آفَةُ الحَديثِ الكَذِبُ وَ آفَةُ العِلمِ النِّسيانُ وَ آفَةُ الحِلمِ السَّفَهُ وَ آفَةُ الجُودِ السَّرفُ وَ آفَةُ الدِّينِ الهَوَى؛

سركشى آفت شجاعت است، تفاخر آفت شرافت است، منت آفت سماحت است، خود پسندى آفت جمال است، دروغ آفت سخن است فراموشى آفت دانش است، سفاهت آفت بردبارى است، اسراف آفت بخشش است، هوس آفت دين است.

---

2

اِئتُوا الدَّعوةَ إذا دُعِيتُم؛

وقتى شما را دعوت كردند بپذيريد.

---

3

اِئتِ المَعرُوفَ وَ اجتَنِبِ المُنكَرَ وَ انظُر ما يُعجِبُ أذنَكَ أن يَقولَ لَكَ القَومُ إذا قُمتَ مِن عِندِهِم فَأتِه وَ انظُرِ الَّذي تَكرَه أن يَقولَ لَكَ القَومُ إذا قُمتَ مِن عِندِهِم فَاجتَنِبهُ؛

نيك كردار باش و از كار بد بپرهيز ببين ميل دارى ديگران در باره تو چه بگويند همان طور رفتار كن و از آنچه نميخواهى در باره تو بگويند بركنار باش.

---

4

آفَةُ الدِّينِ ثَلاثَةٌ: فَقيهٌ فاجِرٌ و إمامٌ جائرٌ و مُجتَهِدٌ جاهِلٌ؛

آفت دين سه چيز است: داناى بد كار و پيشواى ستم كار و مجتهد نادان.

---

5

آفَةُ العِلمِ النِّسيانُ وَ إضاعَتَهُ أن تُحدِّثَ به غَيرَ أهلِه؛

آفت دانش فراموشيست و دانشى كه بنا اهل سپارى تلف مى شود.

---

6

آكِلُ كَما يَأكُلُ العَبدُ وَ أجلِسُ كَما يَجلِسُ العَبدُ؛

مانند بندگان غذا ميخورم و مانند آنها بر زمين مى نشينم.

---

7

آمِرُوا النِّساءَ فِي بَناتِهِنّ؛

با زنان در باره دخترانشان شور كنيد.

---

8

أبَى اللَّهُ أن يَجعَلَ لِقاتِلِ المُؤمِنِ تَوبَةً؛

خداوند از گناه قاتل مؤمن نميگذرد و توبه او را نمى پذيرد

[آفتاب]

9

أبَى اللَّهُ أن يَقبَلَ عَمَلَ صاحِبِ بِدعَةٍ حَتَّى يَدعُ بعَتَهُ؛

خداوند عمل بدعتگذار را نمى پذيرد تا از بدعت خويش دست بر دارد .

[یوسف יוסף]

10

اِبتَغُوا الرَّفعَةَ عِندَ اللَّهِ تَحلَمُ عَمَّن جَهِل عَليكَ وَ تُعطِيَ مَن حَرَمَك؛

اگر ميخواهيد پيش خداوند منزلتى بلند يابيد خشونت را به بردبارى و محروميت را به عطا تلافى

[یوسف יוסף]

11

أبد المَوَدَّةَ لِمَن وادَّكَ فَإنَّها أثبَتَ؛

آنكه با تو در دوستى مى زند با وى ره دوستى گير كه اين گونه دوستى پايدارتر است.

---

12

اِبدَأ بِنَفسِكَ فَتَصَدَّقَ عَلَيها فَإن فَضلَ شَى ءٌ فَلِأهلِكَ فَإن فَضِلَ شَى ءٌ عَن أهلِكَ فَلِذي قَرابَتِكَ فَإن فَضِلَ عَن ذِي قَرابَتِك شَى ءٌ فَهكَذا وَ هكذا اِبدأ بِمَن تَعُولُ؛

صدقه را از خويشتن آغاز كن اگر چيزى فزون آمد بكسان خود ده اگر از كسان تو چيزى فزون آمد بخويشان ده و اگر از خويشان نيز چيزى فزون آمد به ديگران ده و همچنين صدقه را از عيال خويش آغاز كن.

[یوسف יוסף]

13

أبَى اللَّهُ أن يَرزُقَ عَبدِه المُؤمِنِ إلّا مِن حَيثُ لا يَحتَسِبُ؛

خدا روزى بنده مؤمن خويش را از جايى كه انتظار ندارد ميرساند.

[آفتاب]

14
اِبدَئُوا بِما بَدَأ اللَّهُ بِه؛
صدقه را از آنچه خداوند آغاز كرده است آغاز كنيد.

[یوسف יוסף]

15

أبشِرُوا وَ بَشِّرُوا مِن وَراءِكُم أنَّه مَن شَهِدَ أن لا إلهَ إلّا اللَّهُ صادِقاً لَها دَخَلَ الجَنَّةَ؛

شما را مژده ميدهم و شما بديگران مژده دهيد كه هر كس شهادت دهد كه خدائى جز خداى يگانه نيست و بدان معتقد باشد وارد بهشت مى شود.

[یوسف יוסף]

16

أبغَضُ الحَلالِ إلَى اللَّهِ الطَّلاقُ؛

منفورترين چيزهاى حلال در پيش خدا طلاق است.

[یوسف יוסף]

17

أبغَضُ الخَلقِ إلَى اللَّهِ مَن آمَنَ ثُمَّ كَفَرَ؛

منفورترين مردم پيش خدا آن كس است كه ايمان آورد و سپس كافر شود.

[آفتاب]

18

أبغَضُ الرِّجالِ إلَى اللَّهِ الألَدُ الخَصمُ؛

منفورترين مردان در پيش خدا مرد لجوج و ستيزه جوست.