خوش شانسی یا بدشانسی؟

[raha_313]

پیرمردی اسبی داشت و با آن اسب زمینش را شخم می‌زد.

[b]

روزی آن اسب از دست پیرمرد فرار کرد و در صحرا گم شد.[/b]

همسایگان برای ابراز همدردی با پیرمرد، به نزد او آمدند و گفتند:

[b]

عجب بد شانسی‌ای آوردی[/b]

پیرمرد جواب داد: بد شانسی؟ خوش شانسی؟ کسی چه می‌داند؟

[b]

چندی بعد اسب پیرمرد به همراه چند اسب وحشی دیگر[/b]

به خانه‌ی پیرمرد بازگشت.

[b]

این‌بار همسایگان با خوشحالی به او گفتند: عجب خوش شانسی‌ای[/b]

آوردی!

[b]

اما پیرم[/b]
رد جواب داد: خوش شانسی؟ بد شانسی؟ کسی چه می‌داند؟

[b]

بعد از مدتی پسر جوان پیرمرد در حالی که سعی می‌کرد یکی از آن[/b]

اسب‌های وحشی را رام کند از روی اسب به زمین خورد و پایش شکست.

[b]

باز همسایگان گفتند: “عجب بد شانسی‌ای آوردی!” و این‌بار هم پیرمرد[/b]

جواب داد: “بد شانسی؟ خوش شانسی؟ کسی چه می‌داند؟”

[b]

در همان هنگام، ماموران حکومتی به روستا آمدند.[/b]

آن‌ها برای ارتش به سربازهای جوان احتیاج داشتند.

[b]

از این رو هرچه جوان در روستا بود را برای سربازی با خود بردند،[/b]

اما وقتی دیدند که پسر پیرمرد پایش شکسته است و نمی‌تواند

[b]

راه برود، از بردن او منصرف شدند/[/b]

“خوش شانسی؟ بد شانسی؟ کسی چـــه می‌داند؟

[b]

هر حادثه‌ای که در زندگی ما روی می‌دهد، دو روی دارد.[/b]

یک روی خوب و یک روی بد.

[b]

هیچ اتفاقی خوب مطلق و یا بد مطلق نیست.[/b]

بهتر است همیشه این دو را در کنار هم ببینیم.

[b]

زندگی سرشار از حوادث است…[/b]