منتظر حسینی باشیم...

[Farzaneh]

بسم الله....

در هیئتها و روضه های مختلف، زیاد این حرف را شنیده ام که «یا حسین! کاش در کربلا بودیم و یاری ات می کردیم». این حرف همیشه برایم خیلی سنگین بوده و هست. سوال بزرگی که با شنیدن این جمله به ذهنم می رسد این است که چطور می شود اینقدر مطمئن بود که اگر در کربلا بودیم، در صف یاران حسین (علیه السلام) قرار داشتیم. اصلا همین حالا، در همین روزهایی که پای جان دادن و جنگیدن هم وسط نیست، چقدر از وقتمان، مالمان و آبرویمان را می دهیم پای اعتقاداتمان، پای امام حی و حاضرمان؟

در این مطلب، گوشه ای از وظایفی را که ما شیعیان آخرالزمانی، در برابر امام زمانمان (عجل الله تعالی فرجه) داریم تا راه و منشمان، راه و منش حسین (علیه السلام) و یارانش باشد، خواهیم خواند.



اولین گام، اولین وظیفه


حر، شخصیتی بود که آب را بر کاروان حسین بن علی (علیه السلام) بست، اما وقتی با ایشان سخن گفت و شخصیت وی را شناخت، همه چیز را رها کرد و شد اولین شهید کربلا. طبیعتا اولین وظیفه در قبال اماممان، شناخت ایشان است؛ زیرا که اگر عظمت و جایگاه ایشان را ندانیم، نمی توانیم چنان که باید از وی تبعیت کنیم. «و هيچ عملي را خداوند از بندگان قبول نمي كند مگر اينکه با شناخت و معرفت امام زمان (عليه السلام) عجين باشد.» (1) اما معرفت به امام (علیه السلام) طبق کلام امام صادق (علیه السلام) این است: «كمترين درجه ی معرفت به امام آن است كه... [بداني] امام، وارث [و جانشين] پيامبر است و همانا اطاعت از او اطاعت از خدا و رسول خداست و بايد در هر امري تسليم او بود و به سخن و فرمان او عمل كرد». (2) شناخت، به اندازه ای مهم است که امام باقر (عليه السلام) اين ويژگى را قبل از انتظار بيان مى فرمايند: «از ميان شما هركس كه اين امر را بشناسد و در انتظار آن باشد، به منزله جهادگران است.» (3)

پذیرش کامل ولایت امام (علیه السلام)


نه اینکه هیچ کدام از یاران حسین بن علی (علیهما السلام) گناه نکرده و معصوم بودند، اما شکی نیست که همگی آنها در اخلاق و آزادگی حرف اول را می زدند و اگر هم گناه و خطایی داشتند، با پیوستن به امام (علیه السلام)، توبه نمودند و مهمتر از همه اینکه امامشان را اطاعت کردند و هرچه داشتند، در راهش دادند. امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرموده اند: «هر يك از شما بايد آن چه را كه موجب دوستي ما مي شود، پيشه خود سازد و از هر آنچه موجب خشم و نارضايتي ما مي گردد دوري گزيند...» (4) ما هم مثل یاران کربلا، اگر می خواهیم در صف امام خود باشیم، باید مطیع باشیم و تا حد امکان از گناه دوری و به واجباتمان عمل کنیم.



آمادگى و آماده سازى


بیشتر یاران امام حسین (علیه السلام)، جنگاورانی بودند که نیرو و توانشان را مدتها قبل، در اثر تمرین و ممارست به دست آورده بودند و زمانی که امامشان نیاز به حضور پیدا کرد، بدون تردید از توان خود، آماده و مهیای یاری رساندن بودند. در عصر ما هم، هر فردی باید در دوران غیبت، تلاش کند تا آماده ی ظهور امامش شود و دعا کردن خالی، بدون عمل، اثر چندانی ندارد. هر کس باید بنا به استعداد و توانی که دارد، تلاش کند تا بتواند محکم و از ته دل بگوید «و نصرتی معدة لکم...». (5)


درسهایی که به عنوان یک منتظر می توانیم از عاشورا بگیریم زیاد است و تا اینجا بخش کوچکی از آن را با هم خواندیم؛ اما یک وظیفه ی دیگری هست که یک شیعه ی عاشق حسین (علیه السلام) هرگز نباید از آن غافل شود. همانی که خود امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از ما خواسته اند:

زیارت و عشق حسین (علیه السلام) و بیزاری از دشمنان ایشان
امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خودشان در دیداری که با سید احمد رشتی داشتند، تأکید بر خواندن زیارت عاشورا کرده اند و فرموده اند: «شما چرا عاشورا نمى‏ خوانيد؟ و سه مرتبه فرمودند: عاشورا، عاشورا، عاشورا». همان زیارت نامه ای که اگر با علم و ایمان بخوانیم، اصل تولی و تبری، یعنی دوستی با دوستان اهل بیت (علیه السلام) و دشمنی با دشمنان آنهاست. اصلی که معیار و میزان شیعه و منتظر بودن ماست؛ زیرا « بي اين تولي جستن آشكار و تبري جستن آشكار و مهيا، هيچ تمنايي برآورده نمي شود و هيچ محرميتي حاصل نمي آيد.» (6) /



صاحب مکیال المکارم، علاوه بر اینکه لعن بر بنی امیه را از وظایف منتظران دانسته، تاکید کرده است که در اول صبح و آخر شب و پس از هر نماز در انجام این کار کوشا باشیم. همانطور که پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرموده اند: «ای علی! بنی امیه تو را لعنت خواهند کرد، فرشته ای به شمار لعنت آنان، هزار لعنت برایشان برمی گرداند، پس هرگاه قائم بپاخیزد چهل سال آنها را لعنت خواهد کرد. (7)



وظایف منتظران در دوران غیبت زیاد است و مجال گفتن اندک. اگر بتوان خلاصه و چکیده ای از آن را بیان کرد، تولی و تبری است و عمل به خواسته های اولیا الله.



همین که امروز چه وظایفی داریم و چقدر به آنها پایبندیم، خودش نشان می دهد که اگر در کربلا بودیم، در کدام جبهه قرار داشتیم. وظایفی که مردم هر دوره در برابر امام زمانشان دارند، شاید در ظاهر متفاوت باشد و یکی باید بجنگد و یکی صلح کند و یکی تقیه، اما مطیع بودن در برابر این وظایف ملاک «یار بودن» ماست. ان شاءالله که وظایفمان را بشناسیم و عامل واقعی و دوستدار حقیقی شویم.




پی نوشت:
1. اصول كافي: ج 2، ص 249. ب:وظايف-منتظران-در-عصر-غيبت-1&catid=112&Itemid=975
2. تفسير برهان:‌ج 2، ص 34. به نقل از همان.
3. بحارالأنوار، ج 6، ص 141. ب
4. بحارالانوار: ج 53، ص 176. view=article&id=48:وظايف-منتظران-در-عصر-غيبت-1&catid=112&Itemid=975
5. فرازی از زیارت آل یس.
6. اسماعیل شفیعی سروستانی، ماهنامه موعود، شماره 61، مقاله ی عشق و کین مقدس.
7. خصال، ج2، ص 579، ح1. به نقل از تکالیف بندگان به امام زمان، خلاصه ی مکیال المکارم، صص 550- 553 با تصرف و تلخیص.




اللهم عجل لولیک الفرج
التماس دعا