طبع شاعری داری؟؟؟

[علی املشی]

سلام دوستان این تایپیک مخصوص اونایی هست که طب شاعری دارن میخوام یه مصرع بگم بعد مصرع بعدی رو شما بگین(البته از خودتون)



شروع کنیم بسم الله...


اینم اولین مصرع :
تو کز محنت دیگران بی غمی.....حالا بقیه اش رو بگو

[آفتاب پنهانی]

در این سرای بی کسی کسی به در نمیزند.
الا پست چی و مامور اداره گاز.

یا

در این سرای بی کسی کسی به در نمیزند.
به جز کودکی که در می زند و فرار می کند.

[مجتبی110]

محض راه انداختن تاپیک:

نقل قول:در این سرای بی کسی، کسی به در نمیزند

به زیر پست چیپ من کسی یه لایک نمی زند؟

نقل قول:ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

بین اینهمه لاف زن، آقــا! کو سیصد و اندی یار!
(قافیه به تنگ اومد...)

نقل قول:آنان که محیط فضل و آداب شدند

بار خود بستند و در بزم ما نایاب شدند
___________
من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم ...................................................

(اصل مصرع دوم:

تو می‌روی به سلامت سلام من برسانی)

مصرع دوم رو شما پر کنید!

مخاطب ویژه: هادی سه نقطه!

[Ali#59]

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم
ولی نمیشود اینجا بدون دوست بمانی
که کوی دوست فراخ است و نیست عزم گذشتن
تو می روی به سلامت سلام من برسانی

تن سعدی لرزید

[قاتل مرگ]

در این سرای بی کسی، کسی به در نمیزند
هر کس و نا کسی دل ما را میشکند و میرود.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
در این سرای بی کسی، کسی به در نمیزند
همون بهتر که نمیزند بزار راحت به خوابمون برسیم.

[Wakeup]

در این سرای بی کسی، کسی به در نمیزند

جز تو کسی به این تنم ، زخم تبر نمیزند..

...

[علی املشی]

در این سرای بی کسی کسی به در نمیزند.........در آرزو مردم ولی هنوز در نمیزند



من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم..........من خجلم ز روی دوستم خوب میدانم



کلا قافیه ها داغونه

[حضرت عشق]

در این سرای بی کسی، کسی به در نمیزند ............... چون که مریض می شوم کسی یه سر نمی زند
*
*
*

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم.......... تو راهی ام بکن آخر، تو لایقی که بدانی

[زینب خانوم]

در این سرای بی کسی، کسی به در نمی زند
اگر زند حتماً کسی یه تهمت خفن زند.

یا

در این سرای بی کسی، کسی به در نمی زند
چرا زند؟ دردسری آخه دارد که مطلقاً نمی ارزد.

[دل خسته]

در این سرای بی کسی، کسی به در نمیزند.
دراز گشته شب چرا،دگر سحر نمی زند.
طبیب را بیاورید،کاز جفای روزگار
به جز نمک کسی به زخم این جگر نمی زند.

[علی املشی]

مصرع بعد : خــــرم آن روز کـــــز ایـــن منـــزل ویــــران بـــــروم