روزی رسان اوست ........

[آفتاب]

روزىِ تو مى رسد

...

قَالَ اللَّهُ تَعَالَى:

((يَا ابْنَ آدَمَ! فِى كُلِّ يَوْمٍ تُؤْتَى بِرِزْقِكَ وَ أَنْتَ تَحْزَنُ وَ يَنْقُصُ مِنْ عُمُرِكَ وَ أَنْتَ لَا تَحْزَنُ تَطْلُبُ مَا يُطْغِيكَ وَ عِنْدَكَ مَا يَكْفِيكَ)).

...

خداى تعالى مى فرمايد:

اى فرزند آدم !
رزق و روزىِ هر روزى كه بر تو مى گذرد ، بر تو مى رسد ، و تو براى روزيت دلتنگ و غمگينى ولى عمر تو مى گذرد و تو غصه اى ندارى.
هر مقدار از روزى كه به تو مى رسد ، تو را كفايت مى كند ولى تو بيشتر مى خواهى كه موجب طغيان و سركشى تو مى شود .

مستدرك الوسائل : ج 15، ص229.

[( علقمه )]

ترسی از فقر ندارند گدایان کریم

دست خالی نروند از در احسان کریم

حاجت خواسته را چند برابر داده است

طیب الله به این لطف دو چندان کریم

کاظمینی نشدیم ودلمان هم پر بود

بار بستیم به سوی شاه خراسان کریم

بی نیاز از همه ام تا که رضا را دارم

به قسم های خداوند به قرآن کریم

طلب رزق نکردم ز دربار کسی

نان هر سفره حرام است مگر نان کریم

[آفتاب]

نقل شده که روزی حضرت سلیمان (علیه السلام) کنار دریا نشسته بود.

مشاهده کرد مورچه ای دانه ای به دهان گرفته و کنار آب منتظر ایستاده، ناگهان قورباغه ای آمد و دهان خود را باز کرد و مورچه با دانه اش وارد دهان قورباغه شد.

سپس قورباغه در آب فرو رفت و پس از ساعتی بیرون آمد و دهان خود را باز کرد و مورچه سالم از دهانش خارج شد.

حضرت سلیمان (علیه السلام) مورچه را احضار کرد و در مورد این جریان از او سوال کرد.

مورچه جواب داد ته این دریا سنگی است که داخل آن سنگ کرم نابینایی وجود دارد و نمی تواند غذای خود را تهیه کند.

خداوند ، من را مأمور کرده است که به وسیله این قورباغه غذای این کرم را تأمین کنم

[آفتاب]

.

پيامبر رحمت صلى الله عليه و آله:

إِنَّ لِكُلِّ امْرِئٍ رِزْقاً هُوَ يَأْتِيهِ لَا مُحَالَةَ فَمَنْ رَضِيَ بِهِ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَ وَسِعَهُ وَ مَنْ لَمْ يَرْضَ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَ لَمْ يَسَعْهُ إِنَّ الرِّزْقَ لَيَطْلُبُ الرَّجُلَ كَمَا يَطْلُبُهُ أَجَلُه‏
.
هر كس روزى اى دارد كه حتما به او خواهد رسيد.
پس هر كس به آن راضى شود ، برايش پُر بركت خواهد شد و او را بس خواهد بود
و هر كس به آن راضى نباشد ، نه بركت خواهد يافت و نه او را بس خواهد بود.
روزى در پى انسان است، آن گونه كه اجلش در پى اوست.
اعلام الدين ص 342

[( علقمه )]

هوالرزاق

[آفتاب]

حتما بخوانید ....


اعتراض به روزی موقوف ....!


تمثیلی زیبا از آیت الله مجتهدی در مورد رزق و روزی
------------------------------------------------------
ساعت ده صبح دکتر به همراه مأمور آشپزخانه وارد اتاق بیماران می شود. ده تخت هم داخل اتاق است، دکتر می گوید: « به این چلوکباب بدهید با کره، به تخت کناری غذا ندهید، به او سوپ بدهید، به این شیر بدهید، به او کته ی بی نمک بدهید، به این آش بدهید، دیگری نان و کباب. » مریض ها همه یک جور به دکتر نگاه می کنند. حتی به کسی هم که می گوید غذا ندهید، او می فهمد که امروز عمل جراحی دارد و نباید غذا بخورد، چون می فهمد و می شناسد که دکتر خیرش را می خواهد، اعتراضی نمی کند.

حالا اگر بلند شود و بگوید که چرا به آن مریض چلوکباب بدهند و به من ندهند، دکتر می فهمد که این شخص روانی است. ما هم اگر به خدا بگوییم خدایا چرا به فلانی خانه ی دو هزار متری دادی و به من ندادی، ما هم روانی هستیم. ما هم قضا و قدر الهی را نشناختیم و نفهمیدیم. باید بفهمیم همانطور که مریض می فهمد و به دکتر اعتراض نمی کند، ما هم به خدا نباید اعتراض کنیم و هر چه به ما می دهد راضی باشیم.

( برگرفته از کتاب: مجموعه سلوک ابرار ۲ - طریق وصل ؛ مجموعه رهنمودهای اخلاقی حضرت آیت الله مجتهدی تهرانی )

[آفتاب]

ماجرایی خواندنی یک مکاشفه ...!

مترجم المیزان مرحوم ایت الله موسوی همدانی در جلد اول تفسیر المیزان با اجازه ی علامه داستانی را می اورد که در اصل عربی این تفسیر وجود ندارد

(اصل کتاب المیزان به عربی است )

در ان داستان که مکاشفه ای از علامه است چنین امده ::
در سال هایی که در نجف مشغول تحصیل علوم بودم مرتب از ناحیه ی مرحوم (وصی) والدم هزینه ی تحصیل به نجف می رسید و من با ارامش خاطر مشغول مطالعه بودم . و دقیقا در یک مسئله ی علمی فکر میکردم که ناگهان بی پولی و وضع روابط ایران و عراق رشته ی مطلب را از دستم گرفته و به خود مشغول کرد .

شاید چند دقیقه بیشتر طول نکشید که شنیدم درب منزل را می کوبند .

در حالیکه سر روی دستم نهاده و دستم روی میز بود ، برخاستم و درب خانه را باز کردم ، مردی را دیدم بلند بالا با محاسنی حنایی و لباسی که شباهت به لباس روحانی عصر حاضر نداشت . به محض اینکه در را باز کردم سلام کرد و گفت :

((من شاه حسین ولی )) هستم پروردگار متعال میفرماید : ((در این مدت هجده سالگی گرسنه ات گذاشته که درس و مطالعه را رها کرده و به فکر روزیت افتادی))

انگاه خدا حافظی کرد و رفت.

بعد از بستن در خانه و بر گشتن به پشت میز ، تازه سر از روی دستم برداشتم و از انچه دیدم تعجب کردم و چند سوال برایم پیش امد :

اول اینکه ایا راستی من از پشت میز برخاستم و به در خانه رفتم و یا انچه دیدم همان جا دیدم؟

ولی یقین دارم که خواب نبودم .

دوم اینکه این اقا خود را به نام شاه حسین ولی معرفی کرده ، ولی قیافه اش بر میاید که گفته باشد شیخ حسین ولی ، لکن هر چه فکر می کردم نتوانستم به خود بقبولانم که گفته باشد: شیخ، اما قیافه اش قیافه ی شاه نبود.

از نجف به تبریز برگشتم و به حسب عادت نجف ، بین الطلوعین قدم میزدم . روزی از قبرستان کهنه ی تبریز می گذشتم به قبری برخوردم که از ظاهرش پیدا بود قبر یکی از بزرگان است . وقتی سنگ قبر را خواندم دیدم قبر مردی است دانشمند بنام شاه حسین ولی (((حدود300سال ))) پیش از امدن به در خانه ی من از دنیا رفته است .

[( علقمه )]

روزی رسان اوست...

خدایی که روزی موجودات ذره بینی نابینا که در عمق 8000متری اقیانوس تامین میکنه ،

روزی تو رو از دل سنگ هم شده باشه بهت می رسونه.

با توکل به خدا

[آفتاب]

لَهُ مَقَالِیدُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ یَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن یَشَآءُ وَ یَقْدِرُ إِنَّهُ بِكُلِ‏ّ شَىْ‏ءٍ عَلِیمٌ

(سوره شورى آیه 12)

كلیدهاى آسمان‏ها و زمین براى اوست، براى هر كه بخواهد رزق را توسعه مى‏دهد و یا تنگ مى‏گیرد، همانا او به هر چیز آگاه است (و توسعه و تضییق او بر اساس علم و حكمت است).

............................................................

توسعه یا تنگى رزق نشانه‏ى مهر یا قهر الهى نیست، زیرا قرآن مى‏فرماید:

«فلا تعجبك اموالهم ولا اولادهم انما یرید اللّه لیعذبهم بها» توبه، 55 .

سرمایه و فرزند كفّار سبب شگفتى تو نشود زیرا كه خداوند اراده كرده آنان را با همین امكانات در همین دنیا عذاب كند.

.............................

«و مَن یتّق اللّه یجعل له مَخرجاً و یرزقه من حیث لا یحتسب» طلاق، 2 - 3.

هر كه نسبت به خدا پروا داشته باشد، او را از بن بست نجات داده و از راهى كه محاسبه نمى‏كند، روزى مى‏دهد (پرتوی از نور، ج10)

[آفتاب]

((کَتَبَ رَبُّکُم عَلَی نَفسِهِ الرَّحمَهَ)) : پروردگار شما بر خود واجب فرموده است مهربانی را.

رزق و روزی حقّی است که خداوند برای هر جنبنده ‌ای بر عهده گرفته است ؛ چنانچه در آیه شریفه می فرماید :

((ما من دابّه فی الأرض إلاّ علی الله رزقها)) :

هیچ جنبنده‌ای در زمین نیست مگر آنکه رزق و روزی او بر عهده‌ی خداوند است.

((فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّکُمْ تَنْطِقُونَ)) :

به پروردگار آسمان و زمین سوگند که وعده‌ی رزق شما حق است همانطور که سخن گفتن شما واقعیت دارد.

.....................................................................................

..........................................................

................

رزّاق کیست؟
رازق تمام مخلوق اوّلاً و بالذّات خداوند است چنانکه فرموده است: «إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِینُ» (ذاریات:58 ) ؛ مقدم شدن «هو» دلیل حصر است‏.

« وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ یَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها کُلٌّ فی‏ کِتابٍ مُبین ـــ هیچ جنبنده‏اى در زمین نیست مگر اینکه روزى او بر خداست. او قرارگاه و محل نقل و انتقالش را مى‏داند ؛ همه اینها در کتاب آشکارى ثبت است. »( هود: 6)

بنا بر این ، تنها خداست که روزی می دهد و غیر خدا فقط در حدّ واسطه فیض در روزی رساندن به مخلوقات نقش دارند .

[( علقمه )]

هر کس روزی ای دارد که حتما به او خواهد رسید. پس هر کس به آن راضی شود، برایش پُر برکت خواهد شد و او را بس خواهد بود و هر کس به آن راضی نباشد، نه برکت خواهد یافت و نه او را بس خواهد بود. روزی در پی انسان است، آن گونه که اجلش در پی اوست.
پیامبر اعظم -صل الله علیه و آله و سلم- اعلام الدین، ص 342