محبت به فرزندان

[احیاء]

نتیجه احتکار محبت

امام صادق(عَلَیْهِ السَّلامُ) می فرمایند


اِنَّ اللّهَ‏ لَیَرحَمُ العَبدَ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ ؛

بدون تردید ، خداوند بر بنده خود به خاطر شدّت محبّت به فرزندش، رحم مى‏کند.

کافی شریف جلد6، ص50

وقتی به دلیل اکثر روابط بین دختر و پسر نگاه می کنیم اصلی ترین دلیل این رابطه رو در کمبود محبت دختر می بینیم. وقتی پدر و مادر ها و یا برادر ها در خانواده محبت خودشون رو از دختر احتکار می کنند، دختر خانواده این محبت را از دیگران گدایی خواهد کرد. متأسفانه این احتکار محبت بیشتر در خانواده های مذهبی دیده میشه. هروقت بحث کمک به مسجد پیش میاد همه میگن چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است اما وقتی حرف ازمحبت به وسط میاد این چراغ به همه جا رواست بجز خانه
محبت آنچنان نیرویی داره که هر کسی رو میتونه رام کنه. برای مثال شما سه بار جمله عزیزم رو به یک نفر بگید و ببینید چقدر راحت خام شما میشه. حالا چه عیبی داره همین جمله رو به دختر خانواده یا به خواهر خودمونبگیم؟ بهتر ازین هست که عزیزم و قربونت بشم رو یه پسر نامحرم بهش بگه. چرا میخوایم این محبت رو ازعزیزانمون احتکار کنیم؟ امروزه با پیشرفت تکنولوژی و اومدن فناوری های ارتباطی مثل تلفن همراه، پیامک، ایمیل و ... راه های ارتباط بین دختر و پسر مخصوصاً در فضای مجازی بسیار باز شده. اما وقتی دختری که گوشش پر باشه از این ابراز محبت ها هرگز این محبت رو از دیگران گدایی نخواهد کرد.

---

با بچه هامون دوست باشیم

مَنْ ضَیَّعَهُ الْأَقْرَبُ أُتِیحَ لَهُ الْأَبْعَدُ

کسی را که نزدیکانش واگذارند ، بیگانه او را پذیرا می گردد

نهج البلاغه، حکمت 14


پی نوشت : این حکمت برای همه کاربرد داره، اما برای والدین بیشتر


خطاب به والدین:

• با بچه هامون دوست باشیم

• سختگیری بیجا نکنیم

• برای تغییر رفتارهای اشتباهشون، به طور غیرمستقیم جایگزین های مناسب و الگوهای مناسب نشونشون بدیم

• حتی اگر بدترین خطاها رو کردن، طردشون نکنیم

• اگر عذرخواهی کردن ببخشیمشون و بهشون اعتماد کنیم، اما نامحسوس هم مراقبشون باشیم تا دوباره اشتباه رو تکرار نکنن

• کارهای اشتباهشون رو مدام به رخشون نکشیم و سرزنشون نکنیم

• هیچوقت اونها رو با بقیه مقایسه نکنیم و سرکوفت نزنیم

• جلوی همه بخضوص دوستانشون به اونها احترام بگذاریم

• به حرفاشون گوش بدیم و اونا رو تو دلمون نگه داریم

• اگر باهاشون مشکلی پیدا کردیم، حرفهایی رو که قبلا اعتماد کردن و به ما زدن، به رخشون نکشیم

• یادمون باشه اونها در یک زمان دیگری غیر از زمان بچگی ما رشد می کنن، پس مدام نگیم ما که بچه بودیم فلان و بهمان

• اگر هوای بچه هامون رو نداشته باشیم و اونها رو به حال خود رها کنیم، دیگرانی هستند که خط مشی و سبک زندگی خودشون رو به اونها دیکته خواهند کرد

[ساجد]

من خیلی دوس دارم با بچه ام طوری رفتار کنم و طوری تربیتش کنم که هرجا ازش پرسیدن بهترین دوستت کیه بگه :
بابام
(الهی قربون بچه ام بشم )

[آفتاب]

ابن عبّاس از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت می کند:

(من فرّح ابنته فکأنّما اعتق رقبةً من ولد اسماعیل و من أقرَّ عین ابنٍ فکأنّما بکی من خشیة الله .)
کسی که دختر بچّه ی خود را شادمان کند ، مانند کسی است که بنده ای را از فرزندان اسماعیل آزاد کرده باشد ،
و آن کسی که پسر بچّه ی خود را مسرور و دیده او را روشن کند ، مانند کسی است که دیده اش از خوف خداوند گریسته است.

مکارم الأخلاق، ص 114.

[میم.حسین.الف]

البته آقا پسر ها هم دچار کمبود محبت می شوند چه بسیار اند پسرکانی که با وجود تمام یک دندگی و کبر و غرور شان در غم فراق دوست خیابانی آنچنان می گریند که در عزای والدیناشان نمی گریند
و همه اینها درست قبول داریم همگی اما مسئله دیگری هم هست دختران و پسرانی که در خانواده اشان محبت را دریافت می کنند گاها دچار چنین خطایی می شوند . و توجیه این است که دور زمونه اینطور شده همه هستند جونیم و ... . علت آن در چیست ؟

[Eve]

(۱۲/آذر/۹۳ ۲۱:۱۳)میم.حسین.الف نوشته است:  البته آقا پسر ها هم دچار کمبود محبت می شوند چه بسیار اند پسرکانی که با وجود تمام یک دندگی و کبر و غرور شان در غم فراق دوست خیابانی آنچنان می گریند که در عزای والدیناشان نمی گریند
و همه اینها درست قبول داریم همگی اما مسئله دیگری هم هست دختران و پسرانی که در خانواده اشان محبت را دریافت می کنند گاها دچار چنین خطایی می شوند . و توجیه این است که دور زمونه اینطور شده همه هستند جونیم و ... . علت آن در چیست ؟

قتل خانوادگی ناموسی:چه باید کرد؟!

[zahra11]

سلام و تشکر از خانم احیا بابت تاپیک خوبشون!

مطلب خوب و نغز هست ولی اصلی ترین ریشه توجه دختر و پسر به همدیگه بی توجهی والدین یا محبت نکردنشون نیست! این

مطلب بیش از هر عامل دیگه غریزی هست. خیلی از دخترها و پسرهایی که با هم رابطه دارند از خانواده محبت دریافت میکنند

ولی متاسفانه تربیت به میزان کافی دریافت نمی کنند. خب بیش هر چیزی باید علاوه بر تربیت دینی و اصولی به بچه گوشزد کنیم

که این نوع رابطه حرام هست! خیلی خانواده ها سهل انگارند بچه ای که با پسر خاله و پسر دایی و...بگه و بخنده و صمیمی باشه خب

طبیعی هست که براش عادیه با بقیه پسر های نامحرم هم همون رفتارو داشته باشه، خیلی چیزها تو خانواده رعایت نمی شه که

اگه رعایت بشه کمتر شاهد چنین مشکلاتی هستیم البته همونطور که گفتم جون کشش دختر و پسر به هم غریزی هست تا

اندازه ای قابل پیشگیری هست نه به طور کامل متاسفانه!!

ولی خب والدین میتونن صمیمی و دوستانه راجع به ازدواج فرزندانشون حالا چه درغالب شوخی و چه جدی صحبت کنن تا برای

فرزند کاملا جا بیفته که تنها راه این نوع ارتباطات ازدواج هست!!وقتی پدر و مادر خودشون دائم بد بینی ایجاد کنن در زمینه

ازدواج خب بچه ها هم دنبال روشهای روشنفکرانه تری برای این نیاز طبیعی می گردن.

[zaviyehdid]

قال الامام الصادق – (عَلَیْهِ السَّلامُ): [b]اِنَّ اللّهَ‏ لَيَرحَمُ العَبدَ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ ؛ [b]بدون ترديد ، خداوند بر بنده خود به خاطر شدّت محبّت به فرزندش ، رحم مى‏كند.[/i][/i]

[zaviyehdid]

وَجَدْتُکَ بَعْضِى بَلْ وَجَدْتُکَ کُلِّى حَتّى کَأَنَّ شَیْئاً لَوْ أَصابَکَ أَصابَنِى وَ کَأَنَّ الْمَوْتَ لَوْ أَتاکَ أَتانِى فَعَنانِى مِنْ أَمْرِکَ ما یَعْنِینِى مِنْ أَمْرِ نَفْسِى.»[1]

تو را جزیى از خود، بلکه همه ى وجود خود دیدم تا به آن جایى که اگر چیزى به تو ضرر برساند، مثل آن است که به من زیان رسانده و گویى اگر مرگ به سراغ تو بیاید، به سراغ من آمده بنابراین همان اهتمامى را که در اصلاح امور خود مى نمایم درباره ى تو دارم
zaviyehdid.com

[ghazalsadeghi]

مرز بین محبت و لوس کردن بچه ها کجاست؟د

هر انـسـانـی در هر بـرهه از زندگـی اش بـه مـحبت نیاز دارد و این نیاز در کـودکـی اهمـیت ویژه ای دارد اما والـدین باید ابتدا نحوه محبت کردن به فـرزندشـان را بدانند تا ناخواسـته با رفـتارهایشان که با عـنوان رفتارهای محبت آمیز قلـمداد می شود، به او آسیب نزنند.

در حقیقت، مـحبـت کـردن اصولـی دارد کـه دانـسـتن آن بـه والـدین کمـک می کند به گـونه ای با فـرزندانشـان رفـتار کنند که آنها را مسـتقل بار بیاورند. در این مطلب با نکات کاربردی در این زمینه آشـنا می شوید.

وظیفه شما به عـنوان والدین دلسوز این است که به فرزندتان کمک کنید، توانایی های بالقوه اش را بشناسد و آنها را بالفعـل کند تا در زندگـی آینده اش فردی توانمند باشد و احساس خوشبختی کند.

گاهی اوقات والدین برخی رفتارها را انجـام می دهند و آن را به حساب مهر پدر و مادر می گذارند در حالی که بیشتر به خودشان حس خوب می دهد و احساس می کنند چون فرزندمان راضی و خوشحال می شود پس ما را بیشتر دوست دارد و ما هم بدون حد و مرز به خواسته های او تن می دهیم. در صورتی که این کار باعث می شود استقلال بچه از بین برود.

توجـه داشته باشید در اصول تربیتی گفته می شود بچه ها هر کاری که توانایی جسمی اش را دارند باید خودشان انجام دهند و اگر مهارتش را یاد نگرفته باشند والدین باید به آنها یاد بدهند و بچه ها نیز خودشان کارهایی که توانایی اش را دارند هرچند سخت باشد، انجام دهند.
بچه ها باید تبعات رفتارشان را ببینند
به این مثال توجه کنید؛ شما به فرزندتان می گویید اتاقش که قلمرو شخصی اش است را بعد از بازی تمیز کند ولی او حرف شما را گوش نمی دهد و شما هم با این استدلال که اتاقش را جمع نکرد و بچه است و خودش نمی تواند، خودتان اتاق او را تمیز می کنید. در حالی که این کار اشتباه است.
والدین باید بگذارند اتاق بچه نامرتب بماند و او سختی های بی نظمی را تحمل کند و وسایلش گم شود و در مجموع تبعات بی نظمی اش را ببیند و یاد بگیرد باید نظم داشته باشد. حتی این قضیه در مورد بچه های کوچک نیز مصداق دارد. مثلا بچه خردسال شما زمان غذاخوردن، اصلا غذا نمی خورد. شما نیز از روی محبت دنبال او راه می افتید و التماسش می کنید تا غذایش را بخورد در حالی که این کار نه تنها محبت نیست بلکه لوس کردن بچه است.
رفتار درست این است بگذارید بچه تا وعده بعدی غذا گرسنه بماند و سختی بکشد ولی در عوض یاد می گیرد زمان غذا خوردن باید بیاید و غذایش را بخورد. در حقیقت والدین با رفتارشان باعث می شوند شخصیت کودکشان راه تکامل را طی نکند و او یک فرد وابسته ضعیف بار بیاید و در سنین نوجوانی و جوانی نمی تواند زندگی اش را مدیریت کند.

محبت بی قید و شرط

شاید این سوال برایتان پیش بیاید که چگونه باید برای محبتمان قید و شرط بگذاریم؟ پاسخ این است که محبت شما به فرزندتان به قید و شرط نیاز ندارد و باید به فرزندتان بگویید او را به عنوان یک آفریده و هدیه خدا و یک موجود ارزشمند دوست دارید و هیچ قید و شرطی برای دوست داشتن این موجود ارزشمند وجود ندارد ولی این بدان معنا نیست که همه رفتارهای تو مورد تایید من است، درواقع، منظور این است که در مورد رفتارهای بد باید به او آموزش دهید و بعد از آموزش اگر فرزندتان خواسته نامعقولی داشت، نباید آن را بپذیرید.
برای بچه ها وقت بگذارید
از آنجایی که والدین این روزها خیلی پرمشغله هستند، معمولا فرصت کافی برای وقت گذراندن با فرزندشان ندارند و به همین دلیل برای ابراز محبتشان به محبت های مالی روی می آورند. یعنی مدام برای کودک هدیه می خرند یا هرچه او طلب می کند برایش فراهم می کنند. این کار فقط یکی از روش های ابراز محبت است ولی کافی نیست و هدیه خریدن باید در حد تعادل باشد.
مهم ترین و ارزشمندترین پاداشی که می توانید به فرزندتان بدهید پاداش های اجتماعی است یعنی برای فرزندتان به گونه ای وقت بگذارید که او دوست دارد. مثلا با او کارتون ببینید یا با هم توپ بازی کنید. یا او را به شهربازی ببرید یا هر جایی که او دوست دارد. در آغوش گرفتن و بوسیدن بچه، نوازش کردن او و تعریف کردن از کارهای خوبش مقابل بقیه نیز خیلی تاثیرگذار است ولی گاهی والدین این محبت ها را رها می کنند و به جای آن برای کودک خود کادو می خرند. بنابراین وقت گذاشتن برای بچه ها از نمودهای محبت و ارزشمندترین نوع محبت است.
مرزهای محبت
مرز محبت کردن و لوس کردن بچه ها یک مرز حقوقی و انسانی است. اگر کودک کارهای غیرانسانی کرد، مثلا شما را کتک زد یا به برادرش زور گفت یا مشق هایش را ننوشت، شما نباید در مقابل این رفتارها بی تفاوت باشید، بلکه باید به او بفهمانید نباید رفتارهای نامناسب انجام دهد و هر چه خواست نباید فراهم باشد.

بچه ها باید بفهمند که همیشه خواسته هایشان عملی نمی شود؛ برخی با تلاش به دست می آید و برخی نیز اصلا به صلاحشان نیست که به دست آید. به عبارت دیگر، بچه ها باید بتوانند زندگی را با استرس های معمولش تجربه کنند تا مستقل بار بیایند. بعضی والدین اجازه نمی دهند بچه ها سختی های معمول زندگی را تجربه کنند یا تبعات رفتارهای زشتشان را بفهمند و این کار را محبت می دانند؛ مانند بچه ای که مشقش را نمی نویسد و مادرش به جای او تکالیفش را انجام می دهد.
از سوی دیگر، بد نیست بدانید هرچه فرزندتان را در آغوش بگیرید و ببوسید و حرف های محبت آمیز به او بزنید، لوس نمی شود ولی مشکل از آنجا شروع می شود که مقابل هر خواسته نامعقول او تن بدهید، مثلا در وقت ناهار فرزند شما با گریه و زاری از شما بخواهد به او بستنی بدهید. در حقیقت، آنچه در اصول تربیتی اهمیت دارد این است که به بهانه مهربانی کردن به هر نوع خواسته معقول و نامعقول فرزندتان تن بدهید.

اختصاصی وبگردها

[hassanseo]

کودکان دیرآموز را خوب بشناسیم!



تعریف کودکان دیرآموز <کندآموز>

کودکانی را دیرآموز می‌خوانیم که از نظـر هوشی در محدوده هوشبهر بین ۷۰ تا ۸۴ قرار گرفته‌اند یعنی یک تا دو انحراف استاندارد پایین‌تر از معدل سنی خودشان قرار گرفته‌اند عملکرد طبیعی ضعیف هستند .

ایـن کودکان تنها در حیطه مهارت‌های تحصیلی عملکردی محدودتر و ضعیف‌تر نسبت به همسـال ان هستند در بقیه رفتارهای انطباقی سازشی فاقد هرگونه نقص قابل ملاحظه‌ای می‌باشند مثل همسـال ان دارای تفاوت های فردی در حیطه‌های مفرق رفتاری‌اند.‌

ویژگیها کودکان دیرآموز

ایـن کودکان تمرکز دقت ضروری رغبت به کارهای فکری ابتکاری ندارند؛ قادر به طرح نقشه و برنامـه ‌ریزی جهت خود دیگـر ان نیستند ولی احتمالا با آزمایش و ممارست در کارهای عملی حرفه‌ای خوب شوند.

بیشتر ایـن اشویِژگزینشه در خانواده و جامعه به طور تقریباً عادی زندگـی می‌کنند و جز در موارد ی که انتقاد؛ دلیل بیان ضروری است تفاوت محسوسی با دیگـر ان نشان نمی‌دهند.

ایـن اشویِژگزینشه چنانچه دچار آشفتگیهای عاطفی نشوند؛ مطیع؛ فرمانبر؛ آرام سازگار در کنار زنی عاقل و مطیع یا همکاری دلسوز شکیبا می‌توانند خود و اطرافیان را از آرامش بهره‌مند سازند.

اشتغالات فنی حرفه‌ای ورزشی در رشد و پرورش فرد ایـن اشویِژگزینشه موثر است و علاقه زیاد ی به آن نشان می‌دهند.

بعضی از معین ات مهم و بـار ز ایـن دانش‌آموزان عبـار تنداز:

در درک مفاهیم یادگیری مطالب؛ نماید تر از مبوسیله کلاس هستند .
در تشخیص ارتباطات پیچیده ضعیف هستند .
از درک مفهوم ها انتزاعی یا مجرد عاجز می باشند .
برای یادگیری مطالب درسی؛ به تست های زیادتر ی نیاز دارند.
دامنه معلومات عمومی آنان نسبت به همسـال ان محدودتر است .
خزانه لغات محدودتری نسبت به همسـال ان دارند و از دستور زبان ساده‌ای که ویِژه دانش‌آموزان کوچکتر است؛ استفاده می‌کنند.
در خواندن و فهمیدن کتابهای درسی دچار اشکال می باشند .
در انجام تکالیف درسی اکثرا ۲ تا ۳ سـال از همسـال ان خود عقب می باشند .
اکثرا ً برخي معلمان بدون دقت به محدودیت تواناییهای ذهنی ایـن گروه از دانش‌آموزان آنان را سرزنش با دیگـر ان مقایسه می‌کنند چنین برخوردهایی موجبات شکست و دل‌زدگی بیشتر آنان را نسبت به تحصیل فراهم می‌سازد؛ معمولا ً یأس ناامیدی ناشی از شکست در مدرسه؛ اعتماد و اطمینان به را کم شدن می‌دهد چنین القا می‌کند که من به درد هیچ کاری نمی‌خورم.

درحالی که معلم آگاه و دانا می بایست در برخورد با چنین دانش‌آموزانی محدودیت‌های ذهنی آنان را در نظـر بگیرد و چنانچه ً تشخیص می‌دهد که ایـن گروه توانایی درک مفاهیم پیچیده درسی را ندارند آنان را به بهره‌مندی از آموزش حرفه‌ای یا کشاورزی تشویق نماید ؛ تا بتوانند متناسب با توانایی‌ها نیازهای خود؛ شغل آینده خویش را پایه‌ریزی کنند.

برای ساخته یک پروگرام ویِژه سايت کودکان دیرآموز بهتر است مشابه الگوی زیر عمل شود:‌

زمینه‌یابی بررسی نمرات گروه‌های سنی ۱ تا ۵ سـال و مختص کودکانی که نمرات هوشی آنان ۲ سـال یا بیشتر از میزان معدل پایین‌تر بوده است .

از معلمانی که قبلاً با چنین کودکانی سروکار داشته‌اند مصرف کـرده تا توصیه ‌های ضروری ارائه شود.

یک نقد دقیق از سلامت بچه و تاریخچه اجتماعی او ضروری است تا معین شود دلایل آشکاری که در عقب‌ماندگی او نقش دارند؛ چیست؟

آزمون‌های هوشی گروهی می‌تواند یاری بزرگی باشد.

چنانچه عقب‌‌ماندگی مربوط به عوامل احساس ی هیجانی باشد؛ مطالعه کامل توسط روانپزشک یا روانشناس که واجد شرایط ضروری است ضرورت دارد. محتویات ایـن تحقيق عبـار تنداز: آزمون هوشی انفرادی؛ آزمون عملی؛ آزمون بالندگی (مهارتهای) اجتماعی و شخصی آزمون‌های پیشرفت تحصیلی.

کودکان دیرآموز معمولا اس‌های ویژه‌

یک کلاس ویِژه کودک ایـن وضعیت را داراست تا وی در محیطی که به میزان سطح خودش است؛ پیشرفت نماید به میزان سطح درک و فهم خودش با او کار شود. کلاس ویِژه جایی است که در آن تعداد دانش‌آموزان کمتری نسبت به بقیه کلاس‌ها وجود دارد و تلاش معلم بیشتر است .

جهت ایـن که آموزگار از عهده ایـن کلاس و ایـن تکلیف برآید؛ مستلزم ایـن است که معلم فرد ی متناسب با ویژگیها ایـن کودکان باشد. ایـن آموزگار باید صبر و شکیبایی بی‌پایان؛ مهربانی؛ بینش یک عشق ذاتی و فطری برای کودکان؛ روحیه تلاش و خستگی‌ناپذیر و آدم ‌رفیق ها ه داشته باشد.

آموزگار بایستی تخصص ضروری را در زمینه‌های مربوط داشته باشد؛ از عبارت :

دانش و آگاهي به میزان کافی.
توانایی یاری با دقت به تطابق شخصی و سازگاری او.
آشنایی با آزمون‌های مفرق موارد استفاده از آن‌ها در تحلیل کودک.
دانستن برنامـه و برنامـه ‌ریزی‌های درسی.
دانستن تکنیک‌های روش ی مواد درسی.
دانستن ادبیات حرفه‌ای.
برقراری رابطه مناسب و مطلوب با کودکان خانواده‌های آنان.

کودکان دیرآموز اصولا اس‌های عادی‌

البته اگر چه جهت کودکان عقب‌مانده مصرف از کلاسهای ویِژه ایده‌آل است اما همـواره ایـن امر امکان‌پذیر نیست. برخي وقتها اوقات کودک عقب‌مانده و یا کودک دیرآموز در یک کلاس عادی جا داده می‌شود زیرنظـر معلمی قرار می‌گیرد که کار ی درمورد تدریس ایـن کودکان نداشته است .
زمانی بنابر هر ی ایـن عمل انجام شود؛ معلم بایستی در مورد ایـن کوچولو با روانشناس یا مشاور مدرسه گفتگو نمایـد تا بتواند ایـن کودکان را خوبتر تحت آموزش قرار دهد.
در هر کلاس که ۳۰ تا ۴۰ دانش‌آموز دارد؛ به طور معدل ۱ تا ۴ دانش‌آموز با ویژگی‌های گفته شده وجود دارد معلم می بایست اصول با اهمیت کار با ایـن کودکان را بداند که عبـار ت است از:
معلم بایستی ویژگیها فردی کوچولو را در نظـر بگیرد.
معلم می بایست معمولا اس به کودک یاری نماید تا درحد و سطح خودش راهنمای ببیند.
مطالب درسی می بایست بیشتر دوباره تکرار شود مدت زمان یادگیری و آموزش درس نو با فاصله بیشتر برنامـه ‌ریزی شود. مدتی که طول می‌کشد تا کوچولو دیرآموز همـان ند یک کوچولو عادی سـال درسی را به انتها برساند؛ سـال و نیم است .
کوچولو دیرآموز احتیاج به انگیزه جهت آزمایش (مشق تکالیف) دارد. ولی تمام ایـن روشهای انگیزشی به نوع نیستند و آموزگار باید نبوغ خاصی برای آموزش به کوچولو به کار بندد.
آموزگار جهت تدریس از موارد عینی محسوس یاری بطلبد تا بتواند موقعیت آموزش ی محسوسی را جهت او فراهم نماید .
کوچولو دیرآموز جهت رسیدن به ایده‌آل‌های آموزش ی نیاز به تحسین و تشویق دارد. از قبیل: جوایز متفرقه؛ ستاره روی دفتر؛ اسباب‌بازی؛ نوشتن نامش با گچ رنگی و خلاصه تحریک کردن علاقه‌اش.
آموزگار باید به کودک یاری نماید تا به کار هایش به عنوان چیز ارزشمند بنگرد و هر کار تلاش کودک در رابطه با مورد تدریس از جانب معلم مورد احترام قرار گیرد.
داشتن ظاهر مناسب به کوچولو یاری می‌کند تا خوبتر مورد پذیرش در جامعه باشد.‌
از ایـن کودکان می بایست پروگرام ‌ها هدف‌های کوچکتری را انتظار داشته باشیم.