كمك مالي شوهر به خانواده‌اش

[besooiekamal]

احساس مسئوليت نسبت به خانواده به ويژه خويشاوندان همسر درجه يك امري طبيعي و معقول و حتي درحد متعادل آن پسنديده و نيكو است. منتها نبايد از ياد برد افراط در هر زمينه اي زيان‌آور است. طي دوران مشاوره خانواده بودنم زوج هاي مراجع بسياري داشته ام كه موضوع كمك مالي همسر به خانواده اش به ويژه كمك مالي شوهر به والدينش عامل اختلاف آنها بوده و در بيشتر موارد زن به تنش دامن زده است، زيراخودخواهانه به واقعيت هاي زندگي توجه نكرده و مسئوليتها و تعهدهاي شوهر را درنظرنگرفته است.

البته به خانم هاحق مي دهم پس از ازدواج همه توجه عاطفي و مالي شوهر را براي خود بخواهند. هر چند اگر مرد هم بتواند پاسخ كامل به اين خواسته بدهد خود نيز احساس خوشبختي مي كند. منتها زندگي همواره از شرايط رويايي برخوردار نيست و حضور افرادي در اطراف مرد و تعهدهايي كه وي درقبال آنها دارد پيچيدگي هايي را پديدمي آورد. اگر زن درك درستي از اين شرايط داشته باشد و برخورد اصولي كند مي تواند حتي از اين وضع به نفع خود استفاده ببرد و شوهر راتا ابدمرهون گذشت خويش كند زيرا وقتي مرد بتواند تعهدات خود را در قبال پدر از كار افتاده يا مادر بيوه انجام دهد، به نهايت آرامش فكري مي رسد. در حالي كه در صورت عدم انجام وظيفه دچارعذاب وجدان مي شود و خواه يا ناخواه زندگي را بر خود و زن و فرزند تلخ مي كند.

كمك مالي شوهر به خانواده اش

پس چه بهتر زن با درايت خود به شوهر يادآوري كند اين ماه وجهي در اختيار والدينش گذاشته است يا خير. مطمئن باشيد مرد تا ابد خود را مديون اين محبت و از خودگذشتگي همسرش احساس مي كند. به علاوه خود ر امتعهد مي بيند با كار بيشتر يا با يافتن راه هاي درآمد ديگر راحتي بيشتر براي وي فراهم آورد. برعكس زناني كه از اين بابت در برابر شوهر و خانواده شوهر جبهه گيري مي كنند در درازمدت باعث خسران خود مي شوند، زيرا معمولاً مرد از كمك منصرف نمي شود ومخفيانه پولي به دست پدرومادر مي رساند. گرچه اين كردار در كوتاه مدت از تنش هاي موجود بين زوج مي كاهد، اما در درازمدت موجب عميق‌تر شدن اختلافات زناشويي[/b] مي شود، چون زير اين آسمان كبود هيچ چيز پنهان نمي ماند و بالاخره روزي برملا مي شود. كافي است از زبان مادرشوهر در برود يا فرد ديگري كه از جريان باخبر شده ندانسته زن را باخبر سازد.

زن نيز كه همواره خواهان صداقت يا خواستار باخبر بودن از ته و توي همه كارهاي شوهر است ، به شدت مي رنجد و خداي نكرده كار را به راهروهاي دادگاه هاي خانواده يا مشاوره خانواده مي كشاند. پس چه بهتر همسر خردمند مادرشوهر نيازمند را چون خود و از خود بيند و با خودبيني محض نينديشد، يعني چون شوهر با او پيوند زناشويي بسته هيچ مسئوليتي در قبال والدينش ندارد. همانطور كه كمك همسر به خانواده اش به معني نفي حقوق خود او نيست.

به بانواني كه غير اين مي انديشند بايد از زنان فداكاري شاهد بياورم كه به رغم بيوگي خود به خانواده نيازمند شوهر متوفي كمك مالي مي كنند. آيا به جاي اينكه جاهلانه به شوهري كه دلسوزانه به پدر و مادر پيرش رسيدگي مي كند، فشار بياوريم دست از احسان و نيكي بردارد، بهتر نيست چنين زنان مهربان باشعوري را الگو قرار دهيم؟ مگر نه اينكه همين رفتار شوهر با والدينش نشانه شخصيت مثبت و والاي او است؟ زيرا همانطور كه در برابر آنها انسان متعهدي است، نسبت به زن و فرزند نيز احساس مسئوليت دارد و مي كوشد آسايش مالي و معنوي آنها را فراهم كند. زن از نخستين كساني است كه در آينده نزديك سود احسان شوهر را دريافت خواهد كرد. همانطور كه در درازمدت نيز اجر خواهد گرفت. مگر نه اينكه بالاخره روزي خود مادرشوهر خواهد شد؟

حال مي خواهم از مورد ديگري برايتان حرف بزنم كه در اين زمانه بسي كمياب است و حتي براي خودم هم جالب بود. چندي پيش با زوجي آشنا شدم كه شوهر به خانواده همسر كمك مالي مي كرد. آن دو به دلايل ديگري تا پاي طلاق پيش رفته بودند و شوهر جهت مشاوره مراجعه كرده بود. من كه همواره مي كوشم نقاط مثبت شخصيت هريك را پيش چشم ديگري بزرگ كنم تا از خر شيطان جدايي پياده شوند و نگاه بهتري به هم پيدا كنند، بر اين نكته پاي فشردم. زن كه ورد زبانش مهرم حلال، جانم آزاد بود، چنان نمك‌گير اين كرده شوهر بود كه فوري دهانش بسته مي شد.

حتي در شديدترين بحث ها و هنگامي كه به شدت به خشم آمده بود، وقتي اين نيك كرداري شوهر را به يادش مي آوردم، همچون ليوان آب خنكي كه در عطش چشيده باشد، آرام مي گرفت و سكوت مي كرد. عاقبت هم پذيرفت رشته زندگي مشترك را پاره نكند و به مرور زمان در جهت رفع اختلافات زناشويي بكوشد. اما هشداري هم براي آقايان دارم: مبادا احساس تعهد نسبت به والدين مانع از اداي حقوق زن و فرزند شود، زيرا از قديم گفته اند چراغي كه به خانه رواست به مسجد حرام است. البته منظورم اين نيست آقايان را بر سر دوراهي انتخاب همسر يا مادر قرار دهم يا اينكه يكي را فداي آن ديگري كنند. بلكه مي خواهم يادآور شوم قوانين شرعي و رسمي كشور مرد را نان آور خانواده دانسته است. بنابراين در وهله نخست مرد بايد نيازهاي اوليه و اصولي همسر و فرزندان خود را برطرف كند. آنگاه با جلب رضايت كامل همسر نسبت به انجام تعهدهاي خود در قبال والدين اقدام كند، زيرا در غيراينصورت زن محق به اعتراض است.

مثل حليمه خانم كه شكايت مي كرد : « شوهرم محمود به شدت كار مي كند . هنوز هيچي نشده بيشتر موهاي سرش سفيد شده، ولي هميشه هشتمان گرو نه است، چون او متكفل خرج پدر و مادر و خواهرش است. من هم نمي گويم كمك خرجشان نباشد. آخر پدرش يك آدم لاابالي و بي مسئوليتي است كه عمري به زن و بچه اش سختي داده برعكس مادر محمود زن زحمت كشي است از اول جوانيش براي ديگران خياطي مي كرده ولي حالا ديگر چشم هايش سو ندارد و حتي سوزن نمي تواند نخ كند. من به محمود حق مي دهم درحد متعارف كمك شان كند، ولي گاهي پدر و به خصوص خواهرش خيلي سوءاستفاده مي كنند. من سال تا سال نمي توانم يك روپوش بخرم ، ولي هربار رفتم خانه شان ديدم خواهر محمود يك چيز جديد و مطابق مد روز خريده است. آنجا واكنش نشان بدهم كدورت پيش مي آيد. واكنش نشان ندهم، خودم داغان مي شوم. هرچه هم به محمود مي گويم انصاف و عدالت را رعايت كن حاليش نمي شود كه نمي شود. به او مي گويم اين نمي شود كه آنها همه درآمدت را از تو بگيرند ولي خيلي وقت‌ها من و تو حتي پول نان خالي براي شب نداشته باشيم.» پاي درددل محمود آقا كه نشستم، ديدم خود او نيز از اين وضع كلافه است. اما رودربايستي با پدر و خواهر مانع واكنش وي مي شود.

محمود آقا مي گفت:«مغازه به خانه پدرم نزديك است. نهار مي روم آنجا. چيزي مي خورم و چرتي مي زنم كه بتوانم شب تا ديروقت كار كنم ولي يك وقت در مغازه يا خيابان دست مي كنم تو جيب و مي بينم پولهايم نيست. نمي شود پولها را در دخل بگذارم و از مغازه بيرون بيايم. با خودم هم مي برم اين مكافاته. يعني خواهر يا پدرم به خودشان اجازه مي دهند دست در جيبم كنند و هرقدر مي خواهند بردارند.

حليمه حق دارد. خواهرم خرج بيخودي زياد دارد. اصلاً فكر نمي كند من آن داداش عزب اوغلي سابق نيستم كه مشت مشت پول بريزم در دامنش. بايد اجاره خانه بدهم ، خرج خورد و خوراك مان را بدهم. زنم هم جوان است يك چيزهايي دلش مي خواهد. فردا پس فردا بچه‌مان هم به دنيا مي آيد، خرج بيمارستان و هزار چيز ديگر دارم . خداي نكرده اتفاقي افتاد، نبايد يك قران پس انداز داشته باشم؟» چاره مشكل اين جوان آسان بود. با خريد گاوصندوقي مي توانست مشكلش را حل كند.

اما به مردان جوان ديگري كه قصد تشكيل خانواده دارند و در عين حال متكفل والدين خويش هستند توصيه مي كنم خوب بينديشند آيا قادرند مخارج زندگي جديدي را متحمل شوند يا خير. وگرنه با بي گدار به آب زدن معضل هاي پيچيده‌اي پديد مي آورند كه دودش بيش از همه به چشم خودشان خواهد رفت. درضمن توصيه اي به دوشيزگاني دارم كه در موقعيت خواهر محمود آقا قرار دارند. دخترخانم هاي عزيزي كه روزي خود به خانه بخت مي رويد، خداي نكرده ممكن است در موقعيت زن برادرتان قرار بگيريد. آن وقت چه خواهيد كرد؟ شما كه امروز توقع داريد در پر قو بخوابيد، آيا مي توانيد بپذيريد خواهرشوهرتان چنين انتظاري داشته باشد و شوهر نازنين شما برآورنده اين توقع وي باشد؟ حتماً پاسخ تان منفي است.

پس بياييد واقع بين باشيد و معقولانه زندگي كنيد.بله همه دوست دارند قشنگ ترين لباس ها را بپوشند، گران‌ترين زيورآلات را به خود بياويزند، بهترين غذاها را بخورند و خلاصه راحت ترين زندگي ها را داشته باشند. اما آيا زماني كه امكانش فراهم نيست مجازيد عرصه را بر ديگران تنگ كنيد تا بهاي كامراني شما را بپردازند؟ خشن‌تر بگويم ، آيا دوست داريد انگل وار زندگي كنيد و خون ديگران را بمكيد؟ پس بياييد خوش و سعادتمند زندگي كنيم . منتها درحد وسع معنوي و روحي مان ، نه بر مبناي وسع ماديمان.

[پارمیس]

درود بر شما......
اولین پست رو خودم میذارم

با تشکر از متن زیبا و خوبتون......

[bagheri4]

ویرایش شد