بزرگنمایی مجهولات

[مصطفي مازح7610]

بسم الله الرحمن الرحیم
توجّه ‏فراوان به مجهولات و بزرگ‏نمایی گزاره‏ های متزلزل، اغلب برخاسته از کوتاهی وناتوانی از انجام وظایف مسلّم و مسؤولیت‏های قطعی است. کسی که به وظایف خود پای‏بند نیست، برای توجیه سستی و کوتاهی خود به دنبال بهانه می‏گردد، و چه ‏بهانه ‏ای بهتر از «نمی‏دانم»؟

با این بهانه تا مدّتی می‏توان در پیشگاه خود و جامعه ‏سرافراز بود!



سید شهدای انقلاب اسلامی آیةاللَّه بهشتی می‏نویسد:
«تمایل به بی‏بندوبار زیستن زمینة قبول هر مطلب جدی را - هر قدر هم روشن ومستدل باشد - در ما ضعیف کرده یا از این برده است. گویی دوست داریم همواره در حال شک باقی بمانیم، مبادا گرفتار وظیفه شویم! . . . «

پس استقبال از شک و سؤال بیش از پرداختن به آگاهی‏ها و باورها غالباً برای رهایی از قید تعهّد و فرار از سختی مسؤولیت است. کسی که بنای انجام وظیفه و ادای تکلیف دارد، از مسلّمات آغاز می‏کند و در میانة امواج سهمگین تردید به «گزاره‏ های یقینی» چنگ می‏زند.