نقش آزادی در تربیت کودک

[السا]

« بسم الله الرحمن الرحیم »

موضوع، موضوع خانواده ست و ....

اندر احوالات نقش آزادی در تربیت کودک

اولین موضوعی ک فکر می کنم بهتره مطرح بشه، تضاد نسل ها ست

آقا ما بچه بودیم پامون رو جلو بزرگتمون دراز نمی کردیم، اون وقت بچه های الان ...
آقا ما بچه ک بودیم، بابامون میزد تو گوشمون، دستش رو بوس میکردیم ، اون وقت بچه های الان ...
آقا ما بچه بودیم، جرئت نداشتیم تو چشم بابامون نگاه کنیم، اون وقت بچه های الان ...

ای بابا! روزگار خراب شده؛ بچه ها ، پسرها و دخترها دیگه به حرف ما گوش نمیدن، ما رو نمیپسندن! ما براشون دِمُدِه شدیم! نه حاضرند مثل ما غذا بخورند، نه مثل ما لباس بپوشن نه مثل ما رفت و آمد داشته باشن... هیچ چیزشون ب ما(ب آدمیزاد ) نمیخوره!

..... !


میشه دو جور ب قضیه نگاه کرد :

اول اینکه این سرکشی و مخالفت رو ب معنی تحرک و پویایی برداشت کنیم و اینکه نسل جدید دوست داره خودش راه خودش رو انتخاب کنه و خودش حق و ناحق رو تشخیص بده(کما اینکه حقی ک اون تشخیص داده با چیزی ک شما فکرش رو میکنین متفاوته و گاها در نظر والدین، ناحق میاد ... )
طبق این دیدگاه : تا پریشان نشود، کار ب سامان نرسد ... وقتی ی خونه کلنگی بدن دستتون، نمیشه ک عتیقه نگه داشت، باید ی ساختمونی ساخت ک نیازهای جدید ما رو برطرف کنه

دوم اینکه یک سری ها این مخالفت و عصیانگری و سرکشی و کنار گذاشتن ارزش های قدیمی رو مدام محکوم می کنن و اون رو نشونه انحطاط (اجتماعی و معنوی) در نسل جدید می دونن و همه ش دلواپسن و نگران.

شما فکر می کنین کدومشون درست میگن ؟

[عقیق]

الان یه دوره زمونه ای شده که،بابا و بابابزرگ من که هیچ،
من خودمو با دهه 80 ها مقایسه میکنم میگم زمان ما

موضوع اینه که یه چیزایی خوب و ثابته،یه چیزایی با زمونه عوض میشه .بچه ها چیزای خوب و ثابت رو هم میندازن دور.خانواده ها هم متوجه تغییر زمان نیستن و به زور میخوان بچه ها رو با سبک قدیم بزرگ کنن.هر دو طرف اشتباه میکنن.
یه عده خانواده هام دارند از اون طرف میفتن .اینقدر بچه ها رو لوس و پرتوقع بار اوردن که بعدا همه شون دچار مشکل میشن.

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم

نسل جوان یه سری مزایا داره یه سری معایب. اون احساسات و ادراکاتی که نسل الان داره در گذشته نبود باید بهشون حق داد یه سری انحرافاتم داره که باید چاره کرد. برای چاره هم باید علت رو ریشه یابی کرد. باید ببینیم دردش چیه! بعد با منطق روز, زبان روز, و افکار روز آشنا بشیم و از این طریق هدایتشون کنیم.
اگه قدرت بیان راهنمایی رو نداریم واقعا بهتره سکوت کنیم چون کارو بدتر میکنیم و بعلاوه از افرادی که حرفشون برا نسل جوان خریدار داره کمک بگیریم و استفاده کنیم

هر دو طرف یه کم کوتاه بیان همه چی حل میشه و این فقط با محبت امکانپذیره و بس.

در مورد پرتوقع بودن بچه که کاربر عقیق فرمودند یه عاملش تک فرزندیه. چیزی که به عینه شاهدش هستم.

[رکن الهدی]

کلا نقش پدرومادر تو این زمینه خیلی پررنگه
متاسفانه هر روز پدرومادرها بیشتر غرق زندگی ومادیات م یشن واز اون طرف روش های خیلی اشتباهی برای تربیت بچه انتخاب می کنن
بچه های الان به هیچ وجه رابطه صحیح بین خودشون وپدرومادر رو درک نمی کنن
بسیار حساس زود رنج عصبی وتا حدودی پرخاشگر هستن
همه اینا به روابط بین پدرو مادر وپدرومادر با بچه ها برمی گرده اینکه خانواده ها فکر می کنن باید بچه هاشون همه نوع امکاناتی داشته باشن یعنی بچه ها رو جوری بار میارن که همیشه از پدرومادر توقع دارن یجورایی طلبکارن
بچه این نسل چیزی به اسم احترام براشون تعریف دیگه ای داره توقع دارن بهشون احترام گذاشته بشه اما خودشون حاضر نیستن احترام گذاشتن رو یاد بگیرن متاسفانه بیشترشون دچار نوعی غرور هستن که باز بر می گرده به رفتار پدرومادر..
اینا همه اون ضعف هایی هست که من می بینم وباید برای همشو.ن راهکار درست ارائه بشه ودر مرحله اول خانوده ها خودشون بخوان که تربیت فرزندانشون رو درست کنن
یه نمونه کوچیک بگم
چند وقت پیش مادرم برای جلسه ای به مدرسه برادرم رفته بود معلم تعریف کرده بود که یکی از مادرا گفته اجازه بدید منم با پسرم بیام سرکلاس بشینم ومن براش جزوه بنویسم تا خودم تو خونه بتونم درس رو بهش بفهمونم ....تصور کنید یه مادر با بچه اول راهنمایی بیاد سر کلاس
واین فقط یکی از نمونه هاس برادر دیگم اول دبیرستانه مادر دوستش شبا تا دیر وقت با بچه اش بیدار می مونه تا درسش تموم شه وکارایی که واقعا برام عجیبه وقتی فکر می کنم این پسرها قرار پدرهای اینده باشن نمی تونم تصوری از بچه هاشون داشته باشم

[یاســین]

سلام

دوست من مربی پیش دبستانیه
میگه شاگرد دارم که نمیتونه زیپ جامدادیش رو باز کنه،نمیتونه خوراکیشو باز کنه،فکر کنید بچه 6 ساله
دوستم به مامانش گفته که کاراشو انجام ندید تا خودش بتونه،مامانه گفته اخه تک بچه است دلم نمیاد...

دوستم میگه تو سویس سه تا کارت رشد دارن که در ایران فقط به رشد جسمی کودک توجه میشه که توسط دکتر پر میشه،اونجا دوتا کارت دیگه هست که توسط مادر پر میشه(البته به مادرا اموزش هم میدن)، مثلا میگه اگه بچه بتونه در کودکی فلان کارو انجام بده،این نشون میده فلان قسمت مغزش فعاله و موقع مدرسه،ریاضی ایش خوبه.
یعنی از همون کودکی میشه دید بچه چه استعاداد هایی داره اما الان کشور ما،بچه ای که استعدادش هم معمولیه به زور معلم خصوصی و فلان،زور میکنن بچه بره مدارس خاص،اخه چه کاریه،شکنجه میدید بچه رو.
همه ی کارای بچه رم انجام میدن که فقط این درس بخونه.اون وقت بچه شون بزرگ میشه،یه ادم بی دست و پا بدون مهارت اجتماعی،به قول دوستان پر توقع،فکر میکنه همه عالم خدم و حشم اینن،فقط نمره هاش خوبه. همین!!!!

میگه اگه چیزی براش خریدین،(گاهی اوقات) ،قسطی از پول تو جیبیش کم کنین.باید ببینه هر خواستنی هزینه ای داره.

[فدايي ولايت]

مشکل اینجاست که نسل های جدید ما بعد از دوران گذار جامعه به دنیا اومدن ، یعنی زمانی که همه چی آروم بود و همه خوشحال بودن!
درسته الان اوضاع اقتصادی بد شده . ولی اگه واقع بین باشیم ، اون قدیم ندیما خیلیا پول کبریت نداشتن ، اما حالا میبینم فلانی اوضاع مالیش داغونه ، اصلا داغونیش زبانزده ، اما یه تبلت n تومنی واسه بچش میگیره ایــــــــن هوا
تازه این یه ور قضییست ، کاریشم که نمیشه کرد ، ینی نمیشه الان بریم قبل از دوران گذار بچمونو بزرگ کنیم باز برگردیم به زمان حال
یه زاویه دیگه هم ، مساله ی تک فرزندی و فرزند های کمه ، اما نه از دیدگاه معمول

نقل قول:مامانه گفته اخه تک بچه است دلم نمیاد...

منظورم هم سر همین تیکست.چون خانواده ها چندین ساله که یکی ای به زور دوتا بچه دارن ، طبعا توجه زیادی از طرف والدین به بچه میشه. البته توجه زیاد خوب مشکلی نداره ، اما خانواده ها اون جاهایی توجه زیاد میکنن که نباید بکنن . همین میشه که نسل جدید اساسا "خسته" هستن و حال بستن بند کفششونو هم ندارن . تازه کجاشو دیدی ، مامانه میاد هرروز سه وعده رفت و برگشت بند کفش بچشو میبنده تازه کلی ذوق هم میکنه!
اما قدیم وقتی 3 الی 7 تا بچه هم که بودن ، دیگه مامانه اگه میخواست هم نمیتونست روزی سه وعده بند کفش چندتا بچه رو ببنده ! بر همین اساس بود که بچه ها اصطلاحا مرد تر میشدن

و در ادامه ، من هم میگم

نقل قول:نسل جوان یه سری مزایا داره یه سری معایب. اون احساسات و ادراکاتی که نسل الان داره در گذشته نبود باید بهشون حق داد یه سری انحرافاتم داره که باید چاره کرد. برای چاره هم باید علت رو ریشه یابی کرد.

اما یه مشکلی وجود داره که برخی از این نوجوان های سود جو و خنیا گر ( انحرافات خودشونو به تفاوت نسل الان و قدیم نسبت میدن و میگن شما نمیفهمین ، کار ما درسته


البته در پایان لازم به ذکر است من به شخصه دهه هفتادی هستم

[السا]

خیلی ممنون از مشارکت دوستان

این ایرادهای تربیتی هست، ک البته ب نظر من51% ش برمیگرده ب تربیت اشتباهی هست ک مادر و پدر برای بچه شون برنامه ش رو ریختن

شخص سوم این ماجرا نباشیم ...

اینبار یکمی دیدمون رو وسیع تر کنیم، بچه هایی ک درباره شون حرف میزنیم، همین ماها هستیم ... همین من ِ نوعی ک توی ی سری جاها سبک زندگی و طرز فکر و عملکرد مادر و پدرم رو قبول ندارم

من ِ جوون، وقتی حرف مادر و پدرم رو قبول نمی کنم و اون رو حق نمیدونم، دوست ندارم بهش عمل کنم
دوست ندارم مدل اونا لباس بپوشم و مدل اونا زندگی کنم

من سبک زندگی خودم رو دارم، فارغ از اینکه مادر و پدر من چی رو دوست دارن روی من پیاده کنن

و از طرفی مادر و پدر من، دوست دارن من رو اون طوری بار بیارن ک خودشون دوست دارن، طبق ارزش هایی ک حق بودنش، برای خودشون ثابت شده در حالیکه من، اون رو حق نمیدونم

از طرفی حدیث داریم ک میگه : و بالوالدین احسانا
سفارش شده ک حتی بهشون اف نگین ک مبادا ناراحت بشن
همیشه جوابتون ب حرفاشون چَشم باشه، مگه اینکه ازت بخوان کافر بشی

و از طرفی، اونا از من چیزی رو میخوان ک من قبولش ندارم، چیزی رو حق میدونن ک من قبولش ندارم


پ.ن : دانای کل رو میذاریم شهید بهشتی، چطوره؟

[رکن الهدی]

اخه بحث اینه پدرومادرای امروزی بنده خداها جرات مخالفت ندارن نمونه بارزش خونه ما اونقدر که با کارای من مخالفت می شد با برادر کوچیکم که دهه 80هست نمی تونن مخالفت کنن
اونقدر که زمان تحصیل من سخت می گرفتن موقع امتحانها حتی نمی تونستم تلوزیون ببینم الان نمی تونن بازی کامپیوتری و مبایل رو برای برادرام ممنوع کنن
بحث اینه کار از دست پدرومادر ها در رفته
هرچند هنوزم بعضی اجبارها که ناشی از علاقه پدرومادر هست وجود داره مثله دخالت تو انتخاب رشته وانتخاب شغل اینده انتخاب همسر که اینم هرچی جلوتر میریم کمرنگ تر می شه فک کنم یه زمانی برسه که کلا پدرومادرها حاشیه زندگی بچه ها بشن

[السا]

مثلا؛

مادر و پدر من کلا با اینکه من کارهایی فراتر از درس های دانشگاه و رشته دانشگاهیم انجام بدم، مخالفن، 100%

از طرفی من دوست دارم کلاسهای فلان استاد و سخنرانی های فلان روحانی رو شرکت کنم، فلان کتاب رو بخونم ک کلا هیچ ربطی ب رشته درسیم نداره، فلان فعالیت رو داشته باشم ک مسلما بخش زیادی از وقت من رو میگیره، دوست ندارم تمام زندگیم خلاصه بشه توی درسی ک دارم میخونم، درحالیکه طبق سلیقه والدینم، باید فقط و فقط درس بخونم تا ته اون مدرک رو هم دربیارم


مادر و پدر من دوست دارن، راه زندگی من این باشه : خونه - دانشگاه .... دانشگاه - خونه
اما من دوست دارم شرایط و فعالیت و آدمهای مختلف رو ببینم و تجربه کنم و چیزهای جدیدتر یاد بگیرم

مادر و پدر من، تاکید دارن ک من 20 بگیرم
اما من ب 15 هم راضیم ولی در عوض این 20 نگرفتن، کلی چیزهای جدید یاد میگیرم و زندگیم رو طوری میسازم ک خودم میخوام
هر کدوممون هم دلایل خاص و کاملا منطقی خودمون رو داریم

خب الان چ کاری درسته واقعا ؟
بگم و بالوالدین احسانا و بگم چشم و برم بشینم سر درسم
یا اینکه .... ؟

[رکن الهدی]

ببین السا جون ما کلا نسل سوخته ایم والا
خب منم هیمنم ولی نسلای بعد ما اینطوری نیستن من از همین الان مخالفت های برادرام رو می بینم کاری که من جراتش رو نداشتن اون موقع ها اگه از نفر اول کلاس تبدیل به دوم می شدم واویلا بود الان برادرام نفر سوم هم باشن خیلی هم خوبه برای چی به خودشون فشار بیارن
خلاصه نباید نسل خودمون رو با نسل الان مقایسه کنیم
والا حاج اقا پناهیان که می گفتن بگید چشم