وظایف منتظران

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

وظایف منتظران

مقدمه

وظایف و مسئولیت هایی که دوران غیبت، بر عهده ی شیعیان است،از نظر اهمیت، و تأثیرش در تربیت و رشد انسان ها و نزدیکی و تقرب به خداوند،بسی با اهمیت تر از وظایفی است که در زمان حکومت پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بر عهده مسلمانان بوده است؛ زیرا در زمان نبوت پیامبر گرامی،مردم از آن بزرگوار کرامات و معجزاتی مشاهده کردنن و از نزدیک به سخنان ان حضرت گوش می دادند و نیز اعمال و رفتار وی را مشاهده می کردند که این خود می توانست در باورها،گرایش ها و اعمال مردم، تأثیری بس شگرفی را ایجاد کند.

در آن زمان مردم مسائل و معرف اسلامی را مستقیماً از معصومان (علیه السلام) دریافت می کردند که هیچ گونه شک و تردیدی را در دل باقی نمی گذاشت.و نیز عنایات و تأییداد الهی نسبت به معصومین (علیه السلام) را به طور مکرر به چشم خود می دیدند.

از سویی شخصیت معنوی و علمی آنان برای دوستان و ایمان آورندگان،آثار بس مهم روحی،فکری و رفتاری را به وجود می آورد که در دوران غیبت چنین چیزی وجود ندارد؛ گرچه در زمان غیبت نیز برای عده ی بسیار محدودی مشاهده و دریافت معارف از حضرت بقیة الله (عجل الله تعالی فرجه الشریف) میسر شده است،ولی این موارد استثنایی را نمی توان در محاسبات کلی منظور کرد.

با عنایت به مسائل مذکور، هرگاه فرد مخلص و با ایمانی بتواند وظایف خود را در دوران غیبت، به خوبی انجام دهد، طبیعی است که ارزش و پاداش بس ارزنده ای را کسب می کند و به مرحله ی مهمی از کمال می رسد.

از روایات متعددی نیز این معنا استفاده می شود که انجام وظایف الهی و ثابت قدم بودن بر عقیده صحیح در دوران غیبت،بسی با ارزش تر و پر اهمیت تر از دوران ظهور است.ما در اینجا به عنوان نمونه به چند روایت اکتفا می کنیم:

1. حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) از پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نقل می کند: آن حضرت روزی در حضور جمعی از اصحاب خود دو مرتبه فرمود: پروردگارا! دیدار و ملاقات برادرانم را نصیبم فرما.اصحاب عرض کردند: مگر ما برادران شما نیستم؟ پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در پاسخ فرمود: خیر! شما اصحاب و یاران من هستید، و برادران من کسانی هستند که در آخرالزمان می آیند.آن هها ایمان می آورند در حالی که مرا ندیده اند.خداوند اسامی آن ها و پدرانشان را برای من بیان کرده پیش از آن که متولد شده باشند.آن ها در پایداری نسبت به دین، بسیار قوی تر و پایدارتر از کسانی هستند که در شب تاریک در بوته خار دست کشند، یا آتش فراوانی در دست گیرند.آنان چراغ های دوران تاریکی هستند همانا خداوند آن ها را از هر فتنه ای نجات خواهد داد.(1)

2. امام جعفر صادق (علیه السلام) از پیامبر گرامی اسلام(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) درباره ی اجر و پاداش زیاد مؤمنان در دوران غیبت، چنین نقل می کنند:

بعد از شما گروهی بیایند که برای یک نفر از آنان به اندازه پنجاه نفر از شما اجر و مزد منظور گردد.عرض کردند: ای رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ما در جنگ های بدر و احد و حنین در کنار شما بودیم، در راه خدا جنگ ها کردیم، و قرآن در زمان ما نازل شد.پیامبر اسلام (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در پاسخ فرمود: اگر مشکلات و سختی هایی که برای آن ها پیش می آید و آنان در مقابل،پایداری و مقاومت می ورزیدند برای شما پیش می آمد، نمی توانستید مانند آن ها پایدار و ثابت قدم باشید.(2)

3. پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: بزرگ ترین مردم از جهت یقین، افرادی هستند که در آخرالزمان می آیند؛زیرا آنان پیامبر خدا را مشاهده نکرده و حجت خدا در غیبیت است، ولی آن ها به خطوط ترسیم شده بر کاغذ (قرآن و احادیث اهل بیت (علیه السلام)) ایمان می آورند.(3)

با دقت در روایات مذکور و احادیثی نظیر این ها،جایگاه حقیقی منتظران و اهمیت مسئولیتشان در عصر غیبت آشکار می شود و ما إن شاالله در ادامه به برخی از وظایف منتظران ان حضرت در عصر غیبت اشاره خواهیم کرد.



پی نوشت:

1. بحارالانوار،ج52،ص123-124،حدیث8

2. بحارالانوار،ج52،ص130،حدیث26 /الخرائج والجرائح،ج3،ص1149

3. بحارالانوار،ج52،ص125،حدیث12 /بنایع الموده،ج3،ص169

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

وظایف منتظران

1- شناخت امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

از حدیث های فراوانی استفاده می شود آنان که منتظر ظهور دولت آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هستند و آرزو دارند که حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هرچه زودتر قیام کند و حکومت جهانی را تشکیل دهد،لازم است که امام زمان خود را به خوبی بشناسد، تا فریب مدعیان مهدویت را که در طول تلریخ غیبت نیز فراوان بوده اند، نخورد و به همین سبب است که می بینیم روایات فراوانی از ناحیه معصومان (علیه السلام) وارد شده که نام و کنیه امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) چیست؟ فرزند کیست؟ از نظر جسمی چه خصوصیاتی دارد؟ اصحابش دارای چه صفاتی هستند؟ از کجا ظهور می کند؟ پیش از ظهور چه هوادثی اتفاق می افتد؟ اگر ظهور کند چه کارهایی انجام می دهد؟ از نظر اقتصادی، جامعه به چه مرحله ای می رسد؟ علم و صنعت به چه مرتبه ای از کمال می رسد؟ فکر و اندیشه مردم به چه درجه ای ارتقاع می یابد؟ چه امدادهای غیبی به کمک آن حضرت می آیند؟ و دهها پرسش نظیر این ها برای ان است که منتظران واقعی آن حضرت با بصیرت و آگاهی کامل او را بشناسد و در برابر کسانی که با هوس های نفسانی و یا به تحریک اجانب و دشمنان اسلام، ادعای مهدویت می کنند، بایستند و چهره ی منافقانه آنان را آشکار نمایند، تا آن ها نتوانند از جهل و بی خبری جامعه استفاده کنند و به اهداف لید و شیطانی خود نایل آیند.

اگرچه درباره یلزوم شناخت آن حضرت روایان زیادی وارد شده، ولی در این جا برای نمونه به چند روایت اشاره می شود:

1. پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرماید: هرکس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است.(1)

2. فصیل بن یسار می گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره یاین آیه { یوم ندعوا کل اناس بامامهم } پرسیدم.حضرت فرمود: امام خود را بشناس؛ زیرا اگر امام بشناسی،تأخیر و تقدم این امر (ظهور حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف))، به تو زیان نمی رساند، هرکس امام خود را بشناسد و پیش از ظهور صاحب الامر از دنیا برود، همانند کسی است که در لشکرگاه آن حضرت بوده بلکه بالاتر، همانند کسی است که زیر پرچم آن حضرت نشسته باشد و در برخی روایات دارد که چنین فردی همانند کسی است که در رکاب رسول خدا به شهادت رسیده باشد.(2)

انچه که در این روایات بر آن تأکید زیادی شده مسآله شناخت امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است؛ هرچه معرفت انسان بیش تر شود تکالیف و وظایف خود را بهتر درک می کند و به آن ها عمل می کند. مسأله مهم، عمل به وظیفه و تکلیف است، و این فرقی نمی کند که ظهور آن حضرت، زود انجام شود یا دیر.

3. فضیل می گوید: از حضرت محمد باقر(علیه السلام) شنیدم هر کس بمیرد و امام و رهبری نداشته باشد به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است، و هرکس بمیرد و امامش را شناخته باشد، تقدیم و تأخیر ظهور زیانی به وی نمی رساند –سپس برای تأکید نسبت به شناخت امام ادامه می دهد- و هر کس بمیرد و امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خود را شناخته باشد، همانند کسی است که در خیمه آن حضرت در حضورش باشد.(3)

4. عبدالله عجلان از امام جعفر صادق (علیه السلام) نقل می کند که: هرکس این امر (امامت حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)) را بشناسد، و پیش از ظهور ان حضرت از دنیا برود، اجر و مزد کسی را دارا است که در رکاب آن حضرت به شهادت رسیده باشد.(4)

5. حضرت عبدالعظیم حسنی نقل می کند: خدمت امام حسن عسکری (علیه السلام) رسیدم و عرض کردم می خواهم معارف و اعتقادات دینی خود را حضورتان عرضه بدارم –تا اگر در آن اشکالی باشد اصلاح شود- حضرت فرمود: بیان کن. من هم تمام عقاید خود را ذکر کردم و نام ائمه (علیه السلام) را بردم.آنگاه پرسیدم: امام بعد شما کیست؟ فرمود: فرزندم محمد امام و حجت خدا بعد از من است، هرکس بمیرد و او را نشناسد، به مرگ جاهلیت از دنیا رفته است.(5)

از این نمونه روایات که بسیار است به خوبی استفاده می شود که منتظران و شیعیان باید امام زمان خود را بشناسد.



پی نوشت:

1. شیخ مفید،الرسالة الاولی فی الغیبة،کتاب هفتم

2. بحارالانوار،ج52،ص142

3. بحارالانوار،ج52،ص142،ح56

4. همان،ص131،ح31

5. المیزان الحکمه،ج1،ص246-277

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

2- منتظر ظهور بودن

از وظایف مهم دیگر منتظران در زمان غیبت، در انتظار فرج و ظهور امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ماندن است؛ یعنی اینکه خود را آماده ظهور حضرت کنند و تمام صفات و شرایط لازم را دارا شوند تا بتوانند در رکاب آن حضرت انجام وظیفه و جهاد کنند.

فردی که منتظر ظهور دولت آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است و خود را آماده کرده تا به دستورهای امامش عمل کند، نمی تواند دست روی دست بگذارد و هیچ اقدامی نکند و فقط در دل، انتظار ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را داشته باشد؛ بلکه باید مانند سربازی باشد که تمام ابزار جنگی خود را مهیا کرده و در انتظار فرمان حمله است.

اگر شخصی در انتظار بزرگ و با شخصیتی باشد،تلاش می کند که منزل خود را کاملاً مهیا و آماده کند.وسایل پذیرایی را در حد مطلوب فراهم می کند.اتاق پذیرایی مهمان را به صورتی زیبا تنظیم می کند. جایگاه نشستن مهمان را از قبل آماده می کند و مطالبی که باید با وی مطرح کند، کاملاً پیش بینی می کند. بیرون خانه را تمیز و مرتب می کند. و با این کارها خود را منتظر واقعی آن مهمان بزرگ قرار می دهد.

حال که قرار است آن مصلح جهانی، با ظهورش تحولی بسیار شگرف در جهان ایجاد کند و کاری کند که تا حال کسی از انبیاء و ائمه (علیه السلام) چنین کاری انجام نداده است. چه کسی می تواند ادعا کند که من در انتظار ظهور آن حضرت هستم؟ کسی می تواند چنین ادعایی را بکند که از هر جهت، تسلیم محض حق و حقیقت و امام زمان خود باشد و تمام وابستگی های مادیی که او را از پیروی حق باز می دارد از خود دور کرده باشد و تمام نفسانیات و غرایز خود را مهار کرده باشد و به مرحله ای رسیده باشد که جز خواست خدا و امام زمان، خود را در مسیر دیگری قرار ندهد.

درباره ی انتظار فرج، اهمیت و ارزش آن، روایات بسیار ارزنده و فراوانی داریم:

1. پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرمایند: برترین عمل امت من، انتظار فرج است.(1)

2. امام علی (علیه السلام) می فرمایند: منتظر فرج باشید و از رحمت الهی ناامید نشوید،همانا بهترین اعمال در پیشگاه خداوند، انتظار فرج است.(2)

3. فیض پسر مختار از امام جعفر صادق (علیه السلام) نقل می کند که آن حضرت در اهمیت انتظار فرج می فرماید: هرکس از شما از دنیا برود در حالی که در انتظار فرج باشد،همانن کسی است که در خیمه حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) همراه آن حضرت باشد آن گاه پس از لحظه ای درنگ، فرمود: نه، بلکه بسان کسی است که همراه ان حضرت شمشیر بزند سپس فرمود: نه، به خدا قسم، همانند کسی است که در رکاب رسول خدا شهید شده است.(3)

از روایات مذکور و نظایر آن که بسیار است، اهمیت و ارزش و معنای انتظار فرج به خوبی آشکار می شود. روشن است که عملی که این اندازه دارای اجر و مزد بس والا و ارزشمن است جز با گذراندن دوره آمادگی و مهیا بودن برای شرکت در استقرار عدل کامل،و داشتن روحیه ایثارگری، فداکاری و گذشتن از تمام امور دنیوی در صورت ضرورت،امکان پذیر نیست.



پی نوشت

1. بحارالانوار،ج52،ص128،ح21

2. همان،ص123،ح7

3. همان،ص126،ح18

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم



3- راهنمایی و دعوت مردم به سوی خدا

از وظایف دیگری که منتظران و شیعیان به خصوص فقیهان و دین شناسان در زمان غیبت برعهده دارند، راهنمایی و هدایت انسان ها به سوی خدا و دین حق و احکام الهی است.

در دوران غیبت که مردم به امام زمان خود دسترسی ندارند، ممکن است که از این موقعیت، دشمنان دین و شیادان سوء استفاده کرده و مسائل و معارف دینی را به دل خواه خود برای ساده لوحان بیان کنند، لذار بر منتظران دولت آن حضرت است که کوششی مضاعف انجام دهند. و حقایق و معارف دینی را به روشی مستدل، منطقی و متناسب با فهم افراد جامعه بیان کنند و بدین وسیله آنان را تقویت کنند تا در برابر تهاجم دشمنان اسلام و قرآن و امام زمان، بتوانند ایستادگی کنند و در برابر تبلیغات مسموم و فریبنده ی آن ها دچار اضطراب و تردید نشوند.

برخی از روایات، به این موضوع اشاره کرده اند و نقش علما را در پاسداری از مرزهای عقیده و ایمان مردم، مورد توجه قرار داده اند.

حضرت امام هادی (علیه السلام) می فرمایند: اگر دوران غیبت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، نبودند عالمانی که مردم را به سوی آن حضرت فرا خوانند و از دین خدا با برهان های الهی دفاع کنند، و بندگان ضعیف و ناتوان را از وسوسه های شیاطین و یارانش و نقشه های دشمنان اهل بیت (علیه السلام) نجات دهند، همگی از دین خدا روی گردان می شدند؛ اما آن ها هستند که قلب و فکر شیعیان ناتوان را از اضطراب و لغزش حفظ می کنند. چنان که ناخدای کشتی، سرنشینان کشتی را در هنگام طوفان از اضطراب و نگرانی باز می دارد. آنان در پیشگاه الهی بالاترین مرتبه را دارا هستند.(1)

و در روایت دیگری امام باقر (علیه السلام) می فرمایند: کسانی که سرپرستی (حفاظت) از یتیمان آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را عهده دار شوند، یتیمانی که از امامشان جدا شدند و در جهل و نادانی سرگردانند،(انسان های شیطان صفت) و دشمنان ما اهل بیت (علیه السلام)، گرفتار و اسیر هستند را نجات دهند و از سرگردانی رها سازند و با برهان ها و منطق حق و گفتار ائمه (علیه السلام) آنان را از وسوسه های شیطان و دشمنی ناصبین (دشمنان ما) برهانند، در پیشگاه الهی،از درجات بسیار بالایی برخوردار خواهند شد و برتری که پیدا می کنند، بیش از برتری آسمان بر زمین، عرش، کرسی و حجب (انوار حق) بر آسمان است.(2)

از این احادیث مسئولیت دانشمندان و علمای دینی در دورانی که مردم به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خود دسترسی ندارند و هم چنین ارزش و اهمیت کار آنان کاملاً روشن می گردد.

پی نوشت:

1. محجة البیضاء،ج1،ص32/معجم احادیث الامام المهدی (علیه السلام)،ج4،ص208-209

2. محجة البیضاء،ج1،ص32

[آفتاب پنهانی]

نمی دونم چه جوری ازتون تشکر کنم.
درست حرف دلمو زدید مخصوصا تو ارسال سوم.


دل چسب ترین تاپیکی بود که تا حالا تو تالار خونده بودم.


متاسفانه در بسیاری از ارسال ها می بینم که دوستان فقط به جنبه ی دعا برای ظهور امام زمان توجه می کنن و ایجاد آمادگی در خود کمتر مورد توجه قرار می گیرد . اما این ارسال این طوری نبود برای همینه که می گم :دل چسب ترین تاپیکی

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

4- مراجعه به عالمان و حدیث شناسان

از وظایف دیگری که منتظران و شیعیان حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) دارند، مراجعه به عالمان و حدیث شناسان در حوادث و مسائلی که برای مردم در دوران غیبت اتفاق می افتد است.واضح است که در دوران غیبت، مسائل مختلف و گاه بسیار مهم و سرنوشت سازی پیش می آید که برخی اوقات لازم است انسان در برابر آن ها از جان و مال و آبرو و مقیعت خود دریغ نورزند.

حال این پرسش مطرح است که در چنین صورتی، وظیفه و تکلیف چیست؟ آیا باید بر اساس فکر، سلیقه و رأی خود رفتار کند، یا این که لازم است به کسانی رجوع کند که با روح اسلام آشنایی داشته باشند و حدیث و قرآن را بشناسند و توانایی استنباط احکام شرعی را از دلیل های مشخص شده از طرف معصومان (علیه السلام) داشته باشند و در یک کلام بتوانند حکم خدا و اسلام را بفهمند، واضح است که راه دوم را باید برگزیند و به مجتهدان و حدیث شناسان مراجعه نموده، وظیفه خود را بدست آورد. و این وظیفه ای، است که پیشوای دوزدهم حضرت حجة بن الحسن العسکری (عجل الله تعالی فرجه الشریف) برای مردم معین فرموده است.

می دانیم که در زمان غیبت صغری حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) چهار وکیل و نماینده معین فرمودند که به آن ها «وکلای اربعه» گفته می شد که به ترتیب عبارتنداز: 1- عثمان بن سعید 2- محمد بن عسمان 3- حسن بن روح 4- علی بن محمد سمری، و مردم مسائل و مشکلات خود را از طریق ان چهار نفر به محضر حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) معروض می داشتند و آن حضرت به وسیله آنان به مشکلات و مسائل مردم پاسخ می فرمود.این روش ادامه داشت تا رحلت نائب چهارم آن حضرت (علی بن محمد سمری) نزدیک شد.

وی چند روز پیش از وفات خود، نامه ای که از ناحیه امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) صادر شده بود، برای حاضران قرائت کرد که متن ان چنین است:
بسم الله الرحمن الرحیم
ای علی بن محمد سمری! خداوند پاداش برادران دینی ات را در مصیبت تو زیاد گرداند،چون تا شش روز دیگر از دنیا خواهی رفت. کارهایت را جمع کن (خود را مهیا ساز) ولی کس را جانشین خود قرار مده؛ زیرا بعد از این، غیبت کامل (غیبت کبری) فرا می رسد.من تا زمانی که خداوند اذن ندهد، زمانی طولانی نگذرد، دل ها قساوت نگیرد و زمین از ظلم و جور پر نشود ظهور نخواهم کرد.در بین شما کسانی پیدا می شوند که ادعای دیدن مرا می کنند ولی اگاه باشید که پیش از خروج سفیانی و صحیفه آسمانی، هر کس ادعا کند که مرا دیده،دروغگو است.(1)
روشن است که چون عده ای از علمای راستگو و پاکدامن همچون علامه حلی، مقدس اردبیلی، علامه بحرالعلوم و ... همچنین ادعایی از مؤمنان با صداقت، خدمت آن حضرت رسیده اند، پس شاید منظور حضرت، این باشد که در زمان غیبت کبری اگر کسانی ادعای ارتباط با من را داشته باشند و خود را نماینده من بدانند، یا پیامی و مطلبی را از من به مردم برسانند و از این راه بخواهند تکلیف و وظیفه ای برای مردم تعیین کنند، چنین افرادی را تکذیب کنید و سخن آنان را نشنوید. و این سخنفتاکیدی است برای این که هرکسی، ادعای ملاقات با آن حضرت را نکند؛ چون با وجود اینکه آن حضرت چنین فرمود، می بینیم که صدها نفر ادعای ملاقات با ان حضرت را می کنند و این ها کسانی اند که در صداقت و درستی آن ها بسی جای تردید است. البته بدیهی است که بعد از پایان غیبت صغری باید افرادی باشند تا مردم مسائل و مشکلات مذهبی خود را با آنان مطرح نمایند.

حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به وسیله نایب دوم خود؛ محمد بن عثمان، در ضمن پاسخ به نامه ی اسحاق بن یعقوب که پرسش هایی کرده بود، می فرماید: در حوادث و مسائلی که پیش می آید، به کسانی که سخنان ما را نقل می کنند (حدیث شناسان و عالمان و مجتهدان) مراجعه کنید؛ همانا آنان حجت های من بر شما هستند. و من حجت خدا بر آنان می باشم.(2)

معلوم است که منظور از این سخن ان است که، مردم وظیفه دارند در دورانی که به امام دسترسی ندارند و امام غائب است، معارف اسلامی و حوادثی که پیش به حدیث شناسان و فقهای شیعه مراجعه کنند؛ زیرا یا خود باید حدیث شناس و مجتهد باشد یا از کسی که مجتهد است پیروی کنند. تاکیدی که ائمه نسبت به حفظ، نشر و کتابت حدیث داشتندف در همین راستا است که کجتهدان در زمان غیبت و عدم دسترسی به امام معوم بتواننداز آن ها استفاده نمایند.

امام جعفر صادق (علیه السلام) به مفضل بن عمر می فرماید: (احادیث) را بنویس و دانش خود را میان برادرانت منتشر گردان، اگر از دنیا رفتی، کتاب هایت را برای فرزندانت به ارث می گذاری،همانا زمان هرج (غیبت امام معصوم) فرا می رسد که در آن زمان مردم فقط با این کتاب ها انس می گیرند.(3)

اصولا لازم است در هر زمان فرد یا افرادی باشند تا مردم معارف دینی و دستورهای مذهبی را از آنان فرا گیرند و بدین وسیله حجت الهی بر مردم تمام گردد و چون خداوند به بندگانش لطف دارد و هدایت آن ها را می خواهد، امکان ندارد که دورانی بر انسان ها بگذرد که آنان دسترسی به مرجع و ملجأیی برای یادگیری احکام دین، نداشته باشد.

در روایتی امام جعفر صادق (علیه السلام) به این مطلب اشاره کرده و می فرماید: سپس خداوند (قم) و اهالی آن جا (مجتهدان،علما و حدیث شناسان) را به عنوان جانشینان حضرت حجت (عج9 قرار داد؛ زیرا اگر چنین نمی شد، زمین اهلش را نابود می ساخت ( مردم در اثر جهالت و بی خبری از دین، هلاک می شدند) و در زمین حجتی باقی نمی ماند. سپس علم و دانش از آن شهر به سایر شهرها در مشرق و مغرب خواهد رسید؛ آنگاه حجت الهی بر بندگان تمام شده، هیچ کس در زوی زمین نیست مگر اینکه دین و دانش به وی می رسد.(4)

پی نوشت:
1. بحارالانوار،ج51،ص361/کشف الغنه،ج3،ص320/الخرائج والبرائج،ج3،ص1129/معجم احادیث الامام المهدی،ج4،ص317
2. الخرائج و البرائج،ج3،ص1113-1115/کمال الدین،ج2،ص484
3. کافی،ج1،ص52،ح11
4. منتخب الاثر،ص443

[ghoran]

بسم الله الرحمن الرحیم

5- محبت و دوستی نسبت به آن حضرت

از وظایف دیگری که شیعیان و منتظران آن حضرت به عهده دارند آن است که، آن حضرت را دوست بدارند و بدانند هر نعمتی که به آنان می رسد از برکت وجود اوست. و لذا باید نهایت عشق و محبت را نسبت به وی داشته باشتند. گرچه شیعیان موظف هستند که تمام معصومان (علیه السلام) را دوست بدارند و به آن ها عشق بورزند، اما نسبت به دوستی و محبت به آن حضرت به خصوص تاکید شده است؛ زیرا او صاحب، آقا، سرور و امام زمان ما است و شخصیتی است که همه ی ائمه (علیه السلام) درباره ی او، به عضمت و بزرگی سخن ها گفته و تاکیدها کرده اند.

پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می فرماید:« خداوند در شب معراج به من وحی فرمود: ای محمد! چه فردی را در زمین برای مردم جانشین خود کرده ای؟-در حالی که خداوند خود، نسبت به این امر آگاه بود- گفتم: پروردگارا، برادرم را. فرمود: علی بن ابی طالب را معین کرده ای؟ گفتم بلی. فرمود: ای محمد! به زمین نظر افکنده ام و تو را برگزیدم. پس هرگاه مردم مرا یاد آورند، تو را نیز به یاد خواهند آورد. من محمود هستم و تو محمد هستی. آنگاه بار دیگر به زمین کردم و علی بین ابی طالب را برگزیدم و او را جانشین تو قرار دادم. پس تو سرور پیامبرانی و علی سرور اوصیا است و برای او اسمی از اسم های خودم قرار دادم. من اعلی هستم و او علی است. آنگاه فرمود: علی، فاطمه، حسن، حسین و امامان را از نور آفریدم. آنگاه ولایت شما را بر فرشتگان عرضه کردم. هر کس از آنان که ولایت را پذیرفتند، از مؤمنان شدند و هرکس از آن ها که آن را نپذیرفتند کافر شدند.ای محمد! هر کدام از بندگانم اگر مرا آن قدر عبادت کند که از شدت عبادت به مرحله ی نابودی برسد، ولی ولایت شما را نداشته باشد و در آن حال مرا ملاقات کند او را به جهنم خواهم برد.

سپس فرمود: آیا دوست داری که آن ها ببینی؟ گفتم: آری. فرمود: برخیز. برخواستم و جلو رفتم. آنگاه دوازده امام را مشاهده نمودم و حضرت حجة (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در میان آنان همچون ستاره ای درخشنده و نورانی بود. گفنم: اینان چه کسانی هستند> خداوند فرمود: آن ها امامان هستند و این که (درخشندگی حاصی دار) « قائم » است. او حلال مرا حلال و حرامم را حرام می گرداند.(احکام واقعی مرا برای مردم بیان می کند) و از دشمنانم انتقام می گیرد. ای محمد! او را دوست بدار؛ زیرا من او را و کسانی که او را دوست می دارند دوست می دارم.» (1)

سبب این که در این روایت، بر دوستی حضرت حجة (عجل الله تعالی فرجه الشریف) تاکید شده،-با این که دوست داشتن همه امامان ضروری و تاکید شده- شاید این باشد که چون حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در دوران کودکی (پنج سالگی) از نظرها غایب شده و در هنگام تولد نیز عده ی بسیار معدودی بر وجود آن حضرت مطلع شدند، لذا برخی در وجود آن حضرت دچار شک و تردید شدند افزون بر این،در میان انبیاء و امامان تنها اوست که دین حق و فرمان الهی را درتمام جهان حاکم می گرداند و در دوران حکومت اوست که در روی زمین تنها، خدا پرستش می شود و شرک و بت پرستی و بی دینی از جامعه انسانی رخت بر می بندد، لذا نسبت به دوستی و عشق به ان حضرت تاکید بیشتری شده است.

در روایت دیگری در همین زمینه پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ضمن برشمردن نام های دوازده امام، در باره حضرت حجة (عجل الله تعالی فرجه الشریف) می فرماید:« هرکس دوست دارد که خدا را با ایمان کامل ملاقات نماید و اسلامش نیکو باشد، باید ولایت حضرت حجت و امام منتظر را دارا باشد. اینان مشعل های شب های تار و پیشوایان هدایتگر و نشانه های پرهیزکاری می باشند. هرکس آنان را دوست داشته باشد و ولایتشان را دارا باشد من ضمانت می کنم که خداوند او را به بهشت ببرد.»(2)



پی نوشت:

1. بحارالانوار،ج36،ص216

2. مکیال المکارم،ج2،ص249،(به نقل از غیبت نعمانی،«باب مدح امام زمان»ص77)
[font=Tahoma][/font]

[در جستجوی سختی]

سلام
وظایف منتظران قبلا در این تالار توضیح داده شده است
وظایف منتظران (مکیال المکارم)

اگر مورد جدیدی بود در ادامه تاپیک مذکور قرار بدید
با تشکر