*|* عـــــدل بهتـــــر است یا جــود ؟؟؟!!! *|*

[سیمرغ]

سلام



اگر کسی از شما بپرسه عدل بهتر است یا جود و بخشش چه جوابی بهش میدید؟!

اصلا تا حالا بهش فکر کردید؟

بطور خلاصه
عدل: یعنی هر حقی را به ذیحق رساندن
جود: یعنی انسان از حق مسلم خود صرف نظر کند و به دیگری ببخشد

حالا به نظر "شما" (بدون سرچ!) عدل بهتر است یا جود؟؟؟!!!

و چرا؟


_____________________


پاسخ اجمالی و تفصیلی ان شاء الله بعدا

[مجنون العباس]

بسم الله الرحمن الرحیم
باسلام
به نظر من هردو درکنار یکدیگر باید باشد
اینکه ما عدل رادرمقابل اینکه شخصی به حق خود برسد اجرا کنیم
واینکه جود داشته باشیم وازحق مسلم خود به دیگران ببخشیم بسیار لذت بخش است
البته تمامی مواردی که عرض کردم اعتقاد بنده است..............

مثلا من همیشه سعی میکنم که اگر ازکسی ناراحت شدم ببخشمش ومیگم خدایا شما نیز ازمن بگذروببخش
یااینکه اگه درمرتبه ای قرار بگیرم که بخوام عدل رو اجرا کنم سعی میکنم طوری اجرا کنم که درفردای قیامت مورد عدل خدا قراربگیرم
ودرجایی که ازحق خود گذشتم به خدا واگذار کردم
البته اگه گذشتن ازحق درموارد خیر ونیکی باشه وسبب شادی ورضایت دل دیگران باشه بسیار آرامش دهنده است
ولی درغیراین صورت گذشتن ازحق وواگذار به دیگران را میزارم به پای عدل خدا که خوده خدا باعدلش درحق من حکم کنه وحقمو بهم برگردونه.....................

به نظر بنده هر دو درجای خود خوبه..............

[فاطمه خانم]

سلام.
بستگی داره به اینکه کدوم طرف دعوا باشی
جدای از شوخی...
به نظرم از نظر جامعه قبول کردن عدل خیلی سخت تره.
مثلا در قصاص... از نظر مردم پسندیده نیست اما فرموده شده در قصاص حیات شماست.
از طرفی فرموده بخشش بهتر هست.
برای خود من به شخصه بخشیدن حقم خیلی سخت هست.
خداوند البته" اعدل العادلین" هست و هم "اجودالاجودین" !
اما در "یا من لا یخاف الا عدله" هم مسئله ای است!
و ما قرار است رنگ خدایی بگیریم!!

[Lancelot]

با سلام
یادم میاد چند سال پیش حدیث امام علی (علیه السلام) رو که به این سؤال پاسخ داده بودن خونده بودم!! نمیدونم چرا یادم رفته!!!! میخواستم سرچ کنم یادم بیاد اما فرمودید بدون سرچ!!
در هر صورت فکر کنم امام علی (علیه السلام) فرموده بودن عدل برتر است.. دلیلش رو یادم نیست..

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم

درسته کلام زیبای امیرالمومنین(علیه السلام) بوده


شخصی از حضرت علی(علیه السلام) پرسيد آيا جود بهتر است يا عدالت ؟
فرمود عدل بهتر است از جود
به دليل اينكه

___ عدل هر چيزی را در جای خود قرار می‏دهد و هر حقی را به ذيحق واقعی خود می‏رساند ، اما جود و بخشش ، امور را و جريانها را از محل خودشان و مدارشان خارج می‏كند، جود اين است كه آدمی از حق مسلم خود صرف نظر كند ، به ديگری كه ذيحق نيست جود كند ، پس جود اشياء را از موضع خود خارج می‏كند .

___ ديگر اينكه‏ عدالت سائس و اداره كننده عموم است ، چيزی است كه پايه و مبنای زندگی‏ عمومی و اساس مقررات است ، اما جود و بخشش يك حالت استثنايی است‏ كه در موقع خاص كسی به كسی جود می‏كند و ايثار می‏كند .

___ جود و ايثار را نمی‏توان مبنای اصلی زندگی عمومی قرار داد و براساس‏ آنها مقررات و قانون وضع و آن را اجرا كرد . اگر جود و احسان و ايثار تحت قانون و مقررات لازم الاجراء درآيد ، ديگر جود و احسان و ايثار نام‏ ندارد ، به اصطلاح از وجودش عدمش لازم می‏آيد . جود و ايثار وقتی جود و ايثار است كه هيچ قانون و مقررات حتمی و لازم الاجراء نداشته باشد و آدمی‏ صرفا به خاطر كرم و بزرگواری و گذشت و نوع دوستی و بلكه حيات دوستی جود كند . پس بنابراين عدل از جود افضل است .


اين بود جواب علی مرتضی ( ع ) در مورد افضليت عدل از جود .

هرگز يك انسانی كه تفكر اجتماعی ندارد و با مقياس های فردی اندازه ‏گيری‏ می‏كند اين طور جواب نمی‏دهد ، نمی‏ گويد عدل از جود بالاتر است، امام علی (ع ) در اين سخن بسيار پر قيمت خود ، به عدل‏ از نظر اجتماعی نگاه می ‏كند و با مقياس اجتماعی اندازه‏ گيری می‏كند . اين‏ سخن ، سخن كسی است كه فلسفه اجتماعی روشنی دارد .
_________________________
برا خودم واقعا جالب بود
بحث فردی و اجتماعی جود و عدل ان شاء الله در ادامه

[میم.حسین.الف]

بسیار عالی و آموزنده بود . ممنون از شما

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم

جود و عدل از دیدگاه اخلاق فردی
علمای اخلاق جود را از عدل بالاتر دانسته اند، اما علیّ مرتضی علیه السلام در كمال صراحت می گوید عدل به این دلیل و این دلیل از جود بالاتر است.

البته این دو نظر از دو زاویه و دو دیدگاه است.
اگر تنها از جنبه ی فردی و اخلاق شخصی مطلب را مطالعه كنیم، جود از عدل بالاتر است. از نظر ملكات اخلاقی، ملكه ی جود و ایثار بالاتر است از ملكه ی عدالت، زیرا شخص عادل از آن جهت كه شخصاً و از نظر اخلاق شخصی و فردی عادل است، در این حد از كمال انسانی است كه به حق دیگران تجاوز نمی كند، مال كسی را نمی برد، متعرض ناموس كسی نمی شود؛ اما آن كه جود می كند و ایثار می نماید نه تنها مال كسی را نمی برد بلكه از مال خود و دسترنج خود به دیگران جود می كند، نه تنها نوبت كسی را نمی گیرد، نوبت خود را هم احیاناً به دیگران می دهد، نه تنها بر كسی جراحتی وارد نمی آورد بلكه در بیمارستان ها و میدان های جنگ و در كلبه ها و خانه های بینوایان به سر وقت بیماران و مجروحین می رود، دارویی به كامشان می ریزد، مرهمی به جراحتشان می گذارد، مجاناً شغل پرستاری بیماران را برای خود انتخاب می كند، نه تنها خون كسی را نمی ریزد بلكه حاضر است خون خود را فدای خیر جامعه كند.

• پس، از نظر ملكات اخلاقی و صفات شخصی، البته جود از عدل بالاتر است، بلكه طرف قیاس نیستند.

ادامه دارد ان شاء الله...

[سیمرغ]

بسم الله الرحمن الرحیم


عدل و جود از نظر اجتماعی
از نظر زندگی اجتماعی و از جنبه ی عمومی كه افراد اجتماع را به صورت یك واحد در می آورد،
از این نظر كه بنگریم می بینیم كه عدل از جود بالاتر است.

توضیح با یک مثال
عدل در اجتماع به منزله ی پایه های ساختمان است و احسان از نظر اجتماع به منزله ی رنگ آمیزی و نقاشی و زینت ساختمان است. اول باید پایه درست باشد، بعد نوبت به زینت و رنگ آمیزی و نقاشی می رسد. اگر «خانه از پای بست ویران است» دیگر چه فایده كه «خواجه در بند نقش ایوان» باشد؟ اما اگر پایه محكم باشد، در ساختمانِ بی نقاشی و بی رنگ آمیزی هم می توان زندگی كرد. ممكن است ساختمانی فوق العاده نقاشی خوب داشته باشد و ظاهرش جالب باشد، اما چون پایه خراب است یك باران كافی است آن را بر سر اهلش خراب كند.

نکته!
بعلاوه همین جودها و احسانها و ایثارهایی كه در مواقعی خوب و مفید است و از نظر جودكننده فضیلتی بسیار عالی است، از نظر گیرنده فضیلت نیست، حساب او را هم باید كرد، حساب اجتماع را هم باید كرد؛ اگر رعایت موازنه ی اجتماعی نشود و حساب نكرده صورت بگیرد، همین فضیلت اخلاقی موجب بدبختی عمومی و خرابی اجتماع می گردد. صدقات زیاد و اوقاف زیاد و حساب نكرده، نذورات زیاد و حساب نكرده در هرجا كه وارد شده مانند سیل جامعه را خراب كرده، روحیه ها را تنبل و كلّاش و فاسدالاخلاق بار آورده، لطمه ها و خساراتی وارد آورده كه كمتر از لطمات و خسارات یك سپاه جرّار نبوده، مصداق كلام خدا بوده درباره ی بعضی انفاقات كه می فرماید:
مَثَلُ ما یُنْفِقونَ فی هذِهِ الْحَیوةِ الدُّنْیا كَمَثَلِ ریحٍ فیها صِرٌّ اَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَموا اَنْفُسَهُمْ فَأهْلَكَتْهُ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَ لكِنْ أنْفُسَهُمْ یَظْلِمونَ
مَثَل انفاقهایی كه در این دنیا می كنند (و عنوان انفاق و صدقه و امثال اینها به آنها می دهند) عیناً مَثَل باد سختی است كه با سرما همراه است و می رسد به زراعت مردمی كه ظلم به نفس كرده اند و همه ی آن زراعتها را از بین می برد. خداوند به آنها ستم نكرده، خودشان به خودشان ستم كرده اند.

جامعه را هرگز با جود و احسان نمی توان اداره كرد. پایه ی سازمان اجتماع، عدل است. احسان و جودهای حساب نشده و اندازه گیری نشده كارها را از مدار خود خارج می كند.

امام سجاد علیه السلامفرمود:
كَمْ مِنْ مَفْتونٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فیهِ، وَ كَمْ مِنْ مَغْرورٍ بِحُسْنِ السَّتْرِ عَلَیْهِ، وَ كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْاِحْسانِ اِلَیْهِ .
بسیاری از مردم از بس خوبشان را و مدحشان را گفتند فاسد شدند، بسیاری از مردم چون از عیبشان چشم پوشی شد و مورد انتقاد قرار نگرفتند مغرور شدند، بسیاری از مردم هم چون به آنها احسان شد و از راه احسان زندگی و كارشان اداره شد متدرّجاً در غفلت فرو رفتند.
______________________
این است معنی سخن علیّ مرتضی علیه السلام كه فرمود: اَلْعَدْلُ یَضَعُ الْاُمورَ مَواضِعَها وَ الْجودُ یُخْرِجُها مِنْ جَهَتِها عدل جریان كارها را در مجرای خود قرار می دهد، اما جود جریانها را از مجرای اصلی خارج می كند.

صلوات