اینترنت،اشنایی،ازدواج

[رکن الهدی]

بسم الله الرحمن الرحیم
موضوعی که می خوام درباره اش بحث کنیم ...شاید به نحوی دیگه توی تالار بحث شده باشه اما من هدفم مطلب دیگری است
چندی است جامعه و بلکه شهرما با موضوع ازدواج به سبک اینترنتی اشنا شده ...ازدواجی که من مد نظر دارم فارغ از مباحث سایت های همسریابی است
ازدواج هایی که اشنایی دو طرف در پایین ترین حالت از طریق چت روم ها ودر بهترین حالت در وبلاگها وسایتهای وتالار های گفتگو محور ایجاد شده اند
ازدواجی که عموما فارغ از ظاهر وشرایط مادی و بیرونی افراد شکل گرفته و اکثر بر مبنای طرز فکر وطرز نگاه و برخورد دو طرف در فضای مجازی شکل گرفته ...
من در این باره چند سوال دارم که موضوع بحث ما رو تشکیل می ده
1-چند درصد به این گونه اشنایی ها اعتماد می کنید ؟
2-چقدر این اشنایی ها رو منجر به ازدواج موفق می دانید؟
3-به نظرتون چه طور از حسن نیت طرف مقابل باید مطمئن شد؟
4-اگر کلا مخالفین دلایلتون رو کامل بگید

[soora]

از قدیم گفتن سری که درد نمیکنه رو دستمال نمیبندن....
ریسک ازدواج های اینترنتی خیلی بالاست!
چه تضمینی وجود داره طرف مقابل ما نیت خیر داشته باشه!

[nasimesaba]

(۳/اسفند/۹۳ ۱۶:۵۸)فاطمه خانم نوشته است:  روابط و آشنایی های واقعی با اجازه و آگاهی خانواده در دنیای واقعی داشته باشند !

نه اینکه این رابطه فقط توی فضای مجازی باشد و چند سال طول بکشد و وقتی زندگی رفت زیر یک سقف آن وقت واقعی بشود ، یعنی در واقع شناخت اینترنتی رو شناختی در حد صفر قرار بدهند و شناخت رو در دنیای واقعی کسب کنند .

یعنی آگاهی از رفتار و حرکات و ذهنیات فقط نتی در واقع تخیلی نباشد !

این شناخت هایی که در فای مجازی به دست میاد بسیار سطحی هست .
مثلا ممکنه من آدم عصبی باشم ولی این رو قبول نداشته باشم و شما از من بپرسی فاطمه شما اخلاقت چطوریه ؟
منم بگم عالی !
ولی آدم توی دنیای واقعی خودش می تونه رفتار طرف رو تا حدی محک بزنه .
ازدواج که خودش ریسک بالایی داره . این طریق ریسکش بسیار بالاتر هم هست !

---

اگر کسی در حد صفر باشه ، من اکیدا توصیه می کنم شروع نکنه !
ولی اگر کسی ارتباطی داره راه حل بالا رو ندیده نگیره !

دقیقــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

حیفم اومد این پست ارزشمند تو صفحه جدید نباشه

(۳/اسفند/۹۳ ۱۷:۵۲)رکن الهدی نوشته است:  موضوع بعد تو این قضیه. اینه که اگه واقعا کسی باشه که تو این فضا از کسی خوشش بیاد وحسن نیت هم داشته باشه شما چه پیشنهادی می دین...فراموش کنه یا نع ....

به نظر من اگه حسن نیت داشته باشه و با چشم باز تصمیم بگیره و همون طور که فاطمه خانم گفتن ارتباط رو به سمت فضای حقیقی ببره میشه

همین الان یکی از همکارای من هست که از طریق نت با همسرش اشنا شده و دو سه سالیم میشه که با هم ازدواج کردن ، البته خدا رو شکر هیچ کدوم شیاد از آب در نیومدن و رابطه خوبیم با هم دارن.

[ضحی رحمانی]

به نظر من نوع آشنایی مهم نیست !
تو دانشگاه ، تو اینترنت و...
مهم اینه که بقیه ی مسیر رو درست بریم !

[zahra11]

عشق اینترنتی بد و مبتذله ولی نمی تونیم بگیم اشنایی اینترنتی هم همین حکم رو داره!!

به خصوص اشنایی که منظور خاصی توش نباشه و یک اشنایی عمومی باشه !!


به هر حال گفتار هست که حقیقت درون ادمها رو برملا میکنه بخصوص که نظر کلی مطرح بشه!! نه فقط نسبت به یک فرد خاص و فضای مجازی بیشتر به خاطر مکتوب بودنش فضای ذهنی افراد رو بهتر برملا میکنه!!! حتی بد اخلاقیها و نگرشها رو !!

میتونه اشنایی باشه ولی احساس نباید رد و بدل بشه و تو حیطه های خصوصی نباید وارد شد و به قول دوستان اگر تمایلی برای اشنایی به جهت ازدواج باشه حتما و حتما باید این ارتباط حقیقی ، عاقلانه، با حضور و نظارت خانواده های طرفین ، و تحقیق و تفحص صورت بگیره!!

[رکن الهدی]

خب پس نظرات دو قسمت شدن
می شه ازدواج موفق هرچند کم ویا محدود هم از این نوع اشنایی ها استخراج بشه...
داشتم به ازدواج در دانشگاهها و مثلا براساس فعالیت در تشکل های اجتماعی سیاسی فرهنگی فکر می کردم به نظرم در اون جا هم همیشه ازدواج ها صحیح و موفق نیست چون بعضا در این فعالیت ها ادما خود برترشون یا خودی که سعی می کنن باشند رو به نمایش می ذارن هرچند حضور فیزیکیشون هم هست و شما رو در رو هستین اما هیچ تضمینی وجود نداره که این اقا یا خانوم همونی باشه در منزل که الان داره اینجا فعالیت می کنه
توی اون مرحله هم باید دقیقا فارغ از شناختی که طی کار ازشون داشتیم زمانی رو جداگانه برای شناخت هم صرف کنیم ...کاری که در شرایط خیلی صادقانه می شه در مورد ازدواج های اینترنتی هم انجام داد

[مجید املشی]

(۶/اسفند/۹۳ ۱۱:۵۰)رکن الهدی نوشته است:  خب پس نظرات دو قسمت شدن
می شه ازدواج موفق هرچند کم ویا محدود هم از این نوع اشنایی ها استخراج بشه...
داشتم به ازدواج در دانشگاهها و مثلا براساس فعالیت در تشکل های اجتماعی سیاسی فرهنگی فکر می کردم به نظرم در اون جا هم همیشه ازدواج ها صحیح و موفق نیست چون بعضا در این فعالیت ها ادما خود برترشون یا خودی که سعی می کنن باشند رو به نمایش می ذارن هرچند حضور فیزیکیشون هم هست و شما رو در رو هستین اما هیچ تضمینی وجود نداره که این اقا یا خانوم همونی باشه در منزل که الان داره اینجا فعالیت می کنه
توی اون مرحله هم باید دقیقا فارغ از شناختی که طی کار ازشون داشتیم زمانی رو جداگانه برای شناخت هم صرف کنیم ...کاری که در شرایط خیلی صادقانه می شه در مورد ازدواج های اینترنتی هم انجام داد

تفاوت بین ایندو بسیار هست. بسیاااااار
در کل طبیعتا هر انتخابی ممکنه همراه با اشتباه باشه و هیچکس نمیتونه مدعی باشه که انتخابش با آگاهی تمام و شناخت کامل حاصل شده. اما این حرف به این معنی هم نیست که ما به عنوان انتخاب کننده در هر موضوعی از جمله مسئله ی بسیار حیاتی ازدواج تلاشمون رو برای شناخت بهتر و کاملتر انجام ندیم.

در ارسال قبلیم در این تاپیک عرض کردم که:
http://forum.bidari-andishe.ir/thread-38...#pid328758

(۳/اسفند/۹۳ ۲:۲۰)مجید املشی نوشته است:  در قمار شما ممکنه برنده باشید! اما افراد خردمند همیشه در زندگی سعی می کنن با بالابردن آگاهی و شناخت در هر چیزی احتمال توفیق رو بالا ببرن.

و اما یکی از تفاوت های بین دو مسئله ای که اشاره کردید:
اولین و بدیهی ترین و شاید مهمترین تفاوت بین این دو مسئله دیدن چهره به چهره ی افراد هست. چیزی که هرچند ظاهریست اما در همین ظاهر نکات و شناخت بسیار نهفته.
بماند که در همون تشکل اجتماعی هم عملکرد های افراد شناختی هرچند نسبی رو به همراه خواهد داشت. اما در فضای مجازی هرچیزی را میتوان ادعا نمود و راههای اثبات هم محدود.
این ها تفاوت کمی نیست.
درکل عرضم این هست که این دو مسئله حتی قابل مقایسه نیستن.

[am22]

1-چند درصد به این گونه اشنایی ها اعتماد می کنید ؟


یک درصد

2-چقدر این اشنایی ها رو منجر به ازدواج موفق می دانید؟


نیم درصد

3-به نظرتون چه طور از حسن نیت طرف مقابل باید مطمئن شد؟


در محیط واقعی آدم به سختی اعتماد میکنه چه برسه به مجازی!!!

4-اگر کلا مخالفین دلایلتون رو کامل بگید


کلا مخالفم...دلیل:هرچیزی یه چهار چوبی داره


نحوه صحیح ازدواج موفق از نظر من اینه که شما اول از همه شرایط ازدواج از نظر عقلانی و اقتصادی و اخلاقی داشته باشید


دوما:فضای واقعی ملموس تر است قابل لمس تر است برای تجزیه و تحلیل و شناخت فرد مورد نظر

[رکن الهدی]

(۶/اسفند/۹۳ ۱۴:۲۳)مجید املشی نوشته است:  و اما یکی تفاوت های بین دو مسئله ای که اشاره کردید:
اولین و بدیهی ترین و شاید مهمترین تفاوت بین این دو مسئله دیدن چهره به چهره ی افراد هست. چیزی که هرچند ظاهریست اما در همین ظاهر نکات و شناخت بسیار نهفته.
بماند که در همون تشکل اجتماعی هم عملکرد های افراد شناختی هرچند نسبی رو به همراه خواهد داشت. اما در فضای مجازی هرچیزی را میتوان ادعا نمود و راههای اثبات هم محدود.
این ها تفاوت کمی نیست.
درکل عرضم این هست که این دو مسئله حتی قابل مقایسه نیستن.

من این مطلب را با توجه به تجربه چند ساله خودم وفعالیت در این تشکل ها گفتم
به چشم خودم این ازدواج ها رو از نزدیک دیدم
و می دونم تحت چه شرایط ایده آل ورویا گونه ای بعضا صورت گرفته ...افرارد چقدر خوش بینانه ومثبت بهم نگاه می کنن اون اوایل فک می کردم این نوع ازدواج خیلی خوبه ...
اما بعد از مدتی که با دوستانم که این ازدواج ها رو تجربه کرده بودن در امری مشورت کردم اونا هم گفتن ازدواجشون خوب بوده ولی اگه برگردن به عقب با کسی ازدواج می کردن که غریبه بوده وهرگز قبل از اون همدیگه رو ندیده بوده باشند
می گفتن اتفاقا بخاطر همین شراطی چهره به چهره بودن حسابی که دو طرف روی هم باز کردن خیلی خیلی فراتر از توان واقعیه طرف مقابلشون بوده...
پس نتیجه اش این بود که فهمیدم تو این نوع اشنایی هم شناخت باید از اول بدون هیچ پیش داوری قبلی صورت بگیره وایضا تحت نظر خانواده ها..
پس به نظرم می شه شباهت هایی بینشون دید ...هرچند منم قبول دارم ریسک ازدواج های تشکیلاتی کمتر از اینترنتی هست اما خب اینکه نگاهمون صفر وصدی هم باشه به نظرم کمی اغراق آمیزه

[nasimesaba]

به نظر منم قیاس این دو مسئله اشتباهه

در ازدواجهای تشکیلاتی و گروههای فکری و فرهنگی حداقل یسری موضوعات هست که دیده میشه و چیزایی که حتی اگه طرف نگه میشه از رفتارش فهمید و یسری چیزای بدیهی دیگه مثه قیافه ، حرف زدن و سطح فرهنگ و سواد و ...وو ..ووو

اما در آشنایی های مجازی همین ها هم وجود نداره و افراد میتونن طبق چیزی که طرف دوست داره خودشون رو معرفی کنن و همه و یا بسیاری از عیوبشون رو بپوشونن

مورد دیگه ایی هم که هست درصد تقلب و کلاهبرداری در این و نوع ازدواج ها ( گروههای فکری و کاری ) کمتره چون اغلب قصد آشنایی به جهت ازدواج دارن چیزی که در دنیای مجازی درصد ناچیزی داره و خیلی شانسی و یا به قول آقای املشی قمارگونه بختشون رو آزمایش میکنن و حالا یا شانس یا اقبال

در هر صورت به نظرم وجوهی برای مقایسه دارن اما نه اونطوری که در یک ردیف قرار بگیرن

یه نمونه دیگه

من خودم تو محیطی کار میکنم که همکار آقا و خانم دارم و بعضا از هر دو گروه مجرد هم هستن و حتی برای خودم هم مواردی بود اما تو این محیطا که چند ساعت در روز رو کنار هم هستیم و اکثر رفتارهای همو میبینیم روی شناخت مثبت و منفی خیلی تاثیر داره اما نمیگم 100 درصد

[رکن الهدی]

ببینید دوستان آشنایی اینترنتی که قرار نیست تا آخر توی اینترنت باقی بمونه و وارد فضای واقعی نشه!!!
به نظر من به محض مطرح شدن این موضوع آشنایی باید وارد فضای واقعی بشه...بعدم قرار نیست به محض اشنایی که عقد صورت بگیره ..مثه بقیه آشنایی ها مراحل خودش رو حتما باید طی کن..

---

با این حال منم گفتم ازدواج تشکیلاتی به نسبت خیلی ریسک کمتر داره وترجیح داده می شه..من. صرفا این مثال رو از باب شناخت مطرح کردم که حتی توی اون نوع ازدواج هم بعضا شناخت های غیر واقعی. وفراتر از شخصیت افراد صورت می گیره