°°••°°(( یکتایی زهرا(سلام الله علیها) ))°°••°°

[آوا]

بسم الله الرحمن الرحیم


°•°•°~ یکتایی زهرا(سلام الله علیها): در میان زنان ~°•°•°


هیچ وقت دو «بهترین» در کنار هم قرار نمی گیرند. حتّی دو تا «بهتر» هم کنار هم قرار نمی گیرند؛ همیشه یکی هست که از میان خوبان، بهتر و بهترین می شود.


آسیه(سلام الله علیها)، همسر مؤمن فرعون، مریم، مادر عابده ی عیسی مسیح(علیه السلام) و خدیجه(سلام الله علیها)، یار و پشتیبان حق و حقیقت، همگی خوب بودند و از میان خوبان، برترین. امّا کسی هست که شانه هایش برای تحمّل رنج ها، پرتوان تر از آسیه(سلام الله علیها) است؛ کسی که زلالی و پاکی اش، بیش از مریم(سلام الله علیها) است؛ کسی که برای پشتیبانی از حق، تا پای جان می ایستد:
فاطمه(سلام الله علیها)، دختر بی نمونه ی برگزیده ی خداوند، محمّد(صلی الله علیه و آله).


°°°~ فاطمه(سلام الله علیها) کسی است که وقتی میان سجّاده می ایستد، خداوند او را به فرشتگان قدسی اش می نمایاند.
بنده ای که خداوند درباره اش می فرماید:
«اى ملائکه من! به فاطمه که برترين کنيزان من است نظر کنيد که چگونه در مقابل من قرار گرفته است. اعضاء و جوارح او از خوف من مى ‏لرزد.»(1)


°°°~ فاطمه(سلام الله علیها) کسی است که برترین مخلوق خداوند به داشتنش به خود می بالد:
«فاطمه دختر من برترين‏ زنان‏ از اوّلين تا آخرين آنهاست. فاطمه زهرا پاره تن من است. زهرا نور دو چشم من است. زهرا ميوه قلب من است. زهرا روح و جان من است....»(2)


برتری فاطمه(سلام الله علیها) را حتّی عایشه هم اعتراف می کند.
چرا که خودش از زبان نبیّ اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) شنیده است که پس از شرح رنج و غمهای فاطمه(سلام الله علیها)، به دردانه دخترش می فرمود:
«ای فاطمه! آیا خشنود می شوی [که به سبب رنجهایت] برترین زن دو جهان باشی و برترین زن این امّت و سرور زنان مؤمن؟»(3)


از میان دختران حوّا(سلام الله علیها)، فاطمه(سلام الله علیها) برترین زن بود.
آری، لقب، «بهترین زن جهان»، لقب مریم دختر عمران (سلام الله علیها) است؛
امّا ：
°°••°° «بهترین زن جهانیان، از اوّلین تا آخرین» فاطمه(سلام الله علیها) است.(4) °°••°°


زیباتر از همه اینکه، هنگام ولادت فاطمه(سلام الله علیها)، برترین زنان عالم گرد آمدند تا مادر نوزاد را در به دنیا آوردن او یاری کنند.
همان هنگام که تنهایی، چشم خدیجه(سلام الله علیها) را خیس اشک کرده بود، آسیه(سلام الله علیها) آمد و مریم(سلام الله علیها) و خواهر موسی نبی(علیه السلام) و ساره(سلام الله علیها). آنگاه که فاطمه (سلام الله علیها) به دنیا آمد، پاک ترین زنان، به همسر پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) این چنین شادباش گفتند:
«اى خديجه! او را که پاک و پاکيزه است، او را برگير که زکیّه است و خوش قدم و مبارک؛ هم خودش و هم نسلش‏.»(5)






پی نوشت:
1. روایتی مشهور از نبیب اکرم(صلوات الله علیه و آله) به نقل از ابن عبّاس. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى - تهران، چاپ: اول، 1379، ص 597؛ با استفاده از نرم افزار جامع الاحادیث 3/5.
2. همان.
3. «يا فاطمة، ألا ترضين أن تکوني سيدة نساء العالمين، وسيدة نساء هذه الاُمّة، وسيدة نساء المؤمنين؟»؛ مستدرک الحاکم 3 :156 وقال : هذا إسناد صحيح ولم يخرجاه هکذا ، إتحاف السائل : 71 به نقل از کتاب «سیدة نساء فاطمة الزّهرا(سلام الله علیها)»، علی موسی الکعبی، ص 100.
4. الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَخْبِرْنِي عَنْ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي فَاطِمَةَ أَنَّهَا سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ أَ هِيَ سَيِّدَةُ نِسَاءِ عَالَمِهَا فَقَالَ ذَاک لِمَرْيَمَ کانَتْ سَيِّدَةَ نِسَاءِ عَالَمِهَا وَ فَاطِمَةُ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ. (ابن بابويه، محمد بن على، معاني الأخبار - قم،دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ اول، 1403 ق.، ص 107)
5. بر اساس روایت امام صادق(علیه السلام). ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي (للصدوق) / ترجمه کمره‏اى - تهران، کتابچی، چاپ: ششم، 1376، ص 594.


پ.میعاد
mastoor.ir

[آوا]

°•°•°~ یکتایی زهرا(سلام الله علیها): در شکوهش در قیامت °•°•°~


بعضی ماجراها خیلی جدّی تر از چیزی است که ما در زندگی فرض می کنیم و بعضی آدمها بسیار بزرگتر از تصوّر ما هستند. ما، اسیر شده در خاک و زنجیر شده در گناهیم و همین، سبب شده است حضرت طاهره(سلام الله علیها) را، که کوچکترین ناپاکی و لکّه ی ننگی بر دامن ندارد، نشناسیم.

فکرش را که می کنم، فاطمه(سلام الله علیها) را، آنان که او را دیدند هم نشناختند. گویا اگر فاطمه(سلام الله علیها) با چهره ی حقیقی اش رخ می نمود، دنیا، عظمت او را نمی توانست تاب بیاورد؛ و الّا چرا خداوند باید برای نمایاندن شکوه او، تا قیامت صبر کند؟

کیست هم رتبه و هم مقام فاطمه(سلام الله علیها) در محشر، وقتی که مرکب او در قیامت این چنین آراسته است: «از دو پهلوى آن ناقه (شتر)، حريرهاى بهشتى آويزان، مهار آن از مرواريد تازه، پاهايش از زمرّد سبز، دم آن از مشک ناب، ديدگانش از درّ و ياقوت سرخ خواهد بود.»(1)

کیست هم شأن او، هنگامی که در اطرافش چهارده هزار ملک بال گشوده اند و امین خانه ی وحی، چبرئیل (علیه السلام) مهار ناقه ی او را به دست گرفته است و فریاد می زند که «سرها را پائین بیفکنید و چشم ها را فرو گیرید که دختر محمّد(صلوات الله علیه و آله) در حال گذر است.» (2)

کیست مدّعی شناخت بانویی که پروردگار بی نیاز عالم، او را مهربانانه چنین خطاب قرار می دهد: «اى حبيبه و فرزند رسول من از من بخواه تا عطا نمايم، شفاعت کن تا من بپذيرم. به عزت و جلال خودم که امروز ظلم و ستم هيچ ستمگرى از نظر من محو نخواهد شد.»(3)

کیست که از عظمت زهرای مرضیه(سلام الله علیها) به حیرت نیفتد؛ فاطمه(سلام الله علیها) به راستی نشناختنی است؛ اویی که این چنین گذری به سوی بهشت خواهد داشت: «فاطمه در روز حشر در حالى محشور مى‏ شود که لباس زيبايى بر تن دارد، به گونه ‏اى که تعجّب همه ی خلايق برانگيخته مى ‏شود. آنگاه هزار لباس ديگر بر تن مى ‏کند که بر هر کدام آنها به خط سبز نوشته شده: دختر محمّد را با بهترين صورت وارد بهشت کنيد!

آنگاه فاطمه در حالى که هفتاد هزار ملک او را مشايعت مى ‏کنند، مانند نوعروسان وارد بهشت مى ‏شود.»(4) رضوان خدا، جایی است که به حقیقت بدانجا تعلّق دارد؛ جایی که او از خدا راضی و خداوند از او راضی است؛ این است معنی نام بلند راضیه ی مرضیّه.


پی نوشت:
1. روایت نبویّ است. ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على، مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب) - قم، علامه‏، چاپ اول، 1379 ق.، ج‏3، ص 326.
2. همان.
3. همان.
4. ابن بابويه، محمد بن على، عيون أخبار الرضا عليه السلام - تهران، چاپ اوّل، 1378ق. ج‏2، ص30.


پ.میعاد


mastoor.ir


√√ در سلسله مطالب «یکتایی زهرا(سلام الله علیها)»، به برتری ها و امتیازات خاصّ حضرت زهرا(سلام الله علیها) خواهیم پرداخت؛ باشد که با رشته ای از معرفت به برترین زن عالم انس یابیم؛ ان شاء الله. √√

[آوا]

°•°•°~ یکتایی زهرا(سلام الله علیها): در عبور از محشر ~°•°•°


هول و هراس روز قیامت، روزی سبب شد که پاک ترین مادر آسمانی، محزون در گوشه ای بنشیند. به پدرش گفته بود که نگران برهنگی روز محشر است.(1)
آنگاه از پدرش (صلوات الله علیه و آله) شنیده بود که وقتی همه برخیزند، او را اینگونه صدا می زنند تا در میان صحرای محشر وارد شود: «اى دختر حضرت محمّد! به صحراى محشر وارد شو!»(2) و با حرف پدر دلگرم شده بود: «تو در حالى از قبر بيرون مى ‏آيى كه بدنت پوشيده باشد و [تو] از خوف [برهنگی] آن روز در امان خواهى بود.»(3)


آن روز شاید بهترین زمان برای شناختن فاطمه(سلام الله علیها) باشد. آن روز که خدیجه دختر خویلد(سلام الله علیها)، همسر با وقار رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) با هزاران ملک، به استقبال دخترش می آید.(4) به علاوه آنکه آسیه و حوّا برای بردن زهرا(سلام الله علیها) به بهشت، با فرشتگان نورانی همراهی اش می کنند.(5) جوری که همه بفهمند در صحرای محشر، برترین کیست.


نه فقط اینها، که خطاب خداوند به همه ی آفریده هایش، مقام و مرتبه ی زهرا(سلام الله علیها) را به راستی می نمایاند. وقتی که محبوبه ی عالم، به صراط، به صفهای برهنه و در انتظار حسابرسی مردم می رسد، فریادی سر ها را به زیر می آورد؛ فریادی که همه می شنوند:
«يا أهل الجمع نكّسوا رؤوسكم وغضّوا أبصاركم حتى تمرُّ فاطمة بنت محمد على الصراط؛ (6)
ای جماعت سرهایتان را به زیر افکنید و چشمها را بپوشانید تا فاطمه، دختر محمّد از صراط گذر کند.»


«در آن روز هيچ پيغمبر و رسول و صديق و شهيدى نيست؛ مگر اينكه ديدگان خويشتن را مى ‏بندد تا اينكه زهرا از صحراى محشر عبور نمايد.»(7)
براستی که عصمت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) در میان اهل محشر نیز یکتا و پر عظمت است. «آنگاه از پل صراط همچون برق می جهد؛ در حالی که در اطرافش هفتاد هزار حور العین در حرکتند.»(8)


پی‌نوشت:
1. روایت بلندی از امیرمؤمنان علی علیه السلام، كوفى، فرات بن ابراهيم، تفسير فرات الكوفي - تهران، چاپ: اول، 1410 ق. ص 445.
2. همان.
3. همان.
4. همان.
5. همان.
6. المعجم الكبير 22 : 400 | 999 . ومستدرك الحاكم 3 : 153 نحوه وقال : هذا حديث صحيح الإسناد على شرط الشيخين ولم يخرجاه ، وص 161 مثله وقال : هذا حديث صحيح الاسناد ولم يخرجاه . وإتحاف السائل | المناوي : 72. وكفاية الطالب | الكنجي : 364 ؛ به نقل از کتاب «سیدة نساء فاطمة الزّهرا(سلام الله علیها)»، علی موسی الکعبی، ص 104.
7. روایت نبویّ است. ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على، مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب) - قم، علامه‏، چاپ: اول، 1379 ق.ج‏3، ص: 326
8. الصواعق المحرقة : 190 باب 11 فصل 3 . وإتحاف السائل | المناوي : 73؛ به نقل از همان کتاب.


پ.میعاد
mastoor.ir

[آوا]

°•°•°~ یکتایی زهرا(سلام الله علیها): در نحوه ی تولّد ~°•°•°


نمی دانم بالاتر از نور و پاکی چیست؟ تو همانی بانو! پاک تر از پاک. پدرت، رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نور بود و مادرت، خدیجه ی یگانه(سلام الله علیها)، نور؛ بی شک، تو نورٌ علی نوری.


نخستین ذرّه از تن تو، زمانی شکل گرفت که برترین مخلوق خداوند، فرمان یافت: «چهل روز از خدیجه فاصله گیر.»(1) چهل روزی که خداوند می خواست او را برای تحفه ی خویش آماده سازد. آن تحفه جز خیر کثیر و کوثر چه می توانست باشد؟ آن تحفه تو بودی بانو!


گویی برای تقدیم تو ای طاهره، به پاک ترین مخلوق خداوند، می بایست سراسر نور بود. چرا که خداوند فرمان داد که چهل روز، محبوبش، روزها روزه بگیرد و شبها به عبادت بپردازد.(2) چهل روزی که افطارش، هر شب، با مائده ی بهشتی بود.(3) مائده ای که در آن، سیب های بهشتی، مایه ی نخستین ذرّه ی رگ و خون تو شدند؛ ای «تفّاحة الفردوس»!(4)
هیچ کس، حتّی برترین مردان خدا، اینچنین تولّد نیافتند. یکتایی تو حتّی از همان آغاز نیز پیدا بود. حال نمی دانم بالاتر از نور و پاکی چیست؟ تو همانی بانو! پاک تر از پاک.


پی نوشت:
1. مجلسی، محمبد باقر، «بحارالانوار»، ج 16، ص 78؛ به نقل از «بدانید من فاطمه هستم»، واحد پژوهش موسسه موعود، تهران، موعود، چاپ اول، 1391، ص 23.
2. همان.
3. همان؛ به نقل از همان کتاب، ص 28.
4. تفاحة الفردوس، لقبی است که در زیارت حضرت زهرا(سلام الله علیها) به ایشان می گوییم و به معنای سیب بهشتی است. «بحارالانوار»، ج 97، ص 199؛ به نقل از همان کتاب، پاورقی ص 28.




پ.میعاد
mastoor.ir

[آوا]

°•°•°~ یکتایی زهرا(سلام الله علیها): در امّ ابیهایی ~°•°•°


انگار زهرا(سلام الله علیها) را برای مادر شدن سرشته بودند. نه فقط تمام لحظه های مادری اش برای حسن و حسین(علیهما السلام)، که مادری اش برای پدر. «امّ ابیها»(1) بودنش، فقط تعریف آن زخم بستن ها و دلسوزی هایش نیست(2)؛ که دخترهای بسیاری، زخم های بسیاری از پدرانشان بسته اند و امّ ابیها نشده اند.


او به باغبان می مانست. دل نگران شگفتن یک غنچه نه؛ که نگران به بار نشستن نخل نبوّت بود؛ اگر چنین نبود، لحظه های خون نظاره کردن زخم های پدر را تاب نمی آورد؛ فشار سخت ترس و گرسنگی را در «شعب ابی طالب» به انتظار گشایش نمی نشست؛ اصلاً اگر چنین نبود، شش ماهه اش محسنش را بلاگردان امیر تنهای مدینه (علیه السلام) نمی کرد؛ پهلویش را سپر نمی کرد؛ خطبه نمی خواند؛ گریه نمی کرد...


او به باغبان می مانست. مراقب شکستن شاخه ها و نیفتادن میوه ها بود؛ حتّی اگر در هنگام غرس، تیغ ها دستش را می شکافتند، دم برنمی آورد که باغبان، به لحظه نمی اندیشد؛ دورنگر است و آینده بین.


نخل نبوّت، میوه ای جز ولایت امیر(علیه السلام) در اندیشه نداشت و زهرا(سلام الله علیها)، اگر امّ ابیها نمی بود، هرگز از پس محافظت این درخت بر نمی آمد. بی سبب نیست که درخت را رسول خدا(صلی الله علیه و آله) خواندند و تنه را علی(علیه السلام) و حراست کننده و شاخه ی به بار نشسته را، فاطمه(سلام الله علیها).(3)


گویی اگر دست مادرانه ی فاطمه(سلام الله علیها) نبود، ریشه می خشکید، شاخه فرو می افتاد و درخت به بار نمی نشست...(4)




پی نوشت:
1. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) ترجمه روحانى - تهران، چاپ: اول، 1379 ش. ص23؛ با استفاده از نرم افزار جامع الاحادیث نور 3/5.
2. گردآوري از کتاب: زهرا(علیه السلام) برترين بانوى جهان‏، آيت الله العظمى ناصر مكارم شيرازى، انتشارات سرور، قم، 1388 ه.ش، ص 101. به نقل از سایت انوار طه (مرکز پاسخگویی به سؤالات دینی)
3. امام باقر(علیه السلام) فرمودند: الشَّجَرَةُ فَرَسُولُ اللَّهِ ص وَ فَرْعُهَا عَلِيٌّ ع وَ غُصْنُ‏ الشَّجَرَةِ فَاطِمَة... (ابن بابويه، محمد بن على، معاني الأخبار - قم، چاپ: اول، 1403 ق. ص 400.)
4. فاطمه زهرا شادماني دل پيامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) احمد رحماني همداني،  ص 267 – 266؛ به نقل از سایت انوار طه (مرکز پاسخگویی به سؤالات دینی؛ همان آدرس)




پ.میعاد
mastoor.ir

[آوا]

°•°•°~ یکتایی زهرا(سلام الله علیها): در مالکیت چهار نهر بهشتی ~°•°•°


گویا مقدّر شده بود هر چه خیر است از او سرچشمه بگیرد؛ همچون نامش: «کوثر»(1) نه آنکه فقط خودش خیر باشد، گویا مقدّر شده بود که خیررسانی به دست او باشد.
نگاه کن به زندگی مادرانه و سخاوتمندانه اش: آنچه داشت، برای امیر تنهای مدینه(علیه السلام) گذاشت و از خود حسینی به یادگار گذاشت که با فروغ علیّ اصغرش، جهان ظلمانی از تاریکی به روشنی درآمد.


نگاه کن به زندگی مادرانه و سخاوتمندانه اش که حتّی مرگ نیز دست او را برای سیراب کردن تشنه لبان از جام ولایت نبست؛ چه می گویم؟! مگر می شود دست زهرا(سلام الله علیها) بسته باشد؛ دست زهرایی که خداوند کریم برای میهمانانش در بهشت، در قلمرو آسمانی اش، چهار چشمه به نامش زده است: کوثر، سلسبیل، طهور و تسنیم! هر کدامشان از یک ستون قبّه ی زهرا(سلام الله علیها) در بهشت جاری است.(2)


«کوثر» را خدا به او بخشید تا تنها کسانی از آن چشمه بنوشند که زهرا(سلام الله علیها) می خواهد و زهرا(سلام الله علیها)، تنها به دوستان علی(علیه السلام) می نوشاند؛(3) آنقدر که جام را به علی(علیه السلام) داده است و «ساقی» اش کرده است.(4)


«آب از زير قبه جارى مى‏شود و جريان پيدا مى ‏كند و شيعيان و دوستانش از آن مى ‏آشامند.
قبه ی او چهار پايه دارد:
پايه ای از لؤلؤ سفيد كه از زير آن، چشمه ‏اى مى ‏جوشد و در بهشت روان مى ‏گردد آن چشمه را سلسبيل‏ مى‏نامند؛
پايه ‏اى از دُرّ زرد است كه از زير آن، چشمه‏ اى به نام طهور جارى مى ‏گردد؛
پايه ‏اى ديگر از زمرّد سبز است كه از زير آن دو چشمه ی عسل و شیر جارى است. چشمه های دیگر بهشت از اين چشمه ها به طرف پائين بهشت جريان دارند و فقط «تسنيم» به طرف بالا مى ‏رود و خاصّان اهل بهشت از آن مى ‏نوشند كه آنها عبارتند از شيعيان على و دوستان او.»(5)
خدا می دانست که سخاوت زهرا(سلام الله علیها) یگانه است؛ بی جهت نبود که بیش از همه کس، او مالک چشمه های سیراب کننده ی بهشتی است...


پی نوشت:
1. قاموس قرآن، ج‏6، ص: 94؛ با استفاده از نرم افزار جامع الاحادیث نور 3/5.
2. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ايمان و كفر ( ترجمه كتاب الإيمان و الكفر بحار الأنوار جلد 64 / ترجمه عطاردى) - تهران، چاپ: اول، 1378 ش. ج‏1 ؛ ص256.
3. حسكاني،عبيد الله بن عبد الله‏، شواهد التنزيل لقواعد التفضيل- ترجمه روحانى‏، قم، نشر دارالهدی، 1380، چاپ اول، ص 334؛ با استفاده از همان نرم افزار.
4. إرشاد القلوب، ترجمه رضايى ؛ ج‏2 ؛ ص169؛ با استفاده از همان نرم افزار؛ ن. ک به: ساقی کوثر
5. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، همان.


پ.میعاد
mastoor.ir

[آوا]

°•°•°~ یکتایی زهرا(سلام الله علیها): در دریافت هدیه از جانب الله ~°•°•°


تو می بخشیدی و خداوندِ صاحب بخشش، بیش از تو دست دِهِش داشت.
تو هرچه خدا فرمود، می پذیرفتی(1) و خداوند هر چه تو می خواستی، بی درنگ، اجابت می کرد که تو آن بانویی که برترین مخلوق(صلی الله علیه و آله) درباره اش فرمود:
«خداوند از خشم فاطمه، خشم می گیرد و از رضایت او، راضی می شود.»(2)


آزمونی نبود که سرفرازِ میدانش نباشی(3)؛ آری؛ بانو! تو خود پذیرفتی تنهایی علی(علیه السلام) را و غربت حسن(علیه السلام)، نورچشمت را و خونبازی حسین(علیه السلام)، جگوگوشه ات را. نه آنکه بخواهی؛ ولی پذیرفتی اش؛ وقتی خداوند از تو خواست، تو همانی را خواستی که او خواست. تو فقط منتظر شنیدن این بودی که: «فاطمه! اگر چنین شود، امّت پدرت در دنیا راه می یابند و در قیامت نجات.» و تو به همین راضی شدی.


و خداوند، آن خالق بی همانند، هدایای بسیاری برای تو فرستاد؛ نه فقط شفاعت تو در قیامت، هدیه ی خداوند بود، که خداوند، اسرار خود را به تو هدیه داد ای بانوی امانت دار.
تو آن تنها زنی هستی که دو لوح از خدایت هدیه گرفتی.
یکی را وقتی که حسین(علیه السلام) را تقدیم دنیا کردی و دیگری را پدرت به تو بخشید.
«حدیث لوح» و «صحیفه ی فاطمه(سلام الله علیها)» هدایای خدای تو بود؛ برای بشارت به تو! برای خوشحال کردنت.(5)


صحیفه ی تو، نه مثل هر کتاب و نوشته ای، که مخصوص پاکان بود. آنقدر که «جابر»، یار هفت امام، برای دیدنش، به اندازه ی کافی، پاک نبود و تو به او فرمودی:
«هیچ کس حق ندارد این صحیفه را بخواند؛ مگر رسول خدا، وصیّ پیامبر یا اهل بیت او(علیهم السلام).»(6)


خدا با تو سرّ می گفت بانو. حتّی آن زمان که پدرت(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از دنیا رفته بود.
همراز تو جبرئیل امین(علیه السلام) بود و حاصل تمام سخنهای او با تو، «صحیفه» شد. صحیفه ای که تا قیامتِ فرزندان و پیروان فرزندانت را روشن می ساخت.(7)


ای راضی شده به رضای او، ای خداوند راضی از او؛ ای راضیه! ای مرضیه...


پی نوشت:
1. برگرفته از بخش اوّل زیارت حضرت زهرا(سلام الله علیها) که در آن می گوییم: خداوند در هر امتحانی تو را صابر و شکیبا یافت.
2. على بن موسى، امام هشتم عليه السلام، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام - مشهد، چاپ: اول، 1406 ق.ص45؛ با استفاده از نرم افزار جامع الاحادیث نور 3/5.
3. برگرفته از همان بخش زیارت حضرت زهرا(سلام الله علیها) (عربی: يَا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَكِ‏ الَّذِي خَلَقَكِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَكِ فَوَجَدَكِ لِمَا امْتَحَنَكِ بِهِ صَابِرَة).
4. برگرفته از روایتی از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) خطاب به حضرت زهرا(سلام الله علیها) که در آن شرح مصائب امام حسین(علیه السلام) را به همراه وعده ی شفاعت به ایشان می دهند. برای مطالعه ی این روایت شریف ن. ک به: كوفى، فرات بن ابراهيم، تفسير فرات الكوفي - تهران، چاپ: اول، 1410 ق.ص: 171؛ همچنین می توانید آن را در بخش چهارم مطلب دامن عروج بخوانید.
5. ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمه، ج 1، ص 309؛ به نقل از «بدانید من فاطمه هستم»، واحد پژوهش موعود، تهران، موعود، چاپ اول، 1391، ص55.
6. همان.
7. كلينى، محمد بن يعقوب، أصول الكافي، ترجمه مصطفوى، تهران،كتاب فروشى علميه اسلاميه‏، چاپ: اول، 1369، ج‏1، ص: 349؛ با استفاده از همان نرم افزار.


پ.میعاد
mastoor.ir