حداد عادل : اگر کلمات عربی را از فارسی بیرون کنیم زبان فارسی

[پارمیس]

حداد عادل: اگر کلمات عربی را از فارسی بیرون کنیم زبان فارسی خیلی ضعیف می‌شود!!!

به گزارش پارسینه، رییس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و بنیاد سعدی که امروز 21 اردیبهشت‌ماه برای بازدید از بیست‌وهشتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در مصلا حاضر شده بود پس از بازدید از غرفه‌ها در پاسخ به سوال خبرنگار کتاب ایسنا مبنی بر این‌که در این دوره از نمایشگاه نیز شاهد این هستیم که نهادهایی خارج از حوزه مسئولیت وزارت ارشاد اقدام به جمع‌آوری برخی کتاب‌ها از سطح نمایشگاه کرده‌اند، و آیا این اقدام پسندیده‌ است گفت: بله، جمع شدن چند کتاب طبیعی است. جمع شدن 15 کتاب از میان چندهزار کتاب چیزی نیست.


حداد عادل در پاسخ به سوال دیگری درباره این‌که برخی می‌گویند وجود واژه‌های زیاد عربی در قوانین ما آیا در مقابل تاکید فرهنگستان بر استفاده از واژه‌های فارسی نیست پاسخ داد: نه. ما وقتی می‌گوییم فارسی منظورمان زبان حافظ و سعدی است. در این زبان لغات عربی هم وجود دارد و وقتی می‌گوییم زبان فارسی منظورمان این زبان است.


او افزود: اگر بخواهیم کلمات عربی را از فارسی بیرون کنیم زبان فارسی خیلی ضعیف و لاغر می‌شود. زبان فارسی همینی است که من و شما با آن صحبت می‌کنیم. مثلا صحبت یک کلمه عربی است منتها عرب‌ها آن را به یک معنا به کار می‌برند و ما به یک معنای دیگر.


رییس فرهنگستان زبان و ادب فارسی اضافه کرد: هیچ نباید نگران وجود این تعداد لغات عربی در زبان فارسی باشیم. ترازوی ما حافظ و سعدی هستند. نباید از آن غلیظ‌تر و ضعیف‌ترش کنیم.


به گزارش ایسنا‌، حداد عادل که در غرفه‌ بنیاد سعدی حضور پیدا کرده بود،‌ با خوب توصیف کردن این دوره از برپایی نمایشگاه کتاب تهران گفت: نمایشگاه خوب بود،‌ البته این به معنای آن نیست که هیچ مشکلی در آن وجود ندارد. ممکن است در گوشه و کنار مشکلاتی هم به چشم بخورد.


این نماینده مجلس افزود: نمایشگاه یک نوروز و جشن بزرگ برای اهالی فرهنگ و اهالی مطالعه است. نمایشگاه کتاب همیشه فضای دلپذیری داشته و ما این را در نمایشگاه امسال هم احساس می‌کنیم.


او همچنین گفت: قرار است برای نخستین بار با همکاری بنیاد سعدی و فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ناشران،‌ نویسندگان و استادان زبان و ادبیات فارسی در نشستی در کنار هم جمع شوند و درباره مسائل مربوط به زبان فارسی با هم تبادل نظر کنند.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

چقدر خوبه که ایشون اینقدر علاقه مند به فردوسی و حافظ و سعدی هستن......نمیدونم چرا ناخوداگاه یاد برداشتن مجسمه فردوسی از میادین یکی از شهرها افتادم....به جاش یه مجسمه دیگه آوردن....اسم اون میدونم عوض کردن.....جای دیگه ای نمیتونستن ببرن مجسمه جدید رو هااااااا


منبع:حتما کامنتها رو بخونید .... خالی از لطف نیست.

[HermeS]

زبان سعدی که خیلی فارسی تر از فارسی امروز ماست. سعدی در بوستان شدیدا از زبان فردوسی تاثیر گرفته...
آنچه از زبان عربی در قوانین وارد شده، واژگان سعدی و حافظ نیست. واژگان کتاب های فقهی است که تدوین کنندگان آن زحمت معادل سازی درباره ساده ترین اصطلاات را نیز به خود نداده اند یا شاید می خواستند مبادا کسی به سواد و فضلشان شک بکند...

[مرتضی اقبالی]

با سلام
دوستان فقط مختص زبان فارسی نیست که با واژه های عربی تلفیق شده. زبانهای دیگر هم از زبان فارسی کمک گرفتنو از واژه های فارسی دارن استفاده میکنن. مثلا خود زبان عربی که به طور مستند استاد رائفی پور اشاره کردن. ویا زبان هندو که از واژگان سه زبان هندویی فارسی و انگلیسی تشکیل شده و .... این مسئله خاصی نیست....

[أین المنتظر]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

اینقدر متعصب نباشید.
جدایی زبان عربی، از زبان فارسی امکان ناپذیره...
زبان عربی، اینقدر اهمیت داشت که شاعران بزرگ همچون حافظ و سعدی اشعار خاص عربی میگفتند. تو اشعار فارسیشون هم الفاظ عربی فراوونه.
ضمنا: تو اشعار فردوسی هم الفاظ عربی بوفور دیده میشه...


این هم نمونه ای از اشعار فردوسی که توشون الفاظ عربی بکار رفته:


جهان سربه سر حکمت و عبرت است / چرا بهره ما همه غفلت است

*

به چشمش همان خاک هم سیم وزر / کریمی بدو یافته زیب و فر

*

همیشه من آباد با تاج و تخت / ز درد و غم آزاد و پیروز بخت
بزرگان که بودند با او بهم / به رزم و به بزم و به شادیّ و غم
پیاده شد و برد پیشش نماز / غمی گشته از رنج و راه دراز
پشیمان شد از درد دل خون گریست / نگر تا غم و مهر فرزند چیست

*

که او را فروغی چنین هدیه داد / همین آتش آنگاه قبله نهاد

*

ز کتّان و ابریشم و موی قَز / قصب کرده پرمایه دیبا و خز
قَز = ابریشم خام / قصب = نوعی پارچه کتانی

*

یکی محضر اکنون بباید نوشت / که جز تخم نیکی سپهبد نکشت
چو برخواند کاوه همه محضرش / سبک سوی پیران آن کشورش

*

برآن سان کجا بردمد روز جنگ / ز نفسش به دریا بسوزد نهنگ

*

به اسب و به گرز و بپای و رکیب / سواد از فراز اندر آمد به شیب
رکیب = مرکب، اسب

*

برفتی و دیدیّ و کردی سلام / فراوانش دادی درود و خرام

*

جهان شد چو آبار بهمن سیاه / ستاره ندیدند روشن نه ماهآبار = چاه ها، جمع کلمه بئر

*

همی شرم دارم من از تو کنون / تو آگه تری بی‌شک از چند و چون

*

چو چرخ بلند از شبه تاج کرد / شمامه پراکنده بر لاژوَرد
شمامه = بوی خوش

*

قضا گفت گیر و قدر گفت ده / [b]فلک گفت احسنت و مه گفت زه

*

وزین روی کاموس بر میمنه / پس پشت اوژند و پیل بنه

*

ابر میسره لشکر آرای هند / زره‌دار با تیغ و هندی پرند


*

عنان راگران کرد و او را به نعل / همی کوفت تا خاک او کرد لعل

*

چو قطره برِ ژرف دریا بری / به دیوانگی ماند این داوری

*

مشو غرق زآب هنر‌های خویش / نگه‌دار بر جایگه، پای خویش

*

همه دیده بر مغفر من نهید / چون من بر خروشم دمید و دهید
کفن شد کنون مغفر و جوشنش / زخاک افسر و گرد پیراهنش
مغفر = کلاه خود

*

چپ لشگرش را به گشتاسب داد / ابر میمنه سام‌ یل با قباد

*

رده بر کشیده زهر سو سپاه / منوچهر با سرو در قلبگاه
گریزان بیامد سوی قلب گاه / بر و بر نظاره زهر سو سپاه
به قلب اندرون جای خاقان چین/ شده آسمان تار و جنبان زمین

*

ز بیشه به هامون کشیدند صف / ز خون جگر بر لب آورده کف

*

وز آن ژنده پیلان هندی چهار / همه جامه و فرش کردند بار

*

که بار نمک هست آنجا عزیز / به قیمت از آن به ندارند چیز

*

به تخت منوچهر بر بار داد / بخواند انجمن را و دینار داد

*

فروماند کاوس و تشویر خورد/ از آن نامداران روز نبرد
تشویر = شرمساری

*

همی شد بر شهر هودج کشید / همی رفت تا شهر توران رسید
ز هودج فروهشته دیبا جُلیل / غلام ایستاده رده خیل خیل
هودج = کجاوه، پالکی / جُلیل = پوشاک اسب

*

به زرین عماریّ و زیبا جُلیل / برفتند با خواسته خیل خیل

*

یک از یکدگر ایستادند دور / پر از درد باب و پر از رنج پور

*

همی آز کمتر نگردد به سال / همی روز جوید به تقویم و فال

*

به یکسان نگردد سپهر بلند / گهی شاد دارد گهی مستمند

*

که امروز باد افره ایزدیست / مکافات بد را ز یزدان بدیست

*

نبیند دو چشمم مگر گَرد رزم / حرام است بر من می و جام و بزم

*

به مردی نباید شد اندر گمان / که بر تو دراز است دست زمان

*

مرا آزمودی بدین رزمگاه / همین است رسم و همین است راه

*

کشانی و شگنی و وهری نماند / که منشور شمشیر رستم نخواند
شوم باز گویم به گردان همین/ به منشور و شنگل به خاقان چین
مر این مرد را نام کافور بود / که او را بر آن شهر منشور بود

*

نگه کن که سگزی کنون مرگ توست / کفن بیگمان جوشن و ترگ توست

*

به دل گفت پیکار با ژنده پیل / چو غوطه است خوردن به دریای نیل

*

دم آتش تیز و باران تیر / هزیمت بُوَد زان سپس ناگزیر

*

ستاره بدان دشت نظّاره بود / که این لشکر از جنگ بیچاره بود

*

چو بنمود خورشید تابان درفش / معصفر شد آن پرنیان بنفش
معصفر = زرد رنگ

*

طبق‌های زرین پر از مشک و عود / دو نعلین زرین و زرین عمود

*

مکافات این کار یزدان کند / که چهر تو همواره خندان کند

*

بیاید کشیدن یکایک سلیح / که این کار بر ما گذشت از مزیح
سلیح = سلاح و ساز جنگ / مزیح = خوش طبعی و شادی

*

غلامان روهی به زرین کمر/ پرستندگان نیز با طوق زر

*

به نزدیک رستم فرستاد شاه / که این هدیه با خویشتن بر براه

*

می‌اندر قدح چون عقیق یمن / به پیش اندرون لاله و نسترن

*

که گر بر خرد چیره گردد هوا / نباید ز چنگ هوا کس رها
بدو گفت گر کارزارت هواست / چنین بر خرد کام تو پادشاست

*

خریدار دیبا و فرش و گهر / به درگاه پیران نهادند سر

*

به غُلّ و به مسمار و بند گران / همی مرگ خواهد ز یزدان برآن
مسمار = میخ

*

دو پنجه پری روی بسته کمر / دو پنجه پرستار با طوق زر

*

مرا بود برمهتران دسترس / عنان مرا بر نتابید کس
کسی کاو بساید عنان و رکیب / نباید که یابد به خانه شکیب
در و دشت و کوه بیابان سنان / عنان بافته سر بسر با عنان
سنان = نیزه نوک تیز

*

طلایه بیامد برِ ترجمان / سواران ایران همه بدگمان

*

سلیحم همیدون بکار آیدت / چو با اهرمن کارزار آیدت

*

چنین گفت پیش پدر رزمساز / که ما را به درع تو ناید نیاز
درع = زره

[Mohammad Trust]

فقط بین زبان فارسی و عربی که کلمات مشترک نیستن. بین همه زبان ها مشترک هستن. مثلا کلمات پایین. به نظرتون اونها هم نباید استفاده کنن ؟خب مثلا استفاده نکنیم که چی بشه ؟ اگه قرار باشه فقط از عربی استفاده نشه و همچنین از بقیه زبان های اجنبی هم استفاده نکنیم ، باید با ایما و اشاره صحبت کنیم یا یه کلمات خنده داری استفاده کنیم.


Nav-1 ناو: واژه ایرانی به معنی کشتی است و ازهمین ریشه ناوبان – ناوخدای (ناخدا) مشتق می شود. درانگلیسی Navigate (کشتی رانی) وNavigable (قابل کشتی رانی) Navigator (ملاح) Navy blue (آبی سیر) و Naval (وابسته به نیروی دریانی) ازهمین ریشه آمده اند.

Caravan – 2کاروان.

Arch-3 قوس: درانگلیسی به مفهوم قوس می باشد. درفارسی "ارک" اراک واریکه داریم که به معنای مرکز قلب وحتی قوس به کار رفته اند . واژه اراک ایرانشهر به معنی دل ایرانشهر بوده است. ازهمین ریشه کلمات Archreology (قوس شناسی وسپس معماری ) گرفته شده است.

King- 4پادشاه : این واژه انگلیسی و Konig آلمانی و واژه های مشابه درسوئدی دانمارکی نروژی فنلاندی وایسلندی از ریشه Kay پهلوی وKavi اوستایی است. درزبان پشتو خنتما (نجیب زاده وبزرگوار) ودرزبان ترکی خان به احتمال زیاد بااین ریشه ها قرابت دارند. به این کلمات دقت کنید تا پی به شباهت آنها ببرید. کی – کیان Kikg- Kigam KONIG- خان – خنتما – کان- کاندیدا.

dinar-5 دینار: پول عربی که ریشه ایرانی اوستایی دارد. (دَریک ) نام پول زمان هخامنشیان که درکتاب مقدس تورات وانجیل یاد شده است. مدتی هم یونانیان مسکوک خود را به صورت دریک به کار می برده اند. هردو ریشه ایرانی دارند ریشه Darik بعدا به صورت Dram ودراخما Drachmaدر زبان یونانی وانگلیسی درآمده است.

better/best-6از ریشه بهتر و بهشت فارسی هستند . اینکه این دو صفت برتر و برترین در انگلیسی بی قاعده اند علت همین است.

Pepper-7 این واژه ازفلفل ایرانی گرفته شده است. این واژه به شکلPiper درلاتین Poivre درفرانسه peppe ایتالیا و پیری دریونانی است.


Spinach-8 اسفناج: این واژه ایرانی درزبان های دیگربه صورت گوناگون یافت می شود ازجمله درفنلاند Pikatia پیناتیا در انگلیسی و فرانسه Spinach ودرزبان های دیگر اروپایی کم وبیش تغییراتی کاربرد دارد. جالب این است که بدانیم اسفناج خود معرب سپاناج فارسی است .
[/font]
Candy-9کلمه قند واژه ای است پارسی همان طور که شکر واژه ای است ایرانی. پس ازساخته شدن شکر در ایران که ریشه آن ایرانی و فارسی است کلمه کَندکه عربی شده اش قند است به وجود آمد .کَندو نیز از همین ریشه ی کَند است . یکی از واژه های انگلیسی که ریشه مشابهی با کند یا قند دارد عبارتست از: Candy (شیرینی ). به گفته محمودی بختیاری کاندیدای وکالت در زمان قدیم لباس سفید رنگ شکری می پوشیده وبه همین ترتیب خود را نامزد انتخابات می کرده و بدین گونه واژه Candidate (کاندیدا نامزد) ساخته شد.

sugar-10 به معنی شکر نه تنها در فارسی بلکه در عربی (سُکَّــر) و در همه ی زبان های جهان وارد شده است.
Nuphar-11 نیلوفر زردNenophar- نام گل زیبای نیلوفر است که درزبان های دیگر اروپا ازجمله فرانسه – یونانی و نیز در ترکی دیده می شود.

Orange-12 نارنج وترنج درپارسی کهن به نارنج وپرتقال اطلاق می شده اند درفرانسه Orang در ژاپنی Orenzi ودرزبان های ترکی ،کردی ، آسوری وبسیاری اززبان های دیگر دنیا وارد شده است.

[font=Tahoma] safron- 13زعفران در همه زبانهای جهان وارد شده.

Ginger-14زنجبیل: درزبان انگلیسی Zenzero ایتالیایی.

Lemon- 15لیمو: ریشه لیمو درغالب زبان های دنیا ازجمله ترکی، فرانسه اسپانیولی ،ایتالیایی و..به کارمی رود .همچنین کلمه Limonade که ازلیمو گرفته شده است. Lemon آب نبات ترش Lemon juice آب لیمو و ... .

16 - کلمه بوته که ریشه ای پارسی واصیل است درزبان های اروپایی به گونهBotanic (علم گیاه شناسی) وارد شده است. وبه نظر می رسد که واژه ی Pon فنلاندی نیز کوتاه شده آن باشد. درزبان ترکی نیز واژه بوته را داریم.در عربی به صورت بوتَق وارد شده و این واژه Botanic تقریبا بین المللی است ودرتمام زبان های اروپایی به کارمی رود.

alcohl -17 یا همان الکل نیز هر چند عربی است اما فراموش نکنیم کاشف الکل زکریای رازی ایرانی بود و در دوره ی او چون زبان عربی زبان نوشتار جهان اسلام از جمله ایران بود این دانشمند به جای اینکه یک اسم فارسی روی کشف خود بگذارد یک اسم عربی گذاشت .
18- بیجامه بیژامه همان پاجامه در فارسی است .

19 - cake کیک همان است که در کرمانشاه کاک گفته می شود . البته کاک همان کیک نیست . بلکه واژه ی کاک وارد انگلیسی شده است . حتی در عربی نیز وارد شده است .( کَعک ) . اگر کیک و کاک و کعک را امروزه کنار هم بگذاریم سه نوع شیرینی متفاوت هستند . اما ریشه ی آن ها یکی است .

[أین المنتظر]

متأسفانه بخاطر نفرت بیجایی که بعضی ها نسبت به عربها دارن، از زبان عربی هم متنفرن.
یه زمانی اعراب ملیت گرا بودن . حالا ما قوم گرا شدیم. در صورتیکه قرآن فرموده:
إنّ أکرمکم عندالله أتقاکم...

زبان عربی، کامل ترین و پیچیده ترین و ظریف ترین زبان موجوده.

[آیات]

بسم الله الرّحمن الرّحیم


تعصب در این موضوع اصلا عقلانی نیست چون همه زبان ها از جانب خالق زیبا هستند ودر قرآن آمده:


علّمه البیان


روایت داریم که خداوند رحمن همه زبان ها وخط ها را به حضرت آدم علیه السلام پدر همه انسان ها ، یاد داد واو آن را روی سفال پخته شده قرار داد ودر زمان طوفان حضرت نوح هر کدام به یک شهر ودیار ومکان جغرافیایی رفت


اگر زبان فارسی زیبا تر باشد به کسی جزخدا این زیبایی باز نمی گردد یا اگر زبان عربی زیبا باشد این زیبایی فقط به خالق برمی گردد وبشر هیچ حق ندارد نسبت به نعمات الهی فخر فروشی کند

والبته باید بدانید از لحاظ نظم زبان عربیِ اصیل ،زیباتر از همه زبان ها می باشد چرا؟ یک علتش این است که نرمی و غلظت حروف در زبان عربی متناسب با معانی کلمات و به نسبت خیلی متوازن هست

اما مثلا کلمات تشکیل دهنده زبان چینی دارای حروف صرفا نرم هست وهیچ غلظتی با آن ترکیب نشده


یا زبان آفریقایی غلظت حروف کلماتشون زیاد هست


اما در حروف زبان عربی توازن در نرمی وغلظت وجود دارد به همین دلیل شنونده لذت می برد واحساس آرامش می کند (البته عربی فصیح اصل)

درباره نظرات پارسینه خیلی مسخره است به آن حتی توجه کنیم تا به حال نظرات زیادی در آنجا ارسال کردم اصلا نمایش داده نشده ومثبت ومنفی هاش خیلی مشکوک هست معلوم نیست اصلا کی می تونه اونجا نظر بده! البته نظرهای الکی گذاشتم که تایید کرده اما نظرات مهم اصلا نمایش داده نشدند!!

[ehsanagiyan]

دوستان ایراد این صحبت اینه که ایشون می فرمایند اگه کلمات عربی رو حذف کنیم فارسی 60 % اش می ره در حالیکه بسیاری از این کلمان حداقل 40 % از این 60 % معادل های فارسی دارند اما متاسفانه فرهنگ استفاده ازشون جا نیافتاده....
ایشون و بقیه ی دوستان در فرهنگستان مدتی با ارائه معادل های خلق الساعه برای اختراعاتی که همه حای دنیا به احترام سازنده از همون اسم استفاده می کنند زبان فارسی را مایه ی تمسخر قرار دادند.
البته بسیاری از این معادل ها حتی در ربان های ریاضیات و هندسه قابل استفاده هستند.
مثلا مثلث متساوی الاضلاع می شه سه بر سه بر برابر ...

[پارمیس]

همونطور که بسیاری از کلمات انگلیسی معادل سازی میشه خب میتونن برای برخی از کلمات عربی هم اینکارو بکنن.
اگه از 30 سال پیش شروع کرده بودن تا الان درست شده بود.
ضمنا معیار ما که شعر حافظ و سعدی نیست....بگیم چون سعدی از کلمات عربی استفاده کرده پس ما هم......!!
حافظ یا سعدی هم چون مجبور بودن از کلمات عربی استفاده کردن....خب چیکار میکردن.....همین کلمات عربی جز زبانمون بوده دیگه...
خب مثلا 2000یا 3000 سال پیش داخل محدوده ایران با چه زبانی صحبت میکردن....
چرا اونا تا این حد از بین رفت؟؟؟

[أین المنتظر]

داداش من.
اگه بخواد با زبان 2000 سال پیش احیا بشه، ما و شما هیچی ازش نمیفهمیم...
با 30 سال کار هم درست نمیشه.
شما تاریخ زبان فراسی رو میدونید؟
فارسی کهن داریم و فارسی نوین.
فارسی نوین از 1400 سال قبل نهادینه شده و الفاظ عربی اون که کم هم نیستن، جزو گوشت و پوست زبان فارسی محسوب میشن.
اما الفاظ انگلیسی از دران قاجار و پهلوی کم کم وارد شده. و میشه برای علاجش کاری کرد...

من حرفم اینه که فردوسی هم که گفته:

بسی رنج بردم در این سال سی / عجم زنده کـردم بدیــن پــــارسی

باز هم نتونست خیلی از الفاظ عربی رو از شعرش جدا کنه.
چون جزو زبان فارسی محسوب میشن.