روابط بین زن و مرد از نگاه دین

[Ramin_Ghn]

بسم الله الرحمن الرحیم

«الزَّانِیَةُ وَ الزَّانِی فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ وَ لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ لْیَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ» (نور-2) ؛ هر یك از زن و مرد زناكار را صد تازیانه بزنید. و اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید در اجراى دین خدا نسبت به آن دو گرفتار دلسوزى نشوید و باید هنگام كیفر آن دو، گروهى از مؤمنین حاضر و ناظر باشند.

نكات:

احكام زنا بر اساس شرایط افراد متفاوت است، در این آیه فقط به یك صورت اشاره شده كه اگر مرد یا زن مجردى زنا كند، صد تازیانه مى‏خورد، ولى اگر كسى با داشتن همسر، مرتكب زنا شود، رجم و سنگسار مى‏گردد. چنان كه اگر همسر دارد ولى به او دسترسى ندارد (مثلًا همسرش در زندان است،) و در این صورت مرتكب زنا شود، حكم سنگسار به تازیانه و شلاق تبدیل مى‏شود.

قرآن، زنا را كارى زشت مى‏داند و از آن نهى مى‏كند. «وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى‏» (اسراء، 32)

ترك زنا را نشانه‏ى بندگان راستین خداوند مى‏شمرد. «وَ عِبادُ الرَّحْمنِ ... وَ لا یَزْنُونَ» (فرقان، 63 تا 68)

و دورى از این گناه را شرط بیعت با پیامبر مى‏داند. «إِذا جاءَكَ ... وَ لا یَزْنِینَ» (ممتحنه، 12)



مفاسد زنا در روایات‏
برخى از مفاسد زنا، در یكى از سخنان حضرت رضا (علیه السلام) عنوان شده، از جمله:
1ـ ارتكاب قتل به وسیله‏ى سقط جنین.
2ـ بر هم خوردن نظام خانوادگى و خویشاوندى.
3ـ ترك تربیت فرزندان.
4ـ از بین رفتن موازین ارث. (بحارالانوار، ج 79، ص 24)

امام على(علیه السلام) ترك زنا را مایه‏ى استحكام خانواده و ترك لواط را عامل حفظ نسل مى‏داند. (نهج البلاغه، حكمت 252)

پیامبر اكرم (صلوات اللَّه علیه و آله) فرمود: زنا داراى زیان‏هاى دنیوى و اخروى است:
زیانهای دنیوی: از بین رفتن نورانیّت و زیبایى انسان، مرگ زودرس و قطع روزى.
امّا زیانهای اخروی: درماندگى هنگام حساب قیامت، غضب الهى و جهنّم همیشگى. (بحارالانوار، ج 77، ص 58)

از پیامبر (صلوات اللَّه علیه) نقل شده است:
ـ هر گاه زنا زیاد شود، مرگ ناگهانى هم زیاد مى‏شود. (بحارالانوار، ج 73، ص 372)
ـ زنا نكنید، تا همسران شما نیز به زنا آلوده نشوند. هر كه به ناموس دیگران تجاوز كند، به ناموسش تجاوز خواهد شد. همان گونه كه با دیگران رفتار كنید، با شما رفتار خواهد شد. (بحارالانوار، ج 76، ص 27)



از مكافات عمل غافل مشو گندم از گندم بروید جو ز جو

امام على(علیه السلام) ترك زنا را مایه‏ى استحكام خانواده و ترك لواط را عامل حفظ نسل مى‏داند
ـ چهار چیز است كه هر یكى از آنها در هر خانه‏اى باشد آن خانه، ویرانه است و بركت ندارد:
1- خیانت 2- دزدى 3- شرابخوارى 4- زنا. (بحارالانوار، ج 76، ص 19)

ـ زنا، از بزرگ‏ترین گناهان كبیره است. (بحارالانوار، ج 76، ص 19)

امام صادق(علیه السلام) فرمود: هر گاه مردم مرتكب چهار گناه شوند، به چهار بلا گرفتار شوند:
1ـ زمانى كه زنا رواج یابد، زلزله خواهد آمد.
2ـ هر گاه مردم زكات نپردازند، چهار پایان به هلاكت مى‏رسند.
3ـ هر گاه قضاوت مسئولان قضایى، ظالمانه باشد، باران نخواهد بارید.
4ـ زمانى كه پیمان شكنى شود، مشركان بر مسلمانان غلبه خواهند كرد. (بحارالانوار، ج 76، ص 21)



پیام‏های آیه
آزادی روابط نامشروع ممنوع
1ـ آزادى روابط نامشروع، ممنوع است. «الزَّانِیَةُ ... فَاجْلِدُوا» ...
2ـ نقش زنان در ایجاد روابط نامشروع و فراهم آوردن مقدّمات زنا، از مردان بیشتر است، بر خلاف دزدى كه نقش مردان بیشتر است. به همین دلیل كلمه زانیه قبل از كلمه زانى آمده است. «الزَّانِیَةُ وَ الزَّانِی»
3ـ تنبیه بدنى مجرم، براى تأدیب او و حفظ عفت عمومى لازم است. «فَاجْلِدُوا»
4ـ در روابط نامشروع هر دو طرف به یك میزان تنبیه مى‏شوند. «كُلَّ واحِدٍ»
5ـ حدود كیفر باید از طرف خداوند معین شود. «مِائَةَ جَلْدَةٍ»
6ـ در مجازات مجرمین، ترحم و تحت تأثیر عواطف قرار گرفتن، ممنوع است.
«لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ»
7ـ محبّت و رأفت باید در مدار شرع باشد. «لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ»
8ـ دین، تنها نماز و روزه نیست حدود الهى نیز از اركان دین است. «فِی دِینِ اللَّهِ»
9ـ صلابت و قاطعیّت در اجراى قوانین، در سایه‏ى ایمان به مبدأ و معاد به دست مى‏آید. «إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ»
10ـ اجراى حدود نشانه‏ى ایمان به خداست. «إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ»
11ـ مجازات باید به گونه‏اى باشد، كه مایه عبرت دیگران شود. «وَ لْیَشْهَدْ عَذابَهُما»
12ـ زناكار، علاوه بر شلاق و شكنجه‏ى جسمى، از نظر روحى نیز باید زجر ببیند. «وَ لْیَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ» ...
13ـ حضور مردم، اهرمى است براى كنترل قاضى و مجرى. «وَ لْیَشْهَدْ ... طائِفَةٌ»
14ـ از حضور مؤمنان در صحنه، براى نهى از منكر استفاده كنیم. «وَ لْیَشْهَدْ»
15ـ تنها مومنان حقّ حضور در مراسم اجراى حدّ الهى را دارند. «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ»
در روایات مى‏خوانیم: اجازه گرفتن سه مرتبه باشد تا اهل خانه فرصت جمع و جور كردن خود را داشته باشند. (البتّه اجازه گرفتن براى ورود به خانه دیگران است، ولى انسان مى‏تواند سرزده به خانه خود وارد شود.) و براى نجات غریق و مظلوم و مورد آتش سوزى، اجازه لازم نیست

*پیش از ورود اجازه بگیرید!!

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ بُیُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلى‏ أَهْلِها ذلِكُمْ خَیْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (نور27)؛ «اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! به خانه‏هایى كه منزل شما نیست پیش از آنكه اجازه بگیرید و بر اهل آن سلام كنید، وارد نشوید. این دستور به نفع شماست شاید پند گیرید.»

معناى «استیناس» اجازه خواستن و اعلام ورود است كه به گفته‏ى روایات مى‏تواند با ذكر خدا باشد و یا صداى پا و سلام كردن و امثال آن. (تفسیر نور الثقلین)

شخصى از پیامبر (صلوات اللَّه علیه) پرسید آیا براى ورود به منزل مادرم اجازه بگیرم؟ فرمود:
بله، گفت: در خانه جز او كسى نیست و جز من خادمى ندارد! حضرت فرمود: آیا دوست دارى مادرت را برهنه ببینى؟ گفت نه. فرمود: پس اجازه بگیر.

در روایتى دیگر آمده است كه پیامبر (صلوات اللَّه علیه) از ورود مردان به خانه زنانى كه اولیاى آنان حضور ندارند نهى فرمود. (تفسیر نور الثقلین)

در روایات مى‏خوانیم: اجازه گرفتن سه مرتبه باشد تا اهل خانه فرصت جمع و جور كردن خود را داشته باشند. (البتّه اجازه گرفتن براى ورود به خانه دیگران است، ولى انسان مى‏تواند سرزده به خانه خود وارد شود.) و براى نجات غریق و مظلوم و مورد آتش سوزى، اجازه لازم نیست. (تفسیر كبیر فخر رازى)

پیامبر اكرم (صلوات اللَّه علیه) هر گاه مى‏خواست وارد منزلى شود، براى اجازه گرفتن، روبروى در خانه نمى‏ایستاد بلكه سمت راست یا چپ مى‏ایستاد تا نگاه مباركشان به داخل خانه نیفتد. (تفاسیر كبیر و فی ظلال)

آنچه از آیه برداشت می شود:

1ـ اهل ایمان در هر كارى باید از وحى الهى دستور بگیرند. «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا»
2ـ امنیّت و آزادى براى ساكنین خانه باید حفظ شود. «لا تَدْخُلُوا» (وارد شدن به خانه دیگران به صورت سرزده، حرام است.)
3ـ از مواضع تهمت دورى كنید. «لا تَدْخُلُوا ... ذلِكُمْ خَیْرٌ»
4ـ باز بودن در خانه، دلیل جواز براى ورود نیست. «لا تَدْخُلُوا»
5ـ مالكیّت افراد محترم است. «لا تَدْخُلُوا»
6ـ اوّلین برخوردها باید با محبّت همراه باشد. «تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا»
7ـ از هر كارى كه در آن احتمال شكستن حریم حیا و حجاب است دورى كنید. «تَسْتَأْنِسُوا»
8ـ در ورود به خانه دیگران، تحمیل، تكلّف و احساس سنگینى ممنوع است. (كلمه «تَسْتَأْنِسُوا» به جاى «تستأذنوا»، نشانه‏ى انس، صفا و صمیمیّت است)
9ـ وارد شونده باید سلام كند هر كه باشد. «تُسَلِّمُوا عَلى‏ أَهْلِها» آرى، سلام كردن لازم نیست از كوچكترها به بزرگترها باشد.
10ـ مراعات ادب و حقّ دیگران، سرچشمه‏ى سعادت بشر است. «ذلِكُمْ خَیْرٌ لَكُمْ»
11ـ دستورات الهى را فراموش نكنیم و به یاد داشته باشیم. «لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ»
12ـ آداب و اخلاق دینى، همان نداى فطرت است لكن فطرت بیدار و هشیار. «تَذَكَّرُونَ»

منابع:
1- تفسیر نور ج 8
2- تفسیر كبیر فخر رازی
3- نهج البلاغه حكمت 252
4- تفسیر نور الثقلین
5- بحار الانوار ج 76

[mohamad]

نقل قول:15ـ تنها مسلمانان حقّ حضور در مراسم اجراى حدّ الهى را دارند. «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ»

گفته شده "مِنَ الْمُؤْمِنِینَ" نه "مِنَ الْمُسلِمین".
یعنی تنها مومنین حقّ حضور در مراسم اجراى حدّ الهى را دارند. نه اینکه در انظار عموم جامعه اسلامی باشد. چون در جامعه اسلامی همه مسلمان هستند، ولی همه مؤمن نیستند.
(البته منظور من فقط در این رابطه می باشد)

در ضمن دوست من، جناب Ramin میشه بفرمائید چرا دو مطلب متفاوت را در یک ارسال درج کردید.

[Ramin_Ghn]

نقل قول:گفته شده "مِنَ الْمُؤْمِنِینَ" نه "مِنَ الْمُسلِمین".

درسته.تصحیح شد.ممنون.

نقل قول:در ضمن دوست من، جناب Ramin میشه بفرمائید چرا دو مطلب متفاوت را در یک ارسال درج کردید.

اگر دقت کنید کم و بیش به هم مرتبطن.

اما برای واضح تر شدن فرق بین مؤمن و مسلمان مطلب زیر رو حتما بخونید :

فرق مؤمن با مسلمان در چیست؟ مؤمن واقعى کیست؟

اسلام، شکل ظاهرى دارد و هر کس شهادتین را بر زبان جارى کند، در زمره مسلمانان است اما ایمان یک امر واقعى و باطنى است که جایگاه آن قلب آدمى است، نه زبان و ظاهر او. بنابراین ایمان بالاتر و برتر از مسلمانى است. در آیات قرآن آمده است: «اعراب گفتند که ما ایمان آورده‏ایم، اى پیامبر! به آن‏ها بگو که اسلام آورده (تسلیم شده‏اید) و هنور ایمان در دلهاى شما وارد نشده است». 1

اسلام ممکن است انگیزه‏ هاى مختلفى داشته باشد، حتى انگیزه‏ هاى مادى و منافع شخصى، ولى ایمان حتماً از انگیزه‏هاى معنوى سرچشمه مى‏گیرد. امام باقر علیه‌ السلام مى‏فرماید: «ایمان اقرار است و عمل، اما اسلام اقرار بدون عمل است». 2

امام صادق علیه‌السلام مى‏فرماید: «ایمان شریک اسلام مى‏شود، ولى اسلام شریک ایمان نیست». 3

در روایتى دیگر امام باقر علیه‌السلام فرمود: «ایمان آن است که در دل مستقر شود و بنده را به سوى خدا کشاند و اطاعت خدا و گردن نهادن به فرمانش بیانگر آن باشد، ولى اسلام گفتار و کردار ظاهرى است». 4

مؤمن واقعى کسى است که به همه دستورهاى اسلام عمل نماید؛ واجبات را انجام دهد و محرّمات را ترک نماید یعنى ایمان واقعى همراه عمل است و عملش باید مطابق با ایمانش باشد.

در بعضى آیات آمده است: «مومنان کسانى‌اند که چون یاد خدا شود، دلهاشان ترسان مى‏شود و چون آیات الهى برایشان خوانده شود، ایمانشان افزون مى‏شود و بر پروردگار خود توکّل مى‏کنند. آنان که نماز را بر پا مى‏دارند و از آنچه روزیشان داده‏ایم، انفاق مى‏کنند. آنان مؤمنان واقعى هستند». 5

خداوند در این آیات و آیات دیگر مانند آیات اوّل سوره مؤمنون اوصاف «مؤمنان واقعى» را بیان فرموده است.

منبع :
1. حجرات (49) آیه 14 . 2. اصول کافى، ج 3، ص 39 . 3. همان، ص 42 .
4. همان، ص 41 . 5. انفال (8) آیات 2 - 4.
http://www.ayehayeentezar.com

[Seyed Mohsen]

آقا رامین مطلب خوب و به جایی بود.
یه پیشنهاد:
اگه تونستید یه مقایسه ای هم با نظریات سکولاریسم و جهای بینی دنیوی انجام بدید که مقاله تون رو کامل کند.

[rasool]

به نه خدا
شما فقط مواردی کلی گفتین ولی آن چیزی یکی از خطرات جامعه است ویکی از مهمترین آن که رابطه با نامحرم عادی شده و این با مکتب شیعه اصلا سازگاری ندارد چرا فقط از زنا می گین حتی یه صحبت طمع دار که در قلب اثر موجب خدشه دار نور خداو کم کم خاموشی آن می شود.و کم کم سبب انکار حق می شود.خدایا به ما کمک کن تا در این مکتب حق اهل البیت باشیم.

[fr60din]

- به طور مثال همين چگونگي ارتباط داشتن با زنها و دخترهاي نامحرم در جامعه، يكي از معضلات امروز ما جوانها است. بخاطر اينكه نه الگوي مناسبي در مورد آ‌ن ارائه شده و نه ديدگاه دين در مورد آن به خوبي مشخص و تبيين شده است. تازه، تندروي ها و كج رويهاي گروهها و طبقات گوناگون در مرحله عمل را هم به آن اضافه كن.

- اگر به سيره اميرالمؤمنين دقت كني،‌مي بيني كه حضرت علي (علیه السلام) در سنين جواني با زنان سالخورده اسلام سلام و احوالپرسي مي نمود ولي با دختران و زنان جوان نه! حتي سلام هم نمي كرد. در حاليكه پيامبر در همان زمان با زنان و دختران هم سلام و احوالپرسي مي كردند. چون زماني كه علي (علیه السلام) 20 ساله و درعنفوان جواني چنين عمل مي نمود، پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) قريب 50 سال از عمر شريفشان مي گذشت بنابراين از آنجا كه احتمال پيش آمدن گناه دست كم براي طرف مقابل دور از ذهن نبود،‌علي (علیه السلام) اين تربيت شده مكتب پيامبر به عنوان يك جوان سعي داشت مسائل ارتباطي و حدود بين دختر و پسر يا به عبارتي زن و مرد را مراعات كند. هر چند وجود نازنين آن حضرت مبرا و پاكيزه از هر گونه آلودگي بود.

از طرفي پيامبر سه دختر جوان به نامهاي زينب، ام كلثوم و فاطمه در خانه داشتند. حضرت علي (علیه السلام) با اينكه از كودكي به اين خانه رفت و آمد داشتند،‌ اما در اين رفت و آمدها نهايت دقت را به عمل مي آوردند. در حاليكه همين علي (علیه السلام) در دوران خلافتش، وقتي كه حدود 60 سال سن داشت و همسر شهيدي را نيازمند كمك ديد، به ياري او شتافت.

پس در ارتباط با افراد نامحرم ،‌چيزي كه بيش از عوامل ديگر اهميت دارد

نيت و انگيزه طرفين و از همه مهمتر عدم امكان وجود مفسده درا ين ارتباط براي هر دو نفر است!

ياري رساندن به نيازمند و در طلب رضاي خدا آنهم در حد ضرورت مطلوب است و ليكن اين سيره جداي از بهانه جويي براي آشنايي و استمتاعات و لذت جويي و هرگونه آلودگي ديگر است.

به راستي كه كسي چون حضرت علي (علیه السلام)، در سنين جواني اش و در ريزترين حركات و رفتارهايش بهترين الگوي نسل جوان ماست.

[Ramin_Ghn]

بسم الله

گناه رایج زنای دست و چشم!

زن و مردی که نگاه همراه با شهوت در محل کار به هم می کنند، این نگاه ها زنای چشم است. دختر و پسری که همدیگر را لمس نمایند این لمس، زنای دست حساب می شود.

دوستی و همنشینی زن و مرد نامحرم از نظر قرآن کریم

این روزها شاهد دختران و پسرانی هستیم که دست در دست هم در کوچه و خیابان در حال چرخیدن هستند و به نظر خودشان چون ارتباط سالمی دارند و به همدیگر علاقه دارند از کسی شرم ندارند بابت این رفاقت ، آیا واقعا ارتباط اینان سالم است؟ آیا رفاقت پنبه و آتش می تواند سالم و بدون عواقب باشد؟

عده ای تصور می کنند آنچه حرام می باشد، زنا است. اما رابطه پنهانی و دوست شدن با زن و دختری اشکال ندارد. قرآن کریم این کار را در آیات متعدد ردّ نمود و فرمود، به جای ارتباط نامشروع و دوست شدن، ازدواج کنید. و اگر شرایط ازدواج فراهم نیست، صبر داشته باشید و اگر رابطه نامشروع و انتخاب دوست زن و دختر را برگزینید به عذاب الهی گرفتار خواهید شد.

قرآن کریم در این باره می فرماید: (با زنان پاکدامن اگر می توانید ازدواج کنید) به شرط اینکه مهریه آنها را بپردازید، و این ازدواج از طریق مشروع باشد، نه اینکه ازدواج شما به صورت زنا و یا دوست گرفتن به طور پنهانی باشد، و کسی که نسبت به آنچه باید به آن ایمان بیاورد کفر ورزد راه مؤمنان را رها کند و در راه کافران قرار گیرد، اعمال او بر باد می رود و در آخرت در زمره ی زیانکاران خواهد بود.(1)

اقسام زنا

زنا نیز انواع و اقسامی دارد. زن و مردی که نگاه همراه با شهوت در محل کار به هم می کنند، این نگاه ها زنای چشم است. دختر و پسری که همدیگر را لمس نمایند این لمس، زنای دست حساب می شود.

رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله وسلم در این مورد فرموده اند:

«لِکُلِّ عُضوٍ حظٌ مِنَ الزِّنا فالعَینُ زناهُ النّظرُ و اللسانُ زناهُ الکلامُ، و الاُذُنانُ زناهُما السَّمعُ، وَالیدانُ زناهُما البَطشُ و الرّجلان زناهما المشی...».(2) برای هر عضوی بهره ای از زناست، زنای چشم، نگاه آلوده (چشم چرانی) است. و زنای زبان سخن نابجا و شهوانی با نامحرم است. زنای گوش شنیدن چیزهای حرام (مانند موسیقی و سخنان شهوانی و...) است. و زنای دست دراز کردن آن به سوی نامحرم و زنای پا، رفتن به مجلس گناه و... می باشد.

امروز که سایه ی تاریک و سیاه جاهلیت جدید و فرهنگ ابتذال و فاسد غرب اکثر جهان را پوشانده، و بسیاری از خانواده ها و مسؤولین غرب از وضع آشفته جوانان خود ناراحتند، و متأسفانه برخی جوانان کشورهای اسلامی نیز در این تاریکی فرو رفته اند، با این همه نکبت ها و رذائل اخلاقی، نه تنها رابطه پنهانی و دوست شدن زن و مرد و دختر و پسر را زشت نمی دانند، بکه در نهایت وقاحت به آن افتخار می کنند. در ایران اسلامی برای آنکه هویت دینی و ملی این ملت بالاخص نسل جوان غیرتمند ما را از بین ببرند، و غیرت و مروّت و مردانگی را لگدمال کنند، و عفت و پاکدامنی و نجابت را بر باد دهند، می آیند در بین جوانان غیور ما و دختران پاکدامن این مرز و بوم به بهانه های مختل دم از رابطه و دوستی پنهانی دختران با پسران می زنند. در حالی که خداوند قادر با این امور جاهلی قدیم و جدید مخالفت نموده است. و کسانی که در این راه گام بردارند به عذاب الهی در دنیا و آخرت گرفتار خواهند شد.
جوانان هم باید به هوش باشند و با اقتدار تصمیم بگیرند ببیند نیاز اصلیشان چیست هدف از زندگیشان چیست تا کی آلت دست جامعه و سیاست و رسانه و .... باشند مگر پدران و مادران ما چگونه زندگی کردند همه از صفر شروع کردند به ساختن، این رفاقت ها فقط مسکن هایی است که درد های هیجانی و عاطفی شما را برای لحظاتی تسکین می دهد و هزاران اثر جانبی از خود بجا می گذارد

نکته ای که باید مد نظر داشت این است که نمی شود از یک طرف راه ازدواج را به بهانه درس خواندن و دانشگاه رفتن و مدرک گرفتن و تشریفات زائد ببندیم، و از طرف دیگر برخی دختران را با دهها حرکات تحریک آمیز و داشتن آرایش در خیابان ها و دانشگاه ها و ادارات و شرکت ها در دید جوانان قرار دهیم، بعد هم به آنها بگوییم تقوی داشته باشید؟! مگر اکثر جوانان می توانند با این وضع خود را کنترل کنند. برخی زمینه گناه را برای جوانان آماده می سازند بعد هم به آنها می گویند خودتان را کنترل کنید؟! اگر کسانی اعم از مسؤولان و اولیاء، دلشان به حال دختران و پسران می سوزد، بیایند به جای سوء استفاده سیاسی کردن از جوانان، امتیازات و خطرات دوران جوانی را برای آنها بازگو کنند و وعده هایی که قابل تحقق نیست به آنها ندهند، و در حد توان در حل مشکلات آنها بکوشند، و به جای سرگرم کردن جوانان به گناه، آنها را به کار و ازدواج تشویق کنند.

فرهنگ سازان ما به جای این تبلیغات برای گرفتن مدارکی که در عمل بسیاری از موارد هیچ دردی از جوان ما دوا نمیکند بیایند و اصول ساده زیستی و ازدواج سالم و عقلانی را ترویج دهند این چه بساطی است این تشریفات را که این روزها اینقدر بیداد می کند این رسانه ها هستند که تبلیغ می کنند باید به گوش باشند که در این عصر ارتباط و فضای مسموم زایده آن به اندازه کافی جوانان عزیز ما را رنج می دهد این سیاست های ضد و نقیض دیگر چیست؟

البته خود جوانان هم باید به هوش باشند و با اقتدار تصمیم بگیرند ببیند نیاز اصلیشان چیست هدف از زندگیشان چیست تا کی آلت دست جامعه و سیاست و رسانه و .... باشند مگر قدیمی ها پدران و مادران ما چگونه زندگی کردند همه از صفر شروع کردند به ساختن عزیزان این رفاقت ها فقط مسکن هایی است که درد های هیجانی و عاطفی شما را برای لحظاتی تسکین می دهد و هزاران اثر جانبی از خود بجا می گذارد. اگر واقعا دو جوان به هم علاقه دارند بیایند و با توکل بر خدا بساط ازدواجشان را فراهم کنند با منطق به دور از چشم و هم چشمی و مادیات پرستی این تالارها و جهیزیه ها و مهریه ها کی خوشبختی آورده که همه این چنین سراسیمه به دنبالشان روانند؟؟

مکافات عمل
در این عالم حساب و کتابی در کار است، اگر چه خداوند حکیم گاهی مصلحت می داند انسان را در دنیا به خار گناهش عذاب نکند، اما این طور نیست که کسی بر دنیا و آنچه در آن هست و بر اعمال ما نظارت دقیق نداشته باشد. خداوندی که این چنین نظم را برگردش زمین و ماه و سایر کرات حاکم کرده که قرن ها یک دقیقه حرکتشان کم و زیاد نمی شود، و خِلل و اشکالی در گردش آنها پیش نمی آید. و علم هیئت و منجمان بر همین اساس مسئله خسوف و کسوف را تا دهها سال پیش بینی می کنند. خداوند قادری که بر کل نظام هستی و عالم دنیا اعم از کرات و جمادات و نباتات و حیوانات تسلط و نظارت دقیق دارد، دیگر اعمال ما را تحت نظر گرفتن برایش کار مهمی نیست. بلکه این نظارت را رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله وسلم و ائمه اطهار علیهم السلام بر اعمال در طول روز دارند.(3)

بنابراین کسی که از راه حرام با ناموس دیگران مانند دختر و همسر، ارتباط برقرار می کند و با این عمل شنیع حقوق دیگران را پایمال خواهند کرد. مگر اینکه در درگاه حضرت حق تعالی توبه کند. اکنون به تعدادی از آیات و روایات توجه فرمائید:

قرآن کریم در این باره می فرماید:

«... إِنَّمَا بَغْیُكُمْ عَلَى أَنفُسِكُم ...» ؛ ای مردم بدانید هر گونه ظلم و ستمی مرتکب شوید، و هر انحرافی از حق پیدا کنید ضررش متوجه خود شما است.(4)

همچنین حضرت حق تعالی می فرماید: « وَمَن یَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ » ؛ هر کس از حدود الهی تجاوز کند در حقیقت به خویشتن ظلم کرده، نه به دیگران.(5)

خداوند حکیم در سوره نساء می فرماید: «و وَمَن یَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا یَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ وَكَانَ اللّهُ عَلِیمًا حَكِیمًا » ؛کسی که گناهی مرتکب می شود، در واقع به زیان خود کار کرده و خداوند دانا و حکیم است.(6)

حضرت علی علیه السلام فرمود: ؛ «مَن مکرَ بالناسِ ردَّ سبحانهُ مکرهُ فی عُنُقِهِ» کسی که مردم را فریب دهد به آنها خدعه و مکر نماید، خداوند سبحان مکر و نیرنگ او را به گردن خودش می اندازد و گرفتارش می سازد.(10)

و نیز خداوند در سوره ی زُمر می فرماید: «فمَنِ اهتَدی فلِنفسِهِ و مَن ضلَّ فانّما یضلُّ علیها...» ؛ هر کس هدایت را پذیرا شود به نفع خود اوست، هر کس گمراهی و گناه را برگزیند، به زیان خود او تمام می شود.(7)

حضرت علی علیه السلام فرمود:«مَن لا یرحمُ لا یُرحمُ» ؛ کسی که رحم و انصاف ندارد، مورد رحم قرار نمی گیرد.(8)

رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: «قال داود: یا زارعَ السَّیِّئاتِ انتَ تحصُدُ شَوکَها»

حضرت داود علیه السلام فرمود: ای کسی که بدیها را کشت می کنی، خار و تیغ آن را خودت درو خواهی کرد.(9)

حضرت علی علیه السلام فرمود: ؛ «مَن مکرَ بالناسِ ردَّ سبحانهُ مکرهُ فی عُنُقِهِ» کسی که مردم را فریب دهد به آنها خدعه و مکر نماید، خداوند سبحان مکر و نیرنگ او را به گردن خودش می اندازد و گرفتارش می سازد.(10)

جوانان عزیز باید مواظب خود و اعمالشان باشند لج بازی کردن با پدر و مادر و قوانین و شرع و عرف آتشی است که دودش به چشم خودشان می رود ما اینجا از قرآن که سخن خدای خوبمان است و احادیث ائمه معصومین علیهم السلام شاهد آوردیم باید از این همه وسوسه به خودشان پناه ببریم که هم درد شما عزیزان را می دانند و درک می کنند و هم خداوند متعال مهربانترین مهربانان است بدون هیچ سرزنشی عذر بنده اش را می پذیرد و حتما کمک می کند تا به خواسته هایش برسد. جمله مشهوری از ملاصدرا هست که می گوید :خداوند به اندازه ایمان شما کارگشاست. شما دلتان را قوی کنید به توانایی خداوند ایمان بیاورید و نتایجش را ببینید.

پی نوشت ها:
1- سوره مائده / آیه 5 و مانند آن نساء / 15 و 25، بقره / 235، نحل /90، اسراء / 32 و طلاق /
2- بهشت جوانان، ص 453، وسایل الشیعه، ج 14، ص 138، سن ابی داود، ج 2، ص 247.
3- جهت اطلاع بیشتر به بخش اول فصل دوم بحث «دایره علم و دانش ائمه اطهار علیهم السلام» در این کتاب مراجعه فرمائید.
4- یونس / 23.
5- طلاق/1.
6- نساء / 111.
7- زمر / 41 و مانند آن: انعام / 146، لقمان / 12، فصلت / 46، فتح / 10، حشر / 9، تغابن / 16، بقره / 272، توبه / 35 و 36 و حجرات / 11.
8- نهج الفصاحه، غرر الحکم، فصل 77، شماره541 و مانند آن 1550.
9- نهج الفصاحه، حدیث 2083.
10- غرر الحکم، فصل 77، شماره 1178.
فرآوری : محمدی
بخش قرآن تبیان

[rezakarimi]

ما با نامحرمان چگونه باید باشیم؟

اگر پیرو اسلام هستیم باید باید ببینیم اسلام از ما چه خواسته است و بدون توجه به معیارهای بیگانه به خواسته آن عمل کنیم. در جهان امروز که مرزها به هم ریخته رعایت حریم بین محرم و نامحرم دشوار است. به نظر می رسد بهترین راه مشخص کردن قواعدی شفاف در این زمینه است.

1. وقتی دونامحرم خلوت می کنند نفر سوم شیطان است. این یک معیار شفاف و قطعی است. منظور از خلوت این است که فقط دو نامحرم در محل باشند نه بیشتر. خلوت فقط این نیست که دونفر با هم خوش بگذرانند. بلکه منظور شرایطی است که نفس حضور دیگران حالات روحی روانی فرد را کنترل نمی کند. این خلوت ممکن است دیداری باشد یا شنیداری یا هردو . دراین شرایط روح آدمی ناخودآگاه احساس آزادی می کند و این خطرناک است. ممکن است بگوییم گاهی ضرورت پیش می آید که کسی دیگر حضور نداشته باشد اما این دلیل نمی شود که نفر سوم شیطان نباشد! او همیشه آماده است و این خلوت به منزله حضور فوری اوست. گاهی انسان ناچار می شود که یک حرفی را فقط به یک نفر بگوید، در اینجا نمی دانم چه راه حلی وجود دارد که معیار اسلامی رعایت شود. اما بدانیم نمی شود شیطان نیاید!

2. اسلام ضروت را مجوز ارتباط (نه خلوت) با نامحرم می داند. معنی ضرورت این است که راهی برای پوشاندن نامحرم وجودنداشته باشد. این ضرورت معانی مختلفی می تواندداشته باشد مانند نجات جان نامحرم و یا اموری که جز با حضور زنان میسر نیست یا شرایطی که نمی شود نامحرم را در حریم قرار داد مثل راه رفتن او که به طور کامل پوشیده نمی شود. دراینجا ممکن است به بهانه ضرورت های پیش آمده ارتباط را برقرار کنیم اما نباید بدون ادامه ضرورت ارتباط را ادامه دهیم. مصادیق این نوع ارتباط عبارتند از: سلام کردن به منظور سلام کردن، تماس خارج از وقت و شرایط ضرورت، شوخی و خنده.

3. اسلام صیغه خواهر و برادری ندارد. راه محرم شدن دو چیز است سببی (ازدواج و قوانین وابسته به عقدازدواج)، نسبی (تولدو رضاع و برخی قواعد خاص وابسته به نسب). راه سومی وجود ندارد. که طی آن دو نفر به دلیل احساس اشتراک، درک متقابل، هدف مشترک و چیزهایی مثل آن کسی را برادر یا خواهر خودبداند ومثل یک خواهر و برادر با او وقت بگذراند، محبت کند، مشکل گشا باشدو ... گفتن جمله او مثل برادر من است! او من را به یاد خواهرم می اندازد! افتادن در شرایطی مبهم است که انتهای مشخصی ندارد. کسی که دراحساسات اینچنین می افتد دوراه بیشترندارد: یا باید شرایط ازدواج را بررسی کند یا از مهلکه فرار نماید!

4. در اسلام پوشش نامحرم درجاتی دارد.هر چه نامحرم آشناتر و خانواده دار تر باشد پوشش ضروری تر است. بر اساس این دیدگاه است که فقها می گویند غیرمسلمان بدون پوشش را می توان اگر قصد ریبه در کار نباشد نگاه کرد. حتی اگر تصویر زنی ناآشنا (ولو مسلمان) وبدون پوشش دردست باشد نگاه بدون قصد ریبه اشکال ندارد. اما هرچه نامحرم آشناتر باشد و بیشتر با او ارتباط برقرار شده باشد توجه ناخودآگاه فرد مقابل به او بیشترمی شود پس باید بیشتر و محکمتر حریم ها رعایت کنیم. آیا این نکته رعایت می شود یا اینکه عکس آن عمل می کنیم؟ هرکه آشناتر، خواهرتر!