هر کی فکر میکنه نیاز به توبه دارد سری به این تاپیک بزنه!

[Ramin_Ghn]

بسم الله الرحمن الرحیم

سحر هر شب
یکى از اوقاتى که استغفار در آن ، از ارزش والایى برخوردار است و آثار پر بارى را براى دین و دنیاى انسان به ارمغان مى آورد ، وقت سحر است . خداوند در تعریف از بندگان صالح خویش مى فرماید:

«کانُوا قلیلاً مِنَ اللَّیْلِ ما یَهْجَعُونَ * وَ بِالأَسْحارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ» سوره الذّاریات ، آیه 17 ـ 18؛ متّقین در دنیا چنین بودند که کمى از شب را مى خوابیدند ، و در سحرگاهان استغفار مى کردند.

رسول خدا (صلى الله علیه وآله وسلم) براى مناجات با خدا در این ساعت برمى خاستند در قنوت نماز وتر خود هفتاد مرتبه به خداوند عرض مى کردند: « أَسْتَغْفِرُاللهَ رَبّى وَ أتُوبُ إِلَیْهِ » .مستدرک الوسائل ، ج 6 ، ص 361 ؛ از پروردگارم طلب آمرزش مى کنم و به سوى او باز مى گردم .

هر کس بعد از نماز صبح هفتاد مرتبه از خدا آمرزش طلبیده و استغفار کند، خداوند او را مى بخشد اگر چه در آن روز بیش از هفتاد هزار گناه کند

بعد از نافله فجر
دوّمین ساعتى که در شبانه روز، براى استغفار و درخواست آمرزش از خداوند تعیین گشته است و از فضایل بالایى برخوردار است، بعد از نافله فجر و قبل از نماز صبح است .

پیامبر اکرم (صلى الله علیه وآله وسلم) ، استغفارى را براى این ساعت ذکر کرده و برکات فراوانى را براى آن بیان مى نمایند :
کسى که در این ساعت استغفار کند ، خداوند تمام گناهانش را مى آمرزد ، اگر چه گناهانش آسمان ها و زمین هاى هفتگانه را پر کرده باشد و به سنگینى کوه ها و تعداد قطرات باران و به عدد آنچه در دشت و دریا است ، باشد . و به همین اندازه برایش حسنات نوشته مى شود.و هر بنده اى که در شب یا روزى که این استغفار را تلاوت مى کند بمیرد ، داخل بهشت مى گردد ، و هیچ گاه فقیر نمى شود.

بعد از نماز صبح
سوّمین ساعتى که در طول شبانه روز به استغفار در آن سفارش اکید شده است ، هر روز بعد از نماز صبح است . براى استغفار در این ساعت ، آثار پر بارى ذکر شده است .

امام باقر (علیه السلام) در سخنى زیبا مى فرمایند :
هر کس بعد از نماز صبح هفتاد مرتبه از خدا آمرزش طلبیده و استغفار کند ، خداوند او را مى بخشد اگر چه در آن روز بیش از هفتاد هزار گناه کند.بحارالأنوار ، ج 80 ، ص 111

بعد از نماز عصر
چهارمین زمانى که در طول شبانه روز ، براى استغفار و عذرخواهى از خداوند، تعیین شده است و ثواب زیادى براى آن ذکر گردیده است ، بعد از نماز عصر است که داراى برکات فراوانى است .

امام صادق (علیه السلام) در فضیلت استغفار در این ساعت مى فرمایند:
هر کس بعد از نماز عصر ، هفتاد مرتبه استغفار کند و از خدا آمرزش طلبد ، خدا در آن روز هفتصد گناه او را مى آمرزد ، و اگر خودش گناهى نداشته باشد ، گناه پدرش را مى آمرزد ، و اگر پدرش هم گناهى نکرده باشد ، گناه مادرش را مى آمرزد و چنانچه مادرش هم بى گناه باشد ، گناه برادرش را مى بخشد و اگر برادرش هم گناهى نداشته باشد ، خدا گناه خواهرش را مى بخشد و اگر براى خواهرش هم گناهى نباشد ، گناه سایر اقوام و بستگانش را ، هر کدام که نزدیکتر به او باشند و گناهى داشته باشند مى آمرزد .وسائل الشّیعه ، ج 6 ، ص 482

کسى که بعداز نافله فجر استغفار کند ، خداوند تمام گناهانش را مى آمرزد ، اگر چه گناهانش آسمان ها و زمین هاى هفتگانه را پر کرده باشد و به سنگینى کوه ها و تعداد قطرات باران و به عدد آنچه در دشت و دریا است، باشد

هنگام خواب

پنجمین وقتى که نسبت به استغفار در آن سفارش شده و از عوامل ریزش گناهان ، همچون افتادن برگ درختان ، شمرده شده است هنگام خواب است .

امام صادق (علیه السلام) در اهمیّت توجّه به خدا و طلب آمرزش از آن ذات مهربان در این ساعت مى فرمایند: اگر کسى هنگامى که براى استراحت و خوابیدن ، به بستر مى رود صد مرتبه بگوید: «لاْ إِلـهَ إِلاَّ اللهَ » خدا خانه اى در بهشت برایش بنا مى کند . و اگر صد مرتبه از خدا آمرزش طلبیده و استغفار کند ، گناهانش مى ریزد همان گونه که برگ هاى درخت مى ریزد .وسائل الشّیعه ، ج 6 ، ص 449

بعد از گفتن تسبیح حضرت زهرا (علیها السلام)

ششمین ساعتى که در شبانه روز ، براى استغفار مطلوب دانسته شده و بدان تأکید شده است ، بعد از گفتن تسبیح حضرت زهرا (علیها السلام)است که مایه ریزش گناه و دست یافتن به برکات استغفار است .

محمّد بن مسلم گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمودند:

هر کس تسبیح حضرت فاطمه (علیها السلام) را گوید و سپس استغفار کند ، تمام گناهانش آمرزیده مى شود . این تسبیح در زبان صد تسبیح ، و در میزان هزار تسبیح به حساب مى آید ، شیطان را دور مى سازد و خداى رحمان را خشنود مى کند.وسائل الشّیعه ، ج 6 ، ص 442

بعد از نماز واجب
هفتمین موردى که به استغفار در آن سفارش شده است و عامل ریزش همه گناهان به حساب آمده ، بعد از هر نماز واجب است.

امام باقر (علیه السلام) مى فرمایند:

هر کس بعد از نماز واجب ، قبل از آن که از حال نماز خارج شده و پایش را تکان دهد سه مرتبه بگوید:

« أَسْتَغْفِرُاللهَ الَّذى لا إِلـهَ إِلاّ هُو الْحَىُّ الْقَیُّومُ ذُوالجَلالِ وَ الإِکرامِ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ ». خداوند همه گناهانش را مى بخشد ، اگر چه به اندازه کف دریا باشد.کافى ، ج 2 ، ص 521

انبیاى عظام الهى (علیهم السلام) با این که داراى مقام استجابت دعا بودند ولى اگر از آن ها تقاضاى دعایى مى شد به شب جمعه و سحر آن موکول مى کردند

سحر شب جمعه

علاوه بر ساعات شبانه روز ، در طول هفته نیز به استغفار در شب و روز خاصّى سفارش و تأکید شده است که شایسته دقّت و بهره جستن هستند. مهمترین شبى که در طول هفته به استغفار در آن سفارش شده است ، شب جمعه و مخصوصاً سحر آن است .

صرف نظر از آیات و روایاتى که براى بیدارى در ثلث آخر شب و استغفار در سحر آثار پر بارى نقل مى کند و بیانگر مواظبت تامِّ انبیا ، اوصیا و اولیاى خدا ، نسبت به استغفار در سحرگاهان است در روایات براى شب جمعه و بیدارى در سحر آن ، ارزش و بهاى مضاعفى ذکر شده است و تأکید بیش از حدّى ، نسبت به بیدارى و مناجات با حقّو طلب آمرزش از خداوند ، در این شب دیده مى شود.بحارالأنوار، ج 87 ، ص 18

انبیاى عظام الهى (علیهم السلام) با این که داراى مقام استجابت دعا بودند ولى اگر از آنها تقاضاى دعایى مى شد به شب جمعه و سحر آن موکول مى کردند .

صبح جمعه ، قبل از نماز صبح
دوّمین زمانى که در طول هفته ، براى استغفار در آن ثواب خاصّى در نظر گرفته شده است و برکاتى را متوجّه انسان مى سازد ، روز جمعه بعد از دو رکعت نافله فجر و قبل از نماز صبح است .

ابى حمزه گوید: از امام صادق (علیه السلام) شنیدم مى فرمودند:

هر کس بعد از دو رکعت نافله اى که قبل از نماز صبح در روز جمعه مى خواند، صد مرتبه بگوید: سُبْحانَ رَبّى وَ بِحَمْدِهِ وَ أَسْتَغْفِرُ رَبّى وَ أتُوبُ إِلَیْهِ . خداوند منزلى در بهشت ، براى او بنا مى کند.


عصر جمعه

سوّمین وقتى که در طول هفته از ارزش خاصّى برخوردار است و به استغفار در آن سفارش اکید شده است ، عصر جمعه است. از روایات زیادى استفاده مى شود که روز جمعه همچون شب جمعه ، داراى فضیلت و شرافت است و امامان معصوم (علیهم السلام) شیعیان خویش را به دعاى در ساعات آن دعوت کرده اند و یکى از اوقات استجابت دعا ، عصر جمعه شمرده شده است .
منبع:
تبیان

[parsa]

(۷/دی/۸۹ ۲۱:۳۲)mohamad نوشته است:  از مردمی که برای دعای باران به خارج شهر رفتند، فقط کسانی به خدا ایمان داشتند که با خود چتر برده بودند.
ماها دیگه اعتقاد نداریم، کمبود باران ناشی از گناهان مون است و با دعا باران خواهد بارید.

یه جا این بحث مطرح شد که مردم چند وقتی هست که زیاد گناه میکنن . خدا هم قهر کرده و بارون نمیاد
یکی دیگه تو جواب گفت یعنی کشورای غیر مسلمون و اروپایی که همیشه خوش آبو هوا و سر سبز و زیباست اونا گناه نمیکنن ومن موندم تو جواب چی بگم اگه شما بودین چی میگفتین؟

[MESSENGER]

توبه عبارت است از پشیمانی و بازگشت از گناه..
توبه هر گاه حقیقی و واقعی باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهی که مرتکب شده احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضای حق تعالی باشد، به یقین مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان می‌گردد.

قرآن کریم می‌فرماید:
ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همة گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.(1)

توبه شعبه‌ای از فضل عظیم الهی و دری است از رحمت رحیمی خداوند که بروی بندگان خود باز فرموده است.

امام زین العابدین (علیه السلام) در مناجات تائبین فرمود:
دری به سوی عفوت گشوده‌ای و نامش را توبه نهاده ای، و فرموده‌ای باز گردید به سوی خدا و توبه کنید، توبه خالص، حال که این در رحمت باز است عذر کسانی که از آن غافل شوند، چیست؟

غالباً انسان‌ها گرفتار لغزش هایی می‌شوند و اگر در توبه بسته بود، رستگاری برای کسی میسر نمی‌شد، از این رو خدای حکیم و رحیم توبه را دوای دردهای معنوی و علاج امراض قلبی و پاک کننده انواع آلودگی‌ها قرار داده است، تا انسان پس از گرفتاری به گناه به برکت توبه پاک شده و اهل نجات گردد.

خوشبخت کسی است که از این باب رحمت قدردانی کرده و از آن استفاده کند.
جالب این است که خداوند علاقه فوق العاده‌ای به توبه بندگانش دارد و فرموده است که توبه کننده گان را دوست می‌دارد.
توبه آغاز تمام خوش بختی‌های انسان است.
در حدیثی از امام باقر(علیه السلام) در مورد انسان توبه کننده می‌خوانیم:
خود را در بیابان (خطرناکی ) در یک شب تاریک گم کرده و سپس آن را بیابد.

لازمه توبه و پشیمانی از گناه، تصمیم بر ترک معصیت در آینده و جبران مافات است؛ یعنی اگر آن گناه حق اللّه بوده؛ مانند ترک نماز، روزه و... قضای آن‌ها را به جا آورد، و اگر حق الناس بوده رضایت آنان را جلب کند، حتی اگر کاری را که موجب قصاص است مرتکب شده، خود را تسلیم کند تا صاحب حق، قصاص یا عفو کند.

شخصی درحضور حضرت علی (علیه السلام)گفت: استغفراللّه...
حضرت فرمود:
مادرت عزادارت گردد، آیا میدانی استغفار چیست؟ (چون استغفارش به زبان تنها بود و دلش از حقیقت آن خالی بود).
پس فرمود: استغفار درجه بلند مقامان و صدرنشینان عالم اعلا است
و در معنای استغفار شش چیز لازم است:

1- پشیمانی و حسرت از کردار گذشته؛
2ـ عزم بر ترک آن برای همیشه؛
3- ادا کردن حقوق مردم به طوری که هنگام مردن پاک باشد و (رحمت) خدا را ملاقات کند. در حالی که حق کسی بر عهده­اش نباشد؛
4- هر واجبی که ضایع کرده تدارک نماید؛
5- آن چه گوشت بدنش از حرام روئیده با حزن بر آخرت آبش کند تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت نو دربدنش پیدا شود؛
6- زحمت عبادت را به بدن خود بچشاند، چنان چه خوشی و شیرینی گناه را چشانیده است
و هرگاه این شش چیز در تو پیدا شود آن گاه بگو: استغفراللّه.(2)

علمای اخلاق گفته‌اند که چهار شرط اول از شرایط قبولی توبه است و دو شرط آخر کمال توبه است، یعنی دست یافتن به بالاترین مقام و مرتبه توبه کنندگان.

خداوند نه تنها به وسیله توبه، گناه را از بین می‌برد، بلکه آن را به حسنه و نیکی مبدل می‌کند.(3)

با تحقق شرایطی که ذکر شد، توبه نیز مورد قبول حق تعالی قرار می‌گیرد.(4)

خداوند در آیات کثیری به گناهکاران و کسانی که به نفس خویش ستم کردند و آن را در معرض معصیت قرار دادند، توصیه کرده است که توبه کنند ورابطه بین خود و خدا را اصلاح کنند.
خداوند همه گناهان آنان را خواهد بخشید، مانند آیه 160 بقره که می‌فرماید:
"مگر کسانی که توبه کردند و به اصلاح کارهای فاسد خود پرداختند و آن چه را کتمان کرده بودند بیان کنند. در این صورت توبه آن‏ها را می‌پذیرم و من بسیار عذرپذیر و قبول کننده توبه و مهربانم"

چه کسی در وفای به عهد راستگوتر از خداوند است؟!
قرآن مجید وعده داده که خداوند توبه را از بندگانش می‌پذیرد.(5)
بنابراین گناهکاری که به گناه خویش اعتراف دارد و از آن پشیمان است و عزم جدّی بر ترک گناه و جبران گناهان گذشته از حق النّاس و حق اللَّه و حق النّفس دارد، باید به قبولی توبه خویش و رحمت و مغفرت خداوند امیدوار باشد.


تذکر یک نکته:
نکته مهمی که باید مورد توجه قرار گیرد این است که آیا ما توانسته ‏ایم همه شرایط لازم توبه را محقق سازیم؟
آیا حلاوت و شیرینی گناه از جان ما به طور کامل رخت بر بسته است؟
این مسئله است که ما را پیوسته در حال خوف و رجا نگه می‌دارد. هم امیدوار به لطف و رحمت الهی باشیم و هم خوف و واهمه از این که مبادا برخی از شرایط توبه را محقق نساخته باشیم.
امام صادق(علیه السلام) فرمود: "بنده را وقتی می‌توان مؤمن دانست که هم از خدا بترسد و هم امیدوار به رحمت او باشد".(6)
امیرالمؤمینن(علیه السلام) می‌فرماید:
"از پروردگارت بترس و به رحمتش امیدوار باش تا خدا تو را از آن چه می‌ترسی، ایمنی بخشد و به آن چه امیدوار هستی، تو را مورد لطف و عنایتش قرار دهد".(7)

هرچند گناه ما بزرگ و زیاد باشد، اگر واقعا از خدا طلب مغفرت کنیم، و بخواهیم که دیگر گناه نکنیم آیا خدا ما را نمی بخشد؟!

پی‌نوشت‌ها:
1. زمر(39) آیه 53
2.نهج البلاغه فیض الاسلام، کلمات قصار، شمارهء 409 ص 1271
3.آیت اللّه ناصر مکارم شیرازی، اخلاق در قرآن، ج 1 ص 217 آیت اللّه شهید عبدالحسین دستغیب، گناهان کبیره، ج 2 ص 399
4. جهت آگاهی از توبه و مسائل آن کتاب "توبه از دیدگاه قرآن و حدیث" نوشته علیرضا حسنی را مطالعه کنید.
5. توبه، آیه 104
6. مشکوةالانوار، ص 300، به نقل از آثار الصادقین، ج 5، ص 482
7. «خف ربّک و ارج رحمته یؤمنک ممّا تخاف و ینلک ما رجوت»، جامع احادیث الشیعه، ج 11، ص 162 به نقل از همان

[محمود]

الهی! من به اعمال خود دل نبستم و به اعمال خود تکیه نکردم بلکه به عفو تو که ازکرامت توست تکیه کردم

فرازی ازمناجات شعبانیه
الهی! عفو بنما این کمترین را

[هدهد]

(۲۷/بهمن/۸۹ ۳:۲۹)parsa نوشته است:  

(۷/دی/۸۹ ۲۱:۳۲)mohamad نوشته است:  از مردمی که برای دعای باران به خارج شهر رفتند، فقط کسانی به خدا ایمان داشتند که با خود چتر برده بودند.
ماها دیگه اعتقاد نداریم، کمبود باران ناشی از گناهان مون است و با دعا باران خواهد بارید.

یه جا این بحث مطرح شد که مردم چند وقتی هست که زیاد گناه میکنن . خدا هم قهر کرده و بارون نمیاد
یکی دیگه تو جواب گفت یعنی کشورای غیر مسلمون و اروپایی که همیشه خوش آبو هوا و سر سبز و زیباست اونا گناه نمیکنن ومن موندم تو جواب چی بگم اگه شما بودین چی میگفتین؟

1-جایی خوندم یا شنیدم یا هر دو که خدا وقتی یکی بخواد دنیاش آباد باشه دنیاشو آباد میکنه به تبعش آخرتش خراب ما نمیدونیم چی میخوایم به زبون آخرت به دل مرددیم کدومو انتخاب کنی اونیو که میبینی یا اونیو که ازش میترسی؟ 2-حتما شنیدید که خدا صدای بنده ی مومنش رو دوست داره واسه همین دعاشو دیر اجابت میکنه و حاجت آدم بد قبل از اینکه به زبونش بیاد رفع میشه چون خدا صداشو دوست نداره، شاید درست دعا نمیکنیم شاید با توقع و قولدوری(ببخشید املاشو شک داشتم) از خدا میخوایم؛ خدا عدالتو رعایت کرده، تو تاریخ هم بگردی تفکر غرب بیشتر مادی بوده، پس دنیا مال صاحبش و آخرت نیز
- گاهی مشکلو خودمون به وجود آوردیم، مثلا گاز گلخانه ای که زیاد بشه تو جو، هوا گرم میشه، هوا که گرم شد یکی ازبزرگترین شروط ایجاد بارون که سرماست از بین رفته، به قولی نتیحه ی طبیعیه عمل ماست مثلا ریه ی یه فرد سیگاری که سزطانی شده ربطی به اعتقاد طرف به وچود مسائل ماوراءالطبیعه نداره
همین قدر بلد بودم

[Unname28]

(۱/مرداد/۹۰ ۱:۱۸)هدهد نوشته است:  

(۲۷/بهمن/۸۹ ۳:۲۹)parsa نوشته است:  

(۷/دی/۸۹ ۲۱:۳۲)mohamad نوشته است:  از مردمی که برای دعای باران به خارج شهر رفتند، فقط کسانی به خدا ایمان داشتند که با خود چتر برده بودند.
ماها دیگه اعتقاد نداریم، کمبود باران ناشی از گناهان مون است و با دعا باران خواهد بارید.

یه جا این بحث مطرح شد که مردم چند وقتی هست که زیاد گناه میکنن . خدا هم قهر کرده و بارون نمیاد
یکی دیگه تو جواب گفت یعنی کشورای غیر مسلمون و اروپایی که همیشه خوش آبو هوا و سر سبز و زیباست اونا گناه نمیکنن ومن موندم تو جواب چی بگم اگه شما بودین چی میگفتین؟

1-جایی خوندم یا شنیدم یا هر دو که خدا وقتی یکی بخواد دنیاش آباد باشه دنیاشو آباد میکنه به تبعش آخرتش خراب ما نمیدونیم چی میخوایم به زبون آخرت به دل مرددیم کدومو انتخاب کنی اونیو که میبینی یا اونیو که ازش میترسی؟ 2-حتما شنیدید که خدا صدای بنده ی مومنش رو دوست داره واسه همین دعاشو دیر اجابت میکنه و حاجت آدم بد قبل از اینکه به زبونش بیاد رفع میشه چون خدا صداشو دوست نداره، شاید درست دعا نمیکنیم شاید با توقع و قولدوری(ببخشید املاشو شک داشتم) از خدا میخوایم؛ خدا عدالتو رعایت کرده، تو تاریخ هم بگردی تفکر غرب بیشتر مادی بوده، پس دنیا مال صاحبش و آخرت نیز
- گاهی مشکلو خودمون به وجود آوردیم، مثلا گاز گلخانه ای که زیاد بشه تو جو، هوا گرم میشه، هوا که گرم شد یکی ازبزرگترین شروط ایجاد بارون که سرماست از بین رفته، به قولی نتیحه ی طبیعیه عمل ماست مثلا ریه ی یه فرد سیگاری که سزطانی شده ربطی به اعتقاد طرف به وچود مسائل ماوراءالطبیعه نداره
همین قدر بلد بودم

1- این ها فقط توجیهات برای مشکلاته! هم میتونیم اینجا رو آباد کنیم هم آخرت رو
2- تا اونجا که من اطلاع دارم باران نیاز به رطوبت داره و وقتی هوا گرم بشه رطوبت کمتر میشه بنابراین بارونی که باید مثلا هر روز میبارید به خاطر نبود رطوبت کافی تا 10 روز نمی باره و بعد 10 روز می باره و باعث سیل میشه

[علی 110]

نه

این خلاف سنت خدا هست

نمیشه هم مطلق اینجا رو آباد کرد و هم آخرت رو

صراحتاً خدا میگه

من برای امتحان ایمان هر کس شرایطی رو در زندگیش پیش میارم که بین یک دو راهی قرار بگیره

رفاه دنیا و عذاب آخرت

یا سختی دنیا و آسایش آخرت

کسی که فکر میکنه میشه مطلق هم دنیا رو داشت و هم به مقامات آخرت رسید

یا مفهوم ابتلا و آزمایش رو نفهمیده که از همه خدا میگیره تا عیار ایمان واقعیش رو خود شخص بفهمه
یا خیلی دنیا رو دوست داره و رفاه دنیا رو


امکان نداره

یه جایی

در یک موردی بین یک دوراهی خدا انسانها رو قرار میده

که باید بین خوشی در دنیا و عذاب آخرت

یا سختی در دنیای فانی و سعادت ابدی یکی رو انتخاب کنن

این سنت خداست

[أین المنتظر]

امام رضا (علیه السلام): کسی که از گناه خویش توبه کند و در عین حال آن انجام دهد، مانند کسی است که خدایش را مسخره کرده.

[libera]

1-...................

19- ازاین که حق والدینم راادا نکردم.
14- از اینکه امامم رانشناختم ومحبت اورادردل نداشتم وبه گفته پیغمبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم):"هرکس بمیردوامام خویش را نشناسد مانند کسی است که درجاهلیت مرده است."............................
.....................30...............40.....................50..................:s:s:s

[مسافر]

برای چه دعای ما مستجاب نمی شود!!!!
سئوال کردند از حضرت رسول خدا صلی الله علیه و آله برای چیست که می خوانیم خدا را پس مستجاب نمی کند دعای ما را در حال که خداوند فرموده است : ادعونی استجب لکم ( بخوانید مرا تا مستجاب کنم دعای شما را )
پیامبر فرمودند بدرستیکه دلهای شما مرده است به واسطه ده چیز :
اول : همانا شما می شناسید خدا را پس اداء نمی کنید طاعت او را .
دوم : شما قرآن را قرائت نمودید ولی به آن عمل نکردید .
سوم : محبت رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را ادّعا نمودید ولی با فرزندانش دشمنی نمودید.
چهارم : دشمنی شیطان را ادّعا نمودید و حال آنکه با او موافقت نمودید.
پنجم : محبت بهشت را ادّعا نمودید ولی برای آن عمل نکردید.
ششم :ترس از آتش جهنم را ادّعا نمودید ولی بدن خود را در آن افکنـدید.
هفتم : به عیوب مردم مشغول می شوید و حال آنکه از عیب های خود غافلید.
هشتم : دشمنی با دنیا را ادّعا می کنید و حال آنکه آن را جمع مینمایید.
نهم : به مرگ اقرار می کنید ولی برای آن مهیا نمی شوید.
دهم : مرده های خود را دفن می کنید ولی عبرت نمی گیرید.

[ساقی]

صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
وَ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ‏وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ
وَ الْأَئِمَّةِ الْمَيَامِينِ مِنْ آلِهِ )أَهْلِهِ( وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً )کَثِيراً.
درود فرست بر محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و آل محمد (علیه السلام),
و با من آن کن که لایق حضرت توست .
اللهم صل علي محمد ال محمد و عجل فرجهم
و لعنة الله على عدائهم اجمعين
و جعلنا من خير أنصاره و أعوانه
و المستشهدين بين يديه
واللهم عجل الوليك الفرج.