چهل حدیث از سیره حضرت رسول اکرم (صلوات الله علیه)

[MESSENGER]

1- قالَ حسین بن علی ع : کانَ رَسُولُ الله ص یَخزِنُ لِسانَهُ اِلاّ عَمّا کانَ یُعنیهِ
امام حسین ع می فرمایند:
«پیامبر خدا ص زبان خود را از بیان سخنان غیر لازم نگاه می داشت»
سنن النبی 50

2-قال الحسین ع : مَجلِسُهُ مجلِسُ حلمٍ و حَیاءٍ ، وَ صِدقٍ و أمانَةٍ
امام حسین ع می فرمایند: «مجلس پیامبر ص ، مجلس بردباری ، حیاء و راستگوئی و امانت بود»
سنن النبی 52

3-قال علی ع : کان دائِمَ البِشرِ، سَهلَ الخُلُقِ ، لیَِّنَ الجانِبِ
حضرت علی ع فرمود: «پیامبر ص همیشه خوشرو ، خوش خلق و نرم خوی بود»
سنن النبی 52

4-قال : سَمِعتُ النبی ص یقول : بُعِثتُ بِمَکارِمِ الاَخلاقِ وَ مَحاسِنِها امام علی ع
فرمود: از رسول خدا ص شنیدم که اینگونه فرمود:
«من با اخلاق نیک و شایسته مبعوث گردیدم.»
امالی شیخ طوسی 2 : 209

5-عَنِ النَّبی ص انَّهُ کانَ یُسَلِّمُ علی الصَّغیرِ وَ الکَبیرِ
رسول خدا به کوچک و بزرگ سلام می نمود.
المستدرک 8 : 364

6-قالَ : کانَ رسُول الله ص اَکثَرَ ما یَجلِسُ تِجاهَ القِبلَةِ
امام صادق ع فرمود:
«رسول خدا ص اکثر اوقات رو به قبله می نشست»
الکافی 2: 661

7-قال الصادق ع : کان رَسُولُ الله ص اِذا دَخَلَ مَنزِلاً قَعَدَ فی اَدنَی المَجلِسِ اِلیهِ حینَ یَدخُلُ
امام صادق ع فرمود:
«هنگامی که رسول خدا ص وارد مجلس می شد، در نزدیک ترین جای به محل ورود خود می نشست.»
الکافی 2 : 662

8-عن النبی ص : مُرُوَّتُنا اَهلَ البَیتِ : اَلعَفوُ عَمَّن ظَلَمَنا وَ اِعطاءُ مَن حَرَمَنا
رسول خدا ص فرمود:
«جوانمردی ما اهل بیت در این است که از کسانی که به ما ظلم می کنند ، گذشت می نمائیم و به کسانی که ما را محروم ساختند، بخشش می نمائیم.»
تحف العقول 38

9-قال رسول الله ص : اَمَرَنی رَبّی بِحُبِّ المَساکینَ المُسلِمینَ مِنهُم
رسول خدا ص فرمود:
پروردگارم مرا به دوست داشتن فقیران فرمان داده است.
الکافی : 8

10-قال : اِنَّ الصَّبرَ ، والصِّدقَ ، والحُلمَ ، و حُسنَ الخُلقِ ، مِن اَخلاقِ الَانبیاء
امام صادق ع فرمود:
«صبر، راستگویی، بردباری و حسن خلق از اخلاق پیامبران است»
ارشاد القلوب : 133


11-قال رسول الله ص : اَکرَمُ اَخلاقِ النَّبِیِیّنَ وَ الصّدِّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالحینَ التَّزاوُرُ فی اللهِ
رسول خدا ص فرمودند:
«گرامی ترین و بهترین اخلاق پیامبران ، صدیقین ، شهداء و صالحین به زیارت یکدیگر رفتن در راه خدا می باشد.»
دعائم الاسلام 2 : 106

12-قال رسول الله ص : بُعِثتُ لِلحِلمِ مَرکَزاً وَ لِلعِلمِ مَعدِناً وَ لِلصَّبرِ مَسکَناً
رسول خدا ص فرمود:
«من مبعوث شدم تا مرکز حلم ، معدن علم و مسکن صبر باشم.»
مصباح الشریعه : 155

13-ان رسول الله ص قال : اِنَّ اللهَ اُوحی اِلَیَّ اَن اُحِبَّ اَربَعَةً : عَلیّاً وَ اَباذَرٍّ وَ سَلمانَ وَ المِقدادَ
رسول خدا ص فرمود:
« خداوند متعال به من وحی فرموده است که چهار نفر را دوست بدارم : علی ، ابوذر ، سلمان و مقداد»
تفسیر العیاشی 1: 328

14-قال الصادق ع : اَلقَرضُ وَ العارِیَةُ وَ قِریَ الضَّیفِ مِنَ السُّنََّةِ
امام صادق ع فرمود:
«قرض دادن ، عاریه دادن ، و پذیرائی از میهمان ، جزو سنت است»
دعائم الاسلام2: 489

15-قال ابوعبدالله ع : عَلَیکُم بِصَلاةِ اللَّیلِ فَانَّها سُنَّةُ نَبِیّکُم
امام صادق ع فرمودند:
« بر شما باد به نماز شب ، چرا که نماز شب سنت پیامبرتان می باشد.»
تهذیب الاحکام 2

16- قال رسول الله ص : اَلا خَیرُکُم خَیرُکُم لِنِسائِه وَ اَنَا خَیرُکُم لِنِسائی
رسول خدا ص فرمود:
«بدانید که بهترین شما کسانی هستند که نسبت به زنان خویش مهربانتر می باشند و من در این باره بهترین شما هستم. »
فی الفقیه 3: 443

17- کان رسول الله ص اِذا بُشِّرَ بِجاریَةٍ قالَ : رَیحانَةٌ وَ رِزقُها عَلَی الله
« هرگاه بشارت به دنیا آمدن دختری را به پیامبر ص می دادند ، می فرمود:« ریحانه است و رزق او برعهده خداست.»
الجعفریات 189

18- قال النبی ص : اُمِرتُ أَن آخُذَ الصَّدَقَةَ مِن أَغنیائِکُم فَأَرُدَّها فِی فُقَرائِکُم
رسول خدا ص فرمود:
« من مأمورم که زکات و صدقه را از ثروتمندان شما گرفته و به فقیرانتان بدهم»
سنن النبی122

19-عن ابی عبدالله ع قال : کانَ رَسولُ الله ص یُنفِقُ فی الطّیبِ اَکثَرَ مِمَّا یُنفِقُ فی الطَّعامِ
امام صادق ع فرمودند :
« رسول خدا ص بیشتر از مقداری که برای خوراک خرج می نمود ، پول برای عطر می داد»
سنن النبی

20-قال ابی عبدالله ع : مِنَ السُّنَّةِ الصَّلاةُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ یَومَ الجُمُعَةِ اَلفَ مَرَّةٍ وَ فی غَیرِ الجُمُعَةِ مِائَةُ مَرَّةٍ
امام صادق ع فرمودند:
« صلوات فرستادن بر محمد و آل محمد هزار بار در روز جمعه و صد مرتبه در روزهای غیر جمعه از سنت است »
سنن النبی

21-عَنِ النّبی اَنَّهُ کانَ یَقُولُ قَبلَ القِراءَةِ اَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ
رسول خدا ص در نماز، قبل از مشغول شدن به خواندن قرائت ، «اعوذ بالله من الشیطان الرجیم» می گفت.
ذکری الشیعه 191

22- قال رسول الله ص : جُعِلَ قُرَّةُ عَینی فی الصَّلاةِ وَ الصَّومِ
رسول خدا ص می فرمودند:
«نور چشم من در نماز و روزه قرار داده شده است»
مکارم الاخلاق 34

23-قال رسول الله ص : لَرَکعَتانِ فی جَوفِ اللَیلِ اَحَبُّ اِلیَّ مِنَ الدُّنیا وَ ما فیها
رسول خدا ص فرمودند:
«به جای آوردن دو رکعت نماز در دل شب ، نزد من محبوب تر است از دنیا و آنچه در آن است.»
علل الشرایع 363

24-عن ابی جعفر ع فی حدیث أن رسول الله ص کانَ أَحسَنَ النّاسِ صَوتاً بِالقُرآنِ
امام باقر ع فرمودند:
«همانا رسول خدا ص قرآن را از همه مردم خوش صداتر می خواند.»
تفسیر العیاشی 2:295

25-عن الرضا ع اَنَّهُ کانَ یَقُولُ لِاَصحابِهِ عَلیکُم بِسِلاحِ الَانبیاءِ فَقیلَ وَ ما سِلاحُ الَانبیاء ؟ قالَ : اَلدُّعاءُ
حضرت امام رضا ع به یاران خویش فرمودند:
«سلاح پیامبران را همراه خود داشته باشید. به امام گفتند: سلاح پیامبران چیست ؟ فرمود : «دعا کردن» الکافی 2 : 468 26-کانَ رَسولُ الله ص یَتَعَوَّذُ فی کُلٍّ یَومٍ مِن سَتٍّ : مِنَ الشَّکِ وَ الشِّرکِ وَ الحَمیَّةِ وَ الغَضَبِ وَ البَغی وَ الحَسَدِ رسول خدا ص در هر روز از شش چیز به خدا پناه می برد: از شک ، شرک ، تعصب بی جا، خشم ، ستم و حسد.
الخصال : 329

27-قالَ جبرئیل : یا مُحَمَّدُ قُل فی کُلِّ أَوقاتِکَ : اَلحَمدُ لله رَبِّ العالَمینَ »
« جبرئیل به پیامبر ص فرمود : ای محمد ! بگو در همه اوقاتت : الحمد لله رب العالمین »
امالی الشیخ المفید :347

28- کانَ رسُولُ اللهِ ص لا یُؤثِرُ عَلَی الصَّلاةِ عِشاءً وَ لا غَیرَهُ وَ کانَ اِذا دَخَلَ وَقتُها کَاَنَّهُ لا یَعرِفُ اَهلاً وَ لا حَمیماً
امام علی ع فرمودند :
رسول خدا ص هیچ چیز را از شام و غیر آن بر نماز مقدم نمی داشت و هنگامی که وقت نماز می شد ، گوئی هیچ کدام از اهل و عیال قوم و خویش ، دوست و رفیق خود را نمی شناخت.
وعدة الداعی :139

29-عن الرضا ع قال : اِنّا اَهلُ بَیتٍ نَری وَعدَنا عَلَینا دَیناً کَما صَنَعَ رَسُولُ اللهِ
امام رضا ع فرمودند :
«ما اهل بیت وعده های خودمان را بر خویشتن ، دین حساب می کنیم ، همچنانکه رسول خدا ص این کار را می کرد .»
تحف العقول 446

30- کانَ النَّبِیُّ ص : یَنتَظِرُ وَقتَ الصَّلاةِ وَ یَشتَدُّ شَوقُهُ وَ یَتَرَقَّبُ دُخُولَهُ وَ یَقولُ لِبَلالَ مُوذِّنِهِ : اَرِحنا یا بِلال
رسول خدا ص مشتاقانه انتظار وقت نماز را می کشید و بر آن مراقبت می نمود و هنگامی که وقت نماز فرا می رسید، به مؤذن خود بلال می فرمود: ای بلال ! با اذان گفتن شادمان نما
اسرار الصلاة : 120

31-قال رسول الله ص : مَن أَرادَ أَن یَشُمَّ رائِحَتی فَلیَشُمَّ الوَردَ الاَحمَرَ
رسول خدا ص فرمودند:
« هر کس که می خواهد عطر مرا استشمام کند ، گل محمدی را بو نماید .»
مکارم الاخلاق 44

32- قال رسول الله ص الدال عَلی الخَیر کفاعله
راهنمایی به نیکی مثل کسی است که آن را انجام می دهد.
الکافی

33- قال رسول الله ص : العبادة سبعون جزءاً افضلها طلب الحلال
پیامبر اکرم ص فرمودند:
عبادت هفتاد بخش است برترین آنها کسب (درآمد) حلال است

34- قال رسول الله ص : اکثر ما تلج به اُمتی الجنّة تقوی الله و حُسن الخلق
پیامبر اکرم ص فرمودند:
بیشترین چیزی که امت من به سبب آن وارد بهشت می شوند پرهیزگاری و حسن خلق است
کافی ج 2 ص 100

35- قال رسول الله ص : من احبّ ان یُستجاب دعاؤه فلیُطب مطعَمَه و مکسَبه
پیامبر اکرم ص فرمودند :
هر کس دوست دارد دعایش مستجاب شود پس باید خوراک و کسب خود را حلال و پاکیزه کند
بحار ج 93 ص 37

36-کان رسول الله ص : وَ یُحَسِّنُ الحَسَنَ وَ یُقَوّیهِ وَ یُقَبِّحُ القَبیحَ وَ یُوهِنُهُ
کارهای نیک را تحسین و تقویت می نمود و کارهای زشت را قبیح و حقیر می شمرد
سنن النبی 50

37- امام علی ع فرمود: فَتَأسَّ بِنَبیَّّکَ الاََطیَبِ الاَطهَرِ به
پیامبر ص پاک و پاکیزه اقتدا نما
سنن النبی 66

38-وَ کانَ المُحَدِثُ عَنهُ یَقُولُ: لَم اَرَ بِعَینَیَّ مِثلَهُ قَبلَهُ وَ لا بَعدَهُ
هر کس که محضر پیامبر ص درک کرده بود می گفت مانند پیامبر هیچکس را نه از پیشینیان و نه بعد ندیده ام
مکارم الاخلاق 23

39-کانَ رَسُولُ اللهِ ص اِذا حَزَنَهُ اَمرٌ فَزَعَ اِلیَ الصَّلاهِ
هنگامی که رسول خدا ص از چیزی محزون و غمناک می گردید به نماز پناه می برد.
مجمع البیان 6: 347 سوره الحجر

40- اول ما یوضع فی میزان العبد یوم القیمة حسن خلقه
اولین چیزی که در روز قیامت در میزان اعمال بنده قرار می گیرد اخلاق پسندیده او است.
وسائل الشیعه ج 12 ص 157

[mohammad790]

بسم الله


جهاد النفس وسائل الشيعة / ترجمه صحت ص: 30 - 31




امام باقر (علیه السلام) از رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نقل كرده كه آن حضرت به على (علیه السلام) فرمود:
اى على! تو را در باره خودت به چند خصلت سفارش مى‏كنم پس آنها را حفظ كن سپس پيامبر فرمود: خداوندا يارى كن على را،! بعد فرمود: اما خصلت اول راستگوئى است، مبادا كه از دهانت ابدا دروغى بيرون بيايد. خصلت دوم پرهيز و ورع است مبادا هرگز به خيانت جرات پيدا كنى، خصلت سوم ترس از خدا است بگونه‏اى كه گوئى او را مى‏بينى، خصلت چهارم بسيار گريه كردن از ترس خدا است، كه براى هر قطره‏اى در بهشت خانه‏اى برايت بنا مى‏گردد، خصلت پنجم بخشيدن مال و خون (جان) براى دين است، خصلت ششم گرفتن سنت من در نمازم و روزه‏ام و صدقه‏ام است، و اما نماز (در سنت پيامبر) پنجاه ركعت است‏ «1» و روزه در هر ماه سه روز است كه پنجشنبه اول ماه و پنجشنبه آخر ماه و چهار شنبه‏ وسط ماه مى‏باشد، و صدقه كوشش و زياده دادن آن است تا جايى كه گفته شود اسراف كردى ولى اسراف نمى‏كنى، و بر تو باد به نماز شب و بر تو باد به نماز شب و بر تو باد به نماز شب، و بر تو باد به نماز زوال (نافله ظهر هنگام زوال خورشيد از وسط آسمان).
و بر تو باد به خواندن قرآن در هر حالى، و بر تو باد به بلند كردن دستها در نماز و برگرداندن آنها (براى دعا)، بر تو باد به مسواك زدن با هر نماز و وضوئى، بر تو باد به اخلاق نيك كه به آنها آراسته گردى، بر تو باد به پرهيز كردن از اخلاق بد، پس اگر انجام ندادى ملامت مكن مگر خودت را.

----------------------------

(1)- بايد ياد آور شد كه منظور از پنجاه ركعت نماز عبارت از نمازهاى واجب و فريضه و نافله‏هاى آنها مى‏باشد كه شبانه روز بايد خوانده شود كه هفده ركعت آنها نمازهاى فريضه بوده و ما بقى نافله‏ها است كه دو ركعت نافله نماز صبح پيش از آن و هشت ركعت نافله پيش از نماز ظهر و هشت ركعت پيش از نماز عصر و چهار ركعت بعد از نماز مغرب و يازده ركعت بعنوان معروف نماز شب مى‏باشد، ولى در اكثر روايات مربوطه نمازهاى واجبه و نوافل پنجاه و يك ركعت شماره شده است كه يك ركعت هم نافله نماز عشاء به حساب آمده است و مى‏توان آن را بدو ركعت نشسته انجام داد، اگر چه در روايت معروف امام حسن عسگرى (علیه السلام) در باره علامت مؤمن باز لفظ پنجاه ركعت ذكر شده است ولى باز همين روايت در بعضى كتب روايت پنجاه و يك ركعت بكار رفته است و تقريبا اجماع اماميه بر پنجاه و يك ركعت مى‏باشد اهل تحقيق مى‏توانند به مراجع مربوطه و يا كتاب اربعين علامه شهيد شادروان سيد محمد على قاضى طباطبائى مراجعه كنند.


یا الله

[saloomeh]

پیامبر و مهربانی با کودکان

نوزادی را برای دعا یا نام گذاری نزد پیامبر صلی الله علیه و اله و سلم اوردند . نوزاد دامن حضرت را نجس کرد . مادر کودک و اطرافیان به شدت ناراحت شدند اما پیامبر فرمودند ازاد بگذارید من لباس خود را می شویم اما فریاد شما باعث می شود که این کودک بی گناه بترسد.

پیامبر به اطفال سلام می کرد و نام کودکان را محترمانه می برد.

درباره دختران سفارش بیشتری می فرمود و در نزد او ارزش دادن به زن کار پسندیده ای بود ان هم در دورانی که تولد دختر سبب عصبانیت پدران می شد تا انجا که از شدت بغض رنگشان سیاه می گشت .

سوره مبارکه نحل در این باره می فرماید :

و اذا بشر احدهم بالانثی ظل وجهه مسودا و هو کظیم

اری در زمانی که داشتن دختر ننگ بوده پیامبر می فرمود :

بهترین فرزندان شما دخترانند و علامت خوش قدمی زن ان است که اولین فرزندش دختر باشد

مستدرک ج2ص614

فردی در محضر پیامبر اکرم گفت من هر گز کودک خود را نبوسید ه ام پیامبر فرمود این علامت قساوت توست. درباره عدالت میان کودکان نیز سفارش می فرمود که یکی از انها را در برابر دیگری بوسیدی دیگری را نیز ببوس . امام صادق علیه السلام فرمودند :یک بار پیامبر دو رکعت اخر نماز ظهر را بدون انجام مستحبات به سرعت خواند مردم پرسیدند یا رسوالله چه کاری پیش امد فرمود مگر گریه کودک را نشنیدید .

کافی ج6ص48

روزی پیامبر یکی از سجدهایش را طول داد بعد نماز برخی کفتند یا رسول الله گمان کردیم وحی نازل شده است فرمود فرزندم حسن در حال سجده بر دوشم سوار شد صبر کردم او از شانه ام فرود اید.

هر گاه حسن و حسین علیهما السلام بر پیامبر وارد می شدند حضرت از جا بر خاسته و انان را در اغوش می گرفت و بر دوش خود سوار می کرد.

mall">اخلاق نبوی بنقل از بحارالانوار ج43ص285

[ali.khm]

محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) الگوی نیکو

امروز بیست و هشتم صفر مصادف است با رحلت جانسوز پیامبر گرامی اسلام،به همین مناسبت گوشه ای از خصلت های بیشمار و والای این اسوه اخلاق را که هر کدام از آنها می تواند سرمشق زندگی ما باشد در زیر آورده ایم:

1-هنگام راه رفتن با آرامی و وقار راه می رفت.

-2در راه رفتن قدم ها را بر زمین نمی کشید.

3-نگاهش پیوسته به زیر افتاده و بر زمین دوخته بود.

4-هرکه را می دید مبادرت به سلام می کرد و ... کسی در سلام بر ایشان سبقت نگرفت.

5-وقتی با کسی دست می داد دست خود را زودتر از دست ایشان بیرون نمی کشید.

6-با مردم چنان معاشرت می کرد که هرکس گمان می کرد عزیزترین فرد نزد آن حضرت است.

7-هرگاه به کسی می نگریست به روش ارباب دولت با گوشه ی چشم نظر نمی کرد.

8-هرگز به روی مردم چشم نمی دوخت و خیره نگاه نمی کرد.

9-چون اشاره می کرد با دست اشاره می کرد نه با چشم و ابرو.

10-سکوتی طولانی داشت و تا نیاز نمی شد لب به سخن نمی گشود.

ادامه دارد . . . . .

[ali.khm]

11-هرگاه با کسی هم صحبت می شد به سخنان او خوب گوش فرا می داد.

12-چون با کسی سخن می گفت کاملا برمیگشت و رو به او می نشست.

13-با هرکه می نشست تا او اراده ی برخاستن نمی کرد آن حضرت برنمی خاست.

14-در مجلسی نمی نشست و برنمی خاست مگر با یاد خدا.

15-هنگام ورود به مجلسی در آخر و نزدیک درب می نشست نه در صدر آن.

16-در مجلس جای خاصی را به خود اختصاص نمی داد و از آن نهی می کرد.

17-هرگز در حضور مردم تکیه نمی زد.

18-اکثر نشستن آن حضرت رو به قبله بود.

19-اگر در محضر ایشان چیزی رخ می داد که ناپسند وی بود نادیده می گرفت.

20-اگر از کسی خطایی صادر می گشت آن را نقل نمی کرد.

[باهتول]

امام علی (علیه السلام):در فتنه ها همچون شتر دوساله باش که نه شیری دارد که انرا بدوشند نه کوهانی دارد که از او سواری بگیرند (نهج البلاغه)

[saloomeh]

*حضرت حسین بن على علیه السّلام ضمن خبرى طولانى در شرح حال‏رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله فرمود: آن حضرت از ترس خدا چندان مى‏گریست که جاى نمازش‏تر مى‏شد، با آنکه گناهى نداشت.

* روایت است که رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله چندان مى‏گریست که بیهوش مى‏گشت.

به آن حضرت عرض شد: مگر خداوند گناهان گذشته و آینده شما را نبخشوده است؟فرمود: آیا بنده شکرگزار خدا نباشم؟. . . بیهوشى‏هاى على بن ابى طالب علیه السّلام نیز درمقامات عبادت و بندگى چنین بود.

*روایت است که ابراهیم خلیل علیه السّلام هنگامى که به نماز مى‏ایستاد از ترس‏خدا صدایى مانند صداى جوشش دیگ از او شنیده مى‏شد، و رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله نیزچنین بود.

* ابو سعید خدرى گوید: چون آیه شریفه‏اذکروا اللّه ذکرا کثیرا (1 )

(خدا رافراوان یاد کنید) نازل شد، رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله آن قدر به ذکر خدا مشغول شد که کفّارگفتند: او جن زده و دیوانه گشته است.

* امام صادق علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله روزى هفتاد بار به درگاه خدا توبه‏مى‏کرد. راوى گوید: گفتم: آیا آن حضرت مى‏گفت: «استغفر اللّه و أتوب الیه»؟فرمود: نه، بلکه مى‏گفت: «أتوب الى اللّه». گفتم: رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله توبه مى‏کرد وهیچ‏گاه برنمى‏گشت ولى ما توبه مى‏کنیم و باز به گناه برمى‏گردیم!امام علیه السّلام فرمود: بایداز خدا کمک خواست.

* امام صادق علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله از هیچ مجلسى ـ گرچه کوتاه ـ برنمى‏خاست مگر اینکه بیست و پنج بار استغفار مى‏کرد.

* امیر مؤمنان علیه السّلام هرگاه به وصف رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله مى‏پرداخت مى‏فرمود: رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله از همه مردم بخشنده‏تر، دلیرتر، راستگوتر، باوفاتر، نرمخوتر است .

..............................

(1) احزاب/ .41

[ali.khm]

21-کسی را بر لغزش و خطای در سخن مواخذه نمی کرد.

22-هرگز با کسی جدل و منازعه نمی کرد.

23-هرگز سخن کسی را قطع نمی کرد مگر آنکه حرف لغو و باطل بگوید.

24-پاسخ به سوالی را چند مرتبه تکرار می کرد تا جوابش بر شنونده مشتبه نشود.

25-چون سخن ناصواب از کسی می شنید. نمی فرمودـ« چرا فلانی چنین گفت» بلکه می فرمود « بعضی مردم را چه می شود که چنین می گویند؟»

26-با فقرا زیاد نشست و برخاست می کرد و با آنان هم غذا می شد.

27-دعوت بندگان و غلامان را می پذیرفت.

28-هدیه را قبول می کرد اگرچه به اندازه ی یک جرعه شیر بود.

29-بیش از همه صله ی رحم به جا می آورد.

30-به خویشاوندان خود احسان می کرد بی آنکه آنان را بر دیگران برتری دهد.



ادامه دارد......

[ali.khm]

31-کار نیک را تحسین و تشویق می فرمود و کار بد را تقبیح می نمود و از آن نهی می کرد.

32-آنچه موجب صلاح دین و دنیای مردم بود به آنان می فرمود و مکرر می گفت هرآنچه حاضران از من می شنوند به غایبان برسانند.

33-هرکه عذر می آورد عذر او را قبول می کرد.

34-هرگز کسی را حقیر نمی شمرد.

35-هرگز کسی را دشنام نداد و یا به لقب های بد نخواند.

36-هرگز کسی از اطرافیان و بستگان خود را نفرین نکرد.

37-هرگز عیب مردم را جستجو نمی کرد.

38-از شر مردم برحذر بود ولی از آنان کناره نمی گرفت و با همه خوشخو بود.

39-هرگز مذمت مردم را نمی کرد و بسیار مدح آنان نمی گفت.

40-بر جسارت دیگران صبر می فرمود و بدی را به نیکی جزا می داد.

ادامه دارد . . .

[ali.khm]

41-از بیماران عیادت می کرد اگرچه دور افتاده ترین نقطه ی مدینه بود.

42-سراغ اصحاب خود را می گرفت و همواره جویای حال آنان می شد.

43-اصحاب را به بهترین نام هایشان صدا می زد.

44-با اصحابش در کارها بسیار مشورت می کرد و بر آن تاکید می فرمود.

45-در جمع یارانش دایره وار می نشست و اگر غریبه ای بر آنان وارد می شد نمی توانست تشخیص دهد که پیامبر کدامیک از ایشان است

46-میان یارانش انس و الفت برقرار می کرد.

47-وفادارترین مردم به عهد و پیمان بود.

48-هرگاه چیزی به فقیر می بخشید به دست خودش می داد و به کسی حواله نمی داد.

49-اگر در حال نماز بود و کسی پیش ایشان می امد نمازش را کوتاه می کرد.

50-اگر در حال نماز بود و کودکی گریه می کرد نمازش را کوتاه می کرد.

ادامه دارد . . .