ایهاالناس علی را کشتند

[Mohammad Trust]

اَیُهـَا الـْنّاس علی را کُـشتند

اَیـُـهـَاالـنّـاس کــشـتـه گـردیـد عــلــی بــاب یـتـیـمان

غرق خون درحال سجده صـبـحـدم شد شیـر یــزدان

جـُمـلــه ی فـُـــزْتُ وَ رَبِ الــکـَعبـه را آنـگـه بیـان کرد

بر سرش چون اِبْـن مُـلْـجَم تیغ پـُر زَهــرش روان کرد

خـون پـاکش داده تطهیر مسجـد و محراب و مَــنــبـر

شَق چـو گــردیـد رأس مـولــا فـاتـح قلعـه ی خـیـبـر

جبـرئیـل آنــدم بــه عـالـــم بـا نـــوا داد ایـــن نـــدا را

در مـقـام سـَجـده کـُشـتـنـد رهـبــــر دیـــن خـــدا را

آه از آن ساعت که بردنـد سوی مـنزل شاه دین را

اَهل بـیتش چون بـدیدند هم چو مـَه چاک جبین را

در سَـرایـش زین مصیبت مَحشر کـُبری به پــا شـد

نــالــه ی آل پـِیـُمبـر از زمــیـن تــا بــر سـَمــا شـد

از غمش کـُلـثوم و زیـنـَب یـک طـرف گـردیـده نالان

شور وغوغا گردیده بـرپـا در حـَرم از حـرف نـُـعـمـان

مـُجتبی انــدر کِـنارش بـا دلـی پـُر خــون نشسته

با حسینـش دیـده بــر روی پــدرمحــزون نشسته

ای خـــدا حـقِ علــی بـا مـُجتبی نــور دو عینـش

حق سالـار شـهـیدان مـَظـهـَر ایـمان حـُسینـش

بــگــذر از جــرم وگـنـاه (راثی ) و قــاری خـدایــا

خــود دوا کـن درد ایـن جمـع ومـُحـبـان را اِلـهــا

التماس دعا دوستان

[نورالسادات]

یاعلی

وقتی خبر رسید که در مسجد سری شکست

در گوشه ای ز خانه قد دختری شکست

باور نمیکند که علی را زمین زدند

آن حیدری که با نگه ش خیبری شکست

یاد مدینه کرد که در کوچه های شهر

دلبر مقابل نگه دلبری شکست

هجمه شدید بود، چهل ضربه خورد در

در وانشد که زیر لگدها دری شکست

در پشت در که رفت زمین خورد و بعد از آن

تا در شکست پهلوی مادری شکست

اینجا اگر فقط سر و پهلو شکسته شد

کرب و بلا ز نعل و سنان پیکری شکست ...

وقتی عقیله دید که الشمر جالس ...

افتاد و قد حیدری خواهری شکست

حجم سه شعبه بیشتر از حجم حنجر است

پاره نشد گلوی علی حنجری شکست

خیره شده به دست کسی چشم ساربان

حالا خبر رسید که انگشتری شکست

وقتی که حرف لعل لب و خیزران رسید

از اهل خانواده دوباره سری شکست

آجرک الله یاصاحب الزمان

[Mohammad Trust]

[Ali#59]

درد ﻋﻠﻲ دو ﮔﻮﻧﻪ اﺳﺖ: دردي ﻛﻪ از ﺿﺮﺑﻪ ي اﺑﻦ ﻣﻠﺠﻢ در ﻓﺮق ﺳﺮش اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﻨﺪ و درد دﯾﮕﺮ دردي اﺳﺖ ﻛﻪ او را ﺗﻨﻬﺎ در ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﻫﺎي ﺧﺎﻣﻮش ﺑﻪ دل ﻧﺨﻠﺴﺘﺎﻧﻬﺎي اﻃﺮاف ﻣﺪﯾﻨﻪ ﻛﺸﺎﻧﺪﻩ...و ﺑﻪ ﻧﺎﻟﻪ درآوردﻩ اﺳﺖ.ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ دردي ﻣﻲ ﮔﺮﯾﯿﻢ ﻛﻪ از اﺑﻦ ﻣﻠﺠﻢ در ﻓﺮﻗﺶ اﺣﺴﺎس ﻣﻲ ﻛﻨﺪ اﻣﺎ اﯾﻦ درد ﻋﻠﻲ ﻧﯿﺴﺖ. دردي ﻛﻪ ﭼﻨﺎن روح ﺑﺰرﮔﻲ را ﺑﻪ ﻧﺎﻟﻪ آوردﻩ اﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎﯾﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺎ آن را ﻧﻤﻲ ﺷﻨﺎﺳﯿﻢ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ درد را ﺑﺸﻨﺎﺳﯿﻢ ﻧﻪ آن درد را ، ﻛﻪ. .ﻋﻠﻲ درد ﺷﻤﺸﯿﺮ را اﺣﺴﺎس ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ و ....ﻣﺎ درد ﻋﻠﻲ را اﺣﺴﺎس ﻧﻤﻲ ﻛﻨﯿﻢ.

[نورالسادات]

شهید مطهری:

یک وقت می‌گوییم علی را "که" کشت و یک وقت می‌گوییم "چه" کشت؟
اگر بگوییم علی را که کشت؟ البته عبدالرحمن ابن‌ملجم؛
و اگر بگوییم علی را چه کشت، باید بگوییم جمود و خشک‌مغزی و خشکه مقدسی»

(شهید مطهری، اسلام و نیازهای زمان ج 1، ص 77)