>>> کشور مستقل : آری یا خیر >>>

[فاطمه خانم]

سلام

شاید زندگی شهری و پردردسر هیچ وقت نگذاره که به این مسئله فکر کنیم ...
یک مدتی هست که دارم به این فکر میکنم که چطوری میشه آدم زندگی خودش رو طوری اداره کنه خودش کشت کنه و همون رو خودش مصرف کنه یا در مقیاس وسیع تر ...
یک کشور بیاد از منابع داخلی خودش برای اداره خودش کمک بگیره ...
اگر یک سال گندمش مثلا سی هزار تن بود سعی کنه همون رو مصرف کنه و واردات نداشته باشه !
یا شکر و بنزین و میخ و دگمه، پولک ، نخ شلوار و چوب بستنی و رب گوچه فرنگی
هر چی خودم داریم رو مصرف کنیم و این اقلام رو وارد نکنیم !
(تعجب می کنید ؟!! )

.................

..........

کشور کره شمالی کشوری هست که ارتباط خودش رو با دنیا قطع کرده و به صورت یک کشور نظامی به حیات خودش ادامه میده .
جدیدا عکسهایی ازش منتشر شده که می تونید در نت پیداشون کنید .

(البته من این جو نظامی که در کره هست رو پیشنهاد نمی کنم . گرچه که این جو برای حفظ تمامیت یک کشور که می خواد درونگرایی خودش رو حفظ کنه ، براش لازم هست )
از جمله این اقدامات نصب سیم خاردارهای برقدار هست که کسی وارد دریا نشود !

حالا سوال بنده

• ما مدت طولانی هست که از لحاظ مختلف تحریم هستیم ...

ولی مقداری از اقلام مورد تحریم که کشورهای محدودی تونستند اونها رو تهیه کنند یا انجام بدن رو تهیه کردیم که شاید برای خیلی ها قابل باور نیست .
.
این در حالی هست که در زمان شاه مخلوع ایران ، نخم مرغ و مرغ و پنیر رو هم حتی وارد می کردیم و از کشورهای مختلف واردات اقلام تجاری زیادی داشتیم . همه دنیا با ما خوب بود . شاه ما نوکر آمریکا ببخشید ژاندارم منطقه بود و دنیا به روی ما می خندیدند و ما هم همینطور !
.

• حالا می خوام بدونم منهای این جو نظامی ... نظر هم تالاری ها نسبت به اداره یک کشور بدون بده بستان تجاری و یا تکنولوژیکی با کشورهای دیگر رو چطوری ارزیابی می کنید .

.
طبیعتا این کار ضرر ها و خوبی هایی دارد ...
مثلا اقلام دارویی رو شاید نشه وارد نکرد طبیتا جون آدم ها چیزی نیست که بشه درموردش سهل انگاری بشه .
اما مواردی هست که تمامیت و عزت یک کشور در بین هست و ما مجبوریم انتخاب کنیم و طبیعتا این کار هزینه هایی داره !
اگر موارد مختلفی به ذهنتون می رسه می تونید در چند پست بیان بفرمایید .
خوب بفرمایید نظرتون چی هست ؟

[عمار94]

اولا سوال ، سوال به جايي است

ولي ذكر چند نكته هم لازم است اولا در مورد كره ي شمالي به راحتي نميتوان اظهار نظر كرد به دليل سيستم بسته ي آن در واقع معلوم نيست كه در چه وضعيتي قرار دارد ! شايد اوضاع بدتر يا بهتر يا همان چيزي باشد كه منابع غربي خبر ميدهند البته اين را هم در نظر بگيريد كه كره ي شمالي كشوري جزيره اي با 24 مليون نفر جمعيت 120 هزار كيلومتر متر مساحت و توليد ناخالص 33 مليارد دلار محصور بين كره ي جنوبي (دشمن)و چين و حداكثر توليد محصولات كشاورزي حدود 5 مليون تن (كه جديدا حاصل شده ) .... در مقابل ايران با 78 ميليون نفر جمعيت 1650 هزار كيلومتر مربع مساحت توليد ناخالص 550 مليارد دلار قرار گرفتن در شاهراه تجاري جهان همسايگي با ؟ كشور كه با همه ي انها داراي روابط ديپلماتيك است و طبق آماردر توليد بعضي از محصولات كشاورزي رتبه دار جهان ميباشد
رتبه ۱ در تولید: زعفران، پسته، خاویار، زرشک، میوه توتی انار
رتبه ۲ در تولید: زرد الو، خرما
رتبه ۳ در تولید: هندوانه، گیلاس، طالبی، سیب، خیار
رتبه ۴ در تولید: گوسفند، میوه جات، به، پشم، بادام، گردو
رتبه ۵ در تولید: سبزیجات، رازیانه، نخود
رتبه ۶ در تولید: آجیل، شیر گاو، گوجه فرنگی
رتبه ۷ در تولید: انگور، پیاز، آلبالو، کیوی، شیر گوسفند

رتبه ۸ در تولید: ادویه جات، هلو، نارنگی، لیمو (زرد و سبز)، پرتقال، شیر بز، کدو، کدو تنبل
رتبه ۹ در تولید: عدس
رتبه ۱۰ خرمالو، چای، عسل
منابع غني انرژي نفت و گاز _ معادن اساسا جايي براي مقايسه بين ايران و كره ي شمالي وجود ندارد
(امار از اينترنت گرفته شده اگر در مرجعي معتبر آمار ديگري وجود دارد لطفا اعلام كنيد تا اصلاح شود)

نقل قول:نظر هم تالاری ها نسبت به اداره یک کشور بدون بده بستان تجاری و یا تکنولوژیکی با کشورهای دیگر رو چطوری ارزیابی می کنید .

بهتره بحث كره ي شمالي را كلا از تاپيك فاكتور بگيريم و جمله ي نقل قول شده اساس بحث تاپيك باشد

[A L I]

فاطمه خانوم،خیلی خوبه ما همه چیز خودمون تولید کنیم،اما نمیشه...
حتی آمریکا که بزرگترین اقتصاد دنیاس همه چیزش خودش تولید نمیکنه!

و اینکه ایران با کره شمالی مقایسه کنید کاملا غلط هست...مردم کره شمالی به اینترنت دسترسی ندارند،اصلا نمیدونن تلفن هوشمند چیه؟خوردنی؟پوشیدنیه؟
کسی در کره جرات نداره محصولی به چندبرابر بفروشه و یا احتکار کنه...

شما ببینید بعد از تحریمها خودروسازها چه بلایی سر مردم آوردند!

یکسری محصولات که اصلا و ابدا ربطی به تحریم نداشت و ما خودمون اصلا صادر کننده بودیم گرون کردن نمونه اش آجیل شب عید!

آخه لامصب مگه پسته از خارج وارد میکنید که به بهانه تحریم گرونش کردید!!!

آهن گرون شد،لاستیک گرون شد! دوتا محصولی که ما خودمون حداقل به اندازه مصرف داخل به اندازه کافی تولید میکنیم!

سیمان گرون شد!! ما خودمون صادر کننده سیمان هستیم....!

من همیشه گفتم،بازم میگم...تحریمها اثر داشت واقعا خیلی به اقتصاد کشور و خانواده ها فشار اورد! اما چیزی که تحریمها رو غیرقابل تحمل کرده بود،دزدی های میلیاردی و گرون فروشی بود!
وقتی با چشم میبینی یکی از احتکار یا گرون فروشی و استفاده از تحریم روز به روز پولدارتر میشه و یه نفر(مثل عمه خودم!) بخاطر سخت تر شدن زندگی،مجبور خونه ی که قسطی خریدن بفروشن و دوباره کرایه نشین بشن چون واقعا با 4 تا بچه و حقوق معلمی نمیشه...
اینکه ببینی گوجه به قیمت خاویار به مردم بفروشن و کسی کاری نکنه اینکه هر روز شیر گرونتر بشه و کیفیتش کمتر بشه...
ایناس که ادم اذیت میشه و نمیتونه....
اگر جلوی این دزدی ها و اختلاسها و احتکارها گرفته میشد،شک نکنید تحریمها خیلی کمتر به مردم فشار میاورد

ما تا وقتی سودجو و دزد داریم،به هیچ جا نمیرسیم

[فاطمه خانم]

سلام دوباره
منظور بنده از آوردن اسم کره شمالی به عنوان یک کشور هست که کلا یا مردمش بنابه هر حال نه چیزی وارد می کنند و نه چیزی صادر .
فقط مثال هست !
وگرنه عقیده بنده راجع به اینکه کشورش نظامی محض هست یا این کار اصلا خوب هست یا نه ، بماند و خارج از بحث هست !
بنده می خوام نظر هم تالاری ها رو راجع به وجوه این ماجرا بدونم ...
این محصولانی که جناب عمار فرمودند ، درسته ارز آوری داره و صادر کردن محصولات غیر نفتی برای کشور ما اهمیت زیادی داره و خروج از این حالت پایه بودن اقتصاد ما بر نفت، خیلی مهمه .
اما
مثلا

• نفت که یک محصول استراتژیک هست و صادر نشدنش از کشور ما چه تاثیری روی دنیا می گذاره ...

یا گندم که اولین محصول استرتژیک غذایی یک کشور هست و داره از خودکفایی که به دست آمده بود ، فاصله می گیره و مزارع کشت گندم تبدیل به مزرعه هندوانه میشن !
گندمی که دیم هم محصول میده اما تبدیل به هندوانه شده ! ( البته هندوانه با کشت دیم هم داریم )
تاثیرات کلان مدنظرم هست ...
.....
جناب ALI حرفای شما رو هم قبول دارم .
همونطور که در پست اول عرض کردم هر جریانی ضرر ها و منفعت های خودش رو داره .
باید ببینیم اقلامی که وارد یا صادر می کنیم داره چه تاثیری روی کشور ما می گذاره ...
حرف شما در مورد خودرو رو هم قبول دارم .
مثلا از طرفی کیفبت پایین خودرو داخلی رو داریم و از طرفی قیمت پایین خودرو خارجی و بیکار شدن جوونای کشورمون در قبال پایین اومدن تیراژ فروش خودرو داخلی .
ولی خوب اینجا هم جون آدمها در خطر هست ... ماجرا پیچیده است !!
مثلا شاید بهتره به پیاده روی فکر کنیم

[ballista]

همین کره شمالی که به عنوان کشوری که نه واردات داره نه صادرات . در تامین غذای مردمش مشکل داره و با کمک چین ( و فکر کنم حتی کره جنوبی ) نیاز های کشورش برطرف میکنه ( چندی پیش هم به علت خشکسالی از ایران تقاضای کمک کرده بود )


پ.ن کره شمالی حداقل در گذشته صادرات اسلحه داشته ( در کل کشور کاملا منزوی نیست )

[علائم ظهور]

(۲۷/مرداد/۹۴ ۱۶:۳۳)فاطمه خانم نوشته است:  سلام

شاید زندگی شهری و پردردسر هیچ وقت نگذاره که به این مسئله فکر کنیم ...
یک مدتی هست که دارم به این فکر میکنم که چطوری میشه آدم زندگی خودش رو طوری اداره کنه خودش کشت کنه و همون رو خودش مصرف کنه یا در مقیاس وسیع تر ...
یک کشور بیاد از منابع داخلی خودش برای اداره خودش کمک بگیره ...
اگر یک سال گندمش مثلا سی هزار تن بود سعی کنه همون رو مصرف کنه و واردات نداشته باشه !
یا شکر و بنزین و میخ و دگمه، پولک ، نخ شلوار و چوب بستنی و رب گوچه فرنگی
هر چی خودم داریم رو مصرف کنیم و این اقلام رو وارد نکنیم !
(تعجب می کنید ؟!! )

سلام
سوال بسیار خوبیه ولی جواب پیچیده و گسترده ای داره
چون در دنیای پیچیده ی کنونی این سوال در تمام حوزه های اثرگذار زندگی مردم نقش داره. سلامت، کشاورزی، علم و فناوری، حمل و نقل، امنیت و ...


اما اگر یک فرض رو ابتدا داشته باشیم، شاید پاسخ به این سوال راحتتر بشه. در چه دنیایی زندگی میکنیم؟
1- دنیای بر مبنای سود بیشتر و تخاصم ولی منطقی
2- دنیای متحد بر علیه آرمان و عقاید یک ملت که منطق اقتصادی را هم نمی فهمد


اگر فرض 1 مطرح است، باید بر اساس اصول رایج اقتصادی عمل کنیم.
*باید در محصولات و خدماتی که مزیت رقابتی داریم قدرتمند شویم. یعنی مثلا اگر در تولید فرش سرآمد هستیم، این سرآمدی را حفظ و به حدی برسانیم که هیچکس در منطقه یا دنیا توان رقابت با ما را نداشته باشد
اما مثلا اگر آنقدر جنگل نداریم که تولید کاغذ و مقوا بکنیم، از نگاه اقتصادی عاقلانه است که از یک کشور دارای جنگل زیاد و تولید بالا وارد کنیم
* البته با نگاه توسعه ی پایدار هم تولید محصولات پرمصرف و زیرساخت مثل آب و برق و گاز و بنزین و گندم و ... که به شدت مورد نیاز آحاد مردم است، باید به هر قیمتی در داخل و در سطح مطلوبی تولید شود.
* با نگاه استراتژیک و دوراندیشانه نیز تولید محصولات های-تک، پزشکی، نظامی و صنعتی زیرساخت نیز باید به طور مجزا دنبال شود.

در نتیجه حتی در صورتیکه با رقبا و حتی دشمنان منطقی روبرو هستیم، باید قسمت مهمی از محصولات استراتژیک، زیرساخت و محصولاتی که دارای مزیت رقابتی هستیم را حتما تولید کنیم
اما وقتی منابع اولیه و زیرساخت برخی محصولات را نداریم، باید توجیه اقتصادی و استراتژیک برای تولید آنها وجود داشته باشد وگرنه تولید هر کالایی که منطقی نیست
مثلا واردات کاغذ و چوب بستنی و دسته بیل، برای ایران هم توجیه اقتصادی دارد و هم زیست محیطی


اگر فرض دوم باشد
خیلی نمی توان اصول اقتصادی و استراتژیک رایج را مد نظر قرار داد. اصولا پیشنهاد استراتژی در شرایطی که طرفهای مقابل متحد هستن و یا حداقل چند کشور انقدر قدرت دارن که رابطه 200 کشور را با شما قطع کنند، ممکن نیست
در چنین شرایطی تنها راهبرد مطرح شده توسط رهبری بوده که اقتصاد مقاومتی است. کلا استراتژی مقاومت یک استراتژی نوین است یا حداقل می توان گفت بعد از صدر اسلام تاکنون به این گستردگی چنین سیاستی اعمال نشده است

این هم که برخی ادامه وضع کنونی را ممکن نمی بینند، از دید اقتصادی منطقی است. اما از دید اعتقادی ...