سيد مصطفي صدرزاده : جانشين تيپ فاطميون!

[سيد حسام الدين]

بسم رب الشهداء والصديقين

چقدر او را ميشناسيد؟!!!

سيد مصطفي صدرزاده ، فرزند سيد محمد صدرزاده ، متولد 19/6/1365 ، شوشتر ، با مسئوليت نهايي جانشين تيپ فاطميون و با نام جهادي "سيد ابراهيم احمدي" نخستين شهيد مدافع حرم از كهنز شهرستان شهيد پرور شهريار است.
شاخصه اصلي كه سيد مصطفي را ، نه تنها از شهداي مدافع حرم ، بلكه از شهداي هشت سال دفاع مقدس نيز جدا كرده و متمايز ميسازد ، تطور روحي اوست كه براي دردمندان يقين جالب توجه است!
سيد مصطفي صدرزاده در طول دوران تحصيل خويش يك مرتبه تا پاپه چهارم حوزه علميه تحصيل كرد اما به روايت نزديكان ، آنچه در جستجويش بود را در حوزه نيافت. سپس تحصيل در رشته اديان و عرفان را آغاز كرد . او به نقل از پدر بزگوارش ، با تحصيل در اين رشته سعي داشت تا حقانيت دين خود را در سنجش با اديان ديگر به اثبات برساند ، ضمن اينكه به حكم عقل ، به معتقدات سابق خود پايبند بود و توسل خود را به اهل بيت عصمت و طهارت هرگز كنار نگذاشت و يا از آن كم نكرد. او در نهايت ، يقين را جايي يافت كه صحنه عمل بود ، وي نبرد در سوريه را تنها به عنوان يك نبرد تقابلي ميان ايران و نيروهاي تكفيري و يا حتي صرفا تلاشي در جهت دفاع از حريم زينبي (سلام الله عليها) نميديد ، بلكه وي اين نبرد را تداوم خط روح الله و مدخل يقين ميدانست ... شايد بتوان گفت پيش بيني اينكه در دقايق پيش رو ، چه سرنوشتي در انتظار هر كسي است ، از جمله نامتعين ترين امور و محل عدم يقين است ، اما به روايت بسياري از همرزمان وي ، او از زمان شهادت خود اطلاع داشت: روز تاسوعاي محرم سال 1437 هجري.

سيد ابراهيم در بين تمامي آشنايان به عنوان مردي شناخته ميشود ، كه بيش از شعاري بودن و تظاهر كردن ، عملگرا بود . وي توانست در مدتي نسبتا طولاني و با صبر و حوصله ، پايگاه بسيج كهنز شهريار را راه اندازي كند و بناي حسينيه اي را براي هيئت حضرت ابوالفضل عليه السلام كه موسس آن نيز ، خود وي بود ، بنهد . او به كارآفريني و اشتغال زايي نيز علاقه فراواني داشت كه از جمله آنها ميتوان به احداث استخر پرورش ماهي در منطقه محل سكونت خود اشاره كرد . فكر اقتصادي باز وي موجب ميشد تا بتواند علاوه بر تامين هزينه زندگي ساده و صميمي خود با همسر و دو فرزندش ، بخشي از هزينه هاي فعاليت فرهنگي خود را نيز تامين كند .

سيد مصطفي صدرزاده ورزشكار نيز بود . او ورزش كشتي و كاراته را در كارنامه رزمي خود داشت ، و ازين قدرت بدني ، علاوه بر شجاعت و رشادت ذاتي اش ، در جهت مبارزه با مصاديق جرم در منطقه محل سكونت استفاده ميكرد. از جمله آنها ميتوان مهار كردن فروشندگان مواد مخدر در محدوده استحفاظي بسيج محل اشاره كرد ، كه البته موفقيت بسياري نيز به همراه داشت.
لحن صحبت جذاب او و استعداد فراوانش در يادگيري لهجه ها (وي علاوه بر لهجه تركي و مازندراني و خوزستاني كه در دوران كودكي آموخته بود براي ورود به سوريه لهجه فارسي دري را نيز به خوبي صحبت ميكرد) موجب ميشد تا همگان جذب كاريزماي كلامي او شوند . بسياري موارد پيش مي آمد كه با لحن لوطي مآبانه اش ، براي كمك به نيازمندان و يا خرج در فعاليت هاي فرهنگي ، از اقوام و آشنايان به راحتي مبالغي را قرض ميگرفت و البته بسيار خوش حساب هم بود. از همين لحن زيبا در جذب نوجوانان به هيئت و يا پايگاه بسيج بهره ميبرد . بعدها در دوران حضور پر ثمر وي در سوريه كه تقريبا سه الي پنج سال طول كشيد (بسته به نوع حضور) توانست از همين كاريزما در جهت تربيت نيروهاي رزمي موفق استفاده فراواني ببرد ، ضمن اينكه هوش سرشار او در تحليل و تفكيك شيوه هاي رزم كلاسيك متداول در نيروهاي مستقر در سوريه ، از شيوه هاي جنگ چريكي و شهري ، كمك شاياني به طراحي هاي موفق عمليات در مناطق مختلف آلوده به عناصر تكفيري كرد . او با همين استعداد توانست تا در مدت نه چندان طولاني ، از يك سرباز ساده به جانشيني تيپ برسد ، و آنچه كه اين موضوع را بيش از هرچيزي جالب توجه ميكند ، اين است كه با توجه به غير قانوني بودن حضور او در ميان نيروهاي افغان ، او در نهايت با توسل و تلاش توانست خود را در ميان آنها نه تنها به عنوان يك فرمانده ، بلكه به عنوان يك الگو مطرح كند .

زندگي شخصي وي نيز ، سرشار از درسهاي آموزنده است . خانم سيده سميه ابراهيم پور ، همسر سيد مصطفي صدرزاده از هشت سال و دوماه زندگي مشترك با همسر خود ، خاطرات شيرين زيادي دارد . ازينكه مصطفي صدرزاده در جلسه خواستگاري ، از هسرش تحت عنوان "همسنگر" ياد كرده ، كسي كه بتواند پا به پاي او در فعاليت هاي فرهنگي اش شركت كند . حاصل اين ازدواج دو فرزند است : سيده فاطمه صدرزاده ، بانوي كوچك محجبه اي كه هفت سال دارد ، و سيد محمدعلي صدرزاده ، قرار است يكماه ديگر ، يكساله شود. آنها هنوز هم در خانه اجاره اي سيد مصطفي در شهرك سپاه كهنز زندگي ميكنند ، خانه اي از جاي جاي آن ، بوي سيد مصطفي به مشام ميرسد.

با رفتن سيد مصطفي صدرزاده ، خون بسياري از دوستان و دوستداران وي به جوش آمد. شهيد سجاد عفتي ، دوست صميمي وي كه قرار بود سيد مصطفي در آخرين برگشت خود از سوريه ، وي را به همراه خود ببرد ، در نهايت با هزينه شخصي خود و به عنوان نيروي داوطلب حزب الله لبنان در نبرد سوريه شركت كرد و به شهادت رسيد . شهيدان مفقود الاثر محمد آژند و شهيد آبياري نيز چندي پيش در حومه حلب به شهادت رسيدند. هرچند راه سيد مصطفي هنوز ادامه دارد ، و مدخل يقيني كه وي از آن عبور كرد ، هنوز باز باز است ...

راهش پر رهرو باد.

لينك كانال در تلگرام :

http://telegram.me\shahidmostafasadrzade

آدرس ID در اينستاگرام :

shahidmostafasadrzade@

---

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

سید مصطفی خودش می گفت: دفعه اول که به سوریه اعزام شدم در عملیات تدمر خمپاره درست خورد کنار من ولی به من چیزی نشد
گفتم شاید مشکل مالی دارم خدا نخواسته شهید بشم
آمدم ایران و مباحث مالی خودم را حل کردم.



دفعه دوم که رفتم سوریه، باز خمپاره خورد کنار من و به من چیزی نشد
گفتم شاید وابستگی به خانواده و بچه هاست که نمیذاره شهید بشم
آمدم ایران و از بچه ها دل بریدم


و برای بار سوم که به سوریه اعزام شدم در عملیاتی ترکش خوردم و مجروح شدم ولی شهید نشدم
به ایران که آمدم نزد عارفی رفتم و از او مشکلم را پرسیدم
ایشان گفتند:من کان لله کان الله له،
تو برای خدا به جبهه نمی روی برای شهادت می روی، نیتت را درست کن خدا تو را قبول می کند...


پدرش می گفت : این دفعه آخر مصطفی(سیدابراهیم) عجیب بال و پر درآوره بود دیگر زمینی نبود ...

رفت و به آرزویش رسید...

پ.ن : شهادت سبک مردن نیست
بلکه یه نوع سبک زندگیه
من تا شهید زندگی نکنم، و به درک و شهود خدا توی لحظات زندگیم نرسم، مرگم نیز شهادت نخواهد بود.



شادی روح تمامی شهدا به ویژه شهید صدرزاده صلوات
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم